> Jakie korzyści a jakie problemy wynikły by z tego, że każdy dostawałby za swoja prace tyle samo pieniędzy,
Takie, że nikomu by się nie chciało uczyć i zdobywać kwalifikacyj. Bo po co latami studiować medycynę, jak można po podstawówce zostać sprzątaczką i zarabiać tyle samo co kardiochirurg robiący przeszczepy serca.

---

Polaku wzywam Cię jak do apelu - walcz z szatańskimi ufonautami! dr Jan Pająk

W USA jest jakoś tak zrobione, że ZAWSZE, jeżeli dostajesz więcej kasy, w parze za tym idą większe uprawnienia, i najważniejsze - większa odpowiedzialność. Dlatego klepacz programista dostaje N kasy, natomiast project manager Nx więcej, bo odpowiada za wielu klepaczy. Ale jak oni skopią, to znaczy, że on skopał robotę. Oczywiście to uproszczony przykład.

Czytając ten wątek zastanowiłem się nad wspomnianym faktem, że robotnicy na budowie zarabiają więcej niż jajogłowi. I chyba widzę proste wyjaśnienie, które jest takie:

Cegły nosić trzeba TERAZ, aby budować TERAZ aby mieszkać mógł TERAZ ktoś. To są prace fundamentalne, które muszą być zrobione i już. Natomiast praca naukowca, chociaż bardziej uduchowiona i trudniejsza, NIE przyda się TERAZ, nie przekłada się na natychmiastowy efekt. Może nawet okazać się stratą. Wobec tego widać pragmatyzm - płaca za konkret tu i teraz, chociaż to tylko sitkowanie piasku, natomiast prace tego łysego, co to na światło dzienne nie wychodzi są po pierwsze: niezrozumiałe, po drugie: nie wiadomo, do czego przydatne, po trzecie: drogie, po czwarte: nieopłacalne, po piąte: bez natychmiastowego efektu społecznego.
Jest to sytuacja, w której wyżej cenimy tego, kto umie zrobić szałas, niż tego, kto próbuje wynaleźć sposób wypalania cegieł.

Smutne to trochę, ale obecny stan płac i ich paraliżującą niesprawiedliwość zawdzięczamy trochę sami sobie, a trochę choremu systemowi. Znowu powołam się na USA. Tam istnieje takie podejście, że inwestycje w naukę i nowe technologie nie zwrócą się dziś, ale mogą się zwrócić JUTRO. I dlatego firmy utrzymują na własny koszt placówki naukowo-badawcze, licząc, że część zainwestowanych dziś zielonych obróci się w przyszłości na miliony. Takie myślenie to jednak myślenie długofalowe i rozsądne planowanie przyszłości. A my, Polacy jesteśmy znani z tego, że nie umiemy myśleć przyszłościowo...

---

-pio-

> obecny stan płac i ich paraliżującą niesprawiedliwość
Pamiętam, że za komuny tak było, że sprzątaczka, czy nawet górnik, zarabiali lepiej niż dyrektor. Oczywiście lekko przesadzam. Dzisiaj chyba jest lepiej. Nie znam się na tym, ale KOSZTY zatrudnienia są tak wysokie, że wpływają na pensję. A to wina państwa polskiego te tak wysokie koszty. Zastanawiam się nad Irlandią. Ten kraj to mrówka przy Polsce, a radzą sobie dużo lepiej. Nie słychać, aby Rodacy masowo stamtąd wracali.
Inna sprawa to np. Telewizja. Tam byle chłystkowi proponują pensję po kilkanaście lub kilkadziesiąt tysięcy złotych. A ani dla przyszłości nie pracuje ani cegieł czy piasku nie nosi.

---

Prawo a Miłość : W Minnesocie nielegalne jest, by mężczyzna miał stosunek seksualny z żywą rybą.

-Już dawno było coś tak łatwo skomentować. Kompletna utopia, nonsens i niesprawiedliwość. Komunizm z religią razem się chowają.

---

Ludzie tak mało się wysilają, by znaleźć prawdę. Tak łatwo przyjmują poglądy, na które się po prostu natknęli. TUKIDYDES

>Jakie korzyści a jakie problemy wyniknęłyby z tego, że każdy dostawałby za swoja prace tyle samo pieniędzy, czy to sprzątaczka, nauczyciel, biznesmen czy lekarz, jedynie pod warunkiem, że przykłada się do swojej pracy i angażuje się w nią?

