>>>> Istnienie boga nie zależy od tego czy ludzie mają potrzebę by istniał!
>>>A skąd to wiesz?
>>A skąd Ty wiesz, że tak nie jest? Skąd wiesz, że Wszechświat istnieje z ludzkiej potrzeby?
>Nie wiem tego, dlatego nie wypowiedam kategorycznych sądów, stwierdzając że coś jest, lub czegoś nie ma.
To rzeczywiście nie wiesz ABSOLUTNIE nic. Naprawdę nie potrafisz odróżnić tego co jest, było, lub będzie, od tego, co Ci się śniło? Nie mogę uwierzyć w to, że tacy jak Ty SĄ. Sądzisz, że Was jest więcej? Żeby potrafić powstrzymać się od twierdzenia (kategorycznego), że się żyje (istnieje)!! No,no - naprawdę zdumiewające. Niesamowicie skromnym musisz być człowiekiem.

>To rzeczywiście nie wiesz ABSOLUTNIE nic.

Styl twojej wypowiedzi świadczy o tobie.

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>>To rzeczywiście nie wiesz ABSOLUTNIE nic.
>Styl twojej wypowiedzi świadczy o tobie.
Może nie tyle o mnie, co o treści mojej odpowiedzi. A o czym innym miałby świadczyć? Przecież nie o rozmówcy i treściach, jakie on wyraża.

>>>To rzeczywiście nie wiesz ABSOLUTNIE nic.
>>Styl twojej wypowiedzi świadczy o tobie.
>Może nie tyle o mnie, co o treści mojej odpowiedzi.
Nie mam zamiaru nikogo urażać. Przyznam, że mi też się zdarza powiedzieć coś nie w porządku i zgadzam się z tym, że po stylu mojej wypowiedzi można zinterpretować moje aktualne samopoczucie itp.
Ale - Styl wypowiedzi nie świadczy o jej treści.

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>Ale - Styl wypowiedzi nie świadczy o jej treści.
Wypowiedzi, może nie. Odpowiedzi - tak.
stormrider napisał: "nie wypowiedam kategorycznych sądów, stwierdzając że coś jest, lub czegoś nie ma".
To zdanie (nie jego styl, ale treść) świadczy o tym, że nie ma zdania na temat istnienia czegokolwiek (nawet jego samego i czytanych przez niego książek). Czy nie mając kategorycznego zdania na temat istnienia czegokolwiek, można czegokolwiek się dowiedzieć? Mnie wydaje się to niemożliwe i nie wiem, jaki styl wyrażenia moich wątpliwości bardziej by Ci odpowiadał i lepiej o niej (i mnie) świadczył.

>>>>> Istnienie boga nie zależy od tego czy ludzie mają potrzebę by istniał!
>>>>A skąd to wiesz?
>>>A skąd Ty wiesz, że tak nie jest? Skąd wiesz, że Wszechświat istnieje z ludzkiej potrzeby?
>>Nie wiem tego, dlatego nie wypowiedam kategorycznych sądów, stwierdzając że coś jest, lub czegoś nie ma.
>To rzeczywiście nie wiesz ABSOLUTNIE nic. Naprawdę nie potrafisz odróżnić tego co jest, było, lub będzie, od tego, co Ci się śniło? Nie mogę uwierzyć w to, że tacy jak Ty SĄ. Sądzisz, że Was jest więcej? Żeby potrafić powstrzymać się od twierdzenia (kategorycznego), że się żyje (istnieje)!! No,no - naprawdę zdumiewające. Niesamowicie skromnym musisz być człowiekiem.

Co innego kategorycznie twierdzić, że istnieje się samemu, a co innego kategorycznie twierdzić, że istnieje coś na co nie ma się dowodów. Myślę, że jest spora grupka osób myślących podobnie... I nie wiem czy jestem skromnym człowiekiem, to względne pojęcie.

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>Co innego kategorycznie twierdzić, że istnieje się samemu, a co innego kategorycznie twierdzić, że istnieje coś na co nie ma się dowodów.
>A na istnienie czego dowodów Ci brakuje? Mnie brakuje tylko dowodów na to, że religijni ludzie wierzą w Boga, czyli jakiekolwiek związki przyczynowo skutkowe.
>Myślę, że jest spora grupka osób myślących podobnie...
A jak wspólnie pomyślicie, że nie ma żadnych związków przyczynowo skutkowych między czymkolwiek, a czymkolwiek innym, to stanie się wola Wasza i białe zamieni się w czarne?
Tak jakoś mi sie wydaje, że ani teiści (jako grupa) nie przekonają mnie, że wierzą w Boga (prawdziwego), ani ateiści (jako grupa), że Go nie ma.

>>Co innego kategorycznie twierdzić, że istnieje się samemu, a co innego kategorycznie twierdzić, że istnieje coś na co nie ma się dowodów.
>A na istnienie czego dowodów Ci brakuje?

Na istnienie boga.

>Tak jakoś mi sie wydaje, że ani teiści (jako grupa) nie przekonają mnie, że wierzą w Boga (prawdziwego), ani ateiści (jako grupa), że Go nie ma.

No tak, Ty wiesz swoje a to co wiesz to czysty absolut... A druga sprawa; to nie zaliczam siebie ani do teistów ani ateistów.

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>>A na istnienie czego dowodów Ci brakuje?
>Na istnienie boga.
Jakiego? Czyjego? Którego?
>No tak, Ty wiesz swoje a to co wiesz to czysty absolut...
Co za bzdura. Czy NIC to absolut? Mylisz absolut z niczym, a wiarę z wiedzą.
Wierzę w związki przyczynowo-skutkowe (logikę), a to rzeczywiście absolut. Wiem, że wierzę. I wiem, że nic nie wiem. I to cała moja wiedza.
>A druga sprawa; to nie zaliczam siebie ani do teistów ani ateistów.
Jedyna grupa światopoglądowa, do której ja mogę siebie zaliczyć, to homo sapiens.

>>>A na istnienie czego dowodów Ci brakuje?
>>Na istnienie boga.
>Jakiego? Czyjego? Którego?

To Ty cały czas próbujesz mnie przekonac do istnienia jakiegoś boga. Ciągle mówisz, że wiesz, że on mnie osądzi i takie tam.

>>No tak, Ty wiesz swoje a to co wiesz to czysty absolut...
>Co za bzdura. Czy NIC to absolut? Mylisz absolut z niczym, a wiarę z wiedzą.

Chyba na odwrót, to Ty ciągle próbujesz mnie przekonać do obiektów swojej wiary, które traktujesz jak czystą, niewątpliwą wiedzę.

>Wierzę w związki przyczynowo-skutkowe (logikę), a to rzeczywiście absolut.

Właśnie powiedziałeś co to jest absolut, jak to się ma do poniższego "wiem że nic nie wiem"? To w końcu wiesz co to jest absolut czy też nie wiesz nic? znać absolut to zdaje się wiedzieć wszystko?

>Wiem, że wierzę. I wiem, że nic nie wiem. I to cała moja wiedza.
>>A druga sprawa; to nie zaliczam siebie ani do teistów ani ateistów.
>Jedyna grupa światopoglądowa, do której ja mogę siebie zaliczyć, to homo sapiens.

Homo sapiens to nie jest grupa światopoglądowa tylko nazwa gatunku.

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>>>>A na istnienie czego dowodów Ci brakuje?
>>>Na istnienie boga.
>>Jakiego? Czyjego? Którego?
>To Ty cały czas próbujesz mnie przekonac do istnienia jakiegoś boga. Ciągle mówisz, że wiesz, że on mnie osądzi i takie tam.
Bo wiem, w jakiego ja wierzę (prawdziwego). Nie wiem, w jakiego Tobie uwierzyć trudno (bo nie masz dowodów).
>>>No tak, Ty wiesz swoje a to co wiesz to czysty absolut...
>>Co za bzdura. Czy NIC to absolut? Mylisz absolut z niczym, a wiarę z wiedzą.
>Chyba na odwrót, to Ty ciągle próbujesz mnie przekonać do obiektów swojej wiary, które traktujesz jak czystą, niewątpliwą wiedzę.
Tak. Wiem, że i Wszechświat i czas jest nieskończony. Wiem też, że nie istnieje nic skończonego. To jest czysta i obiektywna wiedza o mojej wierze. No i co z tego, skoro to Ty usiłujesz mnie przekonać, że Twoja niewiara jest lepsza, a ja nie wiem, w co mam nie wierzyć?
>>Wierzę w związki przyczynowo-skutkowe (logikę), a to rzeczywiście absolut.
>Właśnie powiedziałeś co to jest absolut, jak to się ma do poniższego "wiem że nic nie wiem"? To w końcu wiesz co to jest absolut czy też nie wiesz nic? znać absolut to zdaje się wiedzieć wszystko?
Nie. To móc się wszystkiego dowiedzieć, czyli poznać prawdę na dowolny temat. Wszystkiego, to nie tylko nikt nie wie, ale nawet wszyscy. I nigdy wiedzieć nie będziemy.
>Homo sapiens to nie jest grupa światopoglądowa tylko nazwa gatunku.
Podzielam światopogląd tego myślącego gatunku.

>>>>No tak, Ty wiesz swoje a to co wiesz to czysty absolut...
>>>Co za bzdura. Czy NIC to absolut? Mylisz absolut z niczym, a wiarę z wiedzą.
>>Chyba na odwrót, to Ty ciągle próbujesz mnie przekonać do obiektów swojej wiary, które traktujesz jak czystą, niewątpliwą wiedzę.
>Tak. Wiem, że i Wszechświat i czas jest nieskończony. Wiem też, że nie istnieje nic skończonego.

To czy Wszechświat i czas jest nieskończony jest tylko troszeczkę mniej trudne do stwerdzenia niż to, że Bóg istnieje. Wydaje mi się, że kosmolodzy nadal nad tym debatują.
Nie twierdzę, że nie wierzysz w nieskończony wszechświat, nie nazywam tylko tego w co wierzysz obiektywną wiedzą.

>To jest czysta i obiektywna wiedza o mojej wierze.

No dobra, wiem już że w to wierzysz, ale jak już powiedziałem nie staje się to obiektywnym, przez to że w to wierzysz.

>No i co z tego, skoro to Ty usiłujesz mnie przekonać, że Twoja niewiara jest lepsza, a ja nie wiem, w co mam nie wierzyć?

Wcale nie usiłuję Ciebie przekonać, że moja niewiara jest lepsza, ponieważ po pierwsze w coś wierzę, a po drugie Twoje życie to Twoja sprawa. Próbuję tylko przekonać Ciebie do tego byś przestał mi wmawiać, że zostanę osądzony przez boga i tym podobne. Bo tego czy tak będzie czy nie, nie wiesz. Bo niewątpliwy fakt, że wierzysz w Boga nie czyni jego istnienia faktem. Twoje subiektywne odczucia nie stają się obiektywne dlatego, że wierzysz że są obiektywne.

>>>Wierzę w związki przyczynowo-skutkowe (logikę), a to rzeczywiście absolut.
>>Właśnie powiedziałeś co to jest absolut, jak to się ma do poniższego "wiem że nic nie wiem"? To w końcu wiesz co to jest absolut czy też nie wiesz nic? znać absolut to zdaje się wiedzieć wszystko?
>Nie. To móc się wszystkiego dowiedzieć, czyli poznać prawdę na dowolny temat. Wszystkiego, to nie tylko nikt nie wie, ale nawet wszyscy. I nigdy wiedzieć nie będziemy.
>>Homo sapiens to nie jest grupa światopoglądowa tylko nazwa gatunku.
>Podzielam światopogląd tego myślącego gatunku.

A jaki jest światopogląd homo sapiens? Czyżbyś podzielał światopogląd wszystkich 6 000 000 000 ludzi?

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>To czy Wszechświat i czas jest nieskończony jest tylko troszeczkę mniej trudne do stwerdzenia niż to, że Bóg istnieje. Wydaje mi się, że kosmolodzy nadal nad tym debatują.
Kosmolodzy (ani inni naukowcy, w tym filozofowie) raczej nie debatują, bo we wszystkie prawa natury (nie wyłaczając tych, których jeszcze nie znamy), czyli związki przyczynowo skutkowe wszystkiego, ze wszystkim innym - wierzą święcie. Debatują ci, którzy debatują o kosmologach.
>Nie twierdzę, że nie wierzysz w nieskończony wszechświat, nie nazywam tylko tego w co wierzysz obiektywną wiedzą.
Bo wiedza na temat moich wierzeń, jest moją, a nie Twoją wiedzą. Ty wiesz, w co Ty wierzysz. Wiesz, ale nie chcesz nikomu powiedzieć, więc nikt nie ma szans w tę Twoją uwierzyć.
>>To jest czysta i obiektywna wiedza o mojej wierze.
>No dobra, wiem już że w to wierzysz, ale jak już powiedziałem nie staje się to obiektywnym, przez to że w to wierzysz.
Było obiektywne, zanim ktokolwiek w to uwierzył, więc pozostało takim, gdy uwierzono. Wierzysz, że gdyby nie Kopernik, to Słońce latałoby dookoła Ziemii?
>Wcale nie usiłuję Ciebie przekonać, że moja niewiara jest lepsza, ponieważ po pierwsze w coś wierzę, a po drugie Twoje życie to Twoja sprawa. Próbuję tylko przekonać Ciebie do tego byś przestał mi wmawiać, że zostanę osądzony przez boga i tym podobne. Bo tego czy tak będzie czy nie, nie wiesz.
Wiem. Jeśli chcesz sprawdzić, zamknij oczy i przejdź przez autostradę. Zobaczymy, czy Twój grzech (głupota/ślepota na potrzeby innych) nie zostanie sprawiedliwie osądzony.
>Bo niewątpliwy fakt, że wierzysz w Boga nie czyni jego istnienia faktem. Twoje subiektywne odczucia nie stają się obiektywne dlatego, że wierzysz że są obiektywne.
Jeszcze raz: Obiektywne, nie przestaje być obiektywne, tylko dlatego, że w to wierzę. I nie przestanie być obiektywne tylko dlatego, że Ty nie wierzysz.
>A jaki jest światopogląd homo sapiens? Czyżbyś podzielał światopogląd wszystkich 6 000 000 000 ludzi?
Znacznie większej ilości, bo wliczam w to ludzi już nie żyjących. Nie wliczam tych, którym taka czy inna religia, lub wiedza na taki czy inny temat, zawęziła światopogląd (wykluczyła ich z kręgu "sapiens").

>Kosmolodzy (ani inni naukowcy, w tym filozofowie) raczej nie debatują, bo we wszystkie prawa natury (nie wyłaczając tych, których jeszcze nie znamy)

Właśnie, stwierdzasz, że jest coś czego jeszcze nie znamy więc skąd pewność, że wszechświat i czas są nieskończone? Może to prawo natury jeczcze nie jest poznane?

>, czyli związki przyczynowo skutkowe wszystkiego, ze wszystkim innym - wierzą święcie

Wierzą, że istnieją prawa natury ale kwestii jakie to prawa starają się dociec, nie przyjmują ich na wiarę. A Ty już zdaje sie je znasz.

>>Nie twierdzę, że nie wierzysz w nieskończony wszechświat, nie nazywam tylko tego w co wierzysz obiektywną wiedzą.
>Bo wiedza na temat moich wierzeń, jest moją, a nie Twoją wiedzą.

No więc nie zachowuj się tak jakby była wiedzą wszystkich.

>>No dobra, wiem już że w to wierzysz, ale jak już powiedziałem nie staje się to obiektywnym, przez to że w to wierzysz.
>Było obiektywne, zanim ktokolwiek w to uwierzył, więc pozostało takim, gdy uwierzono. Wierzysz, że gdyby nie Kopernik, to Słońce latałoby dookoła Ziemii?

Przed Kopernikiem ludzie wierzyli , że ziemia jest centrum świata. Skąd u Ciebie pewność, że to w co wierzysz jest obiektywne? Może mylisz się tak jak ci ludzie przed Kopernikiem?

