Imagine there's no heaven,
It's easy if you try,
No hell below us,
Above us only sky,
Imagine all the people
living for today...

Imagine there's no countries,
It isn't hard to do,
Nothing to kill or die for,
No religion too,
Imagine all the people
living life in peace...

Imagine no possesions,
I wonder if you can,
No need for greed or hunger,
A brotherhood of man,
Imagine all the people
Sharing all the world...

You may say Im a dreamer,
but Im not the only one,
I hope some day you'll join us,
And the world will live as one.

[john lennon, imagine]

Kościół nie jest potrzebny. W tym momencie religie w ogóle nie są potrzebne w kształtowaniu moralności człowieka.
Zasady 'moralne' wypływają tak naprawdę z prawa naturalnego, które [my, ludzie] zrozumieliśmy wystarczająco (choć nie w całości). Uważam, że religie kłamią, mamią i kradną oraz są źródłem NIENAWIŚCI między ludźmi.
Kościół jest skostniałą, zacofaną ideologicznie, naukowo i MORALNIE instytucją. Gdyby nie wrogowie Kościoła, to do dziś żylibyśmy w średniowieczu.

---

Jeżeli, co daj Bóg, Boga nie ma, to chwała Bogu. Ale jeśli, nie daj Boże, Bóg jest, to niech nas ręka boska broni.

"W tym momencie religie w ogóle nie są potrzebne w kształtowaniu moralności człowieka."

Pan raczy żartować! To od tysiącleci źródło moralności każdej kultury? Prosze się głębiej zastanowić nad historią ludzkości i nadrobić zaległości!
Religie są niezbędne w kształtowaniu moralności i jeszcze długo długo będą. Jeśli nie zawsze. Bez religii oraz wiary w życie pośmiertne wszyscy pragnęliby tylko jak najwięszej doczesnej realizacji, a ponieważ nikt nie karałby za zło to wszyscy dążyliby za wszelką cenę do osiągnięcia doczesnej szczęśliwości nie licząc się z interesami innych (bo po co?).

Czy nie doprowadziłoby to do chaosu na całym świecie??

> ponieważ nikt nie karałby za zło to wszyscy dążyliby za wszelką cenę do osiągnięcia doczesnej szczęśliwości nie licząc się z interesami innych (bo po co?).
>Czy nie doprowadziłoby to do chaosu na całym świecie??

O prawie i sądach słyszał?

Z mojego punktu widzenia skrajna antykoscielnosc ma miejsce pomiedzy odkryciem drugiego oblicza tej instytucji religijnej, a wyksztaltowaniem racjonalnych pogladow. Podspiewujac niejako za "Perfektem": "gdy emocje juz opadna, jak po wielkiej bitwie kurz", gdzie owa bitwa i kurz to wlasnie walka ideologiczna, niejako stan nieustalony pomiedzy starym ja, a nowym. To chyba typowe dla kazdego, kto z ubezwlasnowolnionego katolika zmienia sie w jednostke autonomiczna intelektualnie, nie podlegajaca dogmatom. Zatem zanim czlowiek wyksztaltuje poglad neutralny wzgledem kosciola i dojdzie do wniosku, ze likwidacji tej organizacji predzej czy pozniej towarzyszyc bedzie powstanie innej, analogicznej w caloksztalcie, musi sie troche poscierac - zarowno z fanatykami, jak i z samym soba. Pozniej moze byc juz tylko dobrze, bo duch swiety zawstydzony ulotni sie z katedr i kosciolow, pozostawiajac po sobie jedynie akustyczne przestrzenie dla poglosow barokowej( i nie tylko) architektury.

nie rozumiem czemu sądzi się,że Kościół nakazuje wiernym wierzyć we wszystko co głosi bez sprzeciwu czy wręcz na slepo.to jest nieporozumienie.nie ma czegoś takiego jak ślepa wiara,jest to nie tylko niegodne człowieka wierzącego,ale podstawą opowiedzenia się za Bogiem jest świadomy i wolny wybór.ktoś kto nie potrafi uzasadnić(nie udowodnić) swojej wiary wykazuje tym samym,że nie wierzy naprawdę.wiara to nie wierzenie wbrew rozumowi i doświadczeniu w jakieś zjawy niematerialne.analogicznie,jesli ktoś zostaje a-teistą to nie czyni tego nierozumnie i bez powodów,pomijając oczywiście tych,którzy tylko rezygnują z religii nie podważając jej.

Kościół zakłada,że jesli ktoś wierzy to wierzy z wyboru i jest wierzącym na poważnie,a więc żyjącym wiarą,relacją do Boga,refleksją nad sprawami religii i świata w perspektywie religijnej.to,że większośc ludzi czyni inaczej jest własnie problemem i ujmą,a nie normą i powinnością.

nie ma czegoś takiego jak Kościół w ogóle,Kościół to ludzie,wspólnota wierzących.prawdy,które głosi nie są abstrakcyjne i niezrozumiałe,ale wynikają jedna z drugiej.wierzącemu nikt nie narzuca jakichś prawd obcych,niezrozumiałych.jeśli np.zostaję uczniem Chrystusa,to wierzę w Jego synostwo Boskie,równość z Ojcem,a więc w Jego boskosć,wiem,a nie wierzę,że zostawił "pamiątkę",aby spożywać go pod postacią chleba i wina,a więc uznaję mszę św.za ustanowioną przez Niego a nie Kościół,wierzę w Zmartwychwstanie,bo to nalezy do istoty Jego życia i misji i mówi o tym Ewangelia a przed śmiercią On sam je zapowiadał,itd.
gdzie tu w takim razie miejsce na wierzenie w coś slepo i wbrew sobie,bo tak każe Kościół?jeśli nie jestem wierzący to nie przyjmuję tych wszystkich rzeczy z definicji,jeśli jednak wierzę to własnie wierzę dobrowolnie i świadomie z definicji,a nie dlatego,że tak trzeba,w rzeczy które są jednoscią i wynikają z siebie,są spójne - uznaję je za prawdziwe w sposób wolny i świadomy i własnie dlatego jestem "wierzącym".to mnie definiuje jako człowieka wiary własnie.Kościół jest tym co ja tworzę jako wierzący,nie jest czymś z zewnątrz jako jakaś Wyrocznia podająca mi obce rzeczy do wierzenia.

>Kościół jest tym co ja tworzę jako wierzący,nie jest czymś z zewnątrz jako jakaś Wyrocznia podająca mi obce rzeczy do wierzenia.
   Dobrze, że utożsamoasz się ze Swoim Kościołem, ale czy bierzesz na siebie odpowiedzialność, za jego pomyłki i czasem zbrodnie? Po owocach ich poznacie, prawda?

---

Bądź zimny albo gorący
letniego wypluję z ust moich