>Ty też jesteś zajebisty.
>Cokolwiek to oznacza.
Ale właśnie! Co oznacza?

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

Że własnie zaczełeś robić z siebie błazna tym pytaniem ?

>Że własnie zaczełeś robić z siebie błazna tym pytaniem ?
Zacząłeś!

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

Zacząłaś!

>Zacząłaś!
Zaczęłaś!

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

>Zacząłaś!
Anglicy to przynajmniej nie maja problemu.
You`ve started!

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

>>Że własnie zaczełeś robić z siebie błazna tym pytaniem ?
>Zacząłeś!
Wiedziałem, że Grabowska to facet!

---

Młot na czarowników

>>>Że własnie zaczełeś robić z siebie błazna tym pytaniem ?
>>Zacząłeś!
>Wiedziałem, że Grabowska to facet!
Nie facet, tylko wniosłam poprawkę.
Potem ktoś napisał : Zacząłaś
A ja poprawiłam na : Zaczęłaś
A skończyło się na tym, że Anglicy mają najłatwiej: You have started.

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

>Cokowliek to oznacza.

No jak "co oznacza"? Zajebisty oznacza, że wdechowy, fajny. W pytkę.

A tak serio - zwykłe określenie pozytywnego afektu. Czasami wystarcza.

Daj spokój, sa jakieś granice tego wulgarnego slangu.
Tu nie ma co tłumaczyć, gówno fiołkami nie pchnie.

>Daj spokój, sa jakieś granice tego wulgarnego slangu.

Słowo to tylko słowo. Jedne wzbudzają zgorszenie, bo tak się przyjęło - inne nie. Powoli pewne kiedyś wulgarne słowa wchodzą do codziennego użytku. I tak można jednym "brzydkim" słowem "zajebisty", powiedzieć to samo co kilkoma "ładnymi" - jak "we mnie ten film wzbudził bliżej niesprecyzowane pozytywne z mojego punktu widzenia emocje", ew. "podobał mi się".

Słowo "zajebisty" nie niesie ze sobą negatywnego przekazu, więc nie rozumiem dlaczego miałoby być jakoś specjalnie brzydkie. Słowo "jagodzianka" albo "tirówka" nie ma natomiast w sobie niczego, co się źle kojarzy, a jednak określa zawód społecznie uznawany za hańbiący.

Słowo określające męski narząd płciowy rozpoczynające się na "ch" (ch*j) jest brzydkie, ale jak mówimy abstra*huj*ąc to jest ok. Więc niby znaczenie jest ważne.

No ale nie jest ważne, skoto nie można powiedzieć "zajebisty". Wychodzi na to, że niektóre słowa są "brzydkie", bo tak.

Popieprzone to wszystko tak bardzo, że aż się przełknąć nie da, tak pali w gębę

>Słowo określające męski narząd płciowy rozpoczynające się na "ch" (ch*j) jest brzydkie
A co powiesz o słowie "kutas"?
Nawet w Kabarecie Starszych Panów śpiewali:
"Czapeczkę nosił z szykiem
Czerwoną z kutasikiem!"
Swoją drogą jest to dobry temat na wątek na forum. "`Brzydkie słowa` w polszczyźnie!"
Jeśli takiego kiedyś nie było.
Np. słowo "kobieta" było kiedyś bardzo obraźliwe bo ponoć pochodzi od słowa staropolskiego "kob" czyli chlew. Dlatego mówiło się niewiasta, albo białogłowa.

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

>A co powiesz o słowie "kutas"?

To jest przykład tego jak to było kiedyś i jak to jest teraz.

Natomiast nawet obecnie, w ramach słów, które same z siebie brzydkie nie są, można stworzyć wulgarne określenie. Nie ma nic zdrożnego w słowach "walić" i "koń", ale razem tworzą mieszankę wybuchową.