>>Wcale nie usiłuję Ciebie przekonać, że moja niewiara jest lepsza, ponieważ po pierwsze w coś wierzę, a po drugie Twoje życie to Twoja sprawa. Próbuję tylko przekonać Ciebie do tego byś przestał mi wmawiać, że zostanę osądzony przez boga i tym podobne. Bo tego czy tak będzie czy nie, nie wiesz.
>Wiem. Jeśli chcesz sprawdzić, zamknij oczy i przejdź przez autostradę. Zobaczymy, czy Twój grzech (głupota/ślepota na potrzeby innych) nie zostanie sprawiedliwie osądzony.

Jeśli przejdę przez autostradę, mogę zostać przejechany i mogę zginać, to jest fakt.
Można od biedy przyjąć, że będzie to wyrok za moją głupotę. Ale czy będzie to sąd Boga?
Wybacz, ale nie przekonałeś mnie. Wierzysz że tak, twoja sprawa. Dla mnie będzie to tylko zwyczajne prawo natury; jak zderzysz się z rozpędzoną masą to zginiesz- proste.
A czy będzie coś po śmierci? Tylko czyste spekulacje.

>>Bo niewątpliwy fakt, że wierzysz w Boga nie czyni jego istnienia faktem. Twoje subiektywne odczucia nie stają się obiektywne dlatego, że wierzysz że są obiektywne.
>Jeszcze raz: Obiektywne, nie przestaje być obiektywne, tylko dlatego, że w to wierzę.

Zgadza się, ale skąd wiesz, że to w co wierzysz jest obiektywne??????

>I nie przestanie być obiektywne tylko dlatego, że Ty nie wierzysz.

Ani Twoja wiara ani moja niewiara nie czyni niczego obiektywnym.

>>A jaki jest światopogląd homo sapiens? Czyżbyś podzielał światopogląd wszystkich 6 000 000 000 ludzi?
>Znacznie większej ilości, bo wliczam w to ludzi już nie żyjących. Nie wliczam tych, którym taka czy inna religia, lub wiedza na taki czy inny temat, zawęziła światopogląd (wykluczyła ich z kręgu "sapiens").

Nie mam nic do powiedzenia na "taki" argument. Twój światopogląd przekracza wszelkie granice.

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>>Kosmolodzy (ani inni naukowcy, w tym filozofowie) raczej nie debatują, bo we wszystkie prawa natury (nie wyłaczając tych, których jeszcze nie znamy)
>Właśnie, stwierdzasz, że jest coś czego jeszcze nie znamy więc skąd pewność, że wszechświat i czas są nieskończone? Może to prawo natury jeczcze nie jest poznane?
Nie stwierdzam, tylko zakładam (wierzę). W jakim celu, mam zakładać coś przeciwnego?
>>, czyli związki przyczynowo skutkowe wszystkiego, ze wszystkim innym - wierzą święcie
>Wierzą, że istnieją prawa natury ale kwestii jakie to prawa starają się dociec, nie przyjmują ich na wiarę. A Ty już zdaje sie je znasz.
Bo te obowiązujące między ludźmi - znam. Znał je już Sokrates.
>>Bo wiedza na temat moich wierzeń, jest moją, a nie Twoją wiedzą.
>No więc nie zachowuj się tak jakby była wiedzą wszystkich.
A w jaki sposób można się tak zachowywać? Przecież każdy ma swoją wiedzę, a wspólnego mamy tylko Boga (i jedni wierzą w niego, a inni w swoje krasnoludki i swoją wiedzę na ich temat)
>>Było obiektywne, zanim ktokolwiek w to uwierzył, więc pozostało takim, gdy uwierzono. Wierzysz, że gdyby nie Kopernik, to Słońce latałoby dookoła Ziemii?
>Przed Kopernikiem ludzie wierzyli , że ziemia jest centrum świata. Skąd u Ciebie pewność, że to w co wierzysz jest obiektywne? Może mylisz się tak jak ci ludzie przed Kopernikiem?
Nie mylę się, bo przed Kopernikiem, nie wszyscy wierzyli, że jest centrum Świata. Niektórzy twierdzili, że nie wiedzą. Dziś, ja też mówię, że nie wiem, a dowiem się, gdy będzie mi to potrzebne (zainteresuję się bliżej astronomią).
>>Wiem. Jeśli chcesz sprawdzić, zamknij oczy i przejdź przez autostradę. Zobaczymy, czy Twój grzech (głupota/ślepota na potrzeby innych) nie zostanie sprawiedliwie osądzony.
>Jeśli przejdę przez autostradę, mogę zostać przejechany i mogę zginać, to jest fakt.
>Można od biedy przyjąć, że będzie to wyrok za moją głupotę. Ale czy będzie to sąd Boga?
To zależy wyłącznie od tego, komu/czemu przypiszesz to miano. Ja przypisuję absolutowi, czyli wszystkiemu, z czym warto się liczyć i czemu warto służyć, a do czego nie warto się modlić, żeby było inne, niż jest.
>Wybacz, ale nie przekonałeś mnie. Wierzysz że tak, twoja sprawa. Dla mnie będzie to tylko zwyczajne prawo natury; jak zderzysz się z rozpędzoną masą to zginiesz- proste.
No i taki prosty, jest cały absolut. Nie chcę Cię wcale przekonywać do nazwy, jaką mu nadajesz. Raczej do tego, że on istnieje, więc warto w niego wierzyć (szczególnie w ten jego fragment, który dotyczy praw rządzacych stosunkami międzyludzkimi).
>A czy będzie coś po śmierci? Tylko czyste spekulacje.
A po co spekulować? Nie lepiej wierzyć, że będzie i to lepiej, a mimo to, do tego lepiej się nie śpieszyć (tu i teraz, robić lepiej sobie i innym, pytając tych innych, co też dla nich można zrobić?)
>Zgadza się, ale skąd wiesz, że to w co wierzysz jest obiektywne??????
Bo w swoje (a tym bardziej innych) subiektywne, nie wierzę i zawsze wiem, że nic nie wiem (to co było wczoraj, już nigdy się nie powtórzy). Wierzę też w wolność słowa, wyznania i wiary (wiem, że nie są to prawa nadawane ludziom przez ludzi, ale prawa naturalne).
>Ani Twoja wiara ani moja niewiara nie czyni niczego obiektywnym.
No i tu się zgadzamy. Nie wiem tylko, po co upierasz się wierzyć tylko w subiektywne, albo NIC (w NiC się nie da).
> Nie mam nic do powiedzenia na "taki" argument. Twój światopogląd przekracza wszelkie granice.
Bo taki właśnie jest naturalny światopoglad (naturalna wiara) homosapiens. Niczym nie ograniczony. Zauważyłeś, jak dzieci szybko wszystkiego się uczą? Zgadnij dlaczego. I zgadnij, dlaczego tak wiele dzieci, łatwiej dziś uczy się złego niż dobrego. Ja wiem, że dlatego, że zamiast uczyć je ze sobą współpracy w służbie wspólnemu Bogu, uczymy, jak o wzgledy tego Boga rywalizować, a służbę zastąpić modlitwą.

>Nie stwierdzam, tylko zakładam (wierzę)

Widzę, że założenie jest dla Ciebie tym samym co 100% pewność.

>W jakim celu, mam zakładać coś przeciwnego?

A dlaczego w ogóle coś zakładasz? A potem na podstawie tego założenia mówisz co jest a czego nie ma?

>>Wierzą, że istnieją prawa natury ale kwestii jakie to prawa starają się dociec, nie przyjmują ich na wiarę. A Ty już zdaje sie je znasz.
>Bo te obowiązujące między ludźmi - znam.

Mogę Ci tylko pogratulować znajomości ludzkiej natury, no i zapytać jaka ona właściwie jest?

>>>Bo wiedza na temat moich wierzeń, jest moją, a nie Twoją wiedzą.
>>No więc nie zachowuj się tak jakby była wiedzą wszystkich.
>A w jaki sposób można się tak zachowywać?

Czytając Twoje teksty stwierdzam że można, podkreślając, że coś JEST bo to WIESZ, choć nie masz żadnych podstaw by być tego pewnym, poza jedyną; swoją własną wiarą w to, że jest tak jak mówisz. To typowy przykład zapętlenia.

>Przecież każdy ma swoją wiedzę, a wspólnego mamy tylko Boga.

Ty wiesz że jest Bóg, dla mnie jego istnienie, bądź nieistnienie jest nierozwiązywalną zagadką. Wolę nie opierać swojego życia na zagadkach.

>(i jedni wierzą w niego, a inni w swoje krasnoludki i swoją wiedzę na ich temat)



>>>Wiem. Jeśli chcesz sprawdzić, zamknij oczy i przejdź przez autostradę. Zobaczymy, czy Twój grzech (głupota/ślepota na potrzeby innych) nie zostanie sprawiedliwie osądzony.
>>Jeśli przejdę przez autostradę, mogę zostać przejechany i mogę zginać, to jest fakt.
>>Można od biedy przyjąć, że będzie to wyrok za moją głupotę. Ale czy będzie to sąd Boga?
>To zależy wyłącznie od tego, komu/czemu przypiszesz to miano. Ja przypisuję absolutowi,

Proszę bardzo, przypisuj sobie.

>>Wybacz, ale nie przekonałeś mnie. Wierzysz że tak, twoja sprawa. Dla mnie będzie to tylko zwyczajne prawo natury; jak zderzysz się z rozpędzoną masą to zginiesz- proste.
>No i taki prosty, jest cały absolut. Nie chcę Cię wcale przekonywać do nazwy, jaką mu nadajesz. Raczej do tego, że on istnieje, więc warto w niego wierzyć

Absolut jest dla mnie tajemnicą, nie wiem jak można z taką pewnością siebie mówić o tym, czym jest.

>>A czy będzie coś po śmierci? Tylko czyste spekulacje.
>A po co spekulować? Nie lepiej wierzyć, że będzie i to lepiej,

A może będzie gorzej? A może nic nie bedzie? po co w ogóle zajmować się tym czy w ogóle będzie i co będzie po śmierci? Czy wiara w to uczyni to rzeczywistym?

>tu i teraz, robić lepiej sobie i innym, pytając tych innych, co też dla nich można zrobić?)

Tu się zgadzam.

>>Zgadza się, ale skąd wiesz, że to w co wierzysz jest obiektywne??????
>Bo w swoje (a tym bardziej innych) subiektywne, nie wierzę i zawsze wiem, że nic nie wiem (to co było wczoraj, już nigdy się nie powtórzy). Wierzę też w wolność słowa, wyznania i wiary (wiem, że nie są to prawa nadawane ludziom przez ludzi, ale prawa naturalne).
>>Ani Twoja wiara ani moja niewiara nie czyni niczego obiektywnym.
>No i tu się zgadzamy. Nie wiem tylko, po co upierasz się wierzyć tylko w subiektywne,

Tak czy inaczej wierzymy tylko w SUBIEKTYWNE bo obiektywne wymyka się naszemu poznaniu, a wierzymy raczej w konkrety a nie zjawy.

>> Nie mam nic do powiedzenia na "taki" argument. Twój światopogląd przekracza wszelkie granice.
>Bo taki właśnie jest naturalny światopoglad (naturalna wiara) homosapiens. Niczym nie ograniczony

Szczerze wątpię byś podzielał poglądy wszystkich "homo sapiens", musiałbyś żyć w nieustannej pętli paradoksów.

>Zauważyłeś, jak dzieci szybko wszystkiego się uczą? Zgadnij dlaczego. I zgadnij, dlaczego tak wiele dzieci, łatwiej dziś uczy się złego niż dobrego.

Udowodnij to, podaj jakieś przykłady, badania, statystyki?

>Ja wiem, że dlatego, że zamiast uczyć je ze sobą współpracy w służbie wspólnemu Bogu,

A może wspólnej idei? Problem polega na tym, że nie potrafimy jednoznacznie stwierdzić jaki jest ten "wspólny Bóg", każdy wierzy w swojego, "subiektywnego" i z tego powodu bóg nabiera różnych cech często nie możliwych do pogodzenia. No i z tego powodu nie mogą pogodzić się ludzie, ponieważ stawiają boga ponad sobą.

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>>Nie stwierdzam, tylko zakładam (wierzę)
>Widzę, że założenie jest dla Ciebie tym samym co 100% pewność.
Ciągle mylisz wiarę z wiedzą. Mam 100% pewności, co do swojej niewiedzy. Nie wiem co po śmierci, więc zakładam (wierzę), że raj. Nie wiem czy Słońce wokół Ziemii, czy Ziemia wokół Słońca, więc zakładam (wierzę), że to Kopernik miał rację, a nie KK. Mam wolną wolę co do swoich wierzeń. Ty też. Z wiedzą, podobnie, ale jednak inaczej. Mogę zbadać co chcę, a więc czego chcę się dowiedzieć (także tego, czy Ziemia wokół Słońca). Bez zbadania, nigdy się nie dowiem (pozostanie wiara).
>>W jakim celu, mam zakładać coś przeciwnego?
>A dlaczego w ogóle coś zakładasz? A potem na podstawie tego założenia mówisz co jest a czego nie ma?
Co jest, a czego nie ma, mówię wyłącznie na podstawie badań. Udało mi się już niejednokrotnie przekonać, że akcja równa się reakcji nie tylko w fizyce, ale także w międzyludzkich stosunkach. Wierzę też, że z próżnego i Salomon nie naleje, czyli wierzę nie tylko w prawo zachowania energii, ale także wszystkiego innego. Wiem też, że nie tylko ja, ale także wszyscy inni, nic nie wiedzą (oprócz tego, co zbadają). Wiem, że niektórym wydaje się, że w nic nie wierzą (nie wiedzą, że nic nie wiedzą).
>>>Wierzą, że istnieją prawa natury ale kwestii jakie to prawa starają się dociec, nie przyjmują ich na wiarę. A Ty już zdaje sie je znasz.
Bo znam już siebie i znam parę osób zupełnie inaczej niż ja myślacych. Jestem też już człowiekim samodzielnym, czyli nie widzę w rodzicach (i nikim innym) "ludzkich bogów". Już mogę bezpiecznie "wychylić się przez okno" i zbadać, co mi się zbadać spodoba.
> Mogę Ci tylko pogratulować znajomości ludzkiej natury, no i zapytać jaka ona właściwie jest?
U wszystkich taka sama. Różnimy się tylko sposobem myślenia. Jedni opierają je o wiedzę (i stale się mylą), drudzy o wiarę (nie wiarę w niczyją wiedzę, oprócz osobiście zbadanej), więc nie mylą się nigdy. Zamiast się mylić, sobie i innym mówią "nie wiem". I stale pytają, nie tylko siebie i innych, ale także całe otoczenie (Boga), czy lepiej będzie gdy kiwną palcem, czy lepiej od kiwnięcia się powstrzymać.
>Czytając Twoje teksty stwierdzam że można, podkreślając, że coś JEST bo to WIESZ, choć nie masz żadnych podstaw by być tego pewnym, poza jedyną; swoją własną wiarą w to, że jest tak jak mówisz. To typowy przykład zapętlenia.
To się tak zapętl, a zobaczysz, że się całkiem odpętlisz. Kto Ci każe wiedzieć to, w co ja TYLKO wierzę? Co do mojej (albo Kopernka) wiedzy, to niestety, Ty możesz w nią TYLKO wierzyć (albo nie). Nie wierzę natomiast, że żadnej własnej wiedzy nie posiadasz. Choćby o prawach akcji-reakcji, prawach zachowania m.in. energii i tym, że czas nie stoi w miejscu. Poznałeś też już na pewno grawitację.
>>Przecież każdy ma swoją wiedzę, a wspólnego mamy tylko Boga.
>Ty wiesz że jest Bóg, dla mnie jego istnienie, bądź nieistnienie jest nierozwiązywalną zagadką. Wolę nie opierać swojego życia na zagadkach.
A na czym w takim razie chcesz oprzeć? Upierasz się by powtórzyć minuta po minucie i sekunda po sekundzie życie któregoś przodka? Mnie, bardzo podoba się ta zagadka i z przyjemnością, z minuty na minutę ją rozwiązuję. Wolę nie być Kopernikiem.
>>To zależy wyłącznie od tego, komu/czemu przypiszesz to miano. Ja przypisuję absolutowi,
>Proszę bardzo, przypisuj sobie.
A Ty nie przypisuj niczemu i wierz, że przysługuje ono Twoim rodzicom i nauczycielom.
>Absolut jest dla mnie tajemnicą, nie wiem jak można z taką pewnością siebie mówić o tym, czym jest.
Bo bardzo prosto, kocham tajemnice, które mogę poznawać (dlatego też kocham ludzi, których mogę poznawać).
>A może będzie gorzej? A może nic nie bedzie? po co w ogóle zajmować się tym czy w ogóle będzie i co będzie po śmierci? Czy wiara w to uczyni to rzeczywistym?
Nie musisz spekulować, jeśli potrafisz tych akurat spekulacji uniknąć. To wyjdzie na to samo, jakbyś wierzył w życie wieczne, a przecież tylko o to chodzi.
>>No i tu się zgadzamy. Nie wiem tylko, po co upierasz się wierzyć tylko w subiektywne,
>Tak czy inaczej wierzymy tylko w SUBIEKTYWNE bo obiektywne wymyka się naszemu poznaniu, a wierzymy raczej w konkrety a nie zjawy.
Ja, wierzę tylko w to, czego jeszcze nie wiem. Pewnie, że to subiektywne, bo inni już wiedzą. No i nic co obiektywne mi się nie wymyka. Co najwyżej, mogę nie mieć czasu lub chęci poznawać (np. nie mam aspiracji poznania wszystkich dzieł literackich).
>Szczerze wątpię byś podzielał poglądy wszystkich "homo sapiens", musiałbyś żyć w nieustannej pętli paradoksów.
Nie poglądy ich podzielam, ale światopogląd (odróżnianie marzeń i wyobrażeń od rzeczywistości, czyli wiarę od wiedzy, a naukę, od sztuki kreowania się na naukowca, czy kogokolwiek innego).
>Udowodnij to, podaj jakieś przykłady, badania, statystyki?
Rozejrzyj się dookoła (przeprowadź badania), a niepotrzebne będą Ci statystyki (sam je sobie zrobisz). Nie zamierzam NICZEGO ci dowodzić, czego samemu sobie nie chcesz lub nie potrzebujesz dowieść. W tej dziedzinie, NA PEWNO nie będę bawić się ani w Kopernika, ani Gallileusza. Wolę inne dziedziny nauki i normalne życie (swoje i swoich dzieci, a nie akurat Twoje).
>A może wspólnej idei? Problem polega na tym, że nie potrafimy jednoznacznie stwierdzić jaki jest ten "wspólny Bóg", każdy wierzy w swojego, "subiektywnego" i z tego powodu bóg nabiera różnych cech często nie możliwych do pogodzenia. No i z tego powodu nie mogą pogodzić się ludzie, ponieważ stawiają boga ponad sobą.
Nie potrafią się pogodzić wyłącznie dlatego, że tworzą sobie własnych subiektywnych bogów i modlą do nich, zamiast służyć wspólnemu (stawiają siebie, ponad prawem grawitacji)

