Hej
chciałem z kimś podyskutować na temat chrześcijaństwa i tego cie się dzieje z katolicyzmem w ostatnich latach. Nie chcę jednak słuchać argumentów typu: wszyscy księża to pedały czy kolejnych ataków na Radio Maryja, chociaż akurat ta rozgłośnia obrazuje poważny problem polskiego katolicyzmu tzn. porazke kosciolow nie tak radykalnych jak RM, czyli praktycznie rzecz ujmujac, nie zapewnienie osobom starszym, pokrzywdzonym, strachliwym, zranionym odpowiedniego moralnego podparcia.
Przeczytałem większość artykułów o Kościele w serwisie. Trochę niepokoi mnie fakt, że częśc artykułów zionęła otwartą nienawiścią do kleru, kościoła i wszystkiego co z tym związane. Ja też krytykuje wiarę, ale nie chciałbym zachowywać się jak Wolter i szerzyć nienawiść do religii.
Ktoś może mi zarzucić że w swojej krytyce zbyt mocno wyręczam się Nietschem, jednak fakt jest faktem, przedstawił on do tej pory możliwie najbardziej skuteczną krytykę chrześcijaństwa.
1. Uważam, że pokora i akceptacja cierpienia, która jest akcentowana wielokrotnie w Piśmie Świętym prowadzi nie do umocnienia charakteru, lecz do jego osłabienia, uczy nieporadności, niezaradności, ofiarności, słabości. Ktoś rzucony w błoto nie powinien czekać na Boga, tłumacząc sobie swoją porażkę karą, lub wolą Boga, powinien wstać, przestać się modlić i zrobić coś ze swoim życiem, gdyż łatwiej jest odmawiać pacierz i klepać modlitwy, niż zastanowić się nad swoim postępowaniem, rozebrać psychologicznie swoją osobowość tak daleko jak tylko można (wszystkiego odkryć nie sposób) i poczynić konkretne ruchy.
2. Idea nagrody i kary jest zła, ponieważ przeczy idei uczynków czysto miłosiernych, a zatem każdy uczynek przez samą istotę możliwości nagrody jest egoistyczny, a egoizm kłóci się z nauką kościoła (7 grzechów głównych).
3. Biało Czarny obraz świata jest zły, a leży u podstawy nauki Kościoła. Świat jest przez całą swoją historię rozdarty pomiędzy szatanem (złem) a Bogiem (dobrem). Biało czarne podziały świata prowadzą w konsekwencji do faszyzmu i nazizmu. Uważam, że jeżeli stwierdzimy ze ktoś np. grupa X jest zła to a) możemy łatwo zrzucić winę na tą grupę, wywyższając przez to siebie i usprawiedliwiając własne lenistwo w kwestii poprawy świata i siebie; b) bardzo łatwo możemy stwierdzić, że gdyby zabrakło grupy X, świat byłby lepszy, bielszy, mniej czarny. Stąd do krok do prawdziwego faszyzmu, który wepchał miliony Żydów do komór gazowych.
4. Kościół zrzuca wszystkich do jednego worka, co ma wady dla inteligencji, która widzi i wie więcej i co ma zalety dla słabeuszy, którzy podciągają się do przeciętnej. Ścinanie wszystkich głów tak, żeby wyrównać poziom działa destrukcyjnie na jakość wspólnoty, tak jak za komunizmu w ZSRR Stalin mordował po kolei wszystkich inteligentniejszych od siebie, tak samo tutaj odważni, inteligentni, myślący niezależnie, otwarci na nowe myśli i poglądy, nie zamknięci hermetycznie w ideologii chrześcijańskiej, zadający trudne pytania, krytykujący są zagrożeniem dla panującego układu i to właśnie tych, boi się masa, która zamiast działać i rozwijać się emocjonalnie modli się bezmyślnie, uczy i podejmuje walkę na hasła, lub pokłada po sobie ręce w geście pokory na wyroki Boskie. Efekt jest taki, że masy głupieją coraz bardziej, podczas gdy intelektualiści, albo tłumią swoje myśli i wchodzą w masę, albo odchodzą z Kościoła, przez co ten staje się jeszcze bardziej dewotyczny, pusty i chory.
5. Propagowanie jednej, najlepszej i stale aktualnej wizji świata jest zły, gdyż prowadzi do ukrywanej, choć jak myślę, prawdziwej pogardy do religii czy ideologii prezentujących odmienną od chrześcijaństwa doktrynę. Jedna wizja świata jest wspaniała dla ludzi, którzy nie mają pomysłu na własną i nie mają pomysłu jak mogliby samemu poprawić swoje życie, oraz gubią się w morzu ideologii i potrzebują jednej, która zastępuje wszystkie inne, czyli pasuje miernocie i słabeuszom.

Zeby nie uslyszec, ze krytykowac i burzyć jest łatwo, postanowiłem przedstawić moim zdaniem alternatywę dla powyższych 5 punktów.
1. walcz o swoje życie, bo tylko ty jesteś za nie odpowiedzialny. Nikt nie panuje nad twoim życiem, zalezy ono tylko od twoich wyborów, pasji, talentów, pracy, zaangażowania. Nie bądź pokorny wobec cierpienia. Jeżeli spotka cię cierpienie rozbierz zdarzenie na czynniki pierwsze i dojdź dlaczego, wyznacz cele i do nich podążaj aż je osiągniesz. Nie akceptuj cierpienia, wyciągnij z niego wnioski i zamień wady na zalety.
2. Ważniejsze jest, żeby robić coś z autentyczną pasją i zapałem, tylko wtedy można osiągnąć prawdziwy, głęboki sukces. Szlachetnym podejściem jest podejście, w którym widzi się tylko cel jako cel, nie zaś cel jako środek do kolejnego celu np. popularności, utwierdzenia innych w swojej mądrości, lecz aby pokonać własne, osobiste granice i rozwinąć się jako człowiek.
3. Powinniśmy dostrzegać ciemne i jasne strony sytuacji. Obie zamieniać na lepsze poprzez zdiagnozowanie problemu i wyciągnięcie wniosków. Powinniśmy traktować każdy przypadek wymagajacy moralnej oceny za nowy, korzystać z norm moralnych jednak przyjmować przy ocenie napływające oceny z różnych źródeł (tych, które krytykują daną ocenę i tych, które afirmują), żeby jak najbardziej zbliżyć się do obiektywizmu.
4 i 5. powinniśmy czerpać wiedzę i mądrość z różnych źródeł, gdyż prawda jest zawsze pośrodku. Zdobyć niezbędną wiedzę z zakresu filozofii, teologii, psychologii, historii i socjologii by poznać wszystkie możliwości i elementy, z których można budować własne przekonania, konfrontując je z tym, co stworzono w przeszłości, wystrzegając się błędów i sprzeczności poprzedników. Nie bać się łączyć różnych poglądów. rozwijać indywidualność, nie bać się własnego zdania i myśli, uodparniać się na krytykę. Słuchać poglądów jednych i drugich. Zanalizować swój charakter i odpowiedzieć indywidualnie na najważniejsze pytania. Samemu stworzyć na nie odpowiedz. Przyjąć te wartości, w które wierzymy szczerze, nie z przymusu.
Pozdrawiam