Najgorsze są przecinki - często albo za dużo, albo za mało, a rzadko w sam raz.

---

Ponieważ nie ma najpierwszego początku i ostatecznego końca.

>Proszę szanownych użytkowników o zabranie głosu w sprawie.
Polska język, trudna język.
Na studiach (technicznych zresztą) poprawialiśmy sobie wzajemnie błędy językowe; każdy przyniósł jakieś z domu i szkoły. Łatwiej było o tyle, że TV i radio (czyli publikatory) miały specjalne redakcje językowe, które dbały o poprawną wymowę obcych nazw i nazwisk, no i o poprawną polszczyznę. Poza tym w zasadzie czytało się książki. Dziś nawet w kulturalnej (muzykoklasycznej) rozgłośni słyszę o Hiszpanie Miguelu, albo o Węgrze nazwiskiem "kowaks" (oczywiście Kovacs, czyli zwykły "kowacz"). Niechętnie nawet myślę o tym, co można usłyszeć w redakcjach nie tak kulturalnych. Skąd zatem można, nie czytając, wiedzieć jak się coś pisze, a nie słysząc, wiedzieć jak się mówi. Słusznie, znikąd. Ale podobno za to łatwiej się takimi ludźmi rządzi.
Niemniej nie wietrzę tu żadnego spisku. Nigdy nie przypisuj złośliwości temu, co można wyjaśnić zwykłą głupotą.

---

Są bakterie, które zabija się światłem (Boy)

Moje typy od których drobne mi się nie zgadzają w kieszeni to zwykle niepoprawne związki frazeologiczne.
Mój ulubiony to "scenariusz filmu oparto o powieść" - od razu widzę ten słabiutki scenariusz który trzeba było o coś oprzeć żeby się nie przewrócił.
Drugi koszmarek to "był uważany jako..." - pomieszanie "był uważany za..." i "był postrzegany jako...".
Następnie nieumiejętność dostosowywania liczebników do rodzaju rzeczownika (trzydzieści dzieci jechało autobusem) a także odmiany dużych liczebników (był to rok tysiąc setny pięćdziesiąty drugi).
Niechęć do końcówki -ów (wymiana olei, sprzedaż napoi).
Brak wyczucia co do właściwego stopniowania niektórych przymiotników ("bardziej bezpieczny") - być może próba asekuracji - mniej razi błąd "bardziej bezpieczny" niż np. "kolorowszy" wiec jak nie jestem pewna, powiem "bardziej".

Powszechna jest też niechęć do dopełniacza. Szczególnie w reklamach "Spróbuj nowy dezodorant!". Mam wrażenie że zatarła się różnica między "wypróbuj (dezodorant) a spróbuj (dezodoranTU).

I last but not least, coś co powoduje u mnie pekanie szkliwa na zębach.
"Coś niecoś".
Co jasnej chlorelli, nie ma słowa "niecoś" jest "nieco" - trochę, niewiele.
Drugi do kolekcji koszmarek "o tym po tym". Po czym?
Powiedzenie brzmi "o tem potem".
Można też powiedzieć po prostu "o tym potem", już bez tego uroczego archaizmu "tem" który daje rym, ale za to z sensem.

I akcenty: matemaTYka, fiZYka - aż boli kiedy się tego słucha.

I w ramach podsumowania, jeżeli chodzi o wymowę obcych nazw wszystko na głowę bije totenham (pisownia fonetyczna, tak jak wymawiają to słowo nasi komentatorzy sportowi). Chociaż "flaszing midołs" też jest urocze.

---

"Każde wczoraj było jutrem przedwczoraj"

A co powiesz na 'klęczeć na kolanach',albo 'oparty na faktach autentycznych'? Ostatnio zauważyłem też tendencję do niepoprawnego używania epitetów np.: 'strasznie śmieszne', 'obrzydliwie bogaty'.

