>Byłem naiwny i sądziłem, że w Kościele już nic mnie nie zaskoczy [...]

Tutaj to chyba rzeczywiście szatan zamotał:

www.youtub(*)=player_embedded&v=FXHxojrTYRE

---

Pogrążony w wierze odrzuca rozum.

Jak żyję (rocznik 62), to czegoś takiego nie widziałem. Tańczące obrazy święte skojarzyły mi się z animowanymi filmami Monty Pythona. A swoja drogą takie popisy wymagały wielu godzin treningów czteroosobowych drużyn. Aż dziw, że nikt nie zginął. Można by zgłosić nową dyscyplinę na olimpiadę - taniec synchroniczny świętych obrazków.

>Aż dziw, że nikt nie zginął.

Dziwne, że nikt z tam obecnych nie umarł ze śmiechu. Ja nie wytrzymałem.

>>Aż dziw, że nikt nie zginął.

Pozwolę sobie na taka malą ironie inaczej jej nazwać nie można jak tragiczna (dramatyczna).

>>>Aż dziw, że nikt nie zginął.
>Pozwolę sobie na taka malą ironie inaczej jej nazwać nie można jak tragiczna (dramatyczna).

Mógłbyś jakoś uzasadnić zarzut idiotyczności wobec zachowania tych ludzi? Czy jest to szkodliwe lub fałszywe? O co chodzi?

---

bembergiem w berg

>Mógłbyś jakoś uzasadnić zarzut idiotyczności wobec zachowania tych ludzi?

Zachowanie tych ludzi jest idiotyczne, ponieważ posiada cechy zachowania idiotycznego.

> Czy jest to szkodliwe lub fałszywe? O co chodzi?

Nie jest szkodliwe, ani nie jest fałszywe. Jest po prostu idiotyczne. I śmieszne.

>Nie jest szkodliwe, ani nie jest fałszywe. Jest po prostu idiotyczne. I śmieszne.
>
Jeden z komentatorów na YT stwierdził, że to mogą być ćwiczenia ministrantów na okoliczność przemarszu pielgrzymki z obrazem podczas huraganu

>Zachowanie tych ludzi jest idiotyczne...

A moim zdaniem to jest fajne!

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

Też mi się podoba. Skojarzyło mi się z Sbandieratori:
www.youtube.com/watch?v=nTC5tCRWq30

Wolę korridę:

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

>Wolę korridę:

A ja wolę, targanie świętych obrazów niż męczenia zwierząt.

---

Przeklęte lenistwo, w imię siedmiocyfrowej kwoty na koncie, opuść to pracowite ciało!

>Tak wielu idiotów, a tak mało kul...

Wypadałoby zacząć od siebie.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Byłem naiwny i sądziłem, że w Kościele już nic mnie nie zaskoczy i zadziwi. Tak myślałem, dopóki nie zobaczyłem tego filmiku w Internecie
>www.youtube.com/watch?v=uqdmmC3YX08

Już są pierwsze przeróbki tych "orgii szatańskich".
www.youtube.com/watch?v=GbcPjDkvgZA

Czekam na więcej, bo kiwając ze zdumienia głową, pękam ze śmiechu.

>Czekam na więcej, bo kiwając ze zdumienia głową, pękam ze śmiechu.

Śmieszy cię sam zwyczaj, czy jego przeróbki? Bo jeśli sam zwyczaj - to co jest w nim śmiesznego? Czemu śmieszy cię wymachiwanie obrazami, a nie śmieszy, nie wiem, pływanie synchroniczne?

---

bembergiem w berg

>>Czekam na więcej, bo kiwając ze zdumienia głową, pękam ze śmiechu.
>Śmieszy cię sam zwyczaj, czy jego przeróbki? Bo jeśli sam zwyczaj - to co jest w nim śmiesznego? Czemu śmieszy cię wymachiwanie obrazami, a nie śmieszy, nie wiem, pływanie synchroniczne?
Mnie nie śmieszy, ale zastanawia. Tak z ciekawości zapytam - czy Święta Panienka nie zwymiotuje przy takiej ekwilibrystyce?

