W wątku dotyczącym stereotypów gurgul napisał:
>"Nie jestem wrogiem Urbana, bawi mnie jego kreacja medialna, tym niemniej rozumiem ludzi, którzy mają na niego alergię. Po pierwsze należy zwrócić uwagę na jego przeszłość, czyli na to że Jerzy Urban jest jednym z symboli PRLu, jego cynizmu i ucisku. Drugą przyczyną jego antypopularności jest to, że facet kompletnie nie liczy się z z innymi ludźmi, z ich uczuciami i poglądami. ..."
zdradzając tym, że interesuje go nie kwestia stosowania schematów w miejsce rzeczowej argumentacji, lecz ta "alergia". Jako inicjator tematu poczułem się zobowiązany do uwzględnienia tego zapotrzebowania tym bardziej, że - co prawda poza nin. forum - spotykam się z nim niejednokrotnie, a sposób traktowania sprawy wydaje się typowy. No więc ... poplotkujmy o Urbanie i alergii.
Oczywiście, to, że gugul rozumie urbanoalergików, jest to fakt i jako taki nie może być tematem dyskusji. Mam natomiast zastrzeżenia do widocznych prób uzasadnienia tego zrozumienia. Szczególnie nie mogę sobie wyobrazić, na czym ma polegać "kompletne" nie liczenie się z innymi ludźmi, z ich uczuciami i poglądami? Czy chodzi o nazwanie JPII "prostackim wikarym"? czy może o jakieś opinie o bohaterach Solidarności? Nie potrafię (a sąd podziela ten pogląd) dopatrzyć się w użyciu w piśmie satyrycznym takich określeń obrazy czyiś uczuć pozostających na poziomie poniżej histerii (natomiast jestem zdania, że zarzut prostactwa jest bez sensu: o ile znam przekonywującą argumentację uzasadniającą w stosunku do niektórych wystąpień JPII użycia określeń "hipokryzja" czy "demagogia", to nie pojmuję skąd "prostactwo"?).
Inna sprawa to paradoks polegający na uznaniu za "symbol PRL-u" człowieka, który nigdy do żadnej partii nie należał, a przez kilka lat miał cenzorski zakaz publikacji. Przypuszczam, że raczej chodzi tu o frustrację istniejącą jako echo konferencji, które U. prowadził będąc rzecznikiem prasowym ekipy Jaruzelskiego. Otóż opanowanie i znakomity warsztat U. sprawiał, że wymowa tych dyskusji nie satysfakcjonowała bardzo emocjonalnie pobudzonym fanatycznym zwolennikom Solidarności, którzy swoje niezadowolenie wyładowywali (i nadadl wyładowywują) w agresji słownej skierowanej na U.
To byłoby tyle z mojej strony w sprawie, która - jak wszystkie kwestie personalne - przypomina zwykłe plotkarstwo i obgadywanie.