Przede wszystkim rodzi się pytanie: kto miałby kontrolować stopień zaangażowania pracownika oraz ile zarabiałby niewystarczająco angażujący się pracownik? Poza tym biorąc pod uwagę równość zarobków, również równe byłyby emerytury, renty i zasiłki chorobowe. Parafrazując: przykładający się do swojej pracy stróż nocny zarabia tyle samo co zaangażowany w pracę naukowiec, przebywający na L-4 dekarz zarabiałby niewiele mniej niż bankier itp.

>Czy nie byłoby to sprawiedliwe i bardziej naturalne?

Nie byłoby.

>Czy może jest to utopia?

Z całą pewnością. pzdr.

>Przede wszystkim rodzi się pytanie: kto miałby kontrolować stopień zaangażowania pracownika oraz ile zarabiałby niewystarczająco angażujący się pracownik?
Przecież takie rzeczy i tak ktoś ciągle kontroluje i ustala. Są koncerny globalne z budżetem większym, niż np. pewne kondominium watykańskie. Są państwa rządzące się dużo lepiej, niż inne - mniejsze więc niby do rządzenia łatwiejsze.
A w miarę upływu czasu na świecie wzrasta złożoność problemów do rozwiązania. Proste, żeby nie rzec - prostackie recepty dobre były może tam i wtedy, ale tu i teraz niekoniecznie.

>Poza tym biorąc pod uwagę równość zarobków, również równe byłyby emerytury, renty i zasiłki chorobowe.
Przy pewnym stopniu zamożności i świadomości społeczeństw nie jest to wizja, która by mnie przerażała.
Dzisiaj owszem, bo nigdy chyba w historii nie było aż takiego odwołania do motłochu - jego gustów itp. jak teraz.
"Zasługujesz na więcej! (zagłosuj na mnie)"
"Wyraź siebie! (kup mój produkt)"
A jak do tego ksiądz powie, że wierzyć jest mądrzej, niż myśleć - mamy jednostkę nieciekawą, która łacno wyciągnie łapę po frukta najsłodsze kiwnąwszy ledwo palcem.

>> Czy może jest to utopia?
>Z całą pewnością.
Och, to nie powód, by załamywać ręce i utrwalać jaskiniowe metody.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Jakie korzyści a jakie problemy wyniknęłyby z tego, że każdy dostawałby za swoja prace tyle samo
powiem szczerze, że nie widzę korzyści. Osobiście nie chciałbym takiego świata, bez rywalizacji, bez konkurencyjności. Kto by się przykładał do pracy skoro i tak nie dostanie więcej od innych? A poza tym skąd pieniądze na równe zarobki. Drukować pieniądze, czy obniżyć zarobki prezesów do średniej krajowej. A co z wolnymi zawodami jak muzycy. Jeśli ktoś sprzeda 150 tysięcy płyt ma dostać tyle samo co podziemny muzyk, który sprzeda 100 płyt, Każdy z nich przykłada się do pracy, ale każdy ma inne możliwości. A co z ludźmi, którzy pracują na zlecenie? Gdy przekroczą dopuszczalną pensję, mają przestać pracować? A może pracować za darmo? A w ogóle to gospodarka nie miałaby się dobrze w takiej sytuacji.
>Czy nie byłoby to sprawiedliwe i bardziej naturalne?
A co jest niesprawiedliwego w tym, że ktoś się wykształcił, miał siłę przebicia i to umiał wykorzystać?
>Czy może jest to utopia?
Zdecydowanie, nie widzę, nawet możliwości dla takiej sytuacji.

>Kto by się przykładał do pracy skoro i tak nie dostanie więcej od innych?
>Jeśli ktoś sprzeda 150 tysięcy płyt ma dostać tyle samo co podziemny muzyk, który sprzeda 100 płyt, Każdy z nich przykłada się do pracy, ale każdy ma inne możliwości.
A sława, zaszczyty, annały dla potomnych?
Nie rób już takiej prymitywnej wizji, gdzie leniwy obszczymur w majestacie prawa i przy akceptacji społecznej zajada się przepiórkami i wypoczywa wciąż na Majorce.
I wizja pięciu urzędników kontrolnych przy każdym obywatelu też byłaby lekko odlotowa. Ja sam znam przynajmniej kilkanaście osób, które świetnie sprawdziłyby się w utopii. Po prostu trzeba dążyć, aby takich było więcej, a Radiomaryjnych mniej.