>Śmieszy cię sam zwyczaj, czy jego przeróbki?
Zwyczajowi nie mogę się nadziwić, śmieszne przeróbki to jedyny plus tego szaleństwa.
>Bo jeśli sam zwyczaj - to co jest w nim śmiesznego? Czemu śmieszy cię wymachiwanie obrazami, a nie śmieszy, nie wiem, pływanie synchroniczne?
Kwestia podejścia, pływanie synchroniczne to piękny sport, ktoś łączy pływanie, gimnastykę i taniec by osiągnąć mistrzostwo. Natomiast bezcelowe wymachiwanie obrazem i zasłanianie się tradycją jest żenujące.

Żenujące to jest publiczne afiszowanie się swoim sztywniactwem i analfabetyzmem kulturowym. Wyrazy współczucia!

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

Tak, tak. A Ty (Ą,Ę) z pewnością znasz każdy element kultury, tradycji czy zwyczajów.
I nie zgadzam się z bezmyślną pochwałą tradycji. Tradycja to ograniczenia i forma zniewolenia przez tych, którzy kiedyś ją zapoczątkowali.

>I nie zgadzam się z bezmyślną pochwałą tradycji. Tradycja to ograniczenia i forma zniewolenia przez tych, którzy kiedyś ją zapoczątkowali.

To nie jedyne ograniczenie i forma zniewolenia. Np język ojczysty (powinniśmy zrezygnować), ortografia wynikająca z historii tegoż języka (komplikuje życie) Kultura zachowania przy stole, w pociągu... to wszystko są elementy zniewolenia i ograniczenia!

>I nie zgadzam się z bezmyślną pochwałą tradycji. Tradycja to ograniczenia i forma zniewolenia przez tych, którzy kiedyś ją zapoczątkowali.
I mamy rozwiązanie głodu na świecie - tradycyjnie ludzie się nie jedzą ...........

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

To zależy. Być może jednostki wybitne czują się przez tradycję ograniczane, ale częściej tradycja dostarcza im solidnej osnowy, którą twórczo przeplatają swoimi wątkami, tkając własne, oryginalne wzory.
Jednostkom mniej wybitnym tradycja dostarcza gotowych wzorów samorealizacji.
Różnie więc z tą tradycją bywa.

www.youtube.com/watch?v=Qul0b3e631k

I nie bądź taki Wodnik!

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

>>Czekam na więcej, bo kiwając ze zdumienia głową, pękam ze śmiechu.
>Śmieszy cię sam zwyczaj, czy jego przeróbki? Bo jeśli sam zwyczaj - to co jest w nim śmiesznego? Czemu śmieszy cię wymachiwanie obrazami, a nie śmieszy, nie wiem, pływanie synchroniczne?

Dlaczego mnie śmieszy machanie świętymi obrazami? To bardzo proste. W naszej kulturze z przedmiotami uznawanymi za święte, z ważnymi osobami, ze znaczącymi symbolami należy obchodzić się delikatnie. Szacunek wyrażamy poprzez ochronę, osłanianie, zapobieganie zniszczeniu. To właśnie dlatego np. obraz na Jasnej Górze osłaniany jest złoconymi kotarami, nie wolno się do niego zbliżać, dotykać go. Przed ważną osoba rozwija się miękki dywan aby (tak pewnie było w przeszłości) nie zabrudziła sobie stóp, nie zraniła o kamień itp.
Zaprezentowany na filmie "taniec ze świętymi obrazami" zderza to co święte, z zupełnie "pozbawionym szacunku" zachowaniem. Szarpanie, targanie, potrząsanie kojarzy się w naszej kulturze z czymś zgoła odmiennym. W ten sposób traktuje się coś wstrętnego, niegodnego, przestępcę, skazańca a nie postać czy przedmiot godny czci. Machanie obrazami świętych, to tak, jakby prezydent w garniturze, podczas oficjalnej ceremonii zaczął tańczyć kankana. Nas to śmieszy, bo zderza dwa zupełnie odmienne porządki - sacrum i profanum. Nie zmienia to faktu, że w innej kulturze takie zachowanie mogłoby uchodzić za godne i pożądane, ale nie u nas. Mogę wyobrazić sobie lud, dla którego nasiusianie na przedmiot kultu uchodziłoby za oznakę najwyższej czci, ale osobę z naszego kręgu kulturowego takie zachowanie mogłoby zaszokować, bo nie do tego jesteśmy przyzwyczajeni.
Właśnie dlatego śmieszy mnie ten wielowiekowy zwyczaj wymachiwania obrazami, chociaż potrafię racjonalnie wytłumaczyć sobie dlaczego tak się dzieje.