Im więcej czytam takich tekstów, tym bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że wiara w Boga potrzebna jest ludziom nieszczęśliwym, niespełnionym, bezradnym, niedojrzałym i/lub mającym problemy natury psychicznej.
Bóg jako mamusia, której zwierza się ze swoich problemów w nadziei, że one je rozwiąże. Wiara jak kurczowe trzymanie się maminej spódnicy, wierzący jak małe dzieci nieradzące sobie ze sobą i ze światem.

Jakie to przykre, że ów Bóg - mamusia permanentnie ignoruje swoje dzieci, które nawet nie wiedzą czy ta mamusia w ogóle egzystuje.
Snują te swoje wizje idealnej mamusi jak biedne sieroty porzucone w domach dziecka, kochają mamusię, która ich olewa, marzą o tym jak to będzie, gdy już tę mamusię spotkają.

>Żartujesz? Pierwszym krokiem ateisty byłoby szukanie numeru w książce telefonicznej do psychiatry.

Tak to wszyscy mówią, ale czasami cuda się zdarzają a o tym właśnie mówiłem.

>Jeśli istnieje, to nie przyjdzie, bo to już nie byłaby wiara. Po śmierci huu huu kto wie...

Możliwe jest otrzymanie łaski. Tak czy inaczej takie rzeczy się dzieją - i zapewniam cię - nikt nie dzwoni do psychiatry.

jeyes jeżeli chciałeś kogoś poniżyć - to zapewne ci się to udało. Czy za to na tym serwisie przyznają punkty?

>Możliwe jest otrzymanie łaski. Tak czy inaczej takie rzeczy się dzieją - i zapewniam cię - nikt nie dzwoni do psychiatry.
mojej przyjaciolce rowniez sie przydarzylo,uwazam ze powinna skozystac z pomocy psychiatry,bo zaczelo jej zycie pomiedzy palcami przelatywac
>jeyes jeżeli chciałeś kogoś poniżyć - to zapewne ci się to udało. Czy za to na tym serwisie przyznają punkty?
punkty przyznaja chyba tylko za ilosc postow a nie ich tresc.jestes zlosliwy.
a jeyes w bardzo obrazowy sposob opisal ogolne odczucia nie tylko jego zapewne w stosunku do osob szczycacych sie ,ze wierzyc jest czyms leprzym niz nie wierzyc

>jeyes jeżeli chciałeś kogoś poniżyć - to zapewne ci się to udało. Czy za to na tym serwisie przyznają punkty?

Ani - zapewne - nie chciał, ani nie poniżył. A punkty mu przyznałem chociażby za celność obserwacji i poprawne wnioskowanie (o poprawności językowej nawet nie wspomnę, bo jest bez zarzutu, co nie każdemu tu się zdarza!).

---

fides ex necessitate esse non debet

Ok, masz rację, byłem trochę złośliwy, przepraszam za to.

Jednaże nie wmawiajcie mi, że jeyes nie był złośliwy.
W swoim poście mówiłem jako wierny, a jeyes stwierdził, że wiara jest mi potrzebna ponieważ jestem nieszczęśliwy, niespełniony, bezradny, niedojrzały i/lub mam problemy natury psychicznej.
Kiedy jeyes będzie złośliwy? Wtedy, gdy przyrówna Boga do mamunini, która ma nas gdzieś? A wiernych do biednych do biednych, błąkających się po kanałach Warszawskich sierot?
Wiadomo, że będzie złośliwy. Jednak jego post napisany poprzednio za wiele się nie różnił od tego.

Pozdrowienia

Nie było moim zamiarem być złośliwym, było nim przedstawić mój pogląd. Może nie tyle mój, bo nie ja pierwszy dokonałem takiej oceny, co pogląd, który podzielam.
Choćbyś się nie wiem jak obrażał i fukał, to nie zmienisz faktu, że Bóg pełni rolę mamusi, Supermamusi jeśli wolisz.

>Nie było moim zamiarem być złośliwym, było nim przedstawić mój pogląd.
>Choćbyś się nie wiem jak obrażał i fukał, to nie zmienisz faktu, że Bóg pełni rolę mamusi, Supermamusi jeśli wolisz.

Ani się nie obrażam, ani nie fukam .
Mój post nie dotyczył tego o czym mówiłeś, ale w jaki sposób to mówiłeś.
Zgodnie z religią katolicką, należy odwzajemniać miłość Boga, pójść za nim, a wtedy będziemy z Nim, on będzie nas wspierał. On przychodzi do każdego człowieka.
Oczywiście każdy z Bogiem rozmawia na swój sposób, przez co pełni On różnorakie role. Rola mamy również w chodzi w grę.
Ale słownictwo Jeyes, słownictwo.

Punkt za punkt to innymi słowy każdy ma rację.
Ja nie zawsze mam rację - ok.
To jest bardzo istotne, ponieważ gdybym nie zdał sobie z tego sprawy, prowadziłbym z wami dyskusję, że to ja mam rację, nawet jeśli dobrze wiem, że jej nie mam.
Bez względu na to ile byłoby racji prawda jest tylko jedna.

Ok, zdarza się być złośliwym, przecież wszyscy walczymy o rację! Ja odebrałem twój post jako lekko złośliwy, ale inni odebrali go neutralnie. Zostawmy już ten w spokoju .

Pozdrowienia

>Mój post nie dotyczył tego o czym mówiłeś, ale w jaki sposób to mówiłeś.
Fajnie się podkładasz - dla ciebie nie jest ważna treść, ważna forma

>Zgodnie z religią katolicką, należy odwzajemniać miłość Boga
Zgodnie zreligią katolicką należy bezkrytycznie wypełniać nakazy i zakazy wydawane przez aktualnie panującego papieża.

>Bez względu na to ile byłoby racji prawda jest tylko jedna.
Co to jest "prawda"?

>Ok, zdarza się być złośliwym, przecież wszyscy walczymy o rację!
Oj, nieładnie! Walczysz, żebyś był górą, a podobno chodzi ci o prawdę.

>Ja odebrałem twój post jako lekko złośliwy, ale inni odebrali go neutralnie.
Nie kłam kłamczuszku! Inni odebrali go jako obiektywny osąd.

>Zostawmy już ten w spokoju
Dla twojego dobrego samopoczucia - zostawmy.

>Mój post nie dotyczył tego o czym mówiłeś, ale w jaki sposób to mówiłeś.
Fajnie się podkładasz - dla ciebie nie jest ważna treść, ważna forma

>Zgodnie z religią katolicką, należy odwzajemniać miłość Boga
Zgodnie zreligią katolicką należy bezkrytycznie wypełniać nakazy i zakazy wydawane przez aktualnie panującego papieża.

>Bez względu na to ile byłoby racji prawda jest tylko jedna.
Co to jest "prawda"?

>Ok, zdarza się być złośliwym, przecież wszyscy walczymy o rację!
Oj, nieładnie! Walczysz, żebyś był górą, a podobno chodzi ci o prawdę.

>Ja odebrałem twój post jako lekko złośliwy, ale inni odebrali go neutralnie.
Nie kłam kłamczuszku! Inni odebrali go jako obiektywny osąd.

>Zostawmy już ten w spokoju
Dla twojego dobrego samopoczucia - zostawmy.

>>Mój post nie dotyczył tego o czym mówiłeś, ale w jaki sposób to mówiłeś.
>Fajnie się podkładasz - dla ciebie nie jest ważna treść, ważna forma

Treścią również się zająłem.

>>Bez względu na to ile byłoby racji prawda jest tylko jedna.
>Co to jest "prawda"?

Idea, zasada, teza uważana powszechnie za niepowtażalną, wynikająca z ludzkiego doświadczenia albo doświadczona naukowo.
Ta prawda jest tylko jedna.

>>Ok, zdarza się być złośliwym, przecież wszyscy walczymy o rację!
>Oj, nieładnie! Walczysz, żebyś był górą, a podobno chodzi ci o prawdę.

Wszyscy walczą o swoją rację. Jedni o swoją prawdę inni - o swoje kłamstwo.
Walczę o prawdę - moją rację - walczę o swoją rację.
Niektórzy walczą o kłamstwo - ich kłamstwo - walczą o swoją rację.
Jednak nie należy mylić prawdy z racją.

>>Ja odebrałem twój post jako lekko złośliwy, ale inni odebrali go neutralnie.
>Nie kłam kłamczuszku! Inni odebrali go jako obiektywny osąd.

Ok. Słownictwo, Jeyes, słownictwo.

Pozdrowienia

>>Co to jest "prawda"?
>Idea, zasada, teza uważana powszechnie za niepowtażalną, wynikająca z ludzkiego doświadczenia albo doświadczona naukowo. Ta prawda jest tylko jedna.
"Ziemia jest płaska" - prawda?
"Wszystkie kobiety są materialistkami" - prawda?
"Istnieją trzy wymiary przestrzenne i jeden czasowy" - prawda?

>Jednak nie należy mylić prawdy z racją.
Masz rację

>>Nie kłam kłamczuszku! Inni odebrali go jako obiektywny osąd.
>Ok. Słownictwo, Jeyes, słownictwo.
Nie wiem o co ci chodzi.

>"Ziemia jest płaska" - prawda?
>"Wszystkie kobiety są materialistkami" - prawda?
>"Istnieją trzy wymiary przestrzenne i jeden czasowy" - prawda?

Jak Fryderyk Nietzsche dobrze powiedział:
Właśnie fakty nie istnieją, jedynie interpretacje.
Co chcesz poprzez te pytania mi powiedzieć?

>>>Nie kłam kłamczuszku! Inni odebrali go jako obiektywny osąd.
>>Ok. Słownictwo, Jeyes, słownictwo.
>Nie wiem o co ci chodzi.

Nie lubie jak ktoś do mnie mówi "Nie kłam kłamczuszku!".
Jakoś to zdrobnienie nie najlepiej odebrałem.

Pozdrowienia

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>>"Ziemia jest płaska" - prawda?
>>"Wszystkie kobiety są materialistkami" - prawda?
>>"Istnieją trzy wymiary przestrzenne i jeden czasowy" - prawda?
>Co chcesz poprzez te pytania mi powiedzieć?
Przeczytaj podaną przez siebie definicję prawdy.

>Nie lubie jak ktoś do mnie mówi "Nie kłam kłamczuszku!".
>Jakoś to zdrobnienie nie najlepiej odebrałem.
OK, no to - nie kłam kłamczuchu!

>"Ziemia jest płaska" - prawda?
>"Wszystkie kobiety są materialistkami" - prawda?
>"Istnieją trzy wymiary przestrzenne i jeden czasowy" - prawda?

Takie są moje interpretacje:
Ziemia nie jest płaska.
Wszystkie kobiety nie są materialistkami.

Spotkałem się z dwiema interpretacjami:
"Istnieją trzy wymiary przestrzenne i jeden czasowy", ale też
"Istnieją cztery wymiary przestrzenne i jeden czasowy". Nie podaję swojej, ponieważ nie znam się na tym.

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>>"Ziemia jest płaska" - prawda?
>>"Wszystkie kobiety są materialistkami" - prawda?
>>"Istnieją trzy wymiary przestrzenne i jeden czasowy" - prawda?
>Takie są moje interpretacje:
>Ziemia nie jest płaska.
>Wszystkie kobiety nie są materialistkami.
>Spotkałem się z dwiema interpretacjami:
>"Istnieją trzy wymiary przestrzenne i jeden czasowy", ale też
>"Istnieją cztery wymiary przestrzenne i jeden czasowy". Nie podaję swojej, ponieważ nie znam się na tym.
>

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

Zgadzam się. Nie wszystkie kobiety to materialistki, ale fala tych materialistek zalewa powoli wszystkie możliwe miejsca na ziemi. Mało już jest "normalnych" kobiet, co łatwo zobaczyć nawet w internetowych serwisach randkowych. Cytuję treści ogłoszeń:
1.)"Szukam kobiety do wspólnych pieszczot. FACECI TYLKO Z GRUBĄ KASĄ!"
2.)"Moim ideałem jest przystojniaczek z dobrym samochodem, słuchający ostrego hip-hopu"
Gdy widzę co się dzieje to mam wielką ochotę złapać się czegoś i wymiotować. Kobiety oglądają się dziś za dilerami narkotyków i białymi czarnuchami. Jako Biały, uczciwy człowiek jestem skazany na samotność i odrzucenie. Wierzę w wojnę z narkomanią, zagładę czarnuchów (nie cierpię ich, bo raz mnie mało jeden z nich nie okaleczył!), zagładę Judeochrześcijaństwa, ale w miłość już nie wierzę. To złudzenie chorych romantyków... handlujących prochami, depczących dumę prawdziwych Białych ludzi, którzy budowali ten kontynent. NIE JESTEM RASISTĄ!!!

>>>Bez względu na to ile byłoby racji prawda jest tylko jedna.
>>Co to jest "prawda"?
>Idea, zasada, teza uważana powszechnie za niepowtażalną, wynikająca z ludzkiego doświadczenia albo doświadczona naukowo.
>Ta prawda jest tylko jedna.

Podaj, proszę, choć jeden przykład "powszechnie niepowtarzalnej" ( a może chodziło Ci o niepodważalną? ) idei, zasady, tezy.

>Wszyscy walczą o swoją rację. Jedni o swoją prawdę inni - o swoje kłamstwo.

Ty zapewne walczysz o swoją prawdę

________________________________________________________________
Jest ogromna różnica miedzy tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>>Idea, zasada, teza uważana powszechnie za niepowtażalną, wynikająca z ludzkiego doświadczenia albo doświadczona naukowo.
>>Ta prawda jest tylko jedna.
>Podaj, proszę, choć jeden przykład "powszechnie niepowtarzalnej" ( a może chodziło Ci o niepodważalną? ) idei, zasady, tezy.

