Ostatnio na forum stały się modne dyskusje o czasie.
Podążyłem tym tropem i postanowiłem nieco odnieść się do tej niezwykłej tematyki.
Już kilka lat temu prowadziłem rozważania o tej ważnej fizycznej wielkości. Rozmyślania rozpocząłem od odnalezienia miejsc, w których czas płynie z nieskończoną prędkością, jak i takiego gdzie nie istnieje.
Ponieważ nie są to klimaty tego portalu, to pominę te skrajne wątki.
Albert Einstein wprowadził do fizyki najwięcej innowacji w tym temacie. O ich wiarygodności można by długo polemizować. Nie mniej, od jego STW rozpoczęły się żarliwe dyskusje na ten temat.
Wyprowadził on wzór na dylatację czasu w obiektach poruszających się z prędkością zbliżoną do prędkości światła w próżni. Chociaż dowód był na wskroś teoretyczny oraz naiwny to został powszechnie zaakceptowany.
W układach takich czas spowalniał. Dało to asumpt do prowadzenia rozważań na temat bliźniaków, z których jeden pozostał na Ziemi, a drugi udał się w podróż rakietą pędzącą z prędkością podświetlną. Po powrocie oceniano biologiczny wiek każdego z nich. Oczywiście te podróżujący był w wieku wnuka, tego który pozostał na Ziemi.
W OTW natomiast przyjął, iż w czas płynie wolniej w pobliżu obiektów o dużej masie. Uczeni potrafią nawet wyliczyć różnicę pomiędzy prędkością czasu na strychu domu, a tego który przemija w piwnicy.
Jak na razie to ustalenia Alberta E. najtrwalej zagnieździły się w fantastyce naukowej. Ulubioną formą scenariuszy są perypetie związane z pojawianiem się bohaterów w różnych epokach historycznych i kosmicznych.
Nie natrafiłem na opracowania związane z wpływem czasu na prawa fizyczne związane z materią oraz falami elektromagnetycznymi.
Nie istnieją również metody pomiaru prędkości upływu czasu. Wiele osób narzeka na coraz szybciej płynący czas. Usiłuje się to zbagatelizować przywołując czas psychologiczny, lecz nie jest to nazbyt szczęśliwe odniesienie.
Ponieważ fizyka nie radzi sobie zupełnie w klarownym wyjaśnieniem tego zagadnienia, to dla jego skomplikowania wydobędę jeszcze jeden wątek, który żadnemu szanującemu się uczonemu nawet się nie przyśni.
Wyobraźmy sobie świętego Jana, apostoła, który w setnym roku naszej ery podczas widzenia na wyspie Patmos przewidział powstanie Trzeciej Rzeszy, Adolfa Hitlera, oraz czas trwania tego projektu politycznego. Określił nawet jak długo będzie zwyciężał. Nie muszę chyba dodawać, iż miało to miejsce 1845 lat wcześniej.
Ja osobiście nie żyłem w tych strasznych czasach, lecz moi dziadkowie i rodzice tak.
Gdyby ktoś poczuł jeszcze pewien niedosyt czasowy, to święty Jan doskonale opisał jeszcze komunizm z jego przywódcami. Ich liczba została w tym przypadku wykorzystana do wyliczenia trwania tej super naukowej formacji politycznej.
Czy można jakąkolwiek naukową metodą wyjaśnić wniknięcie w wydarzenia, które dzieją się ponad 1800 lat później.
Przecież świat w owym czasie był ogromnie prymitywny
względem tego, który przywoływał w objawieniu.
Wiele dekad temu fizycy dla pobudzenia nauki zaprosili do współpracy matematyków. Efekty tego pomysłu okazały się mizerne. Skończyło się na tym, iż w fizyce wiele zjawisk utraciło fizyczność na rzecz prawdopodobieństwa matematycznego.
Jestem tak po ludzku ciekaw, czy matematycy fizyczni zdołali by wyliczyć prawdopodobieństwo zaistnienia takiego wniknięcia w przyszłość.
Miliardy ludzi, tysiące lat, rozmaite cywilizacje, pandemie, tysiące wojen i szaleńców, odkrycia nowych kontynentów, oraz praw fizycznych, i.t.d.
Jest to nierealne.
Z faktami się jednak nie dyskutuje, a są one zapisane w Apokalipsie św. Jana.