>Aż strach pomyśleć Dziś, podejrzewam, wypadałoby dać im do czytania instrukcje obsługi rozmaitych rodzajów telefonów.
"Zapomniał wół jak cielęciem był"?
Wybacz, ale na tym forum nie siedzą tylko i wyłącznie stare pryki.
"Rozterki" przykładowo nie obchodzą mnie z takiego powodu, że:
1)W życiu nigdy mi się to nie przyda
2) Równie dobrze mogę rozważać rozterki każdego ludzika mijanego na ulicy, efekt będzie taki sam
3) A co jeśli ja takie rozterki zinterpretuję po swojemu, a ktoś stwierdzi, że jest źle i nie zdam przez to?
4) O ile nie zostanę nauczycielem (co jest bardzo wątpliwe) takie przymusowe rozmyślania na temat nikomu niepotrzebny do niczego mnie nie zaprowadzą, co gorsza zajmują mój cenny życiowy czas, który mogłabym wykorzystać przykładowo na uczenie się tego co będę robić przez następne 40 lat
5) Obecny system edukacji polega na "Zakuj, zdaj, zapomnij", a nie "Zdobądź informacje, wykorzystaj je, uczyć świat lepszym i baw się przy tym dobrze"
6) Idę do fryzjera i mam głęboko w pupci to, czy fryzjerka czytała Iks wiersz Igreka, a oddając komputer do serwisu mam równie głęboko to, czy serwisant zna temperaturę Alfa Centauri. Przy czym jeśli świetna fryzjerka nie znałaby tego wiersza mogłaby nigdy fryzjerką nie zostać, a serwisant nigdy nie naprawiłby mi tego komputera, bo by po prostu nie zdał.

Coś jeszcze? Na razie więcej mi do głowy nie przychodzi.

Aha, no i podstawowe pytanie: Co ma dawać taka matura? Egzamin zawodowy rozumiem: "Będziesz na tym zarabiał, więc pokaż co potrafisz", a język polski? Nauczenie się paru historyjek w celu późniejszego ich zrelacjonowania w bliżej nieokreślonym celu?

>>Aż strach pomyśleć Dziś, podejrzewam, wypadałoby dać im do czytania instrukcje obsługi rozmaitych rodzajów telefonów.
>"Zapomniał wół jak cielęciem był"?

Jak "wół był cielęciem", to przeczytanie średnio ambitnego tekstu nie sprawiało mu trudności. W wieku pięciu lat czytałem więcej powieści, niż statystyczny Polak.

>Wybacz, ale na tym forum nie siedzą tylko i wyłącznie stare pryki.
>"Rozterki" przykładowo nie obchodzą mnie z takiego powodu, że:
>1)W życiu nigdy mi się to nie przyda

No niestety, właśnie przydać się może. Choćby do zrozumienia innych ludzi. Takie przykłady zawarte w książkach człowieka rozwijają emocjonalnie.

Nie będę tutaj na siłę bronił rozterek Justyny, bo to raczej marna lektura była, ale mimo wszystko coś dająca.

>2) Równie dobrze mogę rozważać rozterki każdego ludzika mijanego na ulicy, efekt będzie taki sam

Równie dobrze - właśnie o to chodzi, że ludzie nic równie dobrze nie rozważają. Umiejętność "wczuwania" się w innych obywateli jest naszemu społeczeństwu praktycznie obca.

>3) A co jeśli ja takie rozterki zinterpretuję po swojemu, a ktoś stwierdzi, że jest źle i nie zdam przez to?

A nie jest tak, że możesz je zinterpretować źle? Jest takie dziwne przeświadczenie w naszym społeczeństwie, któremu hołdują również artyści z przypadku, że dane dzieło można interpretować w sposób dowolny. A tak nie jest. Zwykle przesłanie powieści jest jasno podkreślone.

>4) O ile nie zostanę nauczycielem (co jest bardzo wątpliwe) takie przymusowe rozmyślania na temat nikomu niepotrzebny do niczego mnie nie zaprowadzą, co gorsza zajmują mój cenny życiowy czas, który mogłabym wykorzystać przykładowo na uczenie się tego co będę robić przez następne 40 lat

I tu pełna zgoda z mojej strony. Są ludzie, których kręcą takie rozważania literackie, to niech się tego uczą. Ale jeśli kogoś to nie kręci, czytać nie lubi, i zmusza się go do czytania - tracą na tym wszyscy uczniowie.