Mogę ci jedynie przestawić swoje interpretacje, co nie zmieni faktycznego stanu prawdy, ale za to przedstawi mój punkt widzenia tej prawdy.
Definicję przepisałem ze Słownika Współczesnego Języka Polskiego.

>>Wszyscy walczą o swoją rację. Jedni o swoją prawdę inni - o swoje kłamstwo.
>Ty zapewne walczysz o swoją prawdę

Źle to ująłem, ale tutaj każde zdanie będzie użyte przeciwko mnie.

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>>Mój post nie dotyczył tego o czym mówiłeś, ale w jaki sposób to mówiłeś.
>Fajnie się podkładasz - dla ciebie nie jest ważna treść, ważna forma

Treścią również się zająłem.

>>Bez względu na to ile byłoby racji prawda jest tylko jedna.
>Co to jest "prawda"?

Idea, zasada, teza uważana powszechnie za niepowtażalną, wynikająca z ludzkiego doświadczenia albo doświadczona naukowo.
Słownik współczesnego języka polskiego. Wydawnictwo Reader's Digest.
Ta prawda jest tylko jedna.

>>Ok, zdarza się być złośliwym, przecież wszyscy walczymy o rację!
>Oj, nieładnie! Walczysz, żebyś był górą, a podobno chodzi ci o prawdę.

Wszyscy walczą o swoją rację. Jedni o swoją prawdę inni - o swoje kłamstwo.
Walczę o prawdę - moją rację - walczę o swoją rację.
Niektórzy walczą o kłamstwo - ich kłamstwo - walczą o swoją rację.
Jednak nie należy mylić prawdy z racją.

>>Ja odebrałem twój post jako lekko złośliwy, ale inni odebrali go neutralnie.
>Nie kłam kłamczuszku! Inni odebrali go jako obiektywny osąd.

Ok. Słownictwo, Jeyes, słownictwo.

Pozdrowienia

Punkt za punkt - a co, niech kwitnie kumoterstwo!
A tak poważnie - dzięki za miłe słowa. Fajnie jest nie czuć się wybrykiem natury

>Punkt za punkt - a co, niech kwitnie kumoterstwo!
>A tak poważnie - dzięki za miłe słowa. Fajnie jest nie czuć się wybrykiem natury

Dziś spotkałem znajomą, która wraz z towarzyszami doszła do ateizmu, czyli realistycznej oceny faktów i powiedziała mi: Jak ty możesz być poniżany za ateizm? Odpowiedziałem, że postawa ateistyczna ma historię równie długą jak gatunek h. sapiens, zatem to nie ja jestem poniżony, tylko ludzie, którzy dali się zrobić w balona z Panem Bogiem. W wyniku tych rozmyślań przestała czuć się jak wybryk natury i rozpłynęliśmy się w landrynkowym uczuciu miłości i pokoju. W chwilę potem wypiłem wstrzemiennego, żeby zredukować dysonans poznawczy. W rzeczy samej, dlaczego aż tylu ludzi jest poniżonych z racji akceptacji nienaturalnego poglądu jako czegoś oczywistego? Kto wie, ale może mamy misję do spełnienia? Kiecuch pracował od wieków nad świadomością człowieka, a wyniki przerosły oczekiwania. Punktem zwrotnym była czerwona rewolucja, kiedy kleryków zamknięto w szafie, a w płuco miast katolickiego opium zaaplikowano cracka marksizmu. Po obaleniu pomników i nagłej zapaści centralnego planowania, mamy demokratyczną stabilizację, jakiś rodzaj konformizmu i światopoglądowej beztroski. Za kilka stołeczków umożliwiono wprowadzenie konkordatu, wtem 90% rodaków deklaruje się za klerykalizmem i nikt już poza kilkoma normalnymi nie pamięta, co jest zawarte w artykułach Konstytucji RP (patrz uważnie: art.25, rozdz. I; art.32, rozdz. II). Po 89' zaprzepaszczono szansę, którą mieli ludzie Solidarności na wolność, absolutny i realny "freedom" od totalitarnych ideologii. Polska oddała sporą część suwerenności we władanie Watykanu i teraz nosiciel swobodnego, realistycznego poglądu musi chować w portalach internetowych z obawy przed neofitami, którzy nazwą go idiotą bo nie wierzy w Boga Miłości. Nieźle.

>teraz nosiciel swobodnego, realistycznego poglądu musi chować w portalach internetowych z obawy przed neofitami, którzy nazwą go idiotą bo nie wierzy w Boga Miłości.
Nie wydaje mi się, że portale takie jak Racjonalista powstały ze strachu i grupują strachliwych

>Nie wydaje mi się, że portale takie jak Racjonalista powstały ze strachu i grupują strachliwych

Powstały aby wyzwolić wolę walki. Tak naprawdę jesteśmy spadkobiercami ludzi ze spoconymi rękami(tak nazywano osobników współpracujących z czasopismem "Solidarność" ). Nie dokończyli roboty. My ją dokończymy za nich.

>Powstały aby wyzwolić wolę walki. Tak naprawdę jesteśmy spadkobiercami ludzi ze spoconymi rękami(tak nazywano osobników współpracujących z czasopismem "Solidarność" ). Nie dokończyli roboty. My ją dokończymy za nich.

Jeśli - jak piszesz - jest ich ok. 90% (w co osobiście wątpię, nawet jeśli weźmiemy pod uwagę samą deklaratywność - ale nie będę się spierał, bo nie znam wyników badań), to jak to sobie wyobrażasz? Entuzjazm godny podziwu i poparcia, a możliwości? W dodatku jeśli zajrzysz na forum PSR-u, to właśnie toczy się tam dyskusja na temat "apolityczności". To jeśli nie my (i nam podobni), to kto ma ową "wolę walki" wyzwalać i "dokończyć" to, co niedokończone?

---

fides ex necessitate esse non debet

>Powstały aby wyzwolić wolę walki. Tak naprawdę jesteśmy spadkobiercami ludzi ze spoconymi rękami(tak nazywano osobników współpracujących z czasopismem "Solidarność" ). Nie dokończyli roboty. My ją dokończymy za nich.
tak tak, macie misje, możecie wyzwolić świat z ucisku! To was wybrała ewolucja! Reprezentujecie wolny rozum! Załóżcie zakon Kotańczyków i wyzwalajcie ludzi z opium jakim jest religia! Potrzebny jest jeszcze pierścień Arabeli.

>>teraz nosiciel swobodnego, realistycznego poglądu musi chować w portalach internetowych z obawy przed neofitami, którzy nazwą go idiotą bo nie wierzy w Boga Miłości.
>

Ja wierzę w tego Boga i nie nazwałabym cie idiotą

>zatem to nie ja jestem poniżony, tylko ludzie, którzy dali się zrobić w balona z Panem Bogiem.
>W wyniku tych rozmyślań przestała czuć się jak wybryk natury
>neofitami Wiary, którzy nazwą go idiotą bo nie wierzy w Boga Miłości. Nieźle.

Ja jestem katolikiem.
Uważam, że nie dyskryminuje nikogo, nie poniżam, nie wywyższam się, nie nazywam nikogo idiotą. Nie uważam, żebym dał się zrobić w balona z Panem Bogiem (stwierdzenie odwrotne do tego jest dla mnie poniżające).
Czy jesteś katolikiem, ateistą, homoseksualistą, Niemcem, Afrykaninem, naturystą, narkomanem, dyzortografem - i tak zostaniesz poniżony.
Bo jesteś. Bo mieszkasz w Szczecinie. Bo jesteś Polakiem. Bo kibicujesz Pogoni. Bo lubisz kolor złoty. Bo jesteś głupi.
Zło jest wrogiem wszystkich. To nas łączy.

Zmierzam do tego, aby wam powiedzieć, że na świecie nie tylko poniżani są ateiści, a poniżają tylko katolicy (co nie zmienia faktu, że źle oni robią).

Przykro mi jest, jak słyszę, że katolicy kogoś obrażają, gdyż ja też należę do tej wspólnoty. Jednakże ja nie odpowiadam za wszystkich. Wyznaję główne prawdy wiary katolickiej.
Nie oznacza to też, że dostanę bana za złośliwość.
Ci, których obraziłem nie mogą mieć pretensji do katolików, ale do mnie.

Trochę niejasno napisałem, ale mam nadzieję, że zrozumiecie mnie. .

Pozdro

>Ja jestem katolikiem.
To zawsze Ci wolno i sam ten fakt nie powinien podlegać ocenom.
>Uważam, że nie dyskryminuje nikogo, nie poniżam, nie wywyższam się, nie nazywam nikogo idiotą.
I chwała Ci za to. Wprawdzie jesteś w mniejszości, ale tak trzymaj.
>Zło jest wrogiem wszystkich. To nas łączy.
Zgoda, ale jest jeszcze dobro będące przyjacielem wszystkich i to też nas łączy.
>Zmierzam do tego, aby wam powiedzieć, że na świecie nie tylko poniżani są ateiści, a poniżają tylko katolicy (co nie zmienia faktu, że źle oni robią).
Masz rację. Ale techniki poniżania przeciwnika (oponenta, adwersarza) stosują po obu stronach ludzie, których nie stać na argumenty.
>Przykro mi jest, jak słyszę, że katolicy kogoś obrażają, gdyż ja też należę do tej wspólnoty. Jednakże ja nie odpowiadam za wszystkich. Wyznaję główne prawdy wiary katolickiej.
Twoja postawa jest godna szacunku. A odpowiedzialności za innych nikt od Ciebie nie oczekuje.
>Ci, których obraziłem nie mogą mieć pretensji do katolików, ale do mnie.
Nikogo nie obraziłeś. I nikt nie ma pretensji do Ciebie ani do katolików in gremio.
Jeśli już, to do katolicyzmu jako takiego, a to zupełnie coś innego.
Pozdrawiam.

---

fides ex necessitate esse non debet

>Czy jesteś katolikiem, ateistą, homoseksualistą, Niemcem, Afrykaninem, naturystą, narkomanem, dyzortografem - i tak zostaniesz poniżony.

W naszym społeczeństwie panuje duży popyt na komplementy, dlatego nikt ich za darmo nie rozdaje. Z drugiej strony mamy za wysoką podaż obelg, dlatego każdy je sprzedaje poniżej ceny produkcji.

Swoją drogą: ile teraz na rynku kosztuje wiadro pomyj?

>Swoją drogą: ile teraz na rynku kosztuje wiadro pomyj?
Oooo... to np. trzeba zapytać PiSarczyków pracowicie oblewających pomyjami Tuska, Schetynę, Rokitę, ogólnie PO, szczególnie anty - PiSaków na przykład w licznych komentarzach na Onecie

Ciągle nie mogę się dowiedzieć ile można zarobić i czy płacą od posta czy od godziny.

>>zatem to nie ja jestem poniżony, tylko ludzie, którzy dali się zrobić w balona z Panem Bogiem.
>>W wyniku tych rozmyślań przestała czuć się jak wybryk natury
>>neofitami Wiary, którzy nazwą go idiotą bo nie wierzy w Boga Miłości. Nieźle.
>Ja jestem katolikiem.
>Uważam, że nie dyskryminuje nikogo, nie poniżam, nie wywyższam się, nie nazywam nikogo idiotą. Nie uważam, żebym dał się zrobić w balona z Panem Bogiem (stwierdzenie odwrotne do tego jest dla mnie poniżające).
>Czy jesteś katolikiem, ateistą, homoseksualistą, Niemcem, Afrykaninem, naturystą, narkomanem, dyzortografem - i tak zostaniesz poniżony.
>Bo jesteś. Bo mieszkasz w Szczecinie. Bo jesteś Polakiem. Bo kibicujesz Pogoni. Bo lubisz kolor złoty. Bo jesteś głupi.
>Zło jest wrogiem wszystkich. To nas łączy.
>Zmierzam do tego, aby wam powiedzieć, że na świecie nie tylko poniżani są ateiści, a poniżają tylko katolicy (co nie zmienia faktu, że źle oni robią).
>Przykro mi jest, jak słyszę, że katolicy kogoś obrażają, gdyż ja też należę do tej wspólnoty. Jednakże ja nie odpowiadam za wszystkich. Wyznaję główne prawdy wiary katolickiej.
>Nie oznacza to też, że dostanę bana za złośliwość.
>Ci, których obraziłem nie mogą mieć pretensji do katolików, ale do mnie.
>Trochę niejasno napisałem, ale mam nadzieję, że zrozumiecie mnie. .
>Pozdro
>
Nie sądzę, bym się czepiał tylko Ciebie. Wszyscy chrześcijanie to debile!

>Wszyscy chrześcijanie to debile!

   Dlaczego tak się uparłeś na to forum. Przecież tyle jest jeszcze niezapisanych płotów!

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>>Wszyscy chrześcijanie to debile!
>   Dlaczego tak się uparłeś na to forum. Przecież tyle jest jeszcze niezapisanych płotów!
>   Pozdrawiam
>

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Gdyż malowanie murów kosztuje jakieś 10 PLN za puszkę spray'u, a tutaj nic nie kosztuje i wiem, że ktoś coś powie na mój temat. I przynajmniej będę wiedział kto, choć nie zobaczę twarzy. Bo po co mi czyjaś twarz?

>>Nie sądzę, bym się czepiał tylko Ciebie. Wszyscy chrześcijanie to debile!

Nie zaniżaj poziomu rozmowy.

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>Nie sądzę, bym się czepiał tylko Ciebie. Wszyscy chrześcijanie to debile!
A nie pomylili Ci się przypadkiem wyznawcy (i to nie wszyscy), praktykujący swoją religię w kościołach, z chrześcijanami, praktykującymi ją wyłacznie w życiu (nie wyznającymi żadnej religii)? Jeśli Ci się nie pomylili, to nie wystawiaj sobie świadectwa debilizmu. Jeśli pomylili, to też Świat nie musi wiedzieć, że nie odróżniasz czarnego od białego. Lepiej przestań gadać, a zacznij patrzeć i słuchać (nie rób z siebie idioty, bo przecież nie musisz ani nim być, ani z siebie go robić)

>Im więcej czytam takich tekstów, tym bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że wiara w Boga potrzebna jest ludziom nieszczęśliwym, niespełnionym, bezradnym, niedojrzałym i/lub mającym problemy natury psychicznej.
Czy coś w tym złego, że wybierają coś co im pomaga, a jeśli uważasz że nie, to dlaczego wybierają wiarę?
Nie zapominaj, że wierzą także Ci szczęśliwi, spełnieni, zaradni, dojrzali i/lub niemający problemów natury psychicznej.
Pozdrawiam

>>Im więcej czytam takich tekstów, tym bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że wiara w Boga potrzebna jest ludziom nieszczęśliwym, niespełnionym, bezradnym, niedojrzałym i/lub mającym problemy natury psychicznej.
>Czy coś w tym złego, że wybierają coś co im pomaga
Nadimpretacja. Gdzie napisałem, że to coś złego?
Ale wiesz co? Zgodzę się z tobą. To JEST coś złego. W życiu człowieka powinien nastąpić moment, kiedy bierze odpowiedzialność za siebie, za swoje postępowanie, za swoje życie po prostu. Moment, w którym puszcza maminą spódnicę, przecina pępowinę, staje się autonomiczną jednostką, dojrzewa.

>a jeśli uważasz że nie, to dlaczego wybierają wiarę?
Wybierają? Nie rozśmieszaj mnie. Jaki procent Polaków, deklarujących się jako katolicy, WYBRAŁ to wyznanie twoim zdaniem? A jaki procent Izraelczyków WYBRAŁ judaizm? Jaki procent Saudyjczyków WYBRAŁ islam?

>Nie zapominaj, że wierzą także Ci szczęśliwi, spełnieni, zaradni, dojrzali i/lub niemający problemów natury psychicznej.
Czy to obala moją opinię? Poza tym racz zauważyć, że czyjaś subiektywna samoocena wcale nie musi być prawdziwa. Ktoś może twierdzić, że jest szczęśliwy, spełniony itd., gdy w rzeczywistości wcale nie jest. Do czego komuś potrzebna jest wiara w Boga SKORO czuje się szczęśliwy, zadowolony z życia, hę?