---

Przeklęte lenistwo, w imię siedmiocyfrowej kwoty na koncie, opuść to pracowite ciało!

>Byłem naiwny i sądziłem, że w Kościele już nic mnie nie zaskoczy i zadziwi

Jest to dość stary zwyczaj - można nawet powiedzieć - regionalna tradycja, która ma swoją historię: www.gadki.lublin.pl/gadki/artykul.php?nr_art=1632

No i tak właściwie to na czym polega Twoje zadziwienie? No bo chyba zgodzisz się, że dziwimy się rzeczom niezwykłym i niecodziennym - można więc przypuszczać, że do tej pory myślałeś, że znasz wszystkie kościelne zwyczaje i gdy zobaczyłeś jakiś nowy, to doznałeś szoku. No ok.

Podsumowując - zdziwienie, wyśmiewanie i obrażanie uczestników (idioci) tego zwyczaju miałoby wynikać z:
1. Przyzwyczajenia do typowych kościelnych ceremonii.
2. Niechęci do folkloru.
3. Niechęci do wysiłku fizycznego.
4. Wymogu okazania szacunku obrazom, podczas gdy wymachiwanie nimi miałoby im ten szacunek odbierać?

Czy coś innego?

---

bembergiem w berg

>Jest to dość stary zwyczaj - można nawet powiedzieć - regionalna tradycja, która ma swoją historię:

Jeszcze starszą tradycją jest składanie ofiar z ludzi przez Inków.

>No i tak właściwie to na czym polega Twoje zadziwienie? No bo chyba zgodzisz się, że dziwimy się rzeczom niezwykłym

Machanie obrazami i ścinanie głów ludzkich w celu wywołania deszczu zadziwia mnie ze względu na niezwykle wysoki poziom głupoty.

>Machanie obrazami i ścinanie głów ludzkich w celu wywołania deszczu zadziwia mnie ze względu na niezwykle wysoki poziom głupoty.
Za kilka dni to dopiero się będzie działo - w samej stolicy, na nowym Stadionie Narodowym (nomen omen), ksiądz, a właściwie czarownik z Ugandy będzie uzdrawiał, a jak go poniesie to może nawet wskrzeszał ludzi.

Przeraża mnie mój kraj, przerażają mnie moi rodacy.

Znowu kolejna grupa młodych ludzi, podłamana takimi imprezami opuści Ojczyznę, być może na zawsze. Nie będą chcieli żyć we wzorcowym "katolickim kraju" bez perspektyw....

jezusnastadionie.pl/ (są jeszcze ostatnie bilety - do kupienia do godziny 16)

>Za kilka dni to dopiero się będzie działo - w samej stolicy, na nowym Stadionie Narodowym (nomen omen), ksiądz, a właściwie czarownik z Ugandy będzie uzdrawiał, a jak go poniesie to może nawet wskrzeszał ludzi.
>Przeraża mnie mój kraj, przerażają mnie moi rodacy.
>Znowu kolejna grupa młodych ludzi, podłamana takimi imprezami opuści Ojczyznę, być może na zawsze. Nie będą chcieli żyć we wzorcowym "katolickim kraju" bez perspektyw....

I gdzie pojadą? do Liechtensteinu? "Uzdrowicieli" znajdziesz wszędzie.

>>Jest to dość stary zwyczaj - można nawet powiedzieć - regionalna tradycja, która ma swoją historię:

>Jeszcze starszą tradycją jest składanie ofiar z ludzi przez Inków.

