Wróbel zwyczajny (domowy) - zanikający niestety z krajobrazu polskich miast - jest nam wierny jak prowerbialny......pies. Towarzyszy człowiekowi od 11 tysięcy lat. I fakt, iż jego "udomowienie" nastąpiło właśnie wtedy - w okresie rewolucji neolitycznej i rozwoju rolnictwa - nie jest najpewniej przypadkowy. Z badań porównawczych przeprowadzoncyh między passer domesticus domesticus a passer domesticus bactrianus - gatunkiem występującym na stepach byłej sowieckiej Azji Środkowej i nadal zdecydowanie bardziej "zdziczałym" - wynika, iż właśnie w okresie rewolucji neolitycznej wykształciła się w nim masywniejsza czaszka umożliwiająca sprawniejszą konsumpcję twardych ziaren zbóż oraz - co szczególnie ciekawe - nastąpiła adaptacja organizmu ( podobnie jak u ludzi i psów) do spożywania pokarmów obfitujących w skrobię.
Jeżeli hipoteza jak wyżej zostanie dogłębnie potwierdzona - wniosek z niej płynący będzie taki, iż rewolucja neolityczna aktywowała proces ewolucyjnej dywersyfikacji/specjacji wróbla - który może się zakończyć powstaniem odrębnego gatunku.

Zainteresowanym problemem - odsyłam do podlinkowanego materiału.

"The researchers searched for genes that were different in the house sparrow and the Bactrianus sparrow. These differences could provide evidence of the adaptations house sparrows made to a new lifestyle.
"We found two interesting changes, in genes that are very close to each other," Ravinet said.
One gene is likely involved in the formation of the skull. The house sparrow has a more robust skull than the Bactrianus sparrow. This can influence the strength of the beak and how hard the bird can bite. The researchers think it is possible that the house sparrow's broad skull made it better able to consume hard seeds, such as the kinds of grains people cultivated.
An even more exciting finding concerns changes in the gene next door. This gene is thought to play a role in starch digestion.
Starchy carbohydrates are mainly found in crops such as cereals, potatoes, corn and rice. We humans only had access to large quantities of starch-rich foods after we began to grow the plants that provide them.
At the same time as we developed these food plants, something also happened with our own genes and those of our most faithful companion, the dog. Changes in the AMY2A gene made both humans and dogs better able to digest starch. This was presumably an adaptation to our new diet.
The results from Ravinet and his colleagues show that the same gene in the house sparrow also shows changes. Perhaps these changes were in response to adaptions to starchy human food? The researchers say they have more work to do before they can answer this question with more certainty.
"It is interesting that old changes in human civilization may have changed the biology of the house sparrow," says Ravinet."

sciencenor(*)ows-and-humans-are-old-buddies