W 1942 roku Ashley Montagu - żydowski antropolog z Wielkiej Brytanii opublikował książkę zatytułowaną “Man’s Most Dangerous Myth: The Fallacy of Race,” ("Najbardziej niebezpieczny mit ludzkości: Błędny koncept rasy") - w której, jak sugeruje tytuł, zanegował istnienie ras ludzkich oraz skonstatował, iż różnice występujące pomiędzy ludźmi są znikome, mało istotne i w żadnym wypadku nie usprawiedliwiają podziału ludzi na poszczególne kategorie - rasy. Teza jak wyżej - rozwijana przez następnych kilkadziesiąt lat i oparta - w zasadzie na ideologii i politycznych przekonaniach, nie zaś na solidnej nauce (sui generis "łysenkizm") - przez następnych kilkadziesiąt lat stała się świętą, niepodważalną mantra zachodniej antropologii. Wszyscy którzy śmieli ją kwestionować - dostawali etykietkę rasisty/nazisty, co rzecz jasna nie wróżyło dobrze ich karierom naukowym.
Wydaje się jednakże, iż od kilku lat, wielkimi krokami, zbliża się kres dominacji teorii jak wyżej. Bowiem pojawia się coraz więcej badań naukowych - których wyniki jednoznacznie wskazują na to, iż różnice między ludźmi są duże i wielorakie - co, jak najbardziej, uzasadnia ich podział na takie czy inne kategorie.
Przez długie lata "The New York Times" był w czołówce awangardy forującej tezę o rasie jako konstrukcie społeczno - politycznym. W chwili obecnej - pod presją badań nie zostawiającej suchej nitki na takim poglądzie - rakiem zaczyna się wycofywać z zajętych wcześniej pozycji.
Zainteresowanym, podrzucam link do jeszcze ciepłego artykułu z NYT, autorstwa Dawida Reicha - profesora genetyki z Harwardu.


"I have deep sympathy for the concern that genetic discoveries could be misused to justify racism. But as a geneticist I also know that it is simply no longer possible to ignore average genetic differences among “races.”Groundbreaking advances in DNA sequencing technology have been made over the last two decades. These advances enable us to measure with exquisite accuracy what fraction of an individual’s genetic ancestry traces back to, say, West Africa 500 years ago — before the mixing in the Americas of the West African and European gene pools that were almost completely isolated for the last 70,000 years. With the help of these tools, we are learning that while race may be a social construct, differences in genetic ancestry that happen to correlate to many of today’s racial constructs are real.
Recent genetic studies have demonstrated differences across populations not just in the genetic determinants of simple traits such as skin color, but also in more complex traits like bodily dimensions and susceptibility to diseases. For example, we now know that genetic factors help explain why northern Europeans are taller on average than southern Europeans, why multiple sclerosis is more common in European-Americans than in African-Americans, and why the reverse is true for end-stage kidney disease.
I am worried that well-meaning people who deny the possibility of substantial biological differences among human populations are digging themselves into an indefensible position, one that will not survive the onslaught of science. I am also worried that whatever discoveries are made — and we truly have no idea yet what they will be — will be cited as “scientific proof” that racist prejudices and agendas have been correct all along, and that those well-meaning people will not understand the science well enough to push back against these claims."

www.nytime(*)nion/sunday/genetics-race.html