>Skąd Kościół katolicki jest taki pewien, że króli było
>trzech?, a poza tym, czy to na pewno byli królowie?
>
napisz do Teresy, pewnie ci odpowie...

Prawda jest gdzieś tam,ale ponoć "królowie"to błąd lub nadinterpretacja tłumacza.Najlepszym polskim odnośnikiem greckiego "magoi"użytego w Ewangelii jest po prostu "mędrzec".Najpewniej pochodzili z Bliskiego Wschodu,okolic Persji, a dopiero póżniejsze (ok.VI w.ne.)przekłady i interpretacje,czy to prawosławne, Żydowskie,czy chrześcijańskie zaczęły podawać w zależności od upodobań ich status społeczny jak i liczbę w porywach od 3 do 12 nawet(Prawosławie).

Zupełnie nie rozumiem dlaczego zadajesz swoje pytania (zakładając do każdego nowy wątek) na forum tego akurat serwisu. Nie lepiej szukać tam, gdzie przyjmą cię z otwartymi rękami (i sakiewkami) i na każde pytanie udzielą co najmniej 3 "jedynie poprawne" odpowiedzi?

>Skąd Kościół katolicki jest taki pewien, że króli było
>trzech?, a poza tym, czy to na pewno byli królowie?
>
Inhet, wywołał mnie do odpowiedzi. Tak więc odpowiadam bardzo "precyzyjnie":

Wiadomo, że nie trzech i że nie króli, ale to mogło być trzech i do tego króli.

"Pismo święte dostarcza nam niewielu informacji - przybysze są mędrcami znającymi drogi gwiazd, przybyli ze Wschodu, ofiarowują Dziecięciu złoto, kadzidło i mirrę, po czym znów znikają w ciemności. Mateusz w żadnym miejscu nie określił liczby Mędrców. Istnieje tylko przypuszczenie, że skoro złożyli trzy dary, to ich samych również było trzech. Jednak według innych tradycji mogło ich być dwóch, czterech, ośmiu, a nawet dwunastu. Co więcej, Mateusz wcale nie nazywał ich królami. W tradycji chrześcijańskiej pogląd ten rozwinął się w oparciu o takie fragmenty, jak: Izajasz 60,1-6 czy Psalm 72,10-11.15. W Ewangelii nie znajdziemy też imion Mędrców ani ich charakterystyk - młodego Kacpra, dojrzałego wiekiem Melchiora i staruszka Baltazara po raz pierwszy spotykamy w literaturze chrześcijańskiej z VI wieku".
(fragment z : www.apolog(*)ik.pl/marianie/12-03/mag-1.php)
Pozdrawiam

Dewotyzm to przeciez nic złego, ale szkoda mi Ciebie kobieto!!!

>Dewotyzm to przeciez nic złego, ale szkoda mi Ciebie kobieto!!!
>
Mów o sobie!

A ja bym się pytał o sam fakt, skąd coś wiemy? Kościół nie funkcjonuje dlatego, że posiada jakieś źródło prawdy (no chyba, że było tych źródeł więcej i akurat np. to naukowe wyschło), funkcjonuje dlatego, że skądś coś wie. Skąd? Nie wydaje mi się tak istotne to, co się mówi, przekazuje, ale skąd ta wiedza pochodzi. Myślę, że można spokojnie ustalić dosyć wiarygodną listę źródeł, którym ufać nie należy i już bez wgłębiania się w przekaz, odrzucać go lub akceptować zaraz po ustaleniu tego źródła. Skąd np. kościół coś wie? Czy źródło jest wiarygodne?

Wiarygodne żródło dostarcza nam wiarygodnych informacji, a wiemy o tym, że są wiarygodne, gdyż możemy to sprawdzić. Np. uczymy się fizyki, oczywiście nie jesteśmy w stanie sprawdzać wszystkiego czego się uczymy, ale możemy sprawdzić wszystko to, co sprawdzić zechcemy, co wpadnie nam w oko, wzbudzi zaciekawienie. Stąd też nabieramy potem większego zaufania do tej nauki.

Co ciekawe, jeżeli ktoś nie wykazuje zaciekawienia tym, co mu się przekazuje, np. ucząc się tejże fizyki, to pewnie nie będzie miał do niej zaufania jako wiarygodnego źródła.

Rozmowa o trzech królach wydaje mi się zbyteczna, gdyż nie istnieje żadne wiarygodne źródło dla tego tematu.

tfu Po ustaleniu wiarygodnego źródła oczywiście jeszcze nie czas na zaufanie Droga przez mękę nadal musi trwać

>tfu Po ustaleniu wiarygodnego źródła oczywiście jeszcze nie czas na zaufanie Droga przez mękę nadal musi trwać

Można jeszcze sprawdzić w apokryfach...

A więc ucz się fizyki, jest to bardzo rozległa i niekończąca się dziedzina.