>A poza tym skąd pieniądze na równe zarobki. Drukować pieniądze, czy obniżyć zarobki prezesów do średniej krajowej.
Popatrz co się dzieje realnie, dzisiaj, bez Orwellowsko-Leninowskich ruchów: jak różne rozwarstwienie jest w różnych krajach.

>A może pracować za darmo? A w ogóle to gospodarka nie miałaby się dobrze w takiej sytuacji.
Bo co? bo mniej osób by roznosiło ulotki?!

>A co jest niesprawiedliwego w tym, że ktoś się wykształcił, miał siłę przebicia i to umiał wykorzystać?
Wyboldowałem religijne dogmaty.

>Zdecydowanie, nie widzę, nawet możliwości dla takiej sytuacji.
Luuuzik, ja widzę!

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>>Jeśli ktoś sprzeda 150 tysięcy płyt ma dostać tyle samo co podziemny muzyk, który sprzeda 100 płyt, Każdy z nich przykłada się do pracy, ale każdy ma inne możliwości.
>A sława, zaszczyty, annały dla potomnych?

A może ktoś ma w d... potomnych?

>Nie rób już takiej prymitywnej wizji, gdzie leniwy obszczymur w majestacie prawa i przy akceptacji społecznej zajada się przepiórkami i wypoczywa wciąż na Majorce.

To i tak by było niemożliwe, bo przy takim ustroju, starczyłoby ledwie na mięso, na kartki.

>I wizja pięciu urzędników kontrolnych przy każdym obywatelu też byłaby lekko odlotowa. Ja sam znam przynajmniej kilkanaście osób, które świetnie sprawdziłyby się w utopii. Po prostu trzeba dążyć, aby takich było więcej, a Radiomaryjnych mniej.

Te kilkanaście osób to jacyś zakonnicy?

>>A poza tym skąd pieniądze na równe zarobki. Drukować pieniądze, czy obniżyć zarobki prezesów do średniej krajowej.
>Popatrz co się dzieje realnie, dzisiaj, bez Orwellowsko-Leninowskich ruchów: jak różne rozwarstwienie jest w różnych krajach.

Skoro ludzie się różnią, to i rozwarstwienie się pojawia.

>>A może pracować za darmo? A w ogóle to gospodarka nie miałaby się dobrze w takiej sytuacji.
>Bo co? bo mniej osób by roznosiło ulotki?!

Bo nie byłoby potrzeby się starać. Po co ktoś miałby się doskonalić w tym co robi, jeśli zawsze dostawałby to samo, co dostaje ktoś, kto ma wszystko w nosie?

>>A co jest niesprawiedliwego w tym, że ktoś się wykształcił, miał siłę przebicia i to umiał wykorzystać?
>Wyboldowałem religijne dogmaty.

Czyżbyś nie wierzył w możliwość osobistego sukcesu w obecnej rzeczywistości gospodarczej?

>>Zdecydowanie, nie widzę, nawet możliwości dla takiej sytuacji.
>Luuuzik, ja widzę!

Są tacy co nawet widzą Matkę Boską na szybie.

>A może ktoś ma w d... potomnych?
To może sam wypić wszystko co mu fani stawiać będą i nic potomnym nie zostawić.

>To i tak by było niemożliwe, bo przy takim ustroju, starczyłoby ledwie na mięso, na kartki.
Czemu tak czarno widzisz? Teraz tak łatwo o nadprodukcję - łatwiej zrobić, niż sprzedać.
I ja mówię o perspektywie raczej wielu pokoleń, a nie Nowej Rewolucji Październikowej.

>Te kilkanaście osób to jacyś zakonnicy?
Aha, z Zakonu Ludzi Przyzwoitych. Wcale licznego. Za te wzmiankowane kilkanaście to sam ręczę głową.

>Skoro ludzie się różnią, to i rozwarstwienie się pojawia.
Owszem, ale ominąłeś to co najważniejsze. Społeczeństwa, które regulacjami prawa ograniczają rozwarstwienie wcale nie są biedniejsze, czy głupsze, niż te z rozwarstwieniem dużo większym.

>Bo nie byłoby potrzeby się starać. Po co ktoś miałby się doskonalić w tym co robi, jeśli zawsze dostawałby to samo, co dostaje ktoś, kto ma wszystko w nosie?
Przywiązałeś się do tej karykaturalnej wizji obszczymura z przepiórkami....?
Zresztą w bardzo już zamożnym społeczeństwie mogłoby być poniżej godności odmawiać przepiórek największemu nawet obszczymurowi.

