Ja równiez nie potrafie siebie odnaleść w tej sondzie, a to ze względu na to, że uznaję autorytet wielkich poetów, artystów, pisarzy czy myślicieli przeważnie epok minionych, tj. Chesterton, Tocqueville czy Orwell, a takiej opcji wyboru autor sondy nie umieścił. Wystarczyłoby wpisać INNE i po sprawie.

Minęło już kilkanaście dni, a "sonda" tkwi sobie w najlesze w niezmienionej postaci i ma się dobrze.

Czy tu już nikt nie czyta, bo zajęty jest wyłącznie pisaniem?

---

fides ex necessitate esse non debet

Cześć
Michał osobiście uważam, że można byłoby dodać "inne", ankieta byłaby wtedy pełna, lecz:
1. Twój niegrzeczny post raczej nie zachęca do ustępstw.
2. "Inne" to margines przy takich pytaniach- 2% i ankietującemu wcale nie musi chodzić o domknięcie ankiety do opinii 100% populacji. Możesz nie brać w niej udziału. Niska frekwencja będzie znaczyć, że pytania były nietrafione.
3. Popełniłeś "śmiertelny błąd, czyli "fatal error", przez swój głupi przykład, co autora ankiety mogło obrazić jeszcze bardziej. Jak zawsze, kiedy indolent zwraca Ci jakąś uwagę, nawet słuszną. Wszelkich bogów za autorytet się nie bierze z definicji. Twój przykład świadczy tylko o tym, że nie rozumiesz słowa "autorytet" i dałbyś błędną odpowiedź

Cześć
>Michał osobiście uważam, że można byłoby dodać "inne", ankieta byłaby wtedy pełna, lecz:
>1. Twój niegrzeczny post raczej nie zachęca do ustępstw.

Do niczego nikogo nie zachęcam. Raczej postuluję metodologiczną poprawność. Tylko tyle. W końcu gdzie jak gdzie, ale tu powinna obowiązywać.
A na czym niby ma polegać owa niegrzeczność?

>2. "Inne" to margines przy takich pytaniach- 2% i ankietującemu wcale nie musi chodzić o domknięcie ankiety do opinii 100% populacji.

Tu jesteś w całkowitym błędzie. Ani nie margines, bo zależy o co pytasz i jakie odpowiedzi podsuwasz jako opcje, a już w ogóle nie chdzi o 100% populacji, to nie jest możliwe w żadnych badaniach.

POLECAM PRZECZYTAĆ:
1. Mayntz R., Holm K., Hübner P., Wprowadzenie do metod socjologii empirycznej, Warszawa 1985
2. Nowak S., Metodologia badań społecznych, Warszawa 1965
3. Sztumski J., Wstęp do metod i technik badań społecznych, Katowice 1999

>Możesz nie brać w niej udziału. Niska frekwencja będzie znaczyć, że pytania były nietrafione.

Nie ma czegoś takiego jak pytania "trafione" lub nie. Są jedynie metodologicznie poprawne lub nie, a to zupełnie coś innego.

>3. Popełniłeś "śmiertelny błąd, czyli "fatal error", przez swój głupi przykład, co autora ankiety mogło obrazić jeszcze bardziej. Jak zawsze, kiedy indolent zwraca Ci jakąś uwagę, nawet słuszną. Wszelkich bogów za autorytet się nie bierze z definicji. Twój przykład świadczy tylko o tym, że nie rozumiesz słowa "autorytet" i dałbyś błędną odpowiedź

Z tym stwierdzeniem nawet nie chce mi się polemizować, bo, jak sądzę, nie warto. Zapytam jedynie, gdzie w moim tekście znalazłeś owych "wszelkich bogów"???

Pozdrawiam.

---

fides ex necessitate esse non debet

Cześć
Obrona "bóstw wszelakich"
>No, bo co z tą "sondą" mają zrobić np. wyznawcy dowolnej religii (a przecież jest tu >takich niemało), dla których autorytetem nie jest osoba duchowna (kapłan), lecz samo bóstwo (cokolwiek pod to podstawimy)?
To co MOGĘ napisać "bóstw wszelakich"? Tym bardziej, ze napisałeś "cokolwiek", COKOLWIEK Michał, wszelakich...

Słuchaj, nie ja zrobiłem tę ankietę, pewnie wstawiłbym "inne autorytety", ale naprawdę zależy co autor miał na myśli. Błąd jest moim zdaniem niewielki, a możliwość wymyślania dość ograniczona. Można za autorytet mieć : władzę, prawo, kompetencje (ktoś dobrze wykonujący swoją pracę). Twój post jest chamski dla człowieka myślącego, ponieważ w swoich punktach zawarłeś takie możliwości, które raczej nie zawierają delikatnych sformułowań: abnegat, niedouczony, koniunkturalista, manipulator bez opcji INNE
Bóg nie może być autorytetem, strzeliłeś sobie w stopę i jeszcze imputujesz innym nieuctwo.

