Sygnalizowałem już, iż sytuacja wygenerowana przez epidemię koronawirusa sprzyja regenerowaniu się przyrody. Natura horret vacuum! Po prostu, gdy zdecydowanie mniej ludzi na zewnątrz - opuszczone przez nich nisze zaczynają zajmować zwierzęta.
Chodząc regularnie na spacery obserwuję wkoło, na trawnikach, znacznie więcej kosów i drozdów niż zazwyczaj, a wczoraj w dużym mieście, nad przepływającą przez nie rzeką, dostrzegłem czaplę siwą! Nigdy jej tam wcześniej nie było - bo miejsce to jest zazwyczaj wcale ruchliwe.
Ale nie wszędzie w zakresie jak wyżej, koronawirus wykreował takie sielskie sceny rodzajowe. W krajach biednych, gdzie ludzie nie mają co do garnka włożyć, koronakryzys prowadzi do drastycznego wzrostu kłusownictwa, w tym na gatunki chronione i bardzo rzadkie!!!
Podlinkowany materiał traktuje właśnie o takiej patologii. Polecając jego uważną lekturę, napomknę jeszcze tylko, iż odmianą problemu jak wyżej jest zawieszenie na czas epidemii turystyki ekologicznej, która w wielu krajach generowała zatrudnienie i gwarantowała jakiś dochód ludności lokalnej. W sytuacji zaistniałej ludność owa ze strażników przyrody może przekształcić się szybko w jej tępicieli.

"Suddenly rural people have little to turn to but natural resources and we're already seeing a spike in poaching," said Colin Poole, WCS regional director in Phnom Penh.
Conservation organisations need to be doing their utmost to support local people, he said. "They're the last line of defence for these forests, these birds, these wetlands, and they're the people that need support right now so they have alternatives and they don't need to turn to natural resource extraction to survive."
In India, there have been reports of an upsurge in tiger poaching, while there are fears in Africa that the rhinoceros and other endangered species could be at risk."

www.bbc.com/news/science-environment-52294991