>Nadimpretacja. Gdzie napisałem, że to coś złego?
To nie nadinterpretacja. Byłaby jeśli zamiast sformułowania jakiego użyłem napisałbym "dlaczego uważasz że to coś złego?". Ja zapytałem czy coś w tym złego, po prostu chciałem poznać twoją opinię.
>Ale wiesz co? Zgodzę się z tobą. To JEST coś złego. W życiu człowieka powinien nastąpić moment, kiedy bierze odpowiedzialność za siebie, za swoje postępowanie, za swoje życie po prostu. Moment, w którym puszcza maminą spódnicę, przecina pępowinę, staje się autonomiczną jednostką, dojrzewa.
A czy wierzący nie bierze za siebie odpowiedzialności? Za swoje życie? Wie, że konsekwencję swojego postępowania rzutują na jego życie tutaj, jaki i na życie wieczne.
>Wybierają? Nie rozśmieszaj mnie. Jaki procent Polaków, deklarujących się jako katolicy, WYBRAŁ to wyznanie twoim zdaniem? A jaki procent Izraelczyków WYBRAŁ judaizm? Jaki procent Saudyjczyków WYBRAŁ islam?
Każdy z nas prędzej czy później stawia sobie pytanie (zakładając że jest wychowany w wierze w Boga), czy ja naprawdę wierzę i czy koncepcja wiary jest zgodna z moim postrzeganiem świata. Niektórzy wybierają ateizm, inni prawdziwą (świadomą) wiarę, jeszcze inni długo nad tym nie myślą i nic w swoim życiu nie zmieniają. Chodzą do Kościoła bo chodzili od dziecka, często bagatelizują wartości jakie niesie za sobą wiara. Są to pseudowierzący.
>>Nie zapominaj, że wierzą także Ci szczęśliwi, spełnieni, zaradni, dojrzali i/lub niemający problemów natury psychicznej.
>Czy to obala moją opinię?
A czy miało ją obalić?
Wymieniłeś niektóre cechy ja starałem się je dopełnić.
>Poza tym racz zauważyć, że czyjaś subiektywna samoocena wcale nie musi być prawdziwa. Ktoś może twierdzić, że jest szczęśliwy, spełniony itd., gdy w rzeczywistości wcale nie jest.
Wyraziłeś swoją subiektywną opinie o cechach ludzi, które też są subiektywne. A więc wierzyć jak i nie wierzyć może każdy, bez wględu na cechy.
>Do czego komuś potrzebna jest wiara w Boga SKORO czuje się szczęśliwy, zadowolony z życia, hę?
Wiara w to, że po śmierci możemy istnieć we wszechświecie nadal, że stanowimy część wielkiego dzieła stworzenia i nasze życie nie jest krótkim epizodem nie mającym większego znaczenia dla ogółu otaczającego nas świata.

Małe zdanie ode mnie.

Nie uważam, że Boga nie ma, a wiara w Boga nie dawała spełnienia, tylko dawała poczucie bezpieczeństwa. To zależy.
W mojej rodzinie jest pewien bardzo mocno wierzący katolik. Twierdzi, że jest nawrócony przez samego Boga.
Mówię wam - nigdy nie spotkałem tak szczęśliwego i spełnionego człowieka! On sam nie ma żadnych wątpliwości co do swojego wyznania. Uważam, że już nigdy się nie zmieni.

Oczywiście każdy zinterpretuje to na swój sposób, ale przynajmniej mówię wam co utwierdziło mnie w powyższym twierdzeniu.

Pozdrowienia

>Małe zdanie ode mnie.
>Nie uważam, że Boga nie ma, a wiara w Boga nie dawała spełnienia, tylko dawała poczucie bezpieczeństwa. To zależy.
>W mojej rodzinie jest pewien bardzo mocno wierzący katolik. Twierdzi, że jest nawrócony przez samego Boga.
>Mówię wam - nigdy nie spotkałem tak szczęśliwego i spełnionego człowieka! On sam nie ma żadnych wątpliwości co do swojego wyznania. Uważam, że już nigdy się nie zmieni.
>Oczywiście każdy zinterpretuje to na swój sposób, ale przynajmniej mówię wam co utwierdziło mnie w powyższym twierdzeniu.
>Pozdrowienia

Ktoś mógłby powiedziec, że nawrócenie tego czlowieka nie nastapiło pod wpływem Boga, lecz jakiegoś ziela.
Wierzę, że ten człowiek jest szczęśliwy i spełniony, bo jeśli utwierdził się w wierze, to głęboka wiara sprawia, że tak sie czuje

>Ktoś mógłby powiedziec, że nawrócenie tego czlowieka nie nastapiło pod wpływem Boga, lecz jakiegoś ziela.

Oh, żeby tylko tyle mógłby ktoś powiedzieć. Dlatego ostrożnie zaznaczyłem, że każdy zinterpretuje to na swój sposób .

>Wierzę, że ten człowiek jest szczęśliwy i spełniony, bo jeśli utwierdził się w wierze, to głęboka wiara sprawia, że tak sie czuje

Zgadza się. Przed swoim nawróceniem nie wierzył. Nie interesował się tym zbytnio. Teraz studiuje teologie.

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>>Nadimpretacja. Gdzie napisałem, że to coś złego?
>Ja zapytałem czy coś w tym złego, po prostu chciałem poznać twoją opinię.
No i poznałeś.

>>Ale wiesz co? Zgodzę się z tobą. To JEST coś złego. W życiu człowieka powinien nastąpić moment, kiedy bierze odpowiedzialność za siebie, za swoje postępowanie, za swoje życie po prostu. Moment, w którym puszcza maminą spódnicę, przecina pępowinę, staje się autonomiczną jednostką, dojrzewa.
>A czy wierzący nie bierze za siebie odpowiedzialności? Za swoje życie? Wie, że konsekwencję swojego postępowania rzutują na jego życie tutaj, jaki i na życie wieczne.
Prosząc Boga o załatwienie tego czy owego - nie bierze. Dziękując Bogu za to czy owamto - nie bierze.

>Każdy z nas prędzej czy później stawia sobie pytanie (zakładając że jest wychowany w wierze w Boga), czy ja naprawdę wierzę i czy koncepcja wiary jest zgodna z moim postrzeganiem świata. Niektórzy wybierają ateizm, inni prawdziwą (świadomą) wiarę, jeszcze inni długo nad tym nie myślą i nic w swoim życiu nie zmieniają. Chodzą do Kościoła bo chodzili od dziecka, często bagatelizują wartości jakie niesie za sobą wiara. Są to pseudowierzący.
Jaka szkoda, że nie stawiają sobie zasadniczego pytania o sens wiary w jakiegokolwiek Boga. Jaka szkoda, że nazywając Boga "Bóg", God", "Gott", "Jahwe" czy jakkolwiek nie zastanowią się, że wierzą w istnienie kochanej "Mamusi", która się nie pojawia czy wymawia się jej nazwę jako "mama", mother", "mutter" czy jakkolwiek.
Nie ma znaczenia czy naprawdę wierzysz w istnienie "kochającej mamusi" - ważne jest czy ona w ogóle istnieje, a jeśli tak, to czy w ogóle interesuje się tobą w tym sierocińcu zwanym Ziemią.

>>Poza tym racz zauważyć, że czyjaś subiektywna samoocena wcale nie musi być prawdziwa. Ktoś może twierdzić, że jest szczęśliwy, spełniony itd., gdy w rzeczywistości wcale nie jest.
>Wyraziłeś swoją subiektywną opinie o cechach ludzi, które też są subiektywne. A więc wierzyć jak i nie wierzyć może każdy, bez wględu na cechy.
Proponuję mniej spekulować, a więcej poznawać. Aczkolwiek rozumiem, że WIEDZA potrafi niweczyć WIARĘ.

>>Do czego komuś potrzebna jest wiara w Boga SKORO czuje się szczęśliwy, zadowolony z życia, hę?
>Wiara w to, że po śmierci możemy istnieć we wszechświecie nadal, że stanowimy część wielkiego dzieła stworzenia i nasze życie nie jest krótkim epizodem nie mającym większego znaczenia dla ogółu otaczającego nas świata.
A co ci przeszkadza przyjąć, że twoje życie ma znaczenie "tu i teraz"? Dlaczego odbierasz sam sobie sens życia?

>WIEDZA potrafi niweczyć WIARĘ.
Ciekawe
>A co ci przeszkadza przyjąć, że twoje życie ma znaczenie "tu i teraz"? Dlaczego odbierasz sam sobie sens życia?
Jak najbardziej ma znaczenie tu i teraz. Znaczenie życia tu nie wyklucza osiągania życia po śmierci. Czy ciężko jest przyjąć, że realizując cele w życiu jakie stawia sobie każdy z nas (bez względu na to czy wierzy czy nie) wpływam na osiągnięcie celu głównego - życia po śmierci.

> Czy ciężko jest przyjąć, że realizując cele w życiu jakie stawia sobie każdy z nas (bez względu na to czy wierzy czy nie) wpływam na osiągnięcie celu głównego - życia po śmierci.
wez ty sie wyspij w koncu porzadnie

Jak pisałaś tego posta już dawno spałem

>Jak pisałaś tego posta już dawno spałem
to moze lozko masz na jakiejs zyle wodnej i organizm nie wypoczywa dostatecznie... efekty czytam tu pozniej.
moja mama miala podobny problem,zmienila umeblowanie i spi jak dziecko. i jakos trzezwiej tez na zycie po czasie spojzala...

>to moze lozko masz na jakiejs zyle wodnej i organizm nie wypoczywa dostatecznie... efekty czytam tu pozniej.
>moja mama miala podobny problem,zmienila umeblowanie i spi jak dziecko. i jakos trzezwiej tez na zycie po czasie spojzala...

Mówisz, że bezsenność w sieci patrzy nietrzeźwo na życie i pisze tak, jakby spała na żyle wodnej i nie wypoczywała dostatecznie.

A jakby się okazało, że bezsenność sypia doskonale, to jak bym miał to odebrać?

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>>to moze lozko masz na jakiejs zyle wodnej i organizm nie wypoczywa dostatecznie... efekty czytam tu pozniej.
>>moja mama miala podobny problem,zmienila umeblowanie i spi jak dziecko. i jakos trzezwiej tez na zycie po czasie spojzala...
>Mówisz, że bezsenność w sieci patrzy nietrzeźwo na życie i pisze tak, jakby spała na żyle wodnej i nie wypoczywała dostatecznie.
>A jakby się okazało, że bezsenność sypia doskonale, to jak bym miał to odebrać?
>

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt
odebrac bys mial to tak, ze jakies inne czynniki powoduja ze dorabia sobie sztuczne raje do swego swiatopogladu

>>A jakby się okazało, że bezsenność sypia doskonale, to jak bym miał to odebrać?
>odebrac bys mial to tak,ze jakiejs inne czynniki powoduja ze dorabia sobie sztuczne raje do swego swiatopogladu

Czyli tylko tyle, że się z nią nie zgadzasz. Tak po prostu.
:D

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>moja mama miala podobny problem,zmienila umeblowanie i spi jak dziecko. i jakos trzezwiej tez na zycie po czasie spojzala...
Joice a może łóżko Twojej mamy unosiło się nad ziemią i wszędzie latały książki?

>>moja mama miala podobny problem,zmienila umeblowanie i spi jak dziecko. i jakos trzezwiej tez na zycie po czasie spojzala...
>Joice a może łóżko Twojej mamy unosiło się nad ziemią i wszędzie latały książki?
przeciez pisze o prostym zjawisku podziemnych zyl wodnych,a ty od razu wyobrazasz sobie jakiejs cuda lewitacje...wlasnie o to mi chodzi w tym twoim 'trzezwym' spojzeniu na swiat:P
>

>przeciez pisze o prostym zjawisku podziemnych zyl wodnych,a ty od razu wyobrazasz sobie jakiejs cuda lewitacje...wlasnie o to mi chodzi w tym twoim 'trzezwym' spojzeniu na swiat:P
No widzisz, jak pięknie zmieniasz poglądy. Czyżby to dobry sen?

>No widzisz, jak pięknie zmieniasz poglądy. Czyżby to dobry sen?
nie rozumiem co maja moje poglady tu do tego.o zadnych lewitacjach na forum nigdy nie pisalam,ty za to wypisujesz dziwne teksty o jakims urojonym posmiertnym raju,co jest duzo bardziej malo mprawdopodobne niz umiejetnosc lewitowania mysleP

Hmmm a może ja jestem dla Ciebie urojeniem? Piszesz do kogoś kogo nie ma, nie ma też postów na które odpisujesz. Tak jak ja moge wierzyć w Boga którego (wg nie ma) i życie po śmierci. Choroba psychiczna jest na tyle szerokim pojęciem, że można ją na wyrost przypisać każdemu.

>Hmmm a może ja jestem dla Ciebie urojeniem?
literki widze,ktore zekomo ty droga bezsennosci sklecasz w slowa stukajac w klawiature..rzeczywiscie nie mam pojecia gdzie stoi ta klawiatura,ani tez czy masz psa,lub czy jestes hetero czy bi naprzyklad...
moge natomiast odczytac twe wypowiedzi na forum,pokazywalam je dla pewnosci facetowi,aby potwierdzil,czy nie mam halucynacji.
mysle ze urojeniem mozna nazwac tu jedynie nadzieje na 'zycie wieczne' zalatuje mi to urojenie kompleksami,lub wrecz przeciwnie,jakas mania wielkosci .
>Piszesz do kogoś kogo nie ma, nie ma też postów na które odpisujesz.
tu cie nie rozumiem...
>Tak jak ja moge wierzyć w Boga którego (wg( ciebie?) nie ma) i życie po śmierci. Choroba psychiczna jest na tyle szerokim pojęciem, że można ją na wyrost przypisać każdemu.
ja nigdzie nie napisalam ze nie wierze w zadnego boga...mysle ze to ludzie go tworza,podswiadomosc jest naszym bogiem,sami mozemy nim byc...lecz
'To, co człowiek widzi, zależy zarówno od tego, na co patrzy, jak i od tego, co nauczył się dostrzegać w swym dotychczasowym doświadczeniu wizualnym i pojęciowym. '
-- T. S. Kuhn, "Struktura rewolucji naukowych

ps.definicja 'choroby psychicznej'nie jest wcale pojeciem,ktore mozna przypisac kazdemu.

... to co czlowiek widzi,zalezy rowniez od tego jak bardzo przekona swoj umysl o slusznosci danej ideii.
jesli zaczynamy traktowac zupelnie powaznie wlasna propagande,to o krok nam do ochydnego FUNDAMENTALIZMU.

Joice zrozum jedno. Nie mam mani wielkość bo w żaden sposób nie staram się Ciebie nawrócić, udowadniać że idziesz złą drogą. Nie rozumiem dlaczego wykluczasz światopogląd odmienny od Twojego. Nie potrafisz zrozumieć, że ktoś ma inne spojrzenie na świat niż Ty. Jeśli taki napotkasz, nieudolnie atakujesz: Jezusa nie było, masz kompleksy, urojenia, manię wielkości, wyśpij się i ect. Żałuje jednego, że wdaje się z Tobą w te żałosne polemiki które nic dobrego za sobą nie niosą.
Znam Twoją historie, gdzie napisałaś, że przestałaś wierzyć. Zrozum nie potępiam tego, po prostu inaczej postrzegam świat.
To forum często razi pysznością, szczególnie czytając wypowiedzi tych którzy z pogardą i wywyższeniem rozprawiają się ze światopoglądem innych. Zamiast przekonywać do swoich racji pozostawiają po sobie tylko niesmak i prośbę o współczucie. Szanuje to jaką drogę wybrałaś, nie twierdzę że wybrałem lepszą lecz po prostu inną! Piszesz mi czasem: uwolnij umysł. Mógłbym pisać Ci na końcu każdego postu tak samo. Ja napiszę inaczej: otwórz umysł na inne poglądy niż Twoje ponieważ monopolu na postrzegania świata nie masz.

