Dla mnie osobiście nie do zaakceptowania jest niepokojąca symetria tego rodzaju akcji. Rozumiem, że jest to rodzaj twórczej parodii, ale wolałbym, aby zwolennicy Yody - króla Polski zamiast kreowania rzeczywistości satyrycznej przeszli do konstruowania rzeczywistości realnie alternatywnej, w której i jeden i drugi kabaret stracą rację bytu.
Obawiam się, że zwykłe małpowanie może tak naprawdę maskować deficyt idei i inicjatywy.

---

Ponieważ nie ma najpierwszego początku i ostatecznego końca.

Fajny pomysł z Yodą, ale trzeba czegoś więcej niż satyry na łamanie laickości naszego kraju. Pięć tysięcy ludzi wraz z kucharzem poszło walczyć o stołek dla bajkowej postaci, lecz ilu trzymało za nich kciuki? Pewnie kilka milionów. A z pewnością conajmniej 20 milionów nie widzi podobieństwa:

yoda = Jezus
Dwie wymyślone (całkowicie, lub w znacznej mierze) postacie, w które wierzyć powinni jedynie obłąkani.

Na początku sierpnia obserwowaliśmy piękny zryw młodzieży w sprawie krzyża. Niestety, tego zrywu, nie wiadomo dlaczego, nie udało się przekuć w inicjatywę o realnej sile politycznego oddziaływania. To, że ktoś ma odwagę powiedzieć, że coś mu się nie podoba, a nawet bardzo głośno to wyrazić, nie oznacza niestety, że posiada jakiś pozytywny projekt zmiany. To niestety wymaga intelektualnego i organizacyjnego wysiłku. Na akcjach typu "detronizacja Maryi" się tego nie zbuduje, co przy jawnej niechęci, jaką wieli "intelektualistów" żywi wobec polityki (co traktuję raczej jako wyraz bezradności i frustracji), w ogóle nie wróży najlepiej.

---

Ponieważ nie ma najpierwszego początku i ostatecznego końca.

Masz rację. Ale co można by wymyśleć na "detronizację Maryi"? Choćby - "Polska, prawdziwym krajem, nie rządzą nami już więcej baśniowe postaci. Polska krajem Chopina, Kopernika i Piastów. Naszych prawdziwych króli mamy choćby na banknotach, całkiem ładnie zaprojektowanych. Szanujmy zatem nasz kraj, nasze symbole, i naszą historię. Ani Jezus, ani Maryja, ani Tomcio Paluch, czy Janko Muzykant nie będą królami Polski."

Czy tego infantylizmu mimo wszystko nie da się uniknąć?

---

Ponieważ nie ma najpierwszego początku i ostatecznego końca.

>Czy tego infantylizmu mimo wszystko nie da się uniknąć?
Nie da sie, dopóki będziemy rozmawiali na takie tematy, a jeżeli nam zależy to jesteśmy zmuszeni. Sam piszesz: "Na początku sierpnia obserwowaliśmy piękny zryw młodzieży w sprawie krzyża" tak było, ale to kabaret.

Występy się skończyły, a publiczność poszła sobie do domu. Widocznie młodzież nie potrzebuje zmian, tylko występów rozrywkowych.

---

Ponieważ nie ma najpierwszego początku i ostatecznego końca.

Występy nigdy sie nie skończą, publiczność ma w domach tv i internet. Sądze że Pan Palikot może uwieść młodych. Cytując Vincenta Vega: to to samo gówno tylko inne.

Pan Palikot jest jedną z najważniejszych postaci polskiej demokracji. To wystarczająca diagnoza jej obecnego stanu. Widocznie nie może być inna, skoro jest, jaka jest.

---

Ponieważ nie ma najpierwszego początku i ostatecznego końca.

>Pan Palikot jest jedną z najważniejszych postaci polskiej demokracji. To wystarczająca diagnoza jej obecnego stanu. Widocznie nie może być inna, skoro jest, jaka jest.
Tak właśnie jest.
(Musiałem sie rozgadać bo edytor nie puści trzyliterowego potwierdzenia)

To nie jest mój infantylizm, więc cóż mogę zrobić? Sami oceńmy, na ile infantylny jest na przykład profesor uniwersytecki wierzący w baśnie sprzed 2000 lat bardziej niż w to, czym się zajmuje? A nie tylko w Polsce takich "profesorów" nie brakuje. Albo inna postać. Ktoś "wątpi" w te baśnie, nie wie, czy w nie wierzyć, czy też nie. No po prostu, złamany człowiek. Dramatyczna postać. Byłaby komiczna, gdyby tego typu osoby nie nadawały rytmu wszystkim innym, nie stanowiły większości wśród elit "intelektualnych" i politycznych. Nie tylko w Polsce. We Francji Sarkozy witał papieża Benedykta, redaktor naczelny "Le Monde" zadeklarował swoją wiarę chrześcijańską we wstępniaku. Nie tylko w Polsce zatem i - niestety - to nie słabnie i nie mija.

>Fajny pomysł z Yodą, ale trzeba czegoś więcej niż satyry na łamanie laickości naszego kraju.

Owszem, z tym że wydaje mi się, że intencją człowieka, który zakładał tę grupę, nie było łamanie laickości kraju z pomocą satyry, raczej satyra sama w sobie. Założyciele takich stron, jak na przykład ta:

www.facebo(*)pope-Benedict-XVI/320556162167

pewnie rzeczywiście mają jakieś antyklerykalne zapędy, ale przede wszystkim poszukują rozrywki, a spróchniały, katolicki konserwatyzm jest przyjemnym obiektem drwin. Tak samo, podejrzewam, było z ludźmi, którzy zgromadzili się pod krzyżem w opozycji do tych, co go bronili. W większości chcieli sobie po prostu porobić jaja.

Miło by było, ale sądząc po tym, że baśnie są czczone od 2000 lat, bywają też bardzo poważni odbiorcy i realizatorzy baśniowych bzdur

Wszelkie kontrmanifestacje, protesty, debaty pokazują tym oszołomom, że traktujemy POWAŻNIE ich zapędy.
Tym samym robimy błąd. Powinniśmy podejść do tego, jak do wygłupów małego dziecka: pokiwać głową z lekkim politowaniem i wrócić do poważnych spraw. Ignorując tych ludzi damy im do zrozumienia, że z ich bredniami nikt się już nie liczy. Że nikt nie myśli o koronowaniu bohaterów bajek na królów. Że stolica nie jest miejscem na takie zabawy.
Takie pomysły w ogóle nie zasługują na dyskusję czy zainteresowanie.

Marginalna mniejszość (my niestety), która milczy z dumą, aby dowieść swojej racji, to nie jest najlepszy pomysł. Wielu zaćpanych opium "Chrystus" nawet nie wie, że istnieje PSR, czy ten portal. Zapewne samych wtórnych analfabetów jest więcej niż nas.

Wydaje mi się, że akurat sprawy pt. ,,Krzyż'' i ,,Jezus na Króla'' popiera zaledwie mała grupa zaślepionych fanatyków. Większość społeczeństwa (także ta wierząca) śmieje się z tych osób.

Oby tak było! Mam nadzieję, że śmieszy ich również miłościwie nam panująca Dziewica Maryja. Jakoś nie zauważyłem żadnej werbalizacji związanej z tym drugim...

Ps.: Zbytni optymista podczas gościnnego pobytu w domu wariatów może zostać pogryziony, nie zapominajmy.

>Ps.: Zbytni optymista podczas gościnnego pobytu w domu wariatów może zostać pogryziony, nie zapominajmy.

To dobre