>Czyżbyś nie wierzył w możliwość osobistego sukcesu w obecnej rzeczywistości gospodarczej?
Ja w ogóle nie wierzę w nic, nie używam tej kategorii odbioru świata. Nawet w sensie potocznym, a co dopiero na forum, gdzie to może być użyte przez jakiegoś religijnego przeciwko mnie.
A co do meritum: wypowiadałem dopiero co zdania z tym związane:
Przytoczę tu jako przykład dawnego religijnego guru naszego (tfu!) Balcerowicza - Sachsa. On jest teraz przerażony, że uczy jakichś tłumoków, którzy ciągle jako tłumoki idą obok - na Wall Street i zaczynają zarabiać miliony.

Jak świat światem pchały go do przodu jednostki genialne - niespokojne duchy, budowały jego pomyślność ludzie wspaniali, choćby tylko pracujący (to parafraza Wokulskiego) a nie ci, którzy mają umiejętność wysysania kasy dla swego dobra (choćby KK)
Owe siła przebicia i wykorzystanie to główne przykazania współczesnego dzikiego kapitalizmu, ale nie takim wartościom i umiejętnościom ludzkość zawdzięcza postęp.

>Są tacy co nawet widzą Matkę Boską na szybie.
I tacy co nie dostrzegają oczywistości. I często oni są tożsami.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>>To i tak by było niemożliwe, bo przy takim ustroju, starczyłoby ledwie na mięso, na kartki.
>Czemu tak czarno widzisz? Teraz tak łatwo o nadprodukcję - łatwiej zrobić, niż sprzedać.

Teraz tak, ale gdyby płaca nie była uzależniona od jej wartości ekonomicznej, mielibyśmy klasyczną gospodarkę niedoboru, ćwiczoną jakiś czas temu m in. w Polsce.

>I ja mówię o perspektywie raczej wielu pokoleń, a nie Nowej Rewolucji Październikowej.

Uff. Może nie dożyję...

>>Te kilkanaście osób to jacyś zakonnicy?
>Aha, z Zakonu Ludzi Przyzwoitych. Wcale licznego. Za te wzmiankowane kilkanaście to sam ręczę głową.

Rozumiem, że nieuprawnione nadwyżki własnych zarobków, przekazujecie osobom niżej sytuowanym?

>>Skoro ludzie się różnią, to i rozwarstwienie się pojawia.
>Owszem, ale ominąłeś to co najważniejsze. Społeczeństwa, które regulacjami prawa ograniczają rozwarstwienie wcale nie są biedniejsze, czy głupsze, niż te z rozwarstwieniem dużo większym.

Nie słyszałem o tym, aby obecnie istniało gdzieś społeczeństwo w którym wszyscy zarabiają tyle samo.

>>Bo nie byłoby potrzeby się starać. Po co ktoś miałby się doskonalić w tym co robi, jeśli zawsze dostawałby to samo, co dostaje ktoś, kto ma wszystko w nosie?
>Przywiązałeś się do tej karykaturalnej wizji obszczymura z przepiórkami....?

Chyba nigdy nie zarządzałeś ludźmi. Bez intrumentów w postaci lepszego wynagrodzenia za lepszą pracę i kija w postaci możliwości utraty części zarobków lub zwolnienia, za kiepską pracę, trudno aby jakakolwiek organizacja gospodarcza dobrze funkcjonowała.

>Owe siła przebicia i wykorzystanie to główne przykazania współczesnego dzikiego kapitalizmu, ale nie takim wartościom i umiejętnościom ludzkość zawdzięcza postęp.

Twoja wiara w bajki jest przeurocza.

>Teraz tak, ale gdyby płaca nie była uzależniona od jej wartości ekonomicznej, mielibyśmy klasyczną gospodarkę niedoboru, ćwiczoną jakiś czas temu m in. w Polsce.
Człowieku małej wiary! Dajże ludzkości szansę dorównać najszlachetniejszym jej synom!
Dzisiejsza pospolitość nie jest miarą wszechrzeczy.

>Uff. Może nie dożyję...
Może i lepiej, bo byś marudził...

>Rozumiem, że nieuprawnione nadwyżki własnych zarobków, przekazujecie osobom niżej sytuowanym?
Nie rozumiesz, tylko kombinujesz jak tu się przyczepić.
To że sprawdziliby się w utopii nie musi oznaczać dzisiejszego nadmiernego rozdawnictwa.