>To forum często razi pysznością, szczególnie czytając wypowiedzi tych którzy z pogardą i wywyższeniem rozprawiają się ze światopoglądem innych. Zamiast przekonywać do swoich racji pozostawiają po sobie tylko niesmak i prośbę o współczucie. Szanuje to jaką drogę wybrałaś, nie twierdzę że wybrałem lepszą lecz po prostu inną! Piszesz mi czasem: uwolnij umysł. Mógłbym pisać Ci na końcu każdego postu tak samo. Ja napiszę inaczej: otwórz umysł na inne poglądy niż Twoje ponieważ monopolu na postrzegania świata nie masz.

no racja.chociaz monopol bym miec chciala.wprowadzilabym do szkol podst.zajecia jak wystrzegac sie psychomanipulacji w zyciu...
jesli pewnego dnia otworzysz swoj umysl zamkniety w propagandzie wiary w nadludzkie duchy,i poczujesz ten wstyd jak moglas/es byc tak slepy przez tyle czasu..
poczujesz tez ulge i niesamowita jasnosc i granice tego co dobre czy zle( wg.wlasnego sumienia)to z pewnoscia chodz czesciowo zrozumiesz,dlaczego tak czesto ateisci moga wydawac sie pyszni czy wrecz bezczelni( z teistami sprawa jednak wyglada identyczne)
przepraszam za rzeczywiscie niski poziom moich arguemntow..
uzywam takich z wlasnej slabosci,bowiem wiem,ze nie ma argumentow,ktore moglby skutecznie odwiesc osobe gleboko wierzaca od wiary.
potrafie zrobic taka symulacje myslowa,jako'wciaz wierzaca' rozumiem ze wizja swiata uklada sie wtedy w calosc nad wyraz latwo...( dlatego taki klopot sprawia obranie innych aksjomantow we wlasnej interpretacji rzeczywistosci)
przepraszam raz jeszcze,wybacz,ale slepej, naiwnej wiary w urojone raje w chmurkach szanowac po prostu nie potrafie.

>>To forum często razi pysznością, szczególnie czytając wypowiedzi tych którzy z pogardą i wywyższeniem rozprawiają się ze światopoglądem innych. Zamiast przekonywać do swoich racji pozostawiają po sobie tylko niesmak i prośbę o współczucie. Szanuje to jaką drogę wybrałaś, nie twierdzę że wybrałem lepszą lecz po prostu inną! Piszesz mi czasem: uwolnij umysł. Mógłbym pisać Ci na końcu każdego postu tak samo. Ja napiszę inaczej: otwórz umysł na inne poglądy niż Twoje ponieważ monopolu na postrzegania świata nie masz.

>przepraszam raz jeszcze,wybacz,ale slepej, naiwnej wiary w urojone raje w chmurkach szanowac poprostu nie potrafie.

To podobnie można odpowiedzieć:
Ja również chciałem bardzo przeprosić za to, że jestem mądrzejszy, i że nie masz racji. Chciałbym też przeprosić za to, że nie potrafię uszanować tego, że pewnych rzeczy nie widzisz i że jesteś naiwna. Tak mi przykro.

To była tylko symulacja, ale flaki się gotują jak czytam takie posty jak ten twój.

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>Ja również chciałem bardzo przeprosić za to, że jestem mądrzejszy, i że nie masz racji.
jesli ludzisz sie nadzieją na zycie wieczne,to nie wiem kto tu jest madrzejszy...
>Chciałbym też przeprosić za to, że nie potrafię uszanować >tego, że pewnych rzeczy nie widzisz i że jesteś naiwna. Tak mi przykro.
mi tam przykro nie jest
i nie przejmuj sie pogladami niezdogmatyzowanych ludzi.to najwidoczniej przerasta twa zdolnosc pojmowania.
a naiwna jest teistyczna interpretacja rzeczywistosci-zupelnie pod prad nauki.kto tu wiec jest naiwny?
>To była tylko symulacja, ale flaki się gotują jak czytam takie posty jak ten twój.
mi tak sie nic nie gotuje,a czytac posty dumnych i bladych teistow rowniez jak najbardziej mi sie nie chce.
pozdrawiam
take it easy
zycie masz tylko jedno! nie zmarnuj go!
>

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

Jak już powiedziałem - jest to tylko symulacja. W ten sposób chciałem pokazać twój sposób rozmowy, nie interpretowałem twoich słów.

>a naiwna jest teistyczna interpretacja rzeczywistosci-zupelnie pod prad nauki.kto tu wiec jest naiwny?
Ale żeś wyskoczyła.Jeżeli zaczynasz z tekstem:
"Jesteś naiwny, kto tu jest mądrzejszy?", to naprawdę nie mam zamiaru się z tobą spierać. Właściwie to zamierzam studiować fizykę i nie będzie to zupełnie sprzeczne z moim wyznaniem.

>>To była tylko symulacja, ale flaki się gotują jak czytam takie posty jak ten twój.
Wiem, głupio piszę ale musiałem zaakcentować jak bardzo mi się nie podoba twoje znieważenie.

>mi tak sie nic nie gotuje,a czytac posty dumnych i bladych teistow rowniez jak najbardziej mi sie nie chce.
To chyba czytasz tylko posty teistów.

>pozdrawiam
Ok - lubię cię, ale mnie nie dyskryminuj.
Również pozdrawiam.

>zycie masz tylko jedno! nie zmarnuj go!
To dość istotne. Warto o tym pamiętać.

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>Ok - lubię cię, ale mnie nie dyskryminuj.
>Również pozdrawiam.
wy macie jakiejs kompleksy powaznie-ja nikogo nie dyskryminuje ,ani nikim nie gardze( co najwyzej moge usmiechnac sie pod nosem)
a tak poza tym
to
peace
love
&
harmonyP

>o zadnych lewitacjach na forum nigdy nie pisałam

   A czy to nie Ty byłaś autorką tego postu o przesuwaniu szklanek po stole siłą woli?

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>>o zadnych lewitacjach na forum nigdy nie pisałam
>   A czy to nie Ty byłaś autorką tego postu o przesuwaniu szklanek po stole siłą woli?
>   Pozdrawiam
>

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli
przepraszam panie moderatorze,czy rozumie pan pojecie slowa 'lewitacja'?

>przepraszam panie moderatorze,czy rozumie pan pojecie slowa 'lewitacja'?

   Według internetowego słownika języka polskiego PWN lewitacja to : «w okultyzmie: sprzeczne z prawem ciążenia zjawisko mające polegać na unoszeniu się w powietrzu ciał materialnych»

   Rzeczywiście dostrzegasz jakąś fundamentalną różnicę pomiędzy przesuwaniem siłą woli szklanki po stole, a powodowaniem tą samą siłą woli aby unosiła się w powietrzu?

   P.S. Moja wypowiedź nie była wypowiedzią moderatora tylko zwykłego użytkownika.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>>przepraszam panie moderatorze,czy rozumie pan pojecie slowa 'lewitacja'?
>   Według internetowego słownika języka polskiego PWN lewitacja to : Ťw okultyzmie: sprzeczne z prawem ciążenia zjawisko mające polegać na unoszeniu się w powietrzu ciał materialnychť
ja juz to wiedzialam
>   Rzeczywiście dostrzegasz jakąś fundamentalną różnicę pomiędzy przesuwaniem siłą woli szklanki po stole, a powodowaniem tą samą siłą woli aby unosiła się w powietrzu?
oczywiscie ze tak. roznica zasadnicza.stol a powietrze.
>   P.S. Moja wypowiedź nie była wypowiedzią moderatora tylko zwykłego użytkownika.
>   Pozdrawiam
ja rowniez
>

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>>WIEDZA potrafi niweczyć WIARĘ.
>Ciekawe
Czy ja wiem czy takie ciekawe, raczej oczywiste.

>Czy ciężko jest przyjąć, że realizując cele w życiu jakie stawia sobie każdy z nas (bez względu na to czy wierzy czy nie) wpływam na osiągnięcie celu głównego - życia po śmierci.
Ciężko jest przyjąć, że upośledzony umysłowo, niezdający sobie sprawy z własnego istnienia, dziecko umierające kilka dni po urodzeniu, pedofil (choćby nawet i w sutannie!) realizują w życiu cele prowadzące ich do "życia po życiu".

>Ciężko jest przyjąć, że upośledzony umysłowo, niezdający sobie sprawy z własnego istnienia, dziecko umierające kilka dni po urodzeniu,
nad tym można spekulować, a czy ateiści znajdują wytłumaczenie na te zjawiska? Rosyjska ruletka? Żyjesz, jesteś w miarę zdrowy i normalny masz fart...?
>pedofil (choćby nawet i w sutannie!) realizują w życiu cele prowadzące ich do "życia po życiu".
Na te hasła jest osobny dział na forum. Pan Ciesielski rozwinie zaraz Twoją myśl na 10 postów z maksymalną liczbą znaków i nienawiści. No bo przecież ateistów pedofili nie ma... a łyżka na to...

>czy ateiści znajdują wytłumaczenie na te zjawiska?
Póki co nie martw się o ateistów - na razie masz problem z wyjaśnieniem tego ze swojej, teistycznej strony.

>>pedofil (choćby nawet i w sutannie!) realizują w życiu cele prowadzące ich do "życia po życiu".
>Na te hasła jest osobny dział na forum.
Nie mam zamiaru dyskutować o księdzach - pedofilach, byłem tylko ciekaw jak wyjaśnisz w jaki sposób żyjąc "tu i teraz" tak a nie inaczej realizują "cel zamierzony" - "życie po życiu".

>Póki co nie martw się o ateistów - na razie masz problem z wyjaśnieniem tego ze swojej, teistycznej strony.
Może inaczej, myślę że każdy człowiek ma problem z wyjaśnieniem tych przypadków i ich sensu (teiści jaki i ateiści)
Spekulacji jest tyle ile osób które ich dokonują.
>Nie mam zamiaru dyskutować o księdzach - pedofilach, byłem tylko ciekaw jak wyjaśnisz w jaki sposób żyjąc "tu i teraz" tak a nie inaczej realizują "cel zamierzony" - "życie po życiu".
Na początek: walka z chorym i szkodliwym egoizmem.

>>czy ateiści znajdują wytłumaczenie na te zjawiska?
>Póki co nie martw się o ateistów - na razie masz problem z wyjaśnieniem tego ze swojej, teistycznej strony.
problem ze zrozumieniem sensu tych zjawisk mają wszyscy, ateiści jak i wierzący.
>Nie mam zamiaru dyskutować o księdzach - pedofilach, byłem tylko ciekaw jak wyjaśnisz w jaki sposób żyjąc "tu i teraz" tak a nie inaczej realizują "cel zamierzony" - "życie po życiu".
Co najważniejsze, niszcząc chory egoizm.

jeden post odblokował drugi dziwne pierwszy jest wczorajszy

>>A czy wierzący nie bierze za siebie odpowiedzialności? Za swoje życie? Wie, że konsekwencję swojego postępowania rzutują na jego życie tutaj, jaki i na życie wieczne.
>Prosząc Boga o załatwienie tego czy owego - nie bierze. Dziękując Bogu za to czy owamto - nie bierze.

Uogólnię to.
KAŻDY CZŁOWIEK NA ZIEMI bierze za siebie odpowiedzialność. KAŻDY.
Bez względu na to, czy JEST TEGO ŚWIADOMY, czy też NIE.

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>A czy wierzący nie bierze za siebie odpowiedzialności? Za swoje życie? Wie, że konsekwencję swojego postępowania rzutują na jego życie tutaj, jaki i na życie wieczne.

Nie jestem pewien. Wierzący przenosi odpowiedzialność za swoje życie na obiekt swojej wiary. Jeśli wierzysz w siebie przenosisz odpowiedzialność na siebie, jeśli wierzysz w boga przenosisz odpowiedzialność na boga. Ludzie często nie uświadamiają sobie jakie są konsekwencje ich postępowania na ich własne życie.

______________________________________________________________________
Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>Nie jestem pewien. Wierzący przenosi odpowiedzialność za swoje życie na obiekt swojej wiary. Jeśli wierzysz w siebie przenosisz odpowiedzialność na siebie, jeśli wierzysz w boga przenosisz odpowiedzialność na boga. Ludzie często nie uświadamiają sobie jakie są konsekwencje ich postępowania na ich własne życie.
Jak najbardziej bierze odpowiedzialność za siebie, w przypadku wierzącego istnieje wiara w to, że jego postępowanie będzie rozliczane (nie piszę tu o fanatyzmie ponieważ on z prawdziwą wiarą nie ma nic wspólnego). Wiara mówi o tym, że odpowiedzialność za swoje czyny ponosisz ty sam a nie Bóg (Bóg jest w tym wypadku sędzią, a reguły są ogólnie znane).

>Jak najbardziej bierze odpowiedzialność za siebie, w przypadku wierzącego istnieje wiara w to, że jego postępowanie będzie rozliczane .Wiara mówi o tym, że odpowiedzialność za swoje czyny ponosisz ty sam a nie Bóg (Bóg jest w tym wypadku sędzią, a reguły są ogólnie znane).

Odpowiedzialność ściśle wiąże się z rozmiarem wiedzy o swoim położeniu. Im człowiek mniej wie tym jest mniej odpowiedzialny. A ilu ludzi chce naprawdę poznać prawdę o sobie, CAŁĄ prawdę? Wolą przyjmować to co ktoś im daje, jakieś stwierdzenia, jakieś "prawdy objawione", a potem chcą być rozliczani ze swoich czynów przez "kogoś' lub "coś" w co wierzą. A jeśli nie ma Boga to kto ich rozliczy? Gdzie jest ich własne sumienie? Człowiek w pełni dojrzały, moim zdaniem, to człowiek odpowiedzialny przed sobą samym, nie przed "bogiem", czy historią, czy narodem, czy czymkolwiek innym.
Skoro to ja mam przeżyć swoje życie jak najlepiej to przed sobą odpowiadam za swoje czyny, ponieważ to one mają największy wpływ na moje życie, kropka.

___________________________________________________________________
Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>Człowiek w pełni dojrzały, moim zdaniem, to człowiek odpowiedzialny przed sobą samym, nie przed "bogiem", czy historią, czy narodem, czy czymkolwiek innym.
A jednym z najbardziej przekonanych o własnej dojrzałości i religijności, był Hitler. Uważam, że Bóg go całkiem nie najgorzej rozliczył za te przekonania. A za Bogiem - przyszłe pokolenia.

>>Człowiek w pełni dojrzały, moim zdaniem, to człowiek odpowiedzialny przed sobą samym, nie przed "bogiem", czy historią, czy narodem, czy czymkolwiek innym.
>A jednym z najbardziej przekonanych o własnej dojrzałości i religijności, był Hitler. Uważam, że Bóg go całkiem nie najgorzej rozliczył za te przekonania. A za Bogiem - przyszłe pokolenia.
>

Uważać się za dojrzałego to nie to samo co być dojrzałym. Nie wiem nic o tym, by Bóg rozliczał Hitlera. Ludzie to co innego. Hitler miał ten problem, że widział świat w bieli i czerni, a taki radykalizm wskazuje na niedojrzałość. Poza tym Hitler utożsamiał się z narodem, mówił: "Niemcy to ja". Człowiek dojrzały opiera się na wielu poziomach tożsamości z czego żaden nie bywa ostateczny, tak myślę.

___________________________________________________________________
Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>>Uważać się za dojrzałego to nie to samo co być dojrzałym.
I tak samo: uważać sie za wierzącego lub nie, to nie to samo co wierzyć lub nie.
>Nie wiem nic o tym, by Bóg rozliczał Hitlera.
A ja wiem. Dlatego też wiem, że każdy jemu podobny, będzie zawsze rozliczony. Wiem też, że Ty będziesz rozliczany przez Niego z każdego najmniejszego nawet błędu (grzechu). I niekoniecznie, podczas tego rozliczania, posługiwał będzie się ludźmi. Kiedyś zapewne sprawdzisz, że to moja wiara, a nie Twoja niewiara, jest prawdziwa. Nie wiem tylko, czy nie będzie za późno.

>>Nie wiem nic o tym, by Bóg rozliczał Hitlera.
>A ja wiem. Dlatego też wiem, że każdy jemu podobny, będzie zawsze rozliczony. Wiem też, że Ty będziesz rozliczany przez Niego z każdego najmniejszego nawet błędu (grzechu). I nie koniecznie, podczas tego rozliczania, posługiwał będzie się ludźmi. Kiedyś zapewne sprawdzisz, że to moja wiara, a nie Twoja niewiara, jest prawdziwa. Nie wiem tylko, czy nie będzie za późno.

