Pragnę z Państwem podzielić się ciekawymi spostrzeżeniami, jakich nabawiła mnie niedawna rozmowa z pewną ulicznicą w starszym wieku. Proszę, sobie wyobrazić, że idę sobie ulicą do sklepu po bułki, aż tu nagle jakaś kobieta coś do mnie mówi. Aby ułatwić Państwu przedstawienie sobie całej tej sytuacji, wspomnę krótko, że była to jedna z tych starszych żwawych osób, które na starość zostają same, bo były całe życie bardzo towarzyskie i nikomu nie odpuszczały. Chodzą one sobie po ulicach i wszczynają rozmowy ze starymi znajomymi, których nigdy wcześniej nie spotkały i nie widziały na oczy. Po wydobyciu się ze wstępnej ogólnej dezorientacji co do tematu i celu rozmowy, stanęło na tym, że ta starsza osoba ma w domu takie jakby widziadełko, przez które ma możliwość widzenia i słyszenia na odległość rzeczy, których sama nie była nigdy świadkiem. Owo ustrojstwo to rodzaj lampki elektrycznej, uruchamianej z pomocą pana pilota, który tylko na tym się zna i do tego służy, że chodzi po domach, włącza i przerzuca kanały. Ciężko powiedzieć, na czym to dokładnie polega, ale - podobno - są na tym świecie takie zboczenia, że jak komuś bardzo dokucza samotność, to sobie gada do takiego otworka z szybką, podłączonego kabelkami do jakiejś elektryki. Dzięki temu, że jest to zaczarowane taką zabobonną wiarą, że to czemuś służy i do kogoś dociera, może na tym spędzać godziny w przekonaniu, że łączy się z innymi i pozostaje z nimi w jakimś niby kontakcie. Czy to nie żałosne, że w naszych czasach ciągle można spotkać osoby, które wyznają tak naiwne przesądy? Dodam, że widziadełko, w którym pod wpływem sugestii zdaje się widywać jakieś obrazy, zapisane niby tym otworkiem z szybką, wymaga wnoszenia opłat abonamentowych w wysokości odpowiadającej wielu bułkom z masłem i butelkom świeżego mleka, o jajach nie wspominając. Na dodatek, takie widziadełko trzeba sobie samemu kupić za równowartość tysięcy bochenków chleba i podłączać je, również nie darmo!, do prądu, za co można by mieć miesięcznie i z kilogram masła albo wieprzowiny! To jest narodowy wzrost i postęp. Żeby się z tego obspokoić, aż poszedłem śliwki zbierać.