> Ostatnio zauważyłem też tendencję do niepoprawnego używania epitetów np.: 'strasznie śmieszne', 'obrzydliwie bogaty'.

Obrzydliwie bogaty - to przecież określenie stare jak świat.
A co jest niepoprawnego w "strasznie śmiesznym"?
W końcu epitet jest figurą stylistyczną, ma nadać rzeczownikowi odpowiednie zabarwienie emocjonalne. I w tym wypadku wiemy o jak bardzo śmieszną rzecz chodzi lub o jak bardzo bogatego człowieka.
Tzn. osoba swobodnie posługująca się językiem polskim wiem, przepraszam za uogólnienie.

A nie przeszkadza Ci np. dudniąca cisza czy bolesna pustka?

---

"Każde wczoraj było jutrem przedwczoraj"

Może źle się wyraziłem, oksymoron oczywiście nie jest błędem w rozumieniu zasad poprawnej polszczyzny. Mnie osobiście nie podoba się użycie tego środka stylistycznego w języku codziennym.
Za nieścisłość poprzedniej wypowiedzi przepraszam.

>Do rzeczy. Od pewnego czasu (rok- może dwa), jestem bardzo wrażliwy,

   To prowokacja. Nie wierz w to.

>może nawet przewrażliwiony na punkcie poprawnej polszczyzny. Tą pisaną pomijam, każdy bowiem może wytłumaczyć swoje błędy ortograficzne dysortografią, bądź innym dziwnym schorzeniem.

   Aha.

---

"Po śniadaniu przejazd przez Szwajcarię do La Salette - miejsce objawień Matki Bożej Płaczącej".

Z pokorą przyjmuję całą konstruktywną krytykę. Krytyka Kowalskiej do takich nie należy,ale pozostawię ją bez komentarza. Trochę martwi mnie to, że część przedmówców zwróciła uwagę na naprawdę błache w porównaniu z przytoczonymi przeze mnie wcześniej uchybieniami. Nie chciałbym doszukiwać się tam uszczypliwości . W związku z notorycznym brakiem stawiania spacji po przecinku,muszę chyba zbadać się pod kątem dysortograficznym.
A tak poważnie, to wymieniłem te najbardziej rażące błędy językowe, ale jest też druga strona medalu. Czy spotkaliście się kiedyś z krytyką swojego nastawienia do poprawnej polszczyzny? Kiedys, ktos po zwróceniu mu uwagi na włanczanie, określił mnie mianem snobistycznego filozofa ęą. Niestety świadomość popełnianych błędów wciąż jest dość niska...

>błache
To już takie błahe nie jest...

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

>>błacheTo już takie błahe nie jest...
>

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

A wygląda tak poprawnie... Dzięki

>tej chwili wpada mi do głowy): włanczać,poszłem,wezne,wziońść,som Polskom (wiadomo o co
>chodzi),więcej/mniej/bardziej JAK,wziełem, chcem, pięćdziesiąt złoty. ITP.

Język nie jest dany raz na zawsze. Skoro łatwiej powiedzieć "włanczać", niż "włączać" to prędzej czy później to pierwsze stanie się normą. Czy komuś do szczenścia potrzebne te wszystkie "ą" i "ę"? Już dzisiaj w wielu słowach występują tylko w pisowni i ten proces będzie się pogłębiać moim zdaniem.

A jeśli takie "ą" występuje przed "ł", to już w ogóle wymaga niezłej gimnastyki aparatu gębowego. O ile łatwiejsze zamiast "wziąłem" jest "wziołem", a jeszcze lepiej "wzioem". Przy "ą" i "ę" zużywa się także więcej jakże cennego powietrza, wprowadza niepotrzebne wibracje do środowiska i robią się zmarszczki. Język (jenzyk?) jest dla ludzi, a nie ludzie dla Miodka et.al.