>Nie słyszałem o tym, aby obecnie istniało gdzieś społeczeństwo w którym wszyscy zarabiają tyle samo.
To dobrze słyszałeś.

>Chyba nigdy nie zarządzałeś ludźmi. Bez intrumentów w postaci lepszego wynagrodzenia za lepszą pracę i kija w postaci możliwości utraty części zarobków lub zwolnienia, za kiepską pracę, trudno aby jakakolwiek organizacja gospodarcza dobrze funkcjonowała.
Zarządzałem, zarządzałem... i sam byłem dawno temu przez kilka lat zarządzany. I wiem, że takie ogólnikowe opinie są ... ogólnikowe właśnie.

>Twoja wiara w bajki jest przeurocza.
Eeee tam: bajki!
Popatrz sobie na listę najbogatszych i na listę noblistów - która jak przystaje do wykorzystywania, a która jak do postępu.
Tylko przestań na chwilę sapać nad napełnianiem dzisiejszego korytka wyrwanymi innym dobrami. Spójrz na ludzi jak na jutrzejszych bliźnich, a nie dzisiejszych rywali. Jest takich sporo i dobra praca może sprawić, że będzie ich przybywać.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Chyba nigdy nie zarządzałeś ludźmi. Bez instrumentów w postaci lepszego wynagrodzenia za lepszą pracę i kija w postaci możliwości utraty części zarobków lub zwolnienia, za kiepską pracę, trudno aby jakakolwiek organizacja gospodarcza dobrze funkcjonowała.

Widać to nawet w tak uduchowionych miejscach, jak np. zakony. Braciszkowie dobrowolnie, za darmo ciężko harują, wstają o 3 rano, orają (czy orzą?) te swoje ogródki, klepią te swoje pacierze, wzdychają, a wszystko dlatego, że mają albo: [1] zajefajną nagrodę w niebie, albo [2]: przechlapane na wieczność w piekle.

To jest super sprawa - można gibać całe życie za duchową monetę! Tam każdy ma po równo, każdemu według zasług, bo Wielkie Oko widzi w ukryciu, i odda tobie, co ci się należy. Utopia istnieje.

---

-pio-

>>Skoro ludzie się różnią, to i rozwarstwienie się pojawia.
>Owszem, ale ominąłeś to co najważniejsze. Społeczeństwa, które regulacjami prawa ograniczają rozwarstwienie wcale nie są biedniejsze, czy głupsze, niż te z rozwarstwieniem dużo większym.

Polskie prawo samo sprzyja rozwarstwieniu. Przykładowo, żeby nie pogubić się w przepisach przy prowadzeniu firmy trzeba albo znać się na prawie, albo kogoś kto się na nim zna. Inaczej firma nie będzie dość rentowna, albo zostanie złapana na niedopełnieniu jakiegoś przepisu prawnego. Z miejsca dyskwalifikuje to część społeczeństwa.

A poza tym poproszę o przykłady społeczeństw, które nie biednieją mimo ograniczania rozwarstwienia.

Jeśli warunkiem jest zaangażowanie, wychodzi więc na to, że to ono wyznaczałoby poziom płac. Aby otrzymać podobne wynagrodzenie musielibyśmy się angażować w podobnym stopniu, czyli jeśli ktoś pracuje i dodatkowo się dokształca angażuje się więcej niż ten, który się nie dokształca. Warunek zaangażowania i tak różnicuje w tej sytuacji płace. Ci najbardziej zaangażowani zarobią najwięcej, co pewnie satysfakcjonowałoby wszystkich silnie zaangażowanych, którzy dzisiaj czują się niedocenieni.

Zazwyczaj, najbardziej marudzą ci najmniej zaangażowani.

Bo to ich sposób angażowania się

>Zastanawia mnie ostatnio taki problem:
>Jakie korzyści a jakie problemy wyniknęłyby z tego, że każdy dostawałby za swoja prace tyle samo
>pieniędzy, czy to sprzątaczka, nauczyciel, biznesmen czy lekarz, jedynie pod warunkiem, że przykłada
>się do swojej pracy i angażuje się w nią? Czy nie byłoby to sprawiedliwe i bardziej naturalne?
>Czy może jest to utopia?
   Mnie, starego Jaćwinga, uczono niegdyś ekonomii politycznej. W rozdziale o kapitalizmie jedno z zagadnień, to była płaca robocza jako cena siły roboczej. Zasada płacy wg. marksistów była taka: Robotnik za płacę roboczą powinien po pierwsze odnowić swoją siłę roboczą, ale że nauczyciel czy lekarz musi nie tylko jeść, ale także np. kupować książki, zatem powinien zarabiać więcej niż np. sprzątaczka. Po drugie robotnik powinien wychować swego następcę, a więc nie tylko wykarmić go, lecz także wykształcić tak, aby przejął po ojcu jego zawód. Wykształcenie lekarza kosztuje więcej, niż przyuczenie sprzątaczki.
   Co tu jest utopią, nie wiem. Marksistowską teorię socjalizmu modnie jest obecnie nazywać utopią, a więc być może zaproponowana przez Ciebie urawniłowka to nie jest utopia.

