>Czy my cokolwiek wiemy o rzeczywistości niezależnej od
>naszego poznania?

Nie da się w żaden sposób udowodnić że wiemy. Można tylko w to wierzyć. To nie jest coś co można rozstrzygnąć, tylko raczej taki aksjomat który trzeba przyjąć żeby różne rzeczy sensownie rozstrzygać. Ja osobiście go przyjmuję. Pozdrawiam

>Czy my cokolwiek wiemy o rzeczywistości niezależnej od
>naszego poznania? Na
>www.gavaga(*)wiadomosc_a_rzeczywistosc.html
>pisze, że nie.

1.(wstep)Juz przy pierwszym wgladzie Panski niepokoj powinien wzbudzic brak bibliografii,chociazby przypisow (autor tekstu (skadinand obszernego w zakresie porusznego problemu)cytuje ,odwoluje sie do "jakis"przykladow -jest to niedopuszczalne bez podania powyzszych,juz nie wspomne o wprowadzaniu nowych terminow bez ich zdefinowania i uzasadnienia:"akt rzeczywistego poznania","wiedza zastana","rzeczywistosc niezalezna "i wiele innych urzytych w toku rozumowania w tekscie.)

2.(rozwiniecie)Moze pan moglby mi wyjasnic co to jest "rzeczywistosc niezalezna" ?Mniemam ze rozumie Pan slowa ktorych uzywa.Ja chcetnie wzbogace swoj zasob slow ...

3.(konkluzja)Radze nie ufac wszystkiemu co sie czyta ,bo i nie kazdy tekst jest godzien uwagi.(co oczywiscie nie znaczy ze nie moze sprowokowac konstruktywnej dyskusji)

Pozdrawiam.

>2.(rozwiniecie)Moze pan moglby mi wyjasnic co to jest "rzeczywistosc niezalezna" ?Mniemam ze rozumie Pan slowa ktorych uzywa.Ja chcetnie wzbogace swoj zasob slow ...
Rzeczywistość niezależna to taka, która istnieje naprawdę (nieprzetworzona przez umysł).

>Rzeczywistość niezależna to taka, która istnieje naprawdę (nieprzetworzona przez umysł).

Jak mam rozumiec Panska odpowiedz!?
Czy rzeczywistosc "przetworzona"przez umysl nie istnieje naprawde?

>Jak mam rozumiec Panska odpowiedz!?
>Czy rzeczywistosc "przetworzona"przez umysl nie istnieje naprawde?

Chodzi mi o to, że rzeczywistość jaka istnieje naprawdę jest być może inna niż ta co jest w umyśle.

>Czy my cokolwiek wiemy o rzeczywistości niezależnej od
>naszego poznania?

Wydaje mi się iż rzeczywistość ze swej natury jest niezależna od naszego poznania. Co nie oznacza że nie możemy jej poznać.

Co do tekstu pod linkiem to nie chciało mi sie tego czytać, ale na pierwszy rzut oka przypomina mi to trochę kazanie jakiegoś ulicznego kaznodziei (z całym szacunkiem dla autora tekstu).

>Czy my cokolwiek wiemy o rzeczywistości niezależnej od
>naszego poznania? Na
>www.gavaga(*)wiadomosc_a_rzeczywistosc.html
Temat jest bardzo ciekawy i często poruszany w różnych artykułach i pracach dotyczących budowy mózgu.
Sprowadzam tezę autora artykułu do twierdzenia "człowiek poznaje świat w sposób nieobiektywny".
Temat ten został poruszony - między innymi tematami - przez Lema w "Tajemnicy Chińskiego Pokoju".
Serdecznie polecam.

>Czy my cokolwiek wiemy o rzeczywistości niezależnej od naszego poznania?
Pańskie pytanie, po cichu zakłada, że nie istnieje nic poza rzeczywistością naszego poznania i jednocześnie, że istnieje jakaś "rzeczywistość niezależna". Bowiem wszystko co wiemy o rzeczywistości w której żyjemy pochodzi od naszych zmysłów, po przez zmysły ją poznajemy. Autor tekstu, do którego się Pan odwołuje, pisze m.in. o świecie matematyki, ale świat matematyki to nie jest żadna rzeczywistość, kiedy ktoś mówi o rzeczywistości matematycznej to jedynie przenośnia na coś co jest czystym konstruktem naszego umysłu, ale posiadającego własne prawa, będącego od tegoż umysłu niezależne. Jeśli zatem wszystko co poznajemy, poznajemy dzięki zmysłom, to cała nasza rzeczywistość jest zależna od naszego poznania. Zależna w tym sensie, że dzięki zmysłom dociera do naszego umysłu. Nie jesteśmy w stanie poznać drzewa inaczej niż przez nasz dotyk, węch, smak, wzrok (rozbudowane o różne instrumenty) Nasze zmysły, i ich przedłużenia (np. mikroskop) je jakby konstruują. Pytaniem właściwym powinno być pytanie: czy rzeczywistość (dana nam w procesie poznania) jest niezależna od podmiotu poznającego (naszego poznania). Zatem czy rzeczywistość dana nam w poznaniu jest tylko konstruktem naszego umysłu czy też może jest niezależna, istnieje sama w sobie? Czy poznanie idzie od rzeczywistości w stronę umysłu czy od umysłu w stronę rzeczywistości? Ciekawe rozważania na ten temat można znaleźć m.in. u empiryków brytyjskich (Lock, Berkeley, zwłaszcza Hume), no i oczywiście u samego Kanta. Polecam też Searla i jego koncepcję realizmu zewnętrznego, ku któremu po ciuchu się skłaniam. Osobiście jestem więc realistą zewnętrznym, traktuje byty zewnętrzne wobec podmiotu za istniejące realnie i niezależnie od tegoż podmiotu. Ale na pytanie czy możemy poznać rzeczywistość samą w sobie, hmmm...., czy takowa w ogóle istnieje, może tak, a może nie

>Ciekawe rozważania na ten temat można znaleźć m.in. u empiryków brytyjskich (Lock, Berkeley, zwłaszcza Hume), no i oczywiście u samego Kanta. Polecam też Searla i jego koncepcję realizmu zewnętrznego, ku któremu po ciuchu się skłaniam.

Ja ze swojej strony, dorzuce jeszcze nazwisko J.J.Gibsona z jego psychologiczna koncepcja postrzegania bezposredniego....(ktora paradoksalnie najwieksze znaczenie zdaje sie wywarla w ekologii kulturowej)

pozdrawiam.