>5) Obecny system edukacji polega na "Zakuj, zdaj, zapomnij", a nie "Zdobądź informacje, wykorzystaj je, uczyć świat lepszym i baw się przy tym dobrze"

No niestety

>Jak "wół był cielęciem", to przeczytanie średnio ambitnego tekstu nie sprawiało mu trudności.
I też czytałeś instrukcje obsługi pralki czy czegośtam? No bo to młodzież głównie interesuje :/

>W wieku pięciu lat czytałem więcej powieści, niż statystyczny Polak.
A jeśli ktoś zamiast przymusowych lektur codziennie "mieli" ogromne ilości tekstu w postaci forów, blogów, stron, to niby jest jakiś gorszy? Albo zamiast czytać lekturę X czyta na jakimś obcojęzycznym forum na jakiś bardzo zawiły temat?
Bo na prawdę nie lubię, kiedy ktoś uważa, że ten kto nie czyta powieści i innych opowieści dziwnej treści, jest debilem. Tym bardziej jak starsi sądzą tak o młodzieży.

>No niestety, właśnie przydać się może. Choćby do zrozumienia innych ludzi.
A ja zawsze myślałam że to zadanie kontaktów międzyludzkich

>Takie przykłady zawarte w książkach człowieka rozwijają emocjonalnie.
I akurat by stać się człowiekiem lepszym emocjonalnie muszę przeczytać akurat tą lekturę i dylematy akurat tej postaci, tak?

>Nie będę tutaj na siłę bronił rozterek Justyny, bo to raczej marna lektura była, ale mimo wszystko coś dająca.
Żeby móc znaleźć czas na skończenie paru funkcji mojej strony i by mózg mi nie pękł od nadmiaru informacji pewnie będę musiała przeczytać streszczenie. Bo jak tego nie zrobię nie będę mogła robić tego co lubię.

>Równie dobrze - właśnie o to chodzi, że ludzie nic równie dobrze nie rozważają. Umiejętność "wczuwania" się w innych obywateli jest naszemu społeczeństwu praktycznie obca.
Czy to znowu jakieś ukryte "jesteśmy debilami"?

>I też czytałeś instrukcje obsługi pralki czy czegośtam? No bo to młodzież głównie interesuje :/

Wyraźnie zaznaczyłem, że tezę odnoszę do tzw. "dzisiejszych czasów". Kiedyś ludzie więcej czytali, bo nie było nic innego do roboty. Dziś czytają mniej, bo mają więcej rzeczy do roboty - choćby oglądanie telewizji.

>A jeśli ktoś zamiast przymusowych lektur codziennie "mieli" ogromne ilości tekstu w postaci forów, blogów, stron, to niby jest jakiś gorszy?

Oczywiście, że tak. Choćby już przez sam fakt obcowania z językiem zdegenerowanym, przepuszczonym przez sito ignorancji. Czytając "powieść" dostajemy - nie zawsze, ale często - dzieło spisane przez kogoś posiadającego talent, zasób słów, oraz pewną wiedzę. Czytając bloga... zdarzają się dobre blogi, umówmy się. Ale czytając bloga prowadzonego przez nastolatkę, nawet będąc nastolatkiem, nie rozwijamy się za bardzo.

>Albo zamiast czytać lekturę X czyta na jakimś obcojęzycznym forum na jakiś bardzo zawiły temat?

Lektury są dla każdego obowiązkowe. Założenie jest takie, że nawet skończony matoł musi je czytać (założenie skrajnie głupie). A na obcojęzyczne fora wchodzi jakaś garstka, i to akurat tych ludzi, którzy tego za bardzo "nie potrzebują".

>Bo na prawdę nie lubię, kiedy ktoś uważa, że ten kto nie czyta powieści i innych opowieści dziwnej treści, jest debilem. Tym bardziej jak starsi sądzą tak o młodzieży.

Ja Ci powiem tak - mam kumpla, który nie czyta powieści. On czyta czasopisma naukowe. Debilem, jak bajbardziej go nie nazwę, choć debilem emocjonalnym - co do niego pasuje - już tak. Facet skupił się na jednej dziedzinie życia, inną odrzucił praktycznie zupełnie - i nawet się nie obraża na to, że go debilem emocjonalnym nazywamy.

Tak samo jak pan profesor polonista jest zapewne debilem matematycznym.

