>
>Popularyzatorzy mechaniki kwantowej ostatnimi laty wypisywali niestworzone rzeczy o ludzkiej 'duszy'.>
Fizyka odkryła wzory (oraz nie-determinizm) za pomocą twardych eksperymentów a nie dywagacji nad nimi.>
Np tu:>
pl.wikipedia.org/wiki/Twierdzenie_BellaJasne, oni odkryli liczby x i y, z przedziału [-1,1], które łamią tautologię:
|x - y| <= 1 + xy
To jest oryginalna nierówność Bella.
No, dawaj, pokaż tu te liczby - zadzwoń do Aspekta lub innego frajera i niech ci je wykopie ze swoich pomiarów!
============
Tak czy siak pozostaje zagadka: Jak oni to robią?
Ano np. tak można wyprodukować te nielokalne bzdury:
Cytat:for(int k = 0; k <= K; k++) // k = liczba kątów
{
float fa = 0, fb = rad(180.0 *k/K), f, q;
int sum = 0, n = 0;
for(int i = N; --i >= 0; )
{
f = rndf()*(2*M_PI); // liczba losowa 0..2pi
q = rndf()*0.5; // rndf() daje liczby losowe od 0 do 1
// inne wersje, które są dobre, ale nadal nie dają perfekt: cos:
// q = 0.5*sqr(sin(rndf()*M_PI/2)); albo q = sqrt(1 + 3*rndf()) - 1;
int a = 0, b = 0;
// dwa zdalne - niezależna pomiary
float c = cos(f-fa);
if( fabs(c) >= q ) a = (c .> 0) ? 1 : -1; // pomiar spinu na A
c = cos(f-fb);
if( fabs(c) >= q ) b = (c .> 0) ? 1 : -1; // pomiar spinu na B
sum -= a*b; // przeliczenie wyników - po zebraniu danych z A i B
if( a && b ) n++; // potwierdzenie koincydencji pary
}
float cr = (double)sum/n, cs = -cos(fa-fb);
// drukujemy wyniki, np. tak:
sprintf(s, "%4g t%.4f t%.4f t%.4frn", 180.0*k/K, cr, cs, cr-cs);
f.write(s, strlen(s));
I tu przykładowe wyniki:
f=fa-fb C(a,b) cos(f) err = C-cos err(cos^2)
0 -1.0000 -1.0000 0.00000
7.5 -0.9917 -0.9914 -0.00029
15 -0.9666 -0.9659 -0.00072
22.5 -0.9248 -0.9239 -0.00094
30 -0.8667 -0.8660 -0.00068
37.5 -0.7938 -0.7934 -0.00041
45 -0.7073 -0.7071 -0.00018
52.5 -0.6086 -0.6088 0.00014
60 -0.5000 -0.5000 -0.00002
67.5 -0.3829 -0.3827 -0.00022
75 -0.2587 -0.2588 0.00012
82.5 -0.1306 -0.1305 -0.00007
90 -0.0004 0.0000 -0.00038
97.5 0.1302 0.1305 -0.00031
105 0.2583 0.2588 -0.00050
112.5 0.3822 0.3827 -0.00049
120 0.4997 0.5000 -0.00031
127.5 0.6083 0.6088 -0.00045
135 0.7067 0.7071 -0.00036
142.5 0.7935 0.7934 0.00017
150 0.8665 0.8660 0.00048
157.5 0.9245 0.9239 0.00065
165 0.9666 0.9659 0.00062
172.5 0.9917 0.9914 0.00024
180 1.0000 1.0000 0.00000
max|C-cosf| = 0.000939167
W ostatniej kolumnie są błędy z samej cos(f/2)^2, czyli:
err = zgodne/n - cos(f/2)^2;
błąd < 0.001, 1 promil! czyli znacznie lepiej od tego co uzyskują w eksperymentach!
Wniosek: mój algorytm produkuje nielokalne kwantowe korelacje... na domowym komputerku - maszynie stricte lokalnej, haha!
I to jest pełna realizacja gry kwantowej, którą opisano w tym linku - bierz ten schemat i będziesz milionerem!
Tak się rozwala frajerskie teoryjki...
2 na 2
1 na 1
