Bycie wyrocznią pańską czyli przemawianie głosem bożym to bardzo intratna funkcja i stanowisko, z takiej pozycji sługa Boży mógł niemal swobodnie orzekać boską wolę -
nawet jeśli byłaby sprzeczna z prawem bożym.
(święte wojny, demaskowanie niszczenie - zabijanie ludzi posądzanych o kontakty z mrocznymi mocami )

Poddawanie w wątpliwość sądów Ducha Świętego jest chyba najgorszym możliwym bluźnierstwem.
Z osądami Ducha Świętego należy się po prostu zgadzać,
gdyż bluźnierstwa przeciw niemu nie będą wybaczone ani w życiu doczesnym ani w życiu wiecznym.


Stąd też natchnieni Duchem Świętym zakonnicy chętnie zagrzewali do boju chrześcijańskie rycerstwo niczym dowódcy i generałowie wojskowi. ( zabijanie też jest dobre )
Zagrzewali do boju wyjątkowo gorliwie, gdy walka toczyła się z armią o innym wyznaniu - przecież o ich święte skóry tam chodziło.

Duch Święty ustami swoich proroków i Świętych ochoczo obwieszczał rychłe nadejście końca świata, dnia sądu, wzywał do pokuty i nawrócenia się. Zsyłał swoim świętym liczne wizje nadchodzącej zagłady.
( i tak już od 2000 lat )


Duch święty jednak nie oświecił i nie przemówił ustami swoich proroków i świętych,
gdy autorytety religijne (duchowieństwo) twierdziły z całą stanowczością, że ziemia jest płaskim, centrum świata.
Dokonał tego Galileusz, Kopernik, Kolumb itd.


Niestety tchnięci duchem świętym ludzie
( a takich była olbrzymia rzesza w historii kościoła) milczeli i nie dostrzegali przykładowo:
rozpustnego stylu życia duchowieństwo, lub ich życia w przepychu.

Duch święty natomiast chętnie wypowiadał się ustami swoich sług i świętych, prawych ludzi kościoła gdy przychodziło do:
-polowania na czarownice
-znajdowania, poskramiania, niszczenia diabelstwa i szatana wśród innych ludzi.
-decydowania w sprawach politycznych ( wola Boga, objawienia, wizje religijne )



Podsumowując wielu chciałoby mówić głosem Ducha świętego i głosem Bożym.

Ale ponieważ Duch św nie lubi konkurentów stąd też uzasadniona
wrogość i brak zrozumienia między różnymi wyroczniami pańskimi.

Ze swojej strony mogę dodać, że wszyscy chrześcijanie nie mogą mieć równocześnie naraz racji.
Powiedziałbym wręcz, że większość chrześcijan - tak na drodze logiki jest w błędzie.

(kłótnia o "klucze do nieba" czyli władzę nad niebem, powstawanie w opozycji do siebie np. protestanci powstają w opozycji do katolików, wzajemne wyklinanie się katolicy z prawosławiem)


Zatem, który z odłamów chrześcijańskich ma Ducha Świętego na wyłączność?
Dlaczego Duch Święty tak często widział coś czego nie powinien był widzieć, i na odwrót?
Najciemniej pod latarniom...