Pan Bóg stworzył Adama i Ewę, węża zdaje się też skoro stworzył wszystko. Potem Ewa (jak to kobieta) sięgnęła po jabłko (choć dla kobiety bardziej adekwatny byłby banan). Jakby tego było mało dała też spróbować Adamowi. Spotkała ich sroga kara. Nieurodzajna ziemia, ciężka praca, rodzenie w bólu. Piekło na ziemi w zasadzie.
Weźmy teraz na ten przykład dwoje rodziców (odmiennej płci ma się rozumieć - poprawni politycznie mogą nie czytać). Ci rodzice tworzą sobie dzieci. Dzieci dorastają, rodzice je wychowują tak jak umieją (jak każdy zresztą). Latka lecą aż tu pewnego dnia zostawiają na stole smakowity placek. No i co się dzieje? Ano dzieciaki go podjadają ze smakiem. Rodzice się zagniewali srodze wypędzając dzieci z domu. Co więcej srodzy rodzice oświadczyli, że dzieci ich dzieci i dzieci dzieci będą miały znamię pierworodne zwany klątwą makowca. Nie byli oni miłosierni oj nie.
Nie wiem ile czasu Adam i Ewa mieszkali w raju ale skoro nie mieli tam dzieci to przypuszczam że niezadługo. Czy można wygnać dzieci z domu za popełniony czyn który nie powinien być popełniony przez dobrze wychowane dzieci? Czy za wychowanie dzieci odpowiedzialni są rodzice? Ja na ten przykład od małego pamiętam napis na osiedlowym placu zabaw, że za urwaną rurkę od huśtawki, czy też za rozsypanie całego piasku z piaskownicy odpowiedzialni są rodzice.
No więc skoro za wychowanie Adama i Ewy odpowiada sam Pan Bóg to kogo należy ukarać? Ano samego siebie. I okrucieństwo tym większe że sam sobie musiał tę karę wymierzyć. A kara była mianowicie taka, że jego dzieci będą cierpiały. Bo jak dziecko cierpi to rodzic cierpi podwójnie.