Analogia była by pewnie bardziej soczysta gdyby ,wykonujący te zabawne podskoki za którymś saltem/spazmem rozłupywali czaszkę owym świętym obrazem jakiemuś bogu ducha winnemu pątnikowi ,przyprowadzonemu specjalnie na tę okazje A skoro jak rozumiem nie to jest clou tych obrzędów ,to ofiary z ludzi dokonywane przez Inków należą jednak do zdecydowanie innej regionalnej tradycji.

Myślę, że śmieszność tego zachowania da się wyjaśnić teorią niewłaściwości (z braku lepszego tłumaczenia 'Incongruity theory'). Widząc ludzi niosących obrazy będące przedmiotem kultu człowiek spodziewa się z ich strony powagi, która zazwyczaj towarzyszy obrzędom religijnym. Kiedy okazuje się, że święte obrazy są w tej sytuacji używane jako swego rodzaju przyrządy gimnastyczne a obrzęd religijny zamienia się w pokaz akrobacji człowiek może zareagować śmiechem. U osób niewierzących dodatkowe rozbawienie wywołuje zapewne kolejna 'niewłaściwość' w zachowaniu osób wierzących, które z jednej strony uważają swoje obrazy za święte a z drugiej wymachują nimi w sposób, który bynajmniej godnie nie wygląda.

Zauważmy, że śmieszność tego rytuału jest względna. Na filmiku nikt z uczestników uroczystości się nie śmieje i nie przejawia zaskoczenia.

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

>Zauważmy, że śmieszność tego rytuału jest względna. Na filmiku nikt z uczestników uroczystości się nie śmieje i nie przejawia zaskoczenia.

Mianowanie trupa Jezusa na króla Polski też dla pewnych ludzi nie jest śmieszne, ani zaskakujące. Dla mnie jest.

Już dawno po 24-tym a Wy chyba jeszcze towarzyszu pod wpływem co?

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

>Już dawno po 24-tym a Wy chyba jeszcze towarzyszu pod wpływem co?
Niekatolicy nie obchodzą imienin, bracie

>>Już dawno po 24-tym a Wy chyba jeszcze towarzyszu pod wpływem co?
>Niekatolicy nie obchodzą imienin, bracie

Czyżby? Znam ateistów, którzy obchodzą imieniny twierdząc, że to tradycja narodowa. Pytani o znaczenie tego dnia, plączą się jak niejeden proboszcz pytany o Biblię, ale jak widać, brak wiary nie oznacza konieczności pełnego pozbycia się religijnych aspektów z tradycji. (Ani tej tradycji rozumienia)

Skoro jesteśmy "przy temacie", bardzo mnie ciekawi kto ustala datę imienin. Może wiesz? Może ktoś wie?
W przypadku katolickiego kalendarza świętych, data imienin, to data wspomnienia kanonicznego patrona solenizanta w dniu wyznaczonym przez biskupa Rzymu. Worku, proszę, sprostuj, jeśli się mylę. Wspomnienie św. Jana jest kiedyś-tam a św. Andrzeja w innym dniu (Wybaczenia proszę, ale imienin nie obchodzę) A kto zadecydował, że Dobrosław (wiki) imieniny obchodzi 10 stycznia oraz 24 listopada ? Zaglądałem w kaledarz RSW z lat 60-tych, nie ma tam imienia Alan. Dziś jest kilku, kto tak postanowił?

Jeśli dam swojej córce na imię Pierdzingwa a synowi Deliriusz to kiedy będą obchodzić imieniny?

>Czyżby? Znam ateistów, którzy obchodzą imieniny
Ja też znam, ale to nie ma nic do rzeczy.
>A kto zadecydował, że Dobrosław (wiki) imieniny obchodzi 10 stycznia oraz 24 listopada ? Zaglądałem w kaledarz RSW z lat 60-tych, nie ma tam imienia Alan. Dziś jest kilku, kto tak postanowił?
Nie mam pojęcia. Pewnie wstawiają każde nowe imię w jakiś dzień w miarę "pusty" (kiedy nie ma zbyt wielu solenizantów).
>Jeśli dam swojej córce na imię Pierdzingwa a synowi Deliriusz to kiedy będą obchodzić imieniny?
Na razie w oficjalnym wykazie nie ma takich imion. Dlatego w USC ich nie przepchniesz. I problem imienin sam się rozwiązał

>>A kto zadecydował, że Dobrosław (wiki) imieniny obchodzi 10 stycznia oraz 24 listopada ? Zaglądałem w kaledarz RSW z lat 60-tych, nie ma tam imienia Alan. Dziś jest kilku, kto tak postanowił?
>Nie mam pojęcia. Pewnie wstawiają każde nowe imię w jakiś dzień w miarę "pusty" (kiedy nie ma zbyt wielu solenizantów).