Problem polega na tym, że on jednak w czymś jest dobry. Nie we wszystkim - bo we wszystkim się nie da - ale w jakiejś dziedzinie, dwóch, trzech dziedzinach.

Natomiast jeśli chodzi o dyskusję na temat stanu wiedzy dzisiejszej młodzieży... są tacy, którzy się czymś interesują, ale to jest mniejszość. Bo większość ludzi to niestety po prostu zwykli debile. Interdyscyplinarni.

>A ja zawsze myślałam że to zadanie kontaktów międzyludzkich

Ucząc się "na żywo" tych kontaktów człowiek uczy się co najwyżej tego jak ci ludzie reagują na Twoje zachowania. Chcąc wiedzieć więcej, trzeba sięgnąć do literatury, która jest najdoskonalszą formą przekazywania samej esencji doświadczeń człowieka. To są treści już przetrawione, dzięki czemu szybko można je przyswoić - owszem, jak ktoś ma czas to może zdobywać wiedzę u źródeł. Ale po co, skoro ktoś już to kiedyś zrobił i opisał to, co w danym doświadczeniu uznał za najważniejsze?

>I akurat by stać się człowiekiem lepszym emocjonalnie muszę przeczytać akurat tą lekturę i dylematy akurat tej postaci, tak?

Trzeba czytać. Niekoniecznie "tą lekturę". Ale szkolnictwo w jakiś sposób też działać musi. Działa w sposób głupi, nawiasem mówiąc, bo zamiast zachęcić ludzi do czytania, próbuje zmusić ich do poznania lektur. Nie tędy droga.

>Żeby móc znaleźć czas na skończenie paru funkcji mojej strony i by mózg mi nie pękł od nadmiaru informacji pewnie będę musiała przeczytać streszczenie. Bo jak tego nie zrobię nie będę mogła robić tego co lubię.

Życie nie polega tylko na robieniu tego, co się lubi. Czasami trzeba robić rzeczy bez chcenia

>Czy to znowu jakieś ukryte "jesteśmy debilami"?

Społeczeństwo to niestety jeden, wielki debil. Jak już wspomniałem - interdyscyplinarny. Który nawet swojej pracy dobrze wykonać nie potrafi.

> a język polski? Nauczenie się paru historyjek w celu późniejszego ich zrelacjonowania w bliżej nieokreślonym celu?
A może nie tyle chodzi o poznanie tych historyjek jako takich, ale co by jeden z drugim umiał się w życiu wysłowić w jakimś ludzkim języku i chociaż mgliście wiedział, co w człowieczej naturze może zapiszczeć?

>A może nie tyle chodzi o poznanie tych historyjek jako takich, ale co by jeden z drugim umiał się w życiu wysłowić w jakimś ludzkim języku i chociaż mgliście wiedział, co w człowieczej naturze może zapiszczeć?
W praktyce to wygląda tak, że zdobywa się informacje na temat treści lektury tak by dostać z tego pozytywną ocenę i zdać do następnej klasy. "Zakuć, zdać, zapomnieć", nie czyta się dla przyjemności, tylko po to, by zaliczyć materiał. Nie można czytać lektur według własnej kolejności, tylko tej wyznaczonej przez nauczyciela w wyznaczonym czasie. A to tylko jeden przedmiot.
A o "człowieczej naturze" to są chyba książki psychologiczne, własne obserwacje otoczenia też mogą dużo dać, nie samymi lekturami człowiek żyje...

> "Zakuć, zdać, zapomnieć", nie czyta się dla przyjemności, tylko po to, by zaliczyć materiał.
Mało jest takich, którzy w wszystkiego uczą się dla przyjemności, większość tylko zalicza W odróżnieniu od wielu przedmiotów ścisłych językiem każdy będzie musiał się posługiwać, cokolwiek by robił w przyszłości.

>Nie można czytać lektur według własnej kolejności, tylko tej wyznaczonej przez nauczyciela w wyznaczonym czasie. A to tylko jeden przedmiot.
Podobnie jak nie można uczyć się działów chemii, fizyki czy biologii wg dowolnej kolejności. Jak sobie wyobrażasz nauczanie w szkole, gdyby każdy sobie dowolnie wybierał co akurat mu pasuje poznać w danym czasie?