Post jest chamski kolego i tyle.
AUTORYTET [łac.], socjol. uznanie, prestiż osób, grup i instytucji społ., oparte na cenionych w danym społeczeństwie wartościach; także osoby, instytucje itp. cieszące się uznaniem w danej dziedzinie; zwykle wyróżnia się autorytety prawa, kompetencji, osobowy, sumienia i religijny.PWN - Encyklopedia on-line

Witam.

Wszystkich, którzy poczuli się dotknięci bądź urażeni moim postem serdecznie przepraszam i zapewniam, że nie było to moją intencją!

Pozdrawiam.

---

fides ex necessitate esse non debet

>Bóg nie może być autorytetem, strzeliłeś sobie w stopę i jeszcze imputujesz innym nieuctwo.
>Post jest chamski kolego i tyle.
>AUTORYTET [łac.], socjol. uznanie, prestiż osób, grup i instytucji społ., oparte na cenionych w danym społeczeństwie wartościach; także osoby, instytucje itp. cieszące się uznaniem w danej dziedzinie; zwykle wyróżnia się autorytety prawa, kompetencji, osobowy, sumienia i religijny.PWN - Encyklopedia on-line

Oczywiście, że Bóg może byc autorytetem, bo jest osobą. Tylko, ze Bóg w przeciwieństwie do człowieka posiada autorytet absolutny, tzn. jest autorytetem we wszystkich dziedzinach

Natomioast żaden człowiek nie może być dla żadnego innego człowieka autorytetem we wszystkich dziedzinach.

Poza tym dla mnie w tej ankiecie niejasna jest odpowiedź: "Nie uznaje autorytetów", bo nie wiem o jakie autorytety tutaj chodzi (czy chodzi o to, że żadnych nie uznaję?). Nie rozumiem też odpowiedzi typu, ze autorytetem są "przyjaciele" - bo w niby jakiej dziedzinie??!!

Bo są dwa rodzaje autorytetów:

1. Weźmy pierwszy autorytet epistemiczny, czyli tzw. rzeczoznawcy, kiedy jakaś osoba wie więcej niż my w jakiejś dziedzinie i mówi prawdę. W tym sensie mechanik samochodowy może być dla mnie autorytetem epistemicznym w sprawie samochodów, kardiolog - w sprawie serca, meteorolog - jeśli chodzi o pogodę, itd. Ale wątpię czy historyk Francji może być autorytetem w geografii Księżyca?

Z tego co się orientuję racjonalizm to jest pogląd, który odrzuca autorytet epistemiczny:
- w ogóle (tzw. radykalny racjonalizm) albo
- w pewnych granicach (tzw. racjonalizm umiarkowany).

Trzeba to sobie jasno powiedzieć, że:
Radykalny racjonalista nie może DAĆ WIARY nikomu, kto mówi, że boli go ząb!
A więc radykalnych racjonalistów w normalnym życiu po prostu nie ma, bo są to istoty niemożliwe (tak daleko żaden człowiek nie pojdzie chyba zeby rozum stracił)!

Natomiast racjonalista umiarkowany (podział ze względu na uzasadnienie):
albo
- odrzuca tzw. ślepy autorytet (to jest zupełnie nie uzasadniony)
albo
- odrzuca autorytet oparty na bezpośrednim doświadczeniu, a uznaje tylko na oparty na wnioskowaniu.

Można to udowodnić, że jedyny warunek prawdziwego racjonalizmu jest taki, aby autorytet epistemiczny był dostatecznie uzasadniony.

2. Teraz drugi rodzaj autorytet deontyczny tj. sankcji bądź sprawiedliwości . Na przykład gangster kieruje pistolet do twojej skroni i mówi: "Oddaj mi swoje pieniądze". Jeśli podasz mu prędko swój portfel to znaczy że uznałeś jego autorytety deontyczny.

Takie ciekawostki ja te powyżej i wiele ciekawych twierdzeń udowadnia ze JM Bocheński w powaznej pracy poświęconej w całości autorytetowi "Co to jest autorytet" ("Logika i filozofia"). Niestety nie znam prac innych autorów temu tematowi poswięconych.

W każdym bądź razie człowiek, który twierdzi, z e nie uznaje (żadnych) autorytetów, wypowiada zdanie fałszywe, no chyba, z e ma na myśli jedynie tzw. "ślepy autorytet", ale chyba bardzo nie wielu ludzi takowy uznaje, poza tym jest to niemoralne.

P.S. Dzięki Michale, że ten temat poruszyłeś i oczywiscie za to, że się ująłeś za biednymi wierzącymi...