Właśnie to mnei intryguje , kto wstawia ?

>Właśnie to mnei intryguje , kto wstawia ?
Prawdę mówiąc, nie wiem. "Oni"
Listę dopuszczalnych imion (obecnie ok. 2500) ustala USC, ale niekoniecznie trzeba się jej trzymać, można wybrać coś spoza listy, tylko imię nie może być obraźliwe, ośmieszające, nieprzyzwoite (cokolwiek to znaczy), zdrobniałe i niepozwalające odróżnić płci dziecka. Ale kto ustala, pod jaką datą dane imię się znajdzie, to nie mam pojęcia.

>>Już dawno po 24-tym a Wy chyba jeszcze towarzyszu pod wpływem co?
>Niekatolicy nie obchodzą imienin, bracie

Moje akurat wypadają na jutro a urodziny w niedziele, świętować (jakby było co) dwa dni z rzędu o nie ja dziękuje.

> Moje akurat wypadają na jutro a urodziny w niedziele, świętować (jakby było co) dwa dni z rzędu o nie ja dziękuje.
Wszystkiego podwójnie najlepszego

>Wszystkiego podwójnie najlepszego

Dziękuje bardzo to miło z pani strony.

Mnie się to nawet podoba, akrobacje feretronów zamiast typowego nudziarstwa. Przypomniała mi się scena z któregoś Bonda, przedstawiająca wesoły pogrzeb w Nowym Orleanie.

>Przypomniała mi się scena z któregoś Bonda, przedstawiająca wesoły pogrzeb w Nowym Orleanie.

Dokładnie o tym samym pomyślałem. Tzn. nie o Bondzie a o wesołych pogrzebach w Nowym Orleanie. Wczoraj trafiłem np. na to:
www.youtube.com/watch?v=VhcinJ03idI
Taniec na trumnie jednak raczej szokuje niż śmieszy.

Skojarzyło mi się ze sceną z Bonda, bo tam pierwszy raz to zobaczyłem, i z ciekawości sprawdziłem.
Nas może szokować, ale "co kraj to obyczaj". Nieboszczyk mógłby powiedzieć "Wesoło było na moim pogrzebie...".

> www.youtube.com/watch?v=VhcinJ03idI
>Taniec na trumnie jednak raczej szokuje niż śmieszy.<

Właśnie zerknęłam na twój link i stwierdzam, że chciałabym mieć taką imprezę na pogrzebie.
Co szokującego jest w tańczeniu na trumnie? Przecież na zdrowy rozum tam w środku nikogo już nie ma, a to że uczestnicy odprowadzają zmarłego w tak żywy i entuzjastyczny sposób poczytuję za plus, bo to rzeczywiście przypomina przeprowadzkę do lepszego świata. U nas tylko zgryzota, płacze i wzdychania, jękliwe modły od których człowiek sam ma ochotę umrzeć; a wszystko to często nieszczerze, topornie i w ogóle tarcie suchych gałek ocznych może przyprawić o zapalenie spojówek.
Obserwowałam kilka pochówków chrześcijańskiego/europejskiego obrządku i wywarły na mnie bardzo przygnębiające lub wręcz odpychające wrażenie, a przecież ceremoniał jest dla żywych a nie umarłych. Utrata bliskiej osoby jest wystarczająco dużą traumą, żeby jeszcze każdy kiep podchodził z ponurą miną, nosem na kwintę, przypominał że był, żył, kochaliśmy go wszyscy a teraz odszedł, etc. To jest kolejny sadomasochizm uświęcony tradycją.