> Czy komuś do szczenścia potrzebne te wszystkie "ą" i "ę"?
Oczywiście, że nie są. Pamiętam jak kiedyś, nieżyjący już, wybitny polski aktor Kazimierz Rudzki tłumaczył, że nie mówi się piĘtnaście, tylko pietnaście. Bo istnieje jeszcze coś takiego jak hiperpoprawność wymowy ,co też jest śmieszne i brzmi pretensjonalnie.

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

Chyba jako pierwsza tutaj, zwróciłaś uwagę, że język mówiony różni się od pisanego. To co prawda rzecz oczywista, ale czasem powoduje problemy, co jest poprawną wymową. W języku polskim i tak, zdaje się, mamy niewiele różnic, gorzej mają anglo- i francuskojęzyczni.

> co jest poprawną wymową
No właśnie. Bo jeszcze istnieje problem gwar. U nas gwara śląska czy kaszubska, albo góralska. Pamiętam , że był kiedyś taki film pt. "Kaszebe". W kinach wyświetlano go z "polskimi" napisami, albowiem mówiony był właśnie w gwarze kaszubskiej. Z kolei ks. Tischner nagrał jedną ze swoich książek w mowie górali.

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

>> co jest poprawną wymową
>No właśnie. Bo jeszcze istnieje problem gwar. U nas gwara śląska czy kaszubska, albo góralska. Pamiętam , że był kiedyś taki film pt. "Kaszebe". W kinach wyświetlano go z "polskimi" napisami, albowiem mówiony był właśnie w gwarze kaszubskiej.

Język kaszubski to nie gwara a napisy nie były "polskie" tylko polskie.
Lingwiście nie mogą zgodzić się co do tego, czy kaszubski to dialekt czy już odrębny język słowiański, ale nie ma wątpliwości, że różni się od polszczyzny znacznie bardziej niż np. gwara śląska czy podhalańska.
Ma m. in. własny zestaw znaków diakrytycznych i parę ekstra liter w alfabecie a także własne reguły gramatyczne.

Bez problemu zrozumiem Ślązaka (zwłaszcza że liznęłam trochę niemieckiego), co najwyżej jakieś słowo będzie niezrozumiałe. To samo z gwarą góralską.

Ale jak moi wujowie rozmawiają po kaszubsku to rozumiem tylko "jo", i jakieś pojedyncze słowa, zapamiętane z dzieciństwa, kiedy dziadek uczył mnie śpiewać kaszubskie nuty
www.youtube.com/watch?v=K6Edk9EfaL4&NR=1

Przeciętny Polak szybciej dogada się z Czechem niż z Kaszubą.

---

"Każde wczoraj było jutrem przedwczoraj"

>Bo istnieje jeszcze coś takiego jak hiperpoprawność wymowy ,co też jest śmieszne i brzmi pretensjonalnie.

To nie jest hiperpoprawność tylko nieznajomość zasad wymowy. Na przykład, nosowe "ą" w słowach "prąd", czy "włączać", zamiast "on".
Mnie ta nieznajomość niestety również nie omija, napisałem w poprzednim poście o trudności wymowy "wziął", a przecież...

Cytat:

...a do cholery, bądź tu mądry (z fonetycznym "ą", zamiast poprawnego - "on").

> To nie jest hiperpoprawność
Ale tak to się nazywa. Szczególnie ludzie niewykształceni, pragnący uchodzić za takich, tak właśnie starają się mówić, akcentując i podkreślając wszędzie te ę i ą.

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

Język żyje, i niepoprawne ale dominujące warianty wymowy w końcu zostają poprawnymi. Np wg Wiki, zgodne z regułami języka były, czy powinny być formy "kóń" i "dóm", ale zostały wyparte przez "hiperpoprawne" koń i dom.

>Tak to się nazywa

Faktycznie! Nie wiedziałem, plus dodatni

Mnie także nie chodzi o przesadność w dokładności. Należy jednak rozróżnić wziołem od wziełem

>Mnie także nie chodzi o przesadność w dokładności. Należy jednak rozróżnić wziołem od wziełem
Nie chodzi mi także..., jeżeli "mi" nie pasuje ci na początek zdania.

