Zadaję sobie to pytanie już od jakiegoś czasu coraz bardziej martwiąc się poziomem rodzimych produkcji telewizyjnych. Niestety coraz bliżej im do komercyjnego kiczu dla mało wymagającego odbiorcy. Telenowele, teleturnieje niewymagające zbyt wielkiego wysiłku intelektualnego (nastawione raczej na widowisko i hazardowe zagrania ze strony uczestników) czy niskobudżetowe filmy obyczajowe z importu stanowią podstawę ramówki. Z sentymentem wspominam lata dziewięćdziesiąte, kiedy popołudniami emitowano "Telewizję Edukacyjną". Gdy byłem jeszcze dzieciakiem regularnie oglądałem takie programy jak "Laboratorium", "Kuchnia", "Telekomputer" czy "Kwant". To one po raz pierwszy obudziły we mnie ciekawość świata. Co dzisiaj emituje się w tych godzinach? Powtórki telenowel...
Współczesne teleturnieje nijak się mają poziomem do "Wielkiej Gry" czy "Miliarda w Rozumie", gdzie uczestnicy faktycznie musieli popisać się erudycją. Chcąc obejrzeć coś bardziej ambitnego należy teraz zarwać noc.

Jakiś czas temu publiczna telewizja stanęła na rozdrożu. Miała do wyboru pójście taką drogą jak np. brytyjska BBC albo wzorowanie się na nadawcach komercyjnych. Wybrała to drugie. W tym przypadku zastanawiam się jaki jest sens dalszego pobierania abonamentu na cele "misyjne" skoro TVP znacząco zaniedbała prowadzenie owej "misji"? No chyba, że przez "misję" rozumiemy kręcenie nowych odcinków "Klanu", "Plebani", "M jak Miłość", "Barw Szczęścia", "Na Dobre i na Złe", "Ojca Mateusza" i tak dalej... Jeśli oferta programowa nie różni się praktycznie od tego, co oferują nadawcy komercyjni to może nie powinno się tej telewizji traktować na odrębnych zasadach? Dlaczego każdy posiadacz telewizora ma mieć obowiązek finansowania tych kilku stacji, chociaż wybiera program konkurencji (za który może płacić osobny abonament)?

Nieco lepiej moim zdaniem wygląda sytuacja w przypadku Polskiego Radia. To jak na razie uchroniło się przed całkowitym upodobnieniem do nadawców komercyjnych. Widać to niemal od razu po włączeniu odbiornika. Większość stacji komercyjnych skupia się na muzyce przerywanej newsami, nieraz z wyraźnym akcentem na informacjach dla kierowców. W końcu dla wielu ludzi samochód jest jedynym miejscem, w którym słuchają radia. Trochę inaczej wygląda to w przypadku PR. Na antenie publicznych stacji radiowych o wiele więcej jest publicystyki, reportaży, słuchowisk. Można trafić na fragment książki lub audycje o charakterze edukacyjnym. W tym przypadku nie mam więc podstaw do negowania faktu realizowania misji. Można by co najwyżej dyskutować na temat tego, czy nie mogłaby być ona realizowana lepiej.

A właśnie. Abonament... Co o nim sądzicie? Jak dla mnie jest on swego rodzaju archaizmem i jako taki powinien być zlikwidowany. Nie twierdzę przy tym, że państwo powinno zaprzestać finansowania publicznej telewizji. Uważam jedynie, że powinno się finansować konkretne produkcje, te o bardziej ambitnym charakterze, jednocześnie rozliczając nadawcę z realizacji tego zadania.
Gdy w połowie lat dwudziestych rodziło się Polskie Radio powszechnie zgadzano się z opinią, że abonament jest konieczny. Ba! Gdy w 1925 przyszłość prowizorycznej warszawskiej stacji PTR (Polskiego Towarzystwo Radiotechniczne - producent sprzętu radiowego) wybudowanej celem testowania składanych odbiorników stanęła pod znakiem zapytania, pasjonaci radia wyszli z inicjatywą organizacji składek. W końcu wówczas ogromną różnicę jakościową tworzyła możliwość usłyszenia polskiego spikera wśród europejskich głosów przenoszonych na falach radiowych. Było jasne, że Polskie Radio będzie wymagało pieniędzy na budowę infrastruktury i nie było niczym dziwnym pobieranie tych środków od samych radiosłuchaczy. Dzisiaj jednak zmieniły się czasy, zmienił się rynek i co najważniejsze zmieniło się miejsce mediów.

I jeszcze jedna refleksja. Dość często (zwłaszcza przy okazji świąt, choć nie tylko) zauważam, iż telewizja publiczna staje się telewizją katolicką. Bezkrytycznie podaje się widzowi pewne informacje w rodzaju: "Ponad dwa tysiące lat temu w Betlejem urodził się Jezus Chrystus" a przecież ktoś powinien dodać, że tak mówi jedynie tradycja. Bo czy w Betlejem to nie wiadomo, a sama data została przejęta od święta pogańskiego. Co więcej - kilka razy słyszałem dzisiaj, że wydarzenie to miało miejsce w konkretnym miejscu, gdzie dzisiaj stoi Bazylika Bożego Narodzenia. Nikt nie raczył dodać, że to tylko kwestia tradycji.
W tym wypadku Polskie Radio niestety nie jest lepsze... :/