A ja mam nadzieję, że dożyję czasów, gdy bezdyskusyjną normą stanie się dysponowanie sobą po śmierci. Zażyczyłabym sobie, aby (po pięknym, wesołym i tylko gdzieniegdzie przyprawionym łzą, balu), wszystko co mam przekazano na cele związane z dobrostanem zwierząt, a moje ciało rozdysponowano wg. jego użyteczności - sprawne organy do przeszczepu, reszta na karmę dla psów/kotów/innych mięsożernych stworzeń albo nawóz. I żeby nikt w związku z tym nie oburzał się, nie dywagował czy to jest "normalne", "po bożemu", "po ludzku", i nie wytykał mojej rodziny palcami.

---

&#183; Nie należy ludzi sądzić według ich przekonań, lecz według tego, co przekonania z nich czynią.

>> www.youtube.com/watch?v=VhcinJ03idI
>>Taniec na trumnie jednak raczej szokuje niż śmieszy.<
>Właśnie zerknęłam na twój link i stwierdzam, że chciałabym mieć taką imprezę na pogrzebie.
>Co szokującego jest w tańczeniu na trumnie?

To, że ludzie w USA mogą mieć tak odmienny sposób okazywania szacunku zmarłemu. Coś co u nas uznane byłoby za bezczeszczenie zwłok tam jest normalnym elementem pogrzebu. To dla mnie szokujące ale niekoniecznie oburzające.
Co do różnych możliwości dysponowania swoimi zwłokami to zgadzam się, że jest z tym u nas marnie. Nawet w przypadku kremacji jedyną opcją jest nadal pochowanie prochów na cmentarzu. Jedną opcją praktycznego wykorzystania zwłok na jaką trafiłem jest przekazanie ich uniwersytetowi medycznemu.

>Jedną opcją praktycznego wykorzystania zwłok na jaką trafiłem jest przekazanie ich uniwersytetowi medycznemu.<

I tak też zrobię bo, może to się komuś wydawać dziwne, ale mnie naprawdę boli takie marnotrawstwo, jak zakopywanie lub palenie zwłok.

---

&#183; Nie należy ludzi sądzić według ich przekonań, lecz według tego, co przekonania z nich czynią.

>>Taniec na trumnie jednak raczej szokuje niż śmieszy.<
>Właśnie zerknęłam na twój link i stwierdzam, że chciałabym mieć taką imprezę na pogrzebie.

Włosi mają zwyczaj klaskania na pogrzebie. Piękny zwyczaj.

>Przypomniała mi się scena z któregoś Bonda, przedstawiająca wesoły pogrzeb w Nowym Orleanie.
O, właśnie. A jak wesołe potrafi być święto zmarłych w Meksyku! Niech się Amerykanie ze swoim Halloween schowają. Po prostu karnawał. Najwięcej imprez i najweselsze odbywają się na cmentarzu.

>Przypomniała mi się scena z któregoś Bonda, przedstawiająca wesoły pogrzeb w Nowym Orleanie.

To w Live and Let Die było .

---

...analogia między wprowadzeniem konia do senatu przez cesarza, a wprowadzeniem czegoś tam do sejmu i uczynieniem tego parlamentarzystą jest zdumiewająco aktualna. (ks. prof. Paweł Bortkiewicz TCh, szef Katedry Katolickiej Nauki Społecznej UAM)

>To w Live and Let Die było .

>Czy coś innego?<

Nieważne jak stara jest to tradycja, ważne ze to co zobaczyłam było wyjątkowo groteskowe.
Moja babcia była bardzo wierzącą kobietą, i wszelkie święta, ceremonie, obrzędy były obchodzone z wielkim namaszczeniem i estymą. Wigilię, którą obchodziliśmy z siankiem, pierwszą gwiazdką, opłatkami, życzeniami i śpiewaniem kolęd wspominam tak dobrze, że w moim 100% ateistycznym domu, kultywujemy ją do dzisiaj. Tyle że spędzanie wigilii w rodzinnym gronie ma sens, a to coś na filmiku, jest idiotycznym miotaniem się z obrazami w niewiadomym celu. Ani to ładne, ani symboliczne, ani nawet orgiastyczne.

---

&#183; Nie należy ludzi sądzić według ich przekonań, lecz według tego, co przekonania z nich czynią.