>Kazimierz Rudzki tłumaczył, że nie mówi się piĘtnaście, tylko pietnaście. Bo istnieje jeszcze coś takiego jak hiperpoprawność wymowy ,co też jest śmieszne i brzmi pretensjonalnie.
Widać w tych ogonkach przy literkach jest jakaś siła, bo ja nawet w pismach ludzi wykształconych zauważam liczne kwiatki w stylu "wzią" zamiast wziął i "ludzią" zamiast "ludziom"... tyle że to nie jest śmieszne, a straszne!

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Język nie jest dany raz na zawsze. Skoro łatwiej powiedzieć "włanczać", niż "włączać" to prędzej czy później to pierwsze stanie się normą. Czy komuś do szczenścia potrzebne te wszystkie "ą" i "ę"? Już dzisiaj w wielu słowach występują tylko w pisowni i ten proces będzie się pogłębiać moim zdaniem.
Jasne! Pewien wąski margines dziwaków zostanie zawsze, ale masy społeczne dla wyrażenia większości treści za wystarczające uznają : "K...., ja pi....ę".

I to wcale nie jest zabawne

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Jasne! Pewien wąski margines dziwaków zostanie zawsze, ale masy społeczne dla wyrażenia większości treści za wystarczające uznają : "K...., ja pi....ę".

Mówimy tutaj o formie, a nie o treści. Braków w treści żadna poprawność językowa nie zrekompensuje.

>Mówimy tutaj o formie, a nie o treści. Braków w treści żadna poprawność językowa nie zrekompensuje.
Język jest tworem żywym także w treści.
Mogą zniknąć z niego znaki diakrytyczne - może zniknąć też masa pojęć.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Mogą zniknąć z niego znaki diakrytyczne - może zniknąć też masa pojęć.

Polski był ciągle upraszczany, a pojęć raczej przybywało, niż odwrotnie. Dlatego nie podzielam twoich obaw. Co nie znaczy, że jestem za radykalną reformą w stylu tej, proponowanej przez Janczarka. Lepiej pozwolić na swobodną ewolucję.

>A jeśli takie "ą" występuje przed "ł", to już w ogóle wymaga niezłej gimnastyki aparatu gębowego.

Jak pokazują niektóre badania, ta gimnastyka, jej obecność czy brak, jest uwarunkowana genetycznie. Ewolucja dała, ewolucja wzi ęła.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>.. Skoro łatwiej powiedzieć "włanczać", niż "włączać" to prędzej czy później to pierwsze stanie się normą.
Prawdopodobnie język 'puszczony samopas' podlega podobnemu mechanizmowi jak pieniądz w prawie Kopernika - gorszy wypiera lepszy, bo najłatwiejsza jest dewaluacja.
>.. Język (jenzyk?) jest dla ludzi
Znajomy (dyrektor szkoły) opowiadał kiedyś dlaczego organizuje zajęcia pozalekcyjne dla grup o różnym poziomie zamiast ufać, że słabsi nauczą się od zdolniejszych. Przytaczał jakieś wyniki eksperymentu polegającego na dokooptowywaniu dzieci dyslektycznych do grup o wysokich umiejętnościach językowych. Wynik doświadczenie nie pozostawiał podobno złudzeń - wszystkie dzieci w jego efekcie jąkały się, sepleniły i mówiły niepełnymi zdaniami.

>Prawdopodobnie język 'puszczony samopas' podlega podobnemu mechanizmowi jak pieniądz w prawie Kopernika - gorszy wypiera lepszy, bo najłatwiejsza jest dewaluacja.
Był okres we wczesnym średniowieczu, kiedy łacina ulegała degradacji, co było związane z ogólnym upadkiem kultury i tym, że przestawała być pierwszym językiem.

