>ta jak w pytaniu z tematu.
Nie rozgaduj się tak, bo kto ma czas to wszystko czytać.

Nie, wszechświat to nie jaskinia platona.

Gdybyś mógł się odwrócić...

>Gdybyś mógł się odwrócić...
W którą stronę byś się nie odwrócił zawsze d... z tyłu..., wciąż jesteśmy w jaskini Platona...

Duch Prawdy... człowiek trzeciego sortu...

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

Chciałbym pozostać w niej jak najdłużej.

Nie ma dobrej odpowiedzi. Są odpowiedzi na poziomach, które też nie dają pełnej odpowiedzi. Może być wszechświat iluminacja, hologram, albo może wszechświat 'twardy', realny, ale co to właściwie oznacza dla nas w realnym życiu? Nic! I to jest szok.

> czy wszechświat to jaskinia platona?

Uważam, że jest o wiele gorzej. Gdyby mogło być dobrze, to już by było. Im bardziej coś wzrośnie w siłę i wyda się realne oraz trwałe tym bardziej efektownie się rozpadnie.

Za PWN: Cytat:
Zdaje się, że "platońska jaskinia" dotyczy ludzkiego opisu rzeczy, a nie rzeczy samych. Alegoria nie odnosi się do świata, lecz do jego postrzegania. Zatem to nie świat jest jaskinią, ale nasz umysł. Widzimy tylko obrazy świata jak np. obraz optyczny na siatkówce oczu (nb. odwrócony)) - dopiero interpretacje takich obrazów-cieni stanowią 'tworzywo' opisu świata.

[Natomiast sam świat (jak to górnolotnie określasz: "wszechświat") do swego istnienia nie potrzebuje chyba jaskiń ani filozofów ]
>

>[Natomiast sam świat (jak to górnolotnie określasz: "wszechświat") do swego istnienia nie potrzebuje chyba jaskiń ani filozofów ]

Skoro filozofowie są jego częścią to znaczy, że są niezbędni tak jak wszystko inne.

>>> sam świat (jak to górnolotnie określasz: "wszechświat") do swego istnienia nie potrzebuje chyba jaskiń ani filozofów
>Skoro filozofowie są jego częścią to znaczy, że są niezbędni tak jak wszystko inne.
Wynikałoby stąd, że filozofowie byli przed np. 5 mld lat, lub że musza być za 5 mld lat?
>

Wszystkie siły które doprowadziły do ich powstania istniały i będą istnieć wiecznie. Poza tym myślisz, że coś co się zdarzyło przed chwilą, to tego już nigdzie nie ma? Nic nie znika, tylko co najwyżej nie masz do tego obecnie dostępu.

>Wszystkie siły które doprowadziły do ich [filozofów] powstania istniały i będą istnieć wiecznie.
Zręcznie omijasz pytanie czy obserwatorzy (filozofowie) są dla świata niezbędni.

> myślisz, że coś co się zdarzyło przed chwilą, to tego już nigdzie nie ma?
Skoro używasz czasu przeszłego; "zdarzyło się", to chyba właśnie jakiś etap się zakończył (coś ubyło) - nie twierdzisz chyba, jakoby wszystko zawsze było, jest i będzie (bo wtedy naprawdę nie dzieje się nic)).

> Nic nie znika, tylko co najwyżej nie masz do tego obecnie dostępu.
Żywot wieczny - amen?
>

>Zręcznie omijasz pytanie czy obserwatorzy (filozofowie) są dla świata niezbędni.

Liczba pi jest nieskończona podobnie jak wszechświat. Czy jeśli usuniesz z niej kilka cyfr po przecinku to też powiesz, że nie były niezbędne?

>Skoro używasz czasu przeszłego; "zdarzyło się", to chyba właśnie jakiś etap się zakończył (coś ubyło) - nie twierdzisz chyba, jakoby wszystko zawsze było, jest i będzie (bo wtedy naprawdę nie dzieje się nic)).

Czy prawa fizyki zabraniają w teorii cofania się w czasie? Jedynie nie wiadomo jak to miałoby w praktyce wyglądać. I niczego nie ubyło a jedynie zmieniło formę, konfigurację ułożenia swoich części. I to jedynie w świadomości bo bez niej rzeczywistość jest sama w sobie nieokreślona i nieograniczona.

>Żywot wieczny - amen?

To już się dzieje.

>>> ..czy obserwatorzy (filozofowie) są dla świata niezbędni.
>Liczba pi jest nieskończona podobnie jak wszechświat. Czy jeśli usuniesz z niej kilka cyfr po przecinku to też powiesz, że nie były niezbędne?
Podajesz chyba chybiony przykład, gdyż liczba pi należy do opisu świata a nie do niego samego - nie ma w świecie okręgów, kół czy idealnych kulek.
Trafniejsze byłoby porównanie do ciągu liczb losowych, dla którego - owszem - usunięcie części wcale mu nie szkodzi.

> niczego nie ubyło a jedynie zmieniło formę, konfigurację ułożenia swoich części.
Ale niektóre układy (gwiazdy, dinozaury, itd) znikają - nie twierdzę przecie, że znika 'tworzywo'. Zdaje się, że dla zachowania jakiejś trwałości formy czy konfiguracji należy się postarać - Ty sugerujesz, że porządek załatwi ktoś .. spoza "jaskini"?
>

Jeśli "Wszechświat to jaskinia Platona" - nie ma żadnej innej/"prawdziwej" rzeczywistości. Owe "cienie na ścianie", to jedyna rzeczywistość jaka istnieje - to nasza subiektywna "interpretacja potencjału kwantowego" - jedyna istność bytu.

>ta jak w pytaniu z tematu.

prawdziwa rzeczywistość zaczyna się tam gdzie kończy ludzkie poznanie.

>prawdziwa rzeczywistość zaczyna się tam gdzie kończy ludzkie poznanie.
Czyli im kto głupszy, tym więcej rzeczywistości.

>Czyli im kto głupszy, tym więcej rzeczywistości.

Wszystko zależy od tego jak zdefiniujesz "głupotę", "kogoś" oraz "rzeczywistość".