Wróciłem przed chwilą ze spotkania w sprawie in vitro we Wrocławiu. Zanim zapomnę (bo pamięć mam kiepską), chciałem się podzielić swoimi wrażeniami. Uprzedzam z góry, że będzie trochę krytyki, mam nadzieję konstruktywnej.
   Byłem tam w zasadzie jako obserwator. Sympatyk, co prawda, ze względu na mój sprzeciw atakowaniu polskiej demokracji przy pomocy prób szantażu i zastraszania polityków, choć te kwestie nie były zbytnio poruszane w ten sposób (a przynajmniej ja nie słyszałem). Jako osoba aspołeczna robiłem tylko za tłum i obserwowałem.
   Była też grupa „kontrmanifestantów”; z mojej perspektywy wiec odbywał się po lewej stronie ulicy, „kontrmanifestanci” byli po prawej (tak się będę odnosił do tych stron); pomiędzy grupami było kilku policjantów, oczywiście.
   Pierwsza obiekcja: megafon był zbyt cichy. Nawet gdy stałem zaledwie kilka metrów od osoby, która się nim opiekowała, ledwo słyszałem, co mówi. Chyba został nieco podgłośniony, ale dopiero pod koniec.
   Nie było zbyt wiele osób. Przez pewien czas stałem blisko operatora TVN24 (o ile pamiętam), stojącego obok kamery na statywie, wyłączonej. Ktoś zażartował do niego „Nie ma co pokazywać?”, na co operator przytaknął.
   Po drugiej stronie była jeszcze mniejsza grupka. Gdzieś z tłumu usłyszałem, że to „narodowcy”. Szczególnie wyróżniali się dwaj panowie, trzymający wspólnie szalik „Bóg, Honor, Ojczyzna” (najwyraźniej nie rozumieli, o co właściwie chodzi), oraz człowiek z transparentem treści „Sz. P. J. Palikot! Polsce potrzeba silnej gospodarki i dobrego prawa, a nie Pańskich awantur przeciwko Kościołowi!” i dwiema chorągiewkami wetkniętymi w kieszenie koszuli, Polski i Watykanu (pewnie podwójne obywatelstwo, czy coś).
   Ostatni transparent chciałbym skomentować; o ile po części się z nim zgadzam, to nie można dopuścić, żebyśmy zapatrzeni w sprawy gospodarcze i prawne pozwolili, aby odebrano nam demokrację i stworzono państwo kościelne. To właśnie powinno być, uważam, przesłaniem wiecu.
   Podobno podczas wiecu odśpiewano Międzynarodówkę; przyznam szczerze, że słyszałem tylko, jak ktoś śpiewał, nie słyszałem co, ale mam powody, by przypuszczać, że rzeczywiście tak było. Według mnie, to była najgłupsza rzecz, jaką można było zrobić. Pieśń ta wyraźnie kojarzy się ludziom z komunizmem, czy tego ktoś chce, czy nie. Od lat panuje negatywny stereotyp, że jak ktoś jest antyklerykałem bądź nie jest chrześcijaninem, to musi być komunistą; świetna robota w podaniu na talerzu prawej stronie jeszcze jednego powodu, by tak uważać (plus, jestem pewien, że media tego nie pominą).
   Na sam koniec, bardzo pozytywnym akcentem było wspólne (przez obie strony) odśpiewanie hymnu państwowego. Z inicjatywą wyszła strona prawa. Ktoś megafonem oznajmił, że „skoro odśpiewano Międzynarodówkę, to my zaśpiewamy hymn”; nie spodziewał się chyba, że lewa strona się dołączy. (Może właśnie aby to sprowokować, warto było jednak tą Międzynarodówkę zaśpiewać? Nie, na pewno nie.)
   Trzeba przyznać, że prawa strona zachowywała się bardzo kulturalnie i spokojnie. Nie przerywali, nie krzyczeli, tylko stali i słuchali. Zabrali głos dopiero po zakończeniu wiecu.
   Moja ogólna ocena jest dość neutralna. To było trochę słabe, płytkie i miałkie, ale musiało się wydarzyć i dobrze, że się wydarzyło. Nie można było przejść obojętnie obok ostatnich wydarzeń.

   Pozdrawiam.