Mogę tylko pogratulowac pewności swojej wiedzy...

_________________________________________________________________
Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>>>Nie wiem nic o tym, by Bóg rozliczał Hitlera.
>>A ja wiem. Dlatego też wiem, że każdy jemu podobny, będzie zawsze rozliczony. Wiem też, że Ty będziesz rozliczany przez Niego z każdego najmniejszego nawet błędu (grzechu). I nie koniecznie, podczas tego rozliczania, posługiwał będzie się ludźmi. Kiedyś zapewne sprawdzisz, że to moja wiara, a nie Twoja niewiara, jest prawdziwa. Nie wiem tylko, czy nie będzie za późno.
>Mogę tylko pogratulowac pewności swojej wiedzy...
A Ty, masz mniejszą pewność co do swojej wiedzy na temat własnej wiary? Ciekawe, czy takich niepewnych jest więcej. Mojej pewności nie ma co gratulować, bo jest raczej dość powszechna. Co innego, Twoja niepewność.

>>Mogę tylko pogratulowac pewności swojej wiedzy...
>A Ty, masz mniejszą pewność co do swojej wiedzy na temat własnej wiary? Ciekawe, czy takich niepewnych jest więcej. Mojej pewności nie ma co gratulować, bo jest raczej dość powszechna. Co innego, Twoja niepewność.

Stopień Twojej pewności bynajmniej nie jest tak powszechny jak sądzisz... No i spieszę Ciebie poinformować, że WIEM w co wierzę, ale tego w co wierzę nie nazywam wiedzą. Myślę, że tutaj tkwi podstawowa różnica między nami.

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W Stoczkowski

>>>Mogę tylko pogratulowac pewności swojej wiedzy...
>>A Ty, masz mniejszą pewność co do swojej wiedzy na temat własnej wiary? Ciekawe, czy takich niepewnych jest więcej. Mojej pewności nie ma co gratulować, bo jest raczej dość powszechna. Co innego, Twoja niepewność.
>Stopień Twojej pewności bynajmniej nie jest tak powszechny jak sądzisz... No i spieszę Ciebie poinformować, że WIEM w co wierzę,
Skoro stopień mojej pewności nie jest tak powszechny, to cieszę się, że chociaż Ty masz nie mniejszy. Ja niestety wierzę, że u wszystkich innych, jest on dokładnie taki sam. Nie wiem, czy nie przeceniasz mojego i swojego geniuszu.
>ale tego w co wierzę nie nazywam wiedzą. Myślę, że tutaj tkwi podstawowa różnica między nami.
Zapewne nazywasz to Bogiem? Wiesz, wszyscy ludzie, nazywają podobnie. Ciekawe, w jakiego Ty wierzysz. Wyznajesz nam tu wiarę w jakiegoś cudzego?

>Skoro stopień mojej pewności nie jest tak powszechny, to cieszę się, że chociaż Ty masz nie mniejszy. Ja niestety wierzę, że u wszystkich innych, jest on dokładnie taki sam. Nie wiem, czy nie przeceniasz mojego i swojego geniuszu.

Nie nazwałbym zbytniej pewności siebie geniuszem, raczej obłędem. I mogę ciebie zapewnić, że stopień pewności siebie różnych ludzi mieści się w całym zakresie skali od absolutnej pewności do absolutnej niepewności.

>>ale tego w co wierzę nie nazywam wiedzą. Myślę, że tutaj tkwi podstawowa różnica między nami.
>Zapewne nazywasz to Bogiem? Wiesz, wszyscy ludzie, nazywają podobnie. Ciekawe, w jakiego Ty wierzysz. Wyznajesz nam tu wiarę w jakiegoś cudzego?

Już ja wiem jak to nazywam.

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>>Skoro stopień mojej pewności nie jest tak powszechny, to cieszę się, że chociaż Ty masz nie mniejszy. Ja niestety wierzę, że u wszystkich innych, jest on dokładnie taki sam. Nie wiem, czy nie przeceniasz mojego i swojego geniuszu.
>Nie nazwałbym zbytniej pewności siebie geniuszem, raczej obłędem. I mogę ciebie zapewnić, że stopień pewności siebie różnych ludzi mieści się w całym zakresie skali od absolutnej pewności do absolutnej niepewności.
Nie rozmawiamy o pewnosci siebie, tylko pewności tego, w co się wierzy (a w co nie).
>>>ale tego w co wierzę nie nazywam wiedzą. Myślę, że tutaj tkwi podstawowa różnica między nami.
>>Zapewne nazywasz to Bogiem? Wiesz, wszyscy ludzie, nazywają podobnie. Ciekawe, w jakiego Ty wierzysz. Wyznajesz nam tu wiarę w jakiegoś cudzego?
>Już ja wiem jak to nazywam.
Ja też wiem, jak to wszyscy nazywamy (wiedzą). Ty wierzysz w ludzką wszechwiedzę, ja we wszechwiedzącego Boga. I to cała różnica między naszymi światopoglądami (i bogami). Ty wierzysz, że wiesz. Ja wiem, że wierzę.

>>Nie nazwałbym zbytniej pewności siebie geniuszem, raczej obłędem. I mogę ciebie zapewnić, że stopień pewności siebie różnych ludzi mieści się w całym zakresie skali od absolutnej pewności do absolutnej niepewności.
>Nie rozmawiamy o pewnosci siebie, tylko pewności tego, w co się wierzy (a w co nie).

Obawiam się, że obie "pewnosci" są ściśle ze sobą powiązane.

>>>>ale tego w co wierzę nie nazywam wiedzą. Myślę, że tutaj tkwi podstawowa różnica między nami.
>>>Zapewne nazywasz to Bogiem? Wiesz, wszyscy ludzie, nazywają podobnie. Ciekawe, w jakiego Ty wierzysz. Wyznajesz nam tu wiarę w jakiegoś cudzego?
>>Już ja wiem jak to nazywam.
>Ja też wiem, jak to wszyscy nazywamy (wiedzą)

Skąd ta pewność, że wszyscy to tak nazywają? Czyżbyś był wszystkimi?

>Ty wierzysz w ludzką wszechwiedzę,

Jak już powiedziałem wcześniej; wiem w co wierzę. Proszę się nie starać określić tego za mnie.

>ja we wszechwiedzącego Boga. I to cała różnica między naszymi światopoglądami

Różnica między nami tkwi w podejściu jakie każdy z nas ma w stosunku do swojego światopoglądu.

>Ty wierzysz, że wiesz. Ja wiem, że wierzę.

Nie, ja wiem, że wierzę. To Ty nazywasz obiekty swojej wiary wiedzą. Mylisz subiektywne z obiektywnym. Ale mogę to zrozumieć. Gdy nie można określić obiektywnego, to trzeba się oprzeć na tym co można opisać, czyli subiektywnym.

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie.
W.Stoczkowski

>>Nie rozmawiamy o pewnosci siebie, tylko pewności tego, w co się wierzy (a w co nie).
>Obawiam się, że obie "pewnosci" są ściśle ze sobą powiązane.
Może i jakoś tam są, ale jeśli nie jesteś pewien siebie i swojej wiary (a także nie gorszej od innych racji bytu), to raczej nikt Cię w niej nie umocni (szczególnie, gdy jest fałszywa, czyli wyznajesz innym fałsz o sobie samym).
>>Ja też wiem, jak to wszyscy nazywamy (wiedzą)
>Skąd ta pewność, że wszyscy to tak nazywają? Czyżbyś był wszystkimi?
Skąd ten fałszywy wniosek? Wiem, że wszyscy coś tam wiedzą i wszyscy w coś tam wierzą. Jeśli nie wierzą w Boga, to do wyznawania pozostaje im tylko wiedza lub religia. Wyznałeś, że nie wierzysz w Boga i nie wyznajesz żadnej religii, więc wierząc Twoim wyznaniom, wiem, że wierzysz w wiedzę.
>>Ty wierzysz w ludzką wszechwiedzę,
>Jak już powiedziałem wcześniej; wiem w co wierzę. Proszę się nie starać określić tego za mnie.
Mam nie wierzyć Twoim wyznaniom, czy wnioskom jakie z nich wynikają?
>Różnica między nami tkwi w podejściu jakie każdy z nas ma w stosunku do swojego światopoglądu.
>>Ty wierzysz, że wiesz. Ja wiem, że wierzę.
>Nie, ja wiem, że wierzę.
Tylko nie bardzo wiesz w co?
>To Ty nazywasz obiekty swojej wiary wiedzą. Mylisz subiektywne z obiektywnym. Ale mogę to zrozumieć. Gdy nie można określić obiektywnego, to trzeba się oprzeć na tym co można opisać, czyli subiektywnym.
Co mi imputujesz? Przecież wyraźnie nazywam obiekt mojej wiary Bogiem, a nie wiedzą. To chyba jednak Ty, przypisujesz swojemu jakieś inne określenia? Skoro nie wierzysz ani w wiedzę, ani Boga, to naprawdę nie wiem, w co możesz wierzyć.

>>>Ja też wiem, jak to wszyscy nazywamy (wiedzą)
>>Skąd ta pewność, że wszyscy to tak nazywają? Czyżbyś był wszystkimi?
>Skąd ten fałszywy wniosek? Wiem, że wszyscy coś tam wiedzą i wszyscy w coś tam wierzą. Jeśli nie wierzą w Boga, to do wyznawania pozostaje im tylko wiedza lub religia

A może, zostaje wiele innych rzeczy? Dlaczego autorytarnie stwierdzasz co zostaje do wyznawania?

>. Wyznałeś, że nie wierzysz w Boga i nie wyznajesz żadnej religii, więc wierząc Twoim wyznaniom, wiem, że wierzysz w wiedzę.

Nie wiesz tego, tylko tak sądzisz, choćby z tego powodu, że zawęziłeś ilość rzeczy do wyznawania.

>>>Ty wierzysz w ludzką wszechwiedzę,
>>Jak już powiedziałem wcześniej; wiem w co wierzę. Proszę się nie starać określić tego za mnie.
>Mam nie wierzyć Twoim wyznaniom, czy wnioskom jakie z nich wynikają?

Jak na razie nie powiedziałem w co wierzę, więc powiedz mi jak możesz wyciagać wnioski z tego w co wierzę?

>>>Ty wierzysz, że wiesz. Ja wiem, że wierzę.
>>Nie, ja wiem, że wierzę.
>Tylko nie bardzo wiesz w co?

Wiem w co, fakt że tego nie powiedziałem, nie oznacza że tego nie wiem. To Ty tego nie wiesz.

>>To Ty nazywasz obiekty swojej wiary wiedzą. Mylisz subiektywne z obiektywnym. Ale mogę to zrozumieć. Gdy nie można określić obiektywnego, to trzeba się oprzeć na tym co można opisać, czyli subiektywnym.
>Co mi imputujesz? Przecież wyraźnie nazywam obiekt mojej wiary Bogiem, a nie wiedzą.

Mówię o tym, że wierząc w istnienie Boga, zakładasz że On istnieje ( Jakże by inaczej, to zrozumiałe. ) i tym samym stwierdzasz, że wiesz iż on istnieje. Z tym że wiedza odnosi się do rzeczy sprawdzalnych a wiara niekoniecznie, w związku z tym popełniasz błąd logiczny, stwierdzając że coś jest ( wiedza ) na podstawie czegoś, czego nie możesz udowodnić ( wiara ).

>To chyba jednak Ty, przypisujesz swojemu jakieś inne określenia? Skoro nie wierzysz ani w wiedzę, ani Boga, to naprawdę nie wiem, w co możesz wierzyć.

Myślałem że spieramy się o to, co wiemy?

---

Jest ogromna różnica miedzy tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>>Skąd ten fałszywy wniosek? Wiem, że wszyscy coś tam wiedzą i wszyscy w coś tam wierzą. Jeśli nie wierzą w Boga, to do wyznawania pozostaje im tylko wiedza lub religia
>A może, zostaje wiele innych rzeczy? Dlaczego autorytarnie stwierdzasz co zostaje do wyznawania?
Bo wiem, co to wszystko (nieznana mi nieskończoność nieskończoności).
>Nie wiesz tego, tylko tak sądzisz, choćby z tego powodu, że zawęziłeś ilość rzeczy do wyznawania.
Jeśli zamierzasz rozszerzyć "wszystko", to gratuluję aspiracji.
>>>>Ty wierzysz w ludzką wszechwiedzę,
>Jak na razie nie powiedziałem w co wierzę, więc powiedz mi jak możesz wyciagać wnioski z tego w co wierzę?
A o czym cały czas piszesz?
>>Tylko nie bardzo wiesz w co?
>Wiem w co, fakt że tego nie powiedziałem, nie oznacza że tego nie wiem. To Ty tego nie wiesz.
To niby co wiem na Twój temat z Twoich postów?
>>Co mi imputujesz? Przecież wyraźnie nazywam obiekt mojej wiary Bogiem, a nie wiedzą.
>Mówię o tym, że wierząc w istnienie Boga, zakładasz że On istnieje ( Jakże by inaczej, to zrozumiałe. ) i tym samym stwierdzasz, że wiesz iż on istnieje. Z tym że wiedza odnosi się do rzeczy sprawdzalnych a wiara niekoniecznie, w związku z tym popełniasz błąd logiczny, stwierdzając że coś jest ( wiedza ) na podstawie czegoś, czego nie możesz udowodnić ( wiara ).
Nie wiem, kto był moim praprapradziadkiem. Wiem, że ktoś był, więc w niego wierzę. Tak samo wierze w Boga, stwórcę Wszechświata i praw nim rządzących.
>Myślałem że spieramy się o to, co wiemy?
Tak. I nie wiem, dlaczego wmawiasz mi, że komukolwiek (choćby Tobie) brakuje dowodów na to, że Bóg istnieje. Twierdzę, że masz te dowody, więc nie tylko w Boga wierzysz, ale także WIESZ, że istnieje. Nie wiem tylko, dlaczego tę wiedzę przed innymi ukrywasz.

>>Człowiek w pełni dojrzały, moim zdaniem, to człowiek odpowiedzialny przed sobą samym, nie przed "bogiem", czy historią, czy narodem, czy czymkolwiek innym.
>
Oj, dojrzałośc to slowo wzgledne. Niejeden uwazajacy się za dojrzałego nie ma pojęcia o odpowiedzialnosci!

>>>Człowiek w pełni dojrzały, moim zdaniem, to człowiek odpowiedzialny przed sobą samym, nie przed "bogiem", czy historią, czy narodem, czy czymkolwiek innym.
>>Oj, dojrzałośc to slowo wzgledne. Niejeden uwazajacy się za dojrzałego nie ma pojęcia o odpowiedzialnosci!

A czy ja powiedziałem, że człowiek dojrzały to człowiek "uważający się za dojrzałego"?
Zarysowałem tylko czym, moim zdaniem, charakteryzuje się dojrzałość.

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>Odpowiedzialność ściśle wiąże się z rozmiarem wiedzy o swoim położeniu. Im człowiek mniej wie tym jest mniej odpowiedzialny. A ilu ludzi chce naprawdę poznać prawdę o sobie, CAŁĄ prawdę? Wolą przyjmować to co ktoś im daje, jakieś stwierdzenia, jakieś "prawdy objawione", a potem chcą być rozliczani ze swoich czynów przez "kogoś' lub "coś" w co wierzą. A jeśli nie ma Boga to kto ich rozliczy?
A jak oceniasz swoją wiedzę? Skoro z taką łatwością rozprawiasz się z wiedzą innych.
>Gdzie jest ich własne sumienie? Człowiek w pełni dojrzały, moim zdaniem, to człowiek odpowiedzialny przed sobą samym, nie przed "bogiem", czy historią, czy narodem, czy czymkolwiek innym.
a czy odpowiedzialność przed Bogiem i samym sobą się wyklucza?
>Skoro to ja mam przeżyć swoje życie jak najlepiej to przed sobą odpowiadam za swoje czyny, ponieważ to one mają największy wpływ na moje życie, kropka.
Zgadzam się w pełni z Tobą dodając - i przed Bogiem.
Reasumując, podwójna motywacja

>>Odpowiedzialność ściśle wiąże się z rozmiarem wiedzy o swoim położeniu. Im człowiek mniej wie tym jest mniej odpowiedzialny. A ilu ludzi chce naprawdę poznać prawdę o sobie, CAŁĄ prawdę? Wolą przyjmować to co ktoś im daje, jakieś stwierdzenia, jakieś "prawdy objawione", a potem chcą być rozliczani ze swoich czynów przez "kogoś' lub "coś" w co wierzą. A jeśli nie ma Boga to kto ich rozliczy?
>A jak oceniasz swoją wiedzę? Skoro z taką łatwością rozprawiasz się z wiedzą innych.