Języki żywe po prostu się zmieniają, między innymi poprzez uproszczenia. Ale czy przez to język Kochanowskiego był lepszy od języka Mickiewicza? Szekspira od Hemingwaya, a Cervantesa od Marqueza?

>Wpadłem nawet na pomysł zgłoszenia do MEN jakiejś inicjatywy kampanii społecznej,

Oj, lepiej do jakiejś organizacji pozarządowej, bo MEN wie, że media są kosztowne (czas antenowy itp.) i wie, że tylko podlizywanie się elektoratowi daje szansę na powtórny wybór.
Kiedy elektorat jest nauczany jak atakować bezy nożem to jak mu powiedzieć, że nie powinien pociągać nosem i mlaskać przy jedzeniu?
Kiedy elektorat jest karmiony Kubicą i nowinkami techniczno - estetycznymi salonów samochodowych, to jak mu powiedzieć, że jest stadem niedouczonych baranów na drogach realnych?

Oglądaj śpiewające łyżwy z gwiazdami i nie marudź!

.....
Moje bliskie dziecko w 3 klasie podstawówki mówi, że jego Pani (wykształcona i doświadczona w jednej z przodujących szkół stołecznych) mówi "włanczać" i "wziełeś".

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

>Moje bliskie dziecko w 3 klasie podstawówki mówi, że jego Pani (wykształcona i doświadczona w jednej z przodujących szkół stołecznych) mówi "włanczać" i "wziełeś".

Zapis "włanczać" nie oddaje fonetyki tego słowa. Jego się nie da zapisać, bo nie ma w polskim alfabecie takiej zgłoski.
Złożenie "an" powinno się wg wszelkich zasad czytać po polsku jako a_n (jak w wyrazie "śmiadanko). A nie tak to się wymawia w przypadku "włanczać" prawda?

Zresztą osoby mówiące "włanczać" jak przychodzi co do czego piszą bez wahania "włączać".
Tzn. o ile zdarza im się pisać. Moja polonistka mawiała, że to jest błąd analfabetów - osoba która umie biegle pisać i czytać na pewno go nie popełni.

---

"Każde wczoraj było jutrem przedwczoraj"

>Zapis "włanczać" nie oddaje fonetyki tego słowa. Jego się nie da zapisać, bo nie ma w polskim alfabecie takiej zgłoski.
Potraktowałem rzecz po łebkach, bo trudność tu rzeczywiście zapętlona na amen. Kiedy a z ogonkiem brzmi jak powinno brzmieć o z ogonkiem (zajęte, niestety, przez języki obrzydliwie obce) ciężko się robi z zapisem.
Sam sobie nieraz z tego robię jaja prosząc ludzi o zapisanie owej głoski co brzmi najczęściej w ich "wł_czać".
I o ile ich połączona ze zdziwieniem gimnastyka nad zapisem bywa zabawna, to późniejsze powielanie błędu jakby nigdy nic - już nie.

---

Każdy ma prawo do własnego zdania, ale nie do własnych faktów.

Mnie najbardziej drażnią:
- "w cudzysłowiu"
- "Proszę Panią, co tam pisze?"
- "wziąść"
- odmiana "umieć" przez osoby (umi, umisz etc.)

A jeśli chodzi o moje błędy językowe, to najczęściej wykładam się na "szłem". Nikt nie jest idealny.

>Mnie najbardziej drażnią:
>- "w cudzysłowiu"
>- "Proszę Panią, co tam pisze?"
>- "wziąść"
>- odmiana "umieć" przez osoby (umi, umisz etc.)
>A jeśli chodzi o moje błędy językowe, to najczęściej wykładam się na "szłem". Nikt nie jest idealny.

O tak! Byłbym zapomniał o "umieć". Umi i umisz też dołANcza do mojego rankingu ukochanych polskich kwiatków . Poza tym, chciałbym przypomnieć Państwu o sławetnym "pierw" .