>A o "człowieczej naturze" to są chyba książki psychologiczne, własne obserwacje otoczenia też mogą dużo dać, nie samymi lekturami człowiek żyje...
Oczywiście, np. zamiast uczyć się geografii lepiej podróżować, jednak bez żadnego przygotowania można wiele ciekawych rzeczy po prostu przegapić.

>A co w ogóle ją pasjonuje? Jeśli już.

Z pewnością coś na ich poziomie, bo literatura stoi stanowczo za wysoko.

www.youtube.com/watch?v=6OQm3-vC3vU&feature=aso

>>A co w ogóle ją pasjonuje? Jeśli już.
>Z pewnością coś na ich poziomie, bo literatura stoi stanowczo za wysoko.
Może literatura wysoka? Jakieś Prousty czy Dostojewskie!
Ale taka "Zielona mila" Kinga? Ileż tam wątków można znaleźć?

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

>Ale taka "Zielona mila" Kinga? Ileż tam wątków można znaleźć?

Tu nie chodzi ilość... zasadniczo, aby wybrać lekturę zbieżną z zainteresowaniami tego młodego człowieka, wypadałoby szukać gdzieś w okolicach "Twojego weekendu".

Gdyby Werter miał takie problemy, to by się nie zabił...

Ale tak serio - jak takie coś, jak to na filmie ma niby zrozumieć rozterki Wertera?

>Czy nie czas już opuścić to średniowiecze maturalne?

Człowiek musi niestety przejść wszystkie szczeble idiocenia, zwanego socjalizacją. A oświata, jak każdy system, ma trwać, a nie oświecać.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

> A oświata, jak każdy system, ma trwać
Chyba trwa mać?

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

>I rzucić coś mięsistego, współczesnego, co pasjonuje młodzież?
>A co w ogóle ją pasjonuje? Jeśli już.

Tak się składa, że chyba jest coś takiego jak Duch Czasów, który odpowiada za to, co się aktualnie ludziom podoba. Kiedyś ludzi zachwycała muzyka tzw. klasyczna, dzisiaj inne rytmy przykuwają uwagę. Podobnie z literaturą. Sęk w tym, że uczeń powinien jednak trochę się orientować, jak to pisano drzewiej, więc na pierwszym roku starożytność i średniowiecze, później renesans, romantyzm, pozytywizm, dwudziestolecie międzywojenne, wojna i PRL. I nagle co? Trzeci rok - matura. Na Masłowską, Kinga, Tolkiena, Sapkowskiego i innych fajnie piszących czasu brak. Niestety. Ale od czego, ja się pytam, są wakacje? Nie czarujmy się - Internet jest bezkonkurencyjny jeśli chodzi o czas na czytanie, sam tego doświadczam, chociaż pierwszy raz podłączyłem się do sieci dopiero na pierwszym roku studiów. I nie byłem w gimnazjum

I jeszcze jedno. Dzisiejsi licealiści i tak nie czytają książek w całości, mają tylko fragmenty - wiadomo, jak uczeń ma przeczytać całych Chłopów, to przeczyta chociaż pierwszą część - jak mu każą tylko pierwszą część czytać, to ten przeczyta tylko kawałek pierwszej części. Niższe wymagania motywują do mniejszej pracy. I tyle.

---

bembergiem w berg

>I jeszcze jedno. Dzisiejsi licealiści i tak nie czytają książek w całości, mają tylko fragmenty - wiadomo, jak uczeń ma przeczytać całych Chłopów, to przeczyta chociaż pierwszą część - jak mu każą tylko pierwszą część czytać, to ten przeczyta tylko kawałek pierwszej części. Niższe wymagania motywują do mniejszej pracy. I tyle.

"Ludzi bezdomnych" przeczytałem w połowie. Na klasówce był fragment z drugiej połowy, której nie przeczytałem. Sama analiza fragmentu wystarczyła, abym zaliczył.

Nie trzeba znać całej książki, aby "zaliczyć" lekturę w szkole. Gdy przeczytam całą książkę, to i tak wykorzystam z tego najwyżej 20%.

W takim razie po co mam się zmuszać, skoro nie muszę i nie chcę? Ze sztuki dla sztuki już wyrosłem, jestem za bardzo praktyczny.

