Ponieważ najważniejszą rzeczą dla każdego człowieka jest inny człowiek, najważniejszą rzeczą dla racjonalisty jest rozumieć innych ludzi. Każdy racjonalista musi być więc przynajmniej dyletantem z psychologii - ignorant czy choćby nawet laik z psychologii nie powinien być oceniany jako osoba racjonalnie myśląca.

Oczywiście racjonalista musi być także dyletantem w innych dziedzinach, jak np. nauki przyrodnicze, jednak pominę tę kwestię, skupię się na psychologii. O naukach przyrodniczych warto wspomnieć jeszcze dlatego, że istnieje już psychologia uprawiana w ramach zoologii, jako nauka biologiczna, a więc jako nauka przyrodnicza, a nie humanistyczna. Taka prawdziwa psychologia nazywana jest psychologią ewolucyjną.

Psychologia ewolucyjna jest w istocie etologią człowieka i jako taka jest przeciwstawiana psychologii klasycznej, czyli tej, która uprawiana była wcześniej. Także behawioryzm należy do psychologii klasycznej, zresztą został obalony eksperymentalnie. Psychologia ewolucyjna narodziła się dopiero po obaleniu socjobiologii, jest więc nauką młodą, nie każdy racjonalista miał już okazję zapoznać się z nią.

Każdy racjonalista powinien się z nią zapoznać, gdyż jest to pierwsza racjonalna próba opisania człowieka i zrozumienia natury ludzkiej.

Jednym z fundamentów człowieczeństwa, tym co najsilniej i najwcześniej ukształtowało naturę ludzką, co wprowadziło w życie małp nową jakość, która zadecydowała o tym, że subiektywnie czujemy się ludźmi, a nie dzikimi zwierzętami, jest prawo monogamii. Jest to pierwsze prawo w historii ludzkości - pierwsza umowa społeczna na tyle szeroka i trwała, że może być nazwana prawem.

Kiedy przyjrzymy się życiu morsów, lwów czy goryli, widzimy wyraźnie, że życie ludzi w ten sposób musielibyśmy postrzegać jako życie w objęciach zła. Ciągłe walki, morderstwa i dzieciobójstwa odbieramy jako nieakceptowalny sposób życia. Zauważmy, że napastnikiem i mordercą jest samiec pozbawiony dostępu do samic. Kiedy przyjrzymy się życiu szympansów też możemy zauważyć, że napastnikami i mordercami swoich sąsiadów są młode samce o niskim statusie, praktycznie pozbawione szans na udaną kopulację.

Zauważmy, że szympansy mają bujne zycie społeczne, często zawierają sojusze przeciwko władcom.

Kiedy człowiek osiągnął pewien poziom świadomości zrozumiał, że zamiast nietrwałych sojuszy i ciągłych walk przeciwko władcom o dostęp do samic, można zawszeć sojusz trwały, polehajcy na tym, że żadnemu samcowi, nawet najpotężniejszemu, nie wolno blokować dostępu do więcej niż jednej samicy - w ten prosty sposób praktycznie każdy człowiek otrzymał prawo do posiadania partnera seksualnego.

Nie powstał w ten sposób nowy instynkt monogamii, na wzór np. ptasiego, ale zupełnie nowa jakość - uniwersalne prawo zakazujące bigamii, świadomie respektowane i pilnowane przez całą społeczność. Zasada jest prosta, jeżeli będę pilnował, żeby inni przestrzegali prawa, w końcu doczekam się partnerki, nawet jeśli jestem słaby i nieatrakcyjny. Kobietom nie wolno już wszystkim kręcić się tylko wokół najlepszych mężczyzn, muszą w końcu pogodzić się z koniecznościoą wybrania sobie kogoś mniej atrakcyjnego.

Oczywiście w historii zdarzały się kraje i ludy upośledzone, które zapominały o tym prawie, albo mężczyźni byli zbyt głupi, żeby solidarnie przeciwstawiać się władcom haremów - hordy mężczyzn, którym odebrano dostęp do kobiet, rozłaziły się po świecie w poszukiwaniu obcych kobiet, wywoływały wojny, gwałciły i porywały kobiety w niewolę... z reguły jednak ci podludzie wymierali bezpotomnie, gdyż w innych kulturach, gdzie mężczyźni umieli solidarnie pilnować kobiet i pielęgnować monogamie, umieli też zjednoczyć się w celu wspólnej obrony przed agresją wyposzczonych poligamistów.

Z czasem, po tysiącach pokoleń powstały instynkty monogamiczne, które co prawda nie wyparły z nas starych instynktów poligamicznych, ale dość skutecznie wspierają naszą kulturę monogamiczną, która jest źródłem naszego człowieczeństwa. Nie da się zrozumieć człowieka, jeśli nie rozumie się jego monogamicznej kultury ukształtowanej na bazie poligamicznej natury przez rozum i świadomość mężczyzn, którzy chcieli w ten sposób zapewnić sobie sprawiedliwy dostęp do kobiet. Stworzenie prawa zawdzięczamy sojuszowi gorszych mężczyzn, którzy zazdrościli heremów lepszym mężczyznom.

Aby nie zostać irracjonalnie oskarżony o szowinizm, obiecuję w następnym tekście wyjaśnić, jak ukształtowały się ludzkie świadomość i rozum u kobiet i dlaczego kobiety są średnio inteligentniejsze od mężczyzn.