Szop pracz został sprowadzony do Niemiec w latach 30 - tych ubiegłego wieku w celach hodowlanych. Był wielki popyta na futra z jego skór. Z biegiem czasu - zwłaszcza podczas zawieruchy wojennej - pewna liczba tych zwierząt zbiegła z niewoli i znalazła w północnych Niemczech idealne warunki do ekspansji. Dzisiaj jest ich tam pół miliona. Ekspandują na sąsiednie terytoria. W Polsce też już nie jest wielką sensacją napotkać na szopa pracza. Odnotowano jego obecność na obszarze Białorusi. Przez długi czas poważnie się obawiano, iż szop - pracz szczególnie występujący w dużej liczbie doprowadzi na zaburzenia funkcjonującego ekosystemu. Sądzono, że doprowadzi on do załamania się populacji żurawia w Meklemburgii - ptaka mającego w tym landzie status ikony. Tymczasem okazuje się, iż nie taki....szop - pracz straszny jak go malowali. Analiza jego diety dowodzi, iż żerując koncentruje się on głównie na owocach i jagodach. Do rzezi żurawich jaj i żurawiątek nie doszło. Wygląda n to, iż szop pracz wpasował się w ekologiczną niszę, bez dramatycznych szkód wyrządzonych innym jej użytkownikom. Jeżeli komuś czyni większe szkody to tylko człowiekowi - trochę tak jak kuny w Polsce.
Zainteresowanych problemem - odsyłam do podlinkowanego filmu.


www.youtube.com/watch?v=zbj0xOp_sLg