> jak to pisano drzewiej
Ale właśnie nie drzewiej.
Są absolutnie współczesne teksty Kochanowskiego czy Reya.
To znaczy mówiące o tym o czym my dzisiaj mówić możemy. Cytuję.
"Śnie, który uczysz umierać człowieka
I ukazujesz smak przyszłego wieka,
Uspi na chwilę to śmiertelne ciało,
A dusza sobie niech pobuja mało!
Chce li, gdzie jasny dzień wychodzi z morza,
Chce li, gdzie wieczór gaśnie pozna zorza
Albo gdzie śniegi panują i lody,
Albo gdzie wyschły przed gorącem wody.
Wolno jej w niebie gwiazdom się dziwować
I spornym biegom z bliska przypatrować,
A jako koła w społecznym mijaniu
Czynią dźwięk barzo wdzięczny ku słuchaniu.
Niech się nacieszy nieboga do woli,
A ciało, które odpoczynek woli,
Niechaj tym czasem tesknice nie czuje,
A co to nie żyć, w czas się przypatruje."

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

>A co mnie obchodzą, za przeproszeniem , rozterki uczuciowe Justyny? I mój trup!?
>I co one obchodzą dzisiejszego 19 latka?

Jasne najlepiej wydać papierek po deklaracji że się wie.

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

>Jasne najlepiej wydać papierek po deklaracji że się wie.

W sumie chyba tak to właśnie w dzisiejszych czasach wygląda...

Może się pomylę co do treści lektur, ale uważam, że zarówno temat Justyny, jak i trup, to ciekawe sprawy. I mogą zainteresować młodego pod warunkiem, ze się je uczyni współczesnymi i osobistymi.
Omawianie lektury o Justynie można by zacząć od spytania o galerianki, a potem o zjawisko sponsoringu. Kto, z kim i dlaczego. A potem zastrzelić młódź odkryciem, że w dawnych czasach też tak było. To samo, w innych dekoracjach.
A co by się stało, gdyby tak sponsorowana zakochała się w sponsorze, a i ten miał do niej słabość? Pobraliby się? Czy ożeniłby się z legalną narzeczoną, a tamtą próbował spławić?...
Potem wszystko dopasować do Justyny Bogutówny i Zenona Ziembiewicza. Pokazać, że często praktykowany acz ukrywany sponsoring to jednak igranie z ogniem. Że czasem brzęczą okowy i ściele się trup! Okrasić rzecz przykładami ze "Zbrodnia i seks". I zasugerować, że warto dbać, by nie był to "mój trup".
W ten sposób łatwo nawiązać do Mickiewicza, który lubił poudawać melancholijnego trupa, ale, zdrowy pączuś z Litwy, lubił sobie pojeść, popić i pochędożyć. I że on także, jak Zenon Ziębiewicz i mnóstwo mężczyzn dawnych wieków,, cierpiał na "kompleks madonny i ladacznicy". Maryla uwielbianą Madonną (Elżbieta Biecka), Celina czy inne panie - lada co, czym nie warto zaprzątać uwagi (Bogutówna).
I co zrobić, gdy to lada-co traci zmysły i np. rusza na wiarołomcę z kwasem solnym? A może znali jakąś koleżankę, która sklepała rywalkę? Lepiej się rozwieść i odpuścić, czy walczyć na pięści?
Pawlikowska, subtelna poetka, wybierała pierwszą opcję. Itd, itp...
Zapamiętaliby.
Tylko dyrekcja podziękowałaby poloniście za współpracę.

[...]A co mnie obchodzą, za przeproszeniem rozterki uczuciowe Justyny, bohaterki "Granicy"
I co one obchodzą dzisiejszego 19 latka?
Czy nie czas już opuścić to średniowiecze maturalne?[...]

Jak to, pani profesor, co obchodzi naszych maturzystów los Justyny z "Granicy"?
To jasne, że młodzież ma wyciągnąć wniosek, do czego prowadzi aborcja - to po pierwsze.
Po drugie musi wiedzieć, gdzie jest czyje miejsce w kapitalistycznym teraz systemie.
O przekroczeniu pewnych granic w moralności pewnie mniej chodzi. Teraz młodzi bez zmrużenia oka patrzą na wykluczonych, na bezrobotnych, na wyrzucanych z mieszkań - wręcz domagają się ograniczenia socjalu.