W liceum byłem wielkim maniakiem pleonazmów. Mieliśmy nawet z kumplami specjalny zeszyt, do którego dopisywaliśmy coraz to nowe (zarówno zasłyszane, jak i wymyślone). Kurczę, mam nadzieję, że gdzieś go jeszcze mam

Nawiasem mówiąc, językoznawstwo sensu largo i semiotyka to bardzo ciekawe dziedziny. Warto się zainteresować (nawet amatorsko - tak jak ja) dla własnego rozwoju.

pozdrawiam, simo.

---

A complete unknown, like a rolling stone.

>.. językoznawstwo sensu largo i semiotyka to bardzo ciekawe dziedziny.
Trzeba tylko uważać, by mówienie o mówieniu (czy pisanie o pisaniu) nie zapętlało się w logiczny bełkot. To spore wyzwanie; tak - ciekawe i inspirujące.

[Zastanawiam się od dawna nad odmiennością obiektów od relacji między nimi. W języku (sensu largo) nazwy relacji są jakby obiektami języka podobnie jak w fizyce oddziaływania traktuje się jak cząstki. W matematyce liczby niealgebraiczne definiuje się np. jako podzbiory (czyli relacje na) algebraicznych. Chodzi o to czym byłyby takie 'hipoobiekty' (czy raczej hiper?), że relacje pomiędzy nimi odpowiadałyby zwykłym obiektom (w matematyce chodziłoby o znalezienie takiego zbioru, że zbiór jego podzbiorów daje liczby algebraiczne).
Jeśli teraz rozważyć operację przejścia od obiektów do relacji między nimi (czy można ją nazwać relatywizacją?), to jak nazwać operację odwrotną? Jeśli byłaby to obiektywizacja, to co otrzymamy po zastosowaniu jej do samych obiektów?
Mam tu nielichy problem terminologiczny (matematyka wydaje się jednak łatwiejsza niż "ludzki język" - Goedel mógł dowieść, że się nie zapętla).]

Pozdrawiam

>Mam tu nielichy problem terminologiczny (matematyka wydaje się jednak łatwiejsza niż "ludzki język" - Goedel mógł dowieść, że się nie zapętla).]

To prawda. Liczne problemy terminologiczne towarzyszące lingwistyce i językoznawstwu (bo właściwie najbardziej upraszczając i próbować wyjaśnić pojęcie nazwy, czy stosunku między nazwami, używamy innych nazw i zapętlamy się w "logiczny bełkot") to zagadnienia, nad którymi teoretycy głowią się od stuleci.

Rzeczywiście, język matematyki jest zupełnie jednoznaczny, choć w logice matematycznej też spotkałem kilka wątpliwości (Muszę skończyć czytać Tarskiego i Ajdukiewicza - może mi się więcej rozjaśni. Jak mówiłem - zabawa językiem i logiką to jedynie małe hobby), a konkretnie w klasycznym rachunku zdań (Niektóre zapisy tegoż rachunku wymagają pewnej wiedzy poznawczej, aby owy zapis był logicznie poprawny. A taka logika powinna chyba "działać" na papierze, bez względu na wiedzę semantyczną, prawda?)
Mam nadzieję, że moje braki terminologiczne nie zniekształciły treści i wie Pan, co chciałem przekazać.

pozdrawiam, simo.

---

A complete unknown, like a rolling stone.

>- "wziąść"

Moje ulubione. Szczególnie gdy wymawiane jest z wyraźnym podkreśleniem tego nieszczęsnego ś.

>Od pewnego czasu (rok- może dwa), jestem bardzo wrażliwy,może nawet przewrażliwiony na punkcie
>poprawnej polszczyzny. Tą pisaną pomijam, każdy bowiem może wytłumaczyć swoje błędy ortograficzne
>dysortografią, bądź innym dziwnym schorzeniem.