Każdy powinien zarabiać tyle, ile jest warta jego praca.
A najlepszym weryfikatorem wartości tej pracy jest wolny rynek i konsumenci.

Gdyby każdy z nas mieszkał sam na bezludnej, tzn. jednoosobowej własnej wyspie, to nasze bogactwo zależałoby wyłącznie od naszej pracy.
Pracujesz, siejesz, łowisz, uczysz się - masz. Nie pracujesz i patrzysz w niebo - nic nie masz. Również, gdy ciężko pracujesz, ale robisz coś bez sensu, coś bezwartościowego, to również nic nie masz.

Gdyby pomiędzy tymi wyspami wybudować mosty, to ludzie podzielili by się pracą zgodnie z jakąś swoją specjalizacją.
Powyższa zasada o pracy i jej wartości pozostaje jednak nadal aktualna.

>Każdy powinien zarabiać tyle, ile jest warta jego praca.
>A najlepszym weryfikatorem wartości tej pracy jest wolny rynek i konsumenci.
Jasne, księdzu Balcerowiczu!
Nowy rodzaj światełka w aucie czy nowy wodotrysk w komórce, za którymi zapieje (wskutek reklamy i owczego pędu) ciemna masa to podstawa rozwoju świata.
Gdyby wolny rynek i konsumenci decydowali o wartości pracy to biłbyś się z małpami o banany,anie klepał w klawiaturę.

>Gdyby każdy z nas mieszkał sam na bezludnej, tzn. jednoosobowej własnej wyspie, to nasze bogactwo zależałoby wyłącznie od naszej pracy.
Tylko skąd wziąć parę miliardów identycznych wysp do porównań?
I o jakim bogactwie mówisz? Jak największy szałas i odzienie z frędzelkami, czy bogactwo patrzenia w gwiazdy?

>Pracujesz, siejesz, łowisz, uczysz się - masz. Nie pracujesz i patrzysz w niebo - nic nie masz. Również, gdy ciężko pracujesz, ale robisz coś bez sensu, coś bezwartościowego, to również nic nie masz.
Aha, już wiem, że patrzenie w niebo jest bezwartościowe dla rynku i konsumentów.

>Gdyby pomiędzy tymi wyspami wybudować mosty, to ludzie podzielili by się pracą zgodnie z jakąś swoją specjalizacją.
>Powyższa zasada o pracy i jej wartości pozostaje jednak nadal aktualna.
Ale ludzie już od zarania są połączeni mostami, a i tak postęp dokonuje się nie dzięki rynkowi i konsumentom, tylko dzięki geniuszom.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

Astrotaurus,
Na izolowanej jednoosobowej wyspie każdy jest sam dla siebie konsumentem. Tu nie ma problemu. Tyle masz, ile sobie wypracujesz, a geniusze pewnie najwięcej.

> postęp dokonuje się nie dzięki rynkowi i konsumentom, tylko dzięki geniuszom.
A kto ocenia, czy ktoś jest geniuszem, czy nie jest?
Kiedy jakiś wynalazek jest rzeczywiście genialny?
Tylko konsumenci mogą to określić.
Często ktoś musi w taki wynalazek zainwestować. Zrobi to tylko wtedy, gdy będzie miał pewność, że znajdzie konsumentów i zyska coś. Czyli dokładnie to analizuje i ryzykuje czymś.

Państwowy, czy unijny urzędnik (czy komisja) dający dotację na jego zdaniem świetny wynalazek w ramach jakiegoś tam Programu Innowacji niczym nie ryzykuje, a pensje bierze i to sporą. I decyduje o wydatkowaniu kwot zabranych przymusowo konsumentom (podatnikom). Gdy taki "wynalazek" nie zyska uznania konsumentów, to cała wydana na to kasa się zmarnuje.