Swoją drogą złapałam sie na tym jak inaczej odbierałam "Granicę" Nałkowskiej w szkolnych, PRL-owskich latach, a jak ją widze teraz - w czasach kapitalizmu.

>
>A co w ogóle ją pasjonuje? Jeśli już.
Tolkien, Sapkowski, Canavan, Salvatore.

Niestety, brak tam wątków patriotycznych, co dyskwalifikuje ten typ literatury.

>Tolkien, Sapkowski, Canavan, Salvatore.

Jakże brakuje. Za Shire, mości Hobbicie. Za Shire!

Ja pisałem maturę z polskiego !
Na początek warto dodać, że były dwa błędy w arkuszu. Ale nie o tym.

To o czym się piszę na maturze nie musi obchodzić ucznia. Nie ważne jest zdanie ucznia, jego przemyślenia, spojrzenie na problem, chyba że pasują do klucza wymyślanego przez CKE. Ja już wiem, że z moim spojrzeniem na problem, oraz krótkimi i treściwymi odpowiedziami mam małą szansę na zdanie matury.

Mimo tego, że jestem słaby z matmy, wiem że zdałem, bo na szczęście w przypadku matematyki nie ma miejsca na opinie i przemyślenia, o Angielskim powiem tylko tyle, że nie warto robić tej matury, bo na zdanie tego egzaminu ma sporą szansę nawet ktoś, kto nie potrafi sklecić poprawnego zdania w tym języku, ale Polski.. ? CKE zakłada, że każdy jest taki sam, więc jeśli oni wymyślą sobie jakieś odpowiedzi i to co w wypracowaniu powinno być zawarte, to uczeń trafi na ten sam pomysł. Mimo, że nie mam problemów z interpretacją wierszy, czytaniem ze zrozumieniem etc. z arkuszami z polskiego zawsze mam problem.

>To o czym się piszę na maturze nie musi obchodzić ucznia. Nie ważne jest zdanie ucznia, jego przemyślenia, spojrzenie na problem, chyba że pasują do klucza wymyślanego przez CKE. Ja już wiem, że z moim spojrzeniem na problem, oraz krótkimi i treściwymi odpowiedziami mam małą szansę na zdanie matury.

Uczeń nie może sobie zacząć lać wody i dobierać przykładów jak chce z prostej przyczyny - otóż nauczyciele polskiego często nie wiedzą o czym uczeń pisze. Nie czytali, nie znają gatunku, ich wiedza zasadniczo jest marna, więc nie mieliby nawet jak zweryfikować tego co uczeń pisze.

Druga sprawa - kwestia interpretacji. To światopoglądowe drewno może śmiało odrzucić tekst, który udowadnia coś, z czym nauczyciel się nie zgadza.

A tak - mamy konkrety. Trzeba nie tyle przeczytać lekturę, co opracowanie. Wiedzieć co ludzie na temat lektury mówią i zapamiętać kilka kluczowych słów. Mnie by to wkurzyło, bo ja lubię sobie sięgnąć do rzeczy, o których ludzie nie wiedzą, przeforsować wnioski odwrotne do "zamierzonych"... to ukłon w stronę miernoty intelektualnej, której przeczytanie i zrozumienie jednego wiersza sprawia trudność.

>I rzucić coś mięsistego, współczesnego, co pasjonuje młodzież?
>A co w ogóle ją pasjonuje? Jeśli już.

po konstruktywnym zadaniu Pani pytania, niezbyt reprezentatywna próbka młodzieży odpowiedziała - cytuje:

".....................................................................................
>
>

......................................................................................
>
>

.............................................................................."

W zasadzie tyle. Opisywana młodzież jest zeszlo-maturalna... sztuk 2x15 - samce. miasto duże i święte. (aczkolwiek nie jest to SEMINARIUM!)

ps... nieformalnie i nielegalnie podpowiem, że z chemii bywają nieźli... a(cenzura!)-zatoki? w okolicznych aptekach sprzedają tylko po jednej paczce... Przed sesją są braki....

---

Bóg stworzył człowieka, ponieważ rozczarował się małpą. Z dalszych eksperymentów zrezygnował. Marek T.