A ja tej pisanej bym nie pomijała. Wręcz przeciwnie. Człowiek, gdy mówi i popełni błąd, może się poprawić, lub tego nie robić, jeżeli temat wypowiedzi jest zbyt emocjonujący, żeby drobiazgowo koncentrować się na poprawności. Jeśli zaś chodzi o poprawność w słowie pisanym, to masz możliwość jej weryfikacji przed wypuszczeniem jej na światło dzienne, więc jeżeli pozwalasz sobie na błędy, świadczy to o tym większej Twojej niedbałości.

Nie dysponuję danymi statystycznymi, ale wydaje mi się, że większa część ludzi mówi "włanczać", niż pisze "bul" (podobieństwo do ostatniej prezydenckiej wpadki jest całkowicie przypadkowe ).Poza tym, częściej mamy do czynienia jednak ze słowem mówionym, niż pisanym. A jeśli już mamy do czynienia ze słowem pisanym, to jednak w formie poprawionej lub zredagowanej (gazety,książki). Tam tych błędów nie ma zbyt wiele, częściej zdarzają się literówki. Ale w słowie mówionym, np z Panią z warzywniaka, jest już inna sprawa (z całym szacunkiem )

>Nie dysponuję danymi statystycznymi, ale wydaje mi się, że większa część ludzi mówi "włanczać", niż pisze "bul"

Prawdopodobnie tak. Jednak obecnie istnieje możliwość swobodnego wypowiadania się za pośrednictwem wszelkich for i komentarzy pod różnymi rzeczami. Bez jakichkolwiek konsekwencji.

>Poza tym, częściej mamy do czynienia jednak ze słowem mówionym, niż pisanym. A jeśli już mamy do czynienia ze słowem pisanym, to jednak w formie poprawionej lub zredagowanej (gazety,książki).

Oj, różnie bywa. Spora część społeczeństwa pracuje przed komputerem, tamże spędza też większość swojego wolnego czasu, porozumiewając się poprzez komunikatory i maile. Lub posty. Sądzę, że redagowane artykuły i książki stanowią znikomą część słowa pisanego, z jakim ma styczność większość ludzi.

>Tam tych błędów nie ma zbyt wiele, częściej zdarzają się literówki. Ale w słowie mówionym, np z Panią z warzywniaka, jest już inna sprawa (z całym szacunkiem )

Sprawa jest zasadniczo ta sama. Z tym że ja na przykład w przypadku wypowiedzi "na żywo" dopuszczam nieco większy margines niedbałości. Ale nigdy nie poprawiałam pani z warzywniaka. Nie było potrzeby.

>tej chwili wpada mi do głowy): włanczać,poszłem,wezne,wziońść,som Polskom (wiadomo o co chodzi),więcej/mniej/bardziej JAK,wziełem, chcem, pięćdziesiąt złoty.
Tak, masz racje to razi i mnie. Do tego jeszcze dorzucę
TE okno (drzewo, palto, koło etc.), a nie TO okno itd.
Najgorsze jest dla mnie to, że nawet w najbardziej grzeczny sposób zwrócona uwaga powoduje agresję u osoby, która nie potrafi zastosować elementarnych zasad obowiązujących w języku polskim. Często merytoryka wypowiedzi jest stawiana nad poprawność językową, bo to wszak nie szkoła.

---

*życie to moja pasja - nie boję się żyć*

>Często merytoryka wypowiedzi jest stawiana nad poprawność językową.

Gdyby tak nie było, to o niczym innym niż poprawność językowa gadać by nie szło. Vide sporo wypowiedzi w tym wątku, gdzie na każdym kroku trza kogoś poprawić. Przyznam szczerze, że nawet mi ten wątek dał trochę do myślenia. W ciągu kilku minut poprawność językowa wyszła mi bokiem.

>W ciągu kilku minut poprawność językowa wyszła mi bokiem.
A mnie wątek wzbogacił, chociaż staram się by poprawność językowa szła w parze z merytoryką. Wychodzę z założenia, że uczyć można się i trzeba do końca. Gdy ktoś zwraca mi uwagę przyjmuje ją za dobra monetę i nie upatruję w niej złośliwości, ani powodu do obrażania się.

