Każdy w przedszkolu słyszy liczbe 100 i pytają się z kolegami, ile to sto dodać sto i są tak zafascynowani jakby odkrywali lantanowce. potem 7 klasa i pojęcia mola z chemii np.tak trudne że myślisz nie rozumiem,a potem staje się to twoim największym orężem.
trygonometria te cosinusy dodatnie i ujemne w cwartce już w wieku 30 lat nie wiadomo której.

potem przedrukowanie podręczników i chęć powrotu do szkoły, bo każdy kocha naukę.


czy można coś zrobić żeby zabić to przytłaczające poczucie głodu wiedzy, która nam wyparowała? w dziwny i magiczny sposób.

tak.

tylko dajcie mi się zastanowić... uczeni pytają ile znasz książek na pamięć, dlatego starsi ludzie sprytnie nie uczą się z książek tylko czytają encyklopedie.

ale co z tą wiedzą,którą chcemy pomiętlić i poczuć jak dawniej?

jakieś pomysły?

bo ja nie wierzę że jeżeli człowiek się uczył to zapomniał.

łatwo to sprawdzić: skoro pamiętam biszopty z dzieciństwa to znaczy że pamiętam dużo (jak wydaje ci się że bredze to proszę nie czytaj tego)

więc jak mogę pamiętać rzeczy z wcześniej, a nie pamiętam z później (celowo użyłem takich określeń)

wyczyść bufor pamięci równaniem 0x0=

i pogódź się z tym, że nauka nie ma sensu na poziomie nauki pamięciowej.