Nie chodzi mi o międlenie i odgrzewanie kotletów, chociaż tak może się wydawać. Coś innego mnie interesuje - dezinformacja i polityczna otoczka wokół katastrofy w Smoleńsku oraz wasza opinia czy moje spostrzeżenia są błędne.

Na pewno pamiętacie newsy o czterokrotnym podchodzeniu do lądowania, pijanym, awanturującym się generale w kokpicie (każdy lekarz powie, że organizm po śmierci wytwarza alkohol i nawet promil alkoholu we krwi o niczym nie świadczy), fałszywe cytaty o lądujących "debeściakach" itd. I to wszystko już od pierwszych wiadomości o katastrofie - czy to nie jest ciekawe, że wypływały tylko takie informacje, które w jakiś sposób miały skompromitować Kaczyńskiego i jego ekipę?

Zgadzam się z opinią zdroworozsądkową, która brzmi mniej więcej tak: na drogach dziennie ginie więcej osób, a nikt nie robi wokół tego takiego szumu. To prawda. Nawet fakt, że zginęły osoby publiczne tego nie usprawiedliwia - nawet po śmierci Jacksona ogólnoświatowy "cyrk" trwał krócej. W tym wypadku jednak o wiele bardziej niż żałoba, liczą się KONSEKWENCJE. W przypadku polityki każda konsekwencja mierzona jest słupkami poparcia, czyli władzy, czyli kto straci, a kto zyska na katastrofie?

Słuszne oburzenie dopada naród, że PiS jedzie po trupach do celu. Polityk musi być cynikiem - musi przed kamerami umieć się rozpłakać i oburzyć nawet z powodu najmniejszej pierdoły - widzowie to lubią. Gdyby polityk mówił to, co myśli i robił to, co jest racjonalne, to by się pożegnał ze stołkiem - jak powiedział był kiedyś Tomasz Lis na żywo - widzowie wybaczą wszystko oprócz poważnego traktowania. Nietzsche mógłby się z nim zgodzić - "myśmy szczęście wynaleźli - mówią ostatni ludzie i mrużą oczy" - tako rzecze Zaratustra. Małe przyjemnostki dla maluczkich, żeby mieli zajęcie i się nie stresowali. Trzeba się z tym pogodzić - dopóki wyborcza większość (a faktycznie - rządząca mniejszość) dyktuje reszcie normy i gusta, opór nie ma sensu. Uroki demokracji.

Było jasne, że PiS na katastrofie może zyskać jeśli odpowiednio tym zagra, bo przecież życie to gra, jakby nie było to cyniczne i oburzające. Ale czy nie jest równie oburzające to, że pewne "polityczne siły" od początku próbowały ośmieszyć i skompromitować Lecha Kaczyńskiego oraz ludzi, którzy gromadzili się pod pałacem by protestować przeciwko opieszałości śledztwa? Przecież wiadomo, że jak PiS by zyskał, to ktoś inny by stracił. Więc Tusk pędził na miejsce katastrofy, żeby jako pierwszy przed Jarkiem i przed kamerami przytulić się z Putinem. Cyniczne? Polityka. Pragmatyzm.

Wszyscy widzieliśmy w mediach "fanatyków pod krzyżem". A widzieliście masy ludzi, którzy przyszli się z tych "fanatyków" naśmiewać? Wielokrotnie można było usłyszeć, że młodzi ludzie chcą pokazać jacy są nowocześni, ironiczni i sceptyczni wobec katolandu - ale co ciekawe, kamery jakoś niechętnie te otwarte masy filmowały - młodych ludzi popychających, szarpiących, naśmiewających się z rozmodlonych staruszków. Albo skandujących hasła przeciwko pochówkowi na Wawelu, wśród królów (zapewne byli to monarchiści) - nowoczesność i otwartość w praktyce? Raczej brak symetrii.

Na koniec krótkie wyjaśnienie - mój post nie jest pro pisowski. Popieram kampanię "nie dla psa kiełbasa", do której wszystkich szczerze i gorąco zachęcam link. Próbuję się tylko podzielić pewną ponurą myślą - politycy, niezależnie od partyjnego koloru, mają w dupie wyborców i zawodowo, w świetle prawa, od 1989 roku regularnie ruchają społeczeństwo. A telewizja kłamie (oryginalne, wiem). Mark Twain mawiał, że gdy poczujesz, że jesteś w większości, nadszedł czas na zmiany. No.