---

*życie to moja pasja - nie boję się żyć*

>Gdy ktoś zwraca mi uwagę przyjmuje ją za dobra monetę i nie upatruję w niej złośliwości, ani powodu do obrażania się.

Ja również nie. Chodzi mi o to, że właśnie uzmysłowiłem sobie iż byciu całkowicie poprawnym językowo nigdy nie podołam. A nawet jeśli, to włożony w to wysiłek nie będzie wart efektu.
Język jest tylko jakimś sposobem porozumiewania się, tym lepszym im skuteczniej spełnia swoją rolę. Dlatego uważam, że merytoryka wypowiedzi jest nieporównanie istotniejsza od jej estetyki. Na tej pierwszej należy w największej mierze się skupić. Nie twierdzę, że na tej drugiej można całkowicie położyć lachę ale wygładzanie jej z maniakalną starannością może skutkować niemal całkowitym paraliżem zdolności komunikowania się.
Jeśli skupiam się na poprawności językowej bardziej niż na tym, co ktoś chce mi przekazać albo jeszcze lepiej, co ja sam chcę komuś przekazać, to jest to, według mnie, po prostu głupie.

---

Fakty to mają do siebie, że racja jest zawsze po ich stronie. Wuch

>Ja również nie. Chodzi mi o to, że właśnie uzmysłowiłem sobie iż byciu całkowicie poprawnym językowo nigdy nie podołam.
Najprawdopodobniej każdemu zdarzy się wpadka, ale chodzi o to, by się starać, a są tacy, którzy kompletnie to lekceważą, a tym samym lekceważą czesto, wg mnie, także i rozmówcę.

>(...)uważam, że merytoryka wypowiedzi jest nieporównanie istotniejsza od jej estetyki. Na tej pierwszej należy w największej mierze się skupić. Nie twierdzę, że na tej drugiej można całkowicie położyć lachę ale wygładzanie jej z maniakalną starannością może skutkować niemal całkowitym paraliżem zdolności komunikowania się.
Nie wydaje mi się, by chodziło o 'wygładzanie jej z maniakalną starannością', chodzi o elementarne zasady, które wynieśliśmy ze szkoły, a skoro decydujemy się na wzięcie udziału w dyskusji na pewnym poziomie to znaczy, iż uważamy, że potrafimy mówić w rodzimym i stosowanym w tej dyskusji języku, poprawnie na tyle, by nie ośmieszać się.


Pozdrawiam

---

*życie to moja pasja - nie boję się żyć*

> Do tego jeszcze dorzucę
>TE okno (drzewo, palto, koło etc.), a nie TO okno itd.
Jagodziński podaje (przyznaję, że trochę archaiczne
www.racjonalista.pl/forum.php/s,410943#w411112)
TO okno.

>TO okno.
Chyba zostałam dobrze zrozumiana? 'TO okno' jest poprawnie, ale często słyszę właśnie 'TE okno'.

---

*życie to moja pasja - nie boję się żyć*

>>TO okno.
>Chyba zostałam dobrze zrozumiana? 'TO okno' jest poprawnie, ale często słyszę właśnie 'TE okno'.
Sorry, właśnie mózg mi zaskoczył i zauważyłem to. Poproszę moderatora o skasowanie mojego wygłupu.

>Sorry, właśnie mózg mi zaskoczył i zauważyłem to. Poproszę moderatora o skasowanie mojego wygłupu.
Haha, to nie wygłup, to zdarza się często osobom... myślącym
Pozdrawiam

---

*życie to moja pasja - nie boję się żyć*

Szczerze? Ja nie rozumie o co Wam chodzi...

---

"...nie warto o tym dziś gadać, cały ten dzień to jest zdrada..." Pablopavo i Ludziki