Nie rozprawiam się z wiedzą tylko przekonaniem, że się tą wiedzę posiada. Jak oceniam swoją wiedzę? Na pewno nie wiem ogromnej ilości rzeczy, a im więcej poznaję tym więcej też widzę ile jest jeszcze rzeczy do poznania. Staram się nie mylić wiedzy o czymś z wiarą w coś, ponieważ to pierwsze opiera się na dowodach a drugie nie. Może nawet wierzę w istnienie Boga ale nie będę nikomu wpierał, tak jak Rozumek, że WIEM, że on istnieje, i że NA PEWNO mnie, czy innych osądzi. Staram się nie mylić subiektywnego z obiektywnym.

>a czy odpowiedzialność przed Bogiem i samym sobą się wyklucza?

Nie wiem czy bóg istnieje, dlaczego mam więc starać się być odpowiedzialnym wobec czegoś, czego istnienia nie mogę stwierdzić? Czy w tym przypadku brzytwa Okhama nie obowiązuje? Czy "posiadanie" boga, któremu zawierza się swoje życie jest obowiązkiem?
Czy naprawdę wiara w człowieka nie wystarcza?

>>Skoro to ja mam przeżyć swoje życie jak najlepiej to przed sobą odpowiadam za swoje czyny, ponieważ to one mają największy wpływ na moje życie, kropka.
>Zgadzam się w pełni z Tobą dodając - i przed Bogiem.

Jeśli tego potrzebujesz, proszę bardzo. Mi odpowiedzialność przed bogiem nie jest potrzebna.

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>Jeśli tego potrzebujesz, proszę bardzo. Mi odpowiedzialność przed bogiem nie jest potrzebna.
Nikomu nie jest (przed nikim). Każdemu wygodnie byłoby nie odpowiadać. Niestety, nie mamy wyboru, bo wolną wolę mamy wyłącznie na poziomie decyzji, a nie jej skutków.

>>Jeśli tego potrzebujesz, proszę bardzo. Mi odpowiedzialność przed bogiem nie jest potrzebna.
>Nikomu nie jest (przed nikim). Każdemu wygodnie byłoby nie odpowiadać. Niestety, nie mamy wyboru, bo wolną wolę mamy wyłącznie na poziomie decyzji, a nie jej skutków.

Oczywiście chdzi Ci o to, że nie mamy wyboru i musimy odpowiadać przed BOGIEM?
Z tą wolną wolą, to obawiam się że nawet na poziomie decyzji jest z nią kiepsko, a za skutki oczywiście tak czy inaczej odpowiadamy, na różnych poziomach, może nawet boskim ale na to nie mam dowodów na istnienie tego poziomu, więc go wyłączam. A 2 powód jest taki, że jego istnienie nie jest niezbędne do tego, by człowiek mógł żyć szczęśliwie. Człowiek ma władzę do tego, by zbudować dla siebie dobry świat, bez żadnej ingerencji z góry.

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>>>Jeśli tego potrzebujesz, proszę bardzo. Mi odpowiedzialność przed bogiem nie jest potrzebna.
>>Nikomu nie jest (przed nikim). Każdemu wygodnie byłoby nie odpowiadać. Niestety, nie mamy wyboru, bo wolną wolę mamy wyłącznie na poziomie decyzji, a nie jej skutków.
>Oczywiście chdzi Ci o to, że nie mamy wyboru i musimy odpowiadać przed BOGIEM?
>Z tą wolną wolą, to obawiam się że nawet na poziomie decyzji jest z nią kiepsko,
Tylko u tych, którym zachciewa się pełnić rolę Boga wobec innych i całego Świata. Ci, którzy nie mają takich aspiracji, nie mają też kłopotu z wolną wolą na poziomie decyzji.
>a za skutki oczywiście tak czy inaczej odpowiadamy, na różnych poziomach, może nawet boskim ale na to nie mam dowodów na istnienie tego poziomu, więc go wyłączam.
A ja ci radzę nie wyłączać i nie poszukiwać namacalnych dowodów, czyli nie być głupim i przed szkodą i po niej (tak, jak to większość Polaków robi).
> A 2 powód jest taki, że jego istnienie nie jest niezbędne do tego, by człowiek mógł żyć szczęśliwie. Człowiek ma władzę do tego, by zbudować dla siebie dobry świat, bez żadnej ingerencji z góry.
No to chyba trzeba Cię wystrzelić w kosmos i sobie zbuduj. I żyj szczęśliwie. I nadal wierz, że Wszechświat stworzony został przez człowieka. I człowiek ustala rządzace nim zasady.

>>a za skutki oczywiście tak czy inaczej odpowiadamy, na różnych poziomach, może nawet boskim ale na to nie mam dowodów na istnienie tego poziomu, więc go wyłączam.
>A ja ci radzę nie wyłączać i nie poszukiwać namacalnych dowodów, czyli nie być głupim i przed szkodą i po niej

Bo co, Bóg mnie osądzi? Proszę mi nie radzić. Jak chcesz, to uważaj sobie, że Bóg jest samą prawdą, "jedyną, która nas wyzwoli". Dla mnie jest tylko ideą stworzoną przez człowieka dla takich, czy innych celów.

>> A 2 powód jest taki, że jego istnienie nie jest niezbędne do tego, by człowiek mógł żyć szczęśliwie. Człowiek ma władzę do tego, by zbudować dla siebie dobry świat, bez żadnej ingerencji z góry.
>No to chyba trzeba Cię wystrzelić w kosmos i sobie zbuduj.

Jeszcze jedna różnica między nami. Ja nikogo nie chcę wystrzelić w kosmos tylko dlatego, że nie chce uwierzyć w to w co wierzę.

>I żyj szczęśliwie. I nadal wierz, że Wszechświat stworzony został przez człowieka.

Nigdy nie twierdziłem, że wszechświat został stworzony przez człowieka. Nie wiadomo nawet czy "Akt Kreacji" w ogóle miał miejsce. W innym poście twierdzisz, że Wszechświat i czas jest nieskończony, to chyba oznacza iż nie ma początku ani końca, czyż nie?

>I człowiek ustala rządzace nim zasady.

Człowiek podlega wielu siłom, naturze swojej jak i go otaczającej, oraz swemu umysłowi. Myślę, że znajomość tych sił jest wystarczająca by dobrze żyć. Przykazanie "Nie zabijaj" wcale nie musi pochodzić od Boga. Człowiek sam jest w stanie stwierdzić, że śmierć przynosi ból, nie potrzebuje do tego siły wyższej. Wielu ludzi przeżyło swoje życie, bez imienia boga na ustach i było szczęśliwych. A to co się z nimi stało po śmierci mieści się tylko w sferze spekulacji. ( Tak myślę, żeby nie było iż wtłaczam komuś na siłę prawdy objawione. )

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie.
W.Stoczkowski

>Nie jestem pewien. Wierzący przenosi odpowiedzialność za swoje życie na obiekt swojej wiary. Jeśli wierzysz w siebie przenosisz odpowiedzialność na siebie, jeśli wierzysz w boga przenosisz odpowiedzialność na boga.
>
Wcale nie przenosi sie odpowiedzialności za swoje zycie na Boga, bo to my zachowujemy sie w dany sposób a nie On i nie możemy mówić, ze On jest za to odpowiedzialny. Nie obarczam Go odpowiedzialnością za moje postepowanie.

>>Nie jestem pewien. Wierzący przenosi odpowiedzialność za swoje życie na obiekt swojej wiary. Jeśli wierzysz w siebie przenosisz odpowiedzialność na siebie, jeśli wierzysz w boga przenosisz odpowiedzialność na boga.
>>Wcale nie przenosi sie odpowiedzialności za swoje zycie na Boga, bo to my zachowujemy sie w dany sposób a nie On i nie możemy mówić, ze On jest za to odpowiedzialny. Nie obarczam Go odpowiedzialnością za moje postepowanie.

Czy twierdzę gdzieś, że to nie my zachowujemy się w dany sposób? Dobrze wiedzieć, że należysz do tych ludzi, którzy biorą odpowiedzialność za swoje życie, ale zobacz ile jest takich osób, które swoje czyny przypisują innym, mówią: "to jego/jej wina"? Gwałciciel, który mówi że ona go "sprowokowała", zabójca mówiący; "sam się prosił", czy z lżejszej strony pięciolatek mówiący iż jego samochodzik "sam się zepsuł". Jeden człowiek potrafi operować na wielu poziomach, na jednym potrafi być odpowiedzialny za siebie na innym nie. np; w drobnych sprawach odpowiada za siebie, a w większych przenosi odpowiedzialność na innych. Jeden i ten sam człowiek potrafi się skrajnie różnie zachowywać. A bóg to "najwyższy" poręczyciel.

---

Jest ogromna różnica między tym który wie, że wierzy, a tym który wierzy, że wie
W.Stoczkowski

>Jakie to przykre, że ów Bóg - mamusia permanentnie ignoruje swoje dzieci, które nawet nie wiedzą czy ta mamusia w ogóle egzystuje.
>Snują te swoje wizje idealnej mamusi jak biedne sieroty porzucone w domach dziecka, kochają mamusię, która ich olewa, marzą o tym jak to będzie, gdy już tę mamusię spotkają.

może i masz rację. teraz pozostaje Ci tylko cieszyć się, że nie jesteś jedną z takich sierotek. Powiedz mi tylko co w tym złego, ty też na pewno masz marzenia i plany które pozwalają przetrwać kolejny dzień. Też potrzebyjesz nadziei, że nadejdzie jakieś jutro i że ktoś z Tobą będzie, kiedy będziesz tego potrzebował. Jeśli nie ma nikogo innego lub jeśli ci, którzy są nie są w stanie Cie wesprzeć, czemu wiara nie może dodać Ci sił? Nawet jeśli okaże się, że nie ma Boga, to ci, którzy w niego wierzyli przekonają się o tym dużo później niż ci którzy nigdy go sobie nie wymyślili. Niektórzy nie potrafią wierzyć w siebie i w ludzi, z różnych przyczyn. I chyba lepiej dla nich, żeby wierzyli w Boga niż żeby nie wierzyli w nic.

>Niektórzy nie potrafią wierzyć w siebie i w ludzi, z różnych przyczyn. I chyba lepiej dla nich, żeby wierzyli w Boga niż żeby nie wierzyli w nic.
Czy wiara w Boga niweluje niewiarę w siebie i innych? Czy wyczekiwanie na "życie o życiu" polepsza życie "tu i teraz"? Czy wyznawcy Rydzyka są ludźmi szczęśliwymi? A to przecież wręcz "podręcznikowy" przykład niewiary w siebie i ludzi.

>Czy wiara w Boga niweluje niewiarę w siebie i innych?

Nie (chociaż może czasem), ale może wesprzeć, pomóc znieść samotność, dać nadzieję, nadać sens życiu.

>Czy wyczekiwanie na "życie o życiu" polepsza życie "tu i teraz"?
wiara nie wiąże się tylko z wyczekiwaniem na to co po śmierci

>Czy wyznawcy Rydzyka są ludźmi szczęśliwymi? A to przecież wręcz "podręcznikowy" przykład niewiary w siebie i ludzi.

hmmm, nie mam pojęcia, on za to na pewno jest...Można przypuszczać, że w swoim przekonaniu są szczęśliwi. Nie wiem, czy wierzą w Boga. Na pewno wierzą w Rydzyka i czują się z tego powodu wyjątkowi, co w sumie jakby na to nie patrzeć, nadaje jakiś sens ich życiu: muszą pracować( lub oszczędzać emeryturę), żeby mieć co wysłać na radio czy móc odmówić modlitwę przez telefon, muszą wstać rano, włączyć telewizor i posłuchać, co też ojciec dyrektor ma do powiedzenia i inne takie.

>>Czy wyznawcy Rydzyka są ludźmi szczęśliwymi? A to przecież wręcz "podręcznikowy" przykład niewiary w siebie i ludzi.

>hmmm, nie mam pojęcia, on za to na pewno jest...Można przypuszczać, że w swoim przekonaniu są szczęśliwi. Nie wiem, czy wierzą w Boga. Na pewno wierzą w Rydzyka i czują się z tego powodu wyjątkowi, co w sumie jakby na to nie patrzeć, nadaje jakiś sens ich życiu: muszą pracować( lub oszczędzać emeryturę), żeby mieć co wysłać na radio czy móc odmówić modlitwę przez telefon, muszą wstać rano, włączyć telewizor i posłuchać, co też ojciec dyrektor ma do powiedzenia i inne takie.

Przyznam szczerze, że Radio Maryja jako takie nie jest złe, ale ojciec Rydzyk poprostu jest chciwy i lubi Mercedesy.
Nie istnieje coś takiego jak wyznawcy Rydzyka.
To, że go bronią, nie oznacza, że czują się z tego powodu wyjątkowi, ani też że nadaje im to sens życia.

---

omnes qui acceperint gladium, gladio peribunt

>Uważam z calym przekonaniem, że warto wierzyć
ok
> a po
>przeczytaniu tekstów paru osób jeszcze bardziej utiwerdzam
>sie w tym przekonaniu.
ok
> Nie ma znaczenia w jakiego Boga
>wierzę, ważne jakim staje sie czlowiekiem pod Jego wpływem.
ok
>Mam cel w zyciu, mam zasady i nimi sie kieruję.
ok
> Nie chcę
>nikogo obrazać jak robia to niektóre tu osoby...
ok
>Wiara jest czlowiekowi potrzebna, bo pozwala widzieć świat
>i ludzi w innych kolorach
nie ok
> i czuc się szczęśliwym
nie ok, bo tak samo działają narkotyki
>Warto wierzyć bo Bóg zawsze cię wysłucha
taniej nosić ze sobą misia przytulankę
> a wszystko zależy
>od nas co z ta wiarą zrobimy, jak ją wykorzystamy.
ok
> Jak
>widac wiele ludzi nie porafi tego wykorzystac i stają się
>pełni żalu do Boga-niewiadomo dlaczego
wiadomo dlaczego- bóg ich zawodzi; czasem oczekuje się więcej niż tylko słuchanie
> a warto czasem
>przyjrzec sie swojemu zachowaniu...
ok
Pozdrawiam

> Nie ma znaczenia w jakiego Boga
>wierzę, ważne jakim staje sie czlowiekiem pod Jego wpływem.
Ja jestem niewierzący. Nikomu nie wyrządzam krzywdy, zresztą czym? tym że nie pójdę w niedzielę do kościoła?
>Mam cel w zyciu, mam zasady i nimi sie kieruję. Nie chcę
>nikogo obrazać jak robia to niektóre tu osoby...
jest pewna grupa osób wierzących która bije rekordy w obrażaniu.
>Wiara jest czlowiekowi potrzebna, bo pozwala widzieć świat
>i ludzi w innych kolorach i czuc się szczęśliwym.
Acha, zlikwidujmy całą współczesną medycynę, w ogóle naukę, cofnijmy się do poziomu ludzi pierwotnych, wtedy bbędziemy żyć w zgodzie z Kościołem. Wszak on niejednokrotnie walczył z nauką a i teraz krytykuje tych którzy chcą być wolni, niezależni i szczęśliwi za relatywizm.
>Warto wierzyć bo Bóg zawsze cię wysłucha a wszystko zależy.
Wierzyć można.
>od nas co z ta wiarą zrobimy, jak ją wykorzystamy. Jak
>widac wiele ludzi nie porafi tego wykorzystac i stają się
>pełni żalu do Boga-niewiadomo dlaczego a warto czasem
>przyjrzec sie swojemu zachowaniu...
Ja tam do niego żalu nie mam bo jestem niewierzący.