"W najbliższy weekend będziemy świętować Międzynarodowy Dzień Praw Człowieka - rocznicę jednego z wielkich osiągnięć ostatniego stulecia.

Począwszy od 1947 roku delegaci reprezentujący sześć kontynentów zaangażowali się na rzecz przygotowania projektu deklaracji, której ostatecznym celem miało być otoczenie czcią podstawowych praw i wolności wszystkich ludzi. W następstwie II wojny światowej wiele krajów domagało się tego rodzaju gwarancji, aby zapobiec przyszłym aktom okrucieństwa i objąć ochroną wrodzone człowieczeństwo i godność wszystkich ludzi. Wkrótce delegaci przystąpili do pracy. Prowadzili dyskusje, dokonywali zapisów i ich korekt, ponownie je przeglądali, przepisywali, i tak przez tysiące godzin. Uwzględniali sugestie i propozycje poprawek zgłaszane przez rządy, organizacje i osoby prywatne z całego świata.

O trzeciej nad ranem dnia 10 grudnia 1948 roku, po niemal dwóch latach pracy nad projektem tekstu i jednej długiej nocy pełnej dyskusji, przewodniczący Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych zarządził głosowanie nad ostateczną wersją tekstu. Czterdzieści osiem krajów głosowało za, sześć wstrzymało się od głosu, żaden nie był przeciw. W ten sposób przyjęto Powszechną Deklarację Praw Człowieka. Dokument ten głosi pewną prostą, lecz potężną ideę: Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi w swojej godności i prawach. Wraz z tą deklaracją stało się jasne, że to nie rządy nadają ludziom owe prawa, ale są one przyrodzone wszystkim ludziom. Wobec tego nie ma znaczenia, w jakim kraju mieszkamy, kim są nasi przywódcy, a nawet to, kim sami jesteśmy. Owe prawa nam przysługują, ponieważ jesteśmy ludźmi. A ponieważ posiadamy prawa, rządy są zobowiązane, by je chronić.

W ciągu sześćdziesięciu trzech lat, które upłynęły od przyjęcia tej deklaracji wielu narodom udało się dokonać wielkich postępów w przekształcaniu ludzkich praw w ludzką rzeczywistość. Krok po kroku przeszkody, które niegdyś nie pozwalały ludziom cieszyć się pełnią wolności, pełnią godności i pełnią przywilejów płynących z człowieczeństwa - upadały. W wielu miejscach zniesiono rasistowskie prawa, znoszono prawne i społeczne praktyki sprowadzające kobiety do statusu obywateli drugiej kategorii, zabezpieczano przedstawicielom mniejszości religijnych możliwość swobodnego wyznawania wiary.

W większości przypadków postęp nie był wcale osiągany łatwo. Ludzie walczyli, organizowali się, toczyli kampanie - na publicznych placach i w miejscach prywatnych - by doprowadzić nie tylko do odpowiednich zmian w prawie, ale również w sercach i umysłach. Dzięki pracy całych pokoleń miliony ludzi, które niegdyś żyły w cieniu niesprawiedliwości, mogą obecnie w swoich społeczeństwach korzystać z większej wolności i w pełniejszy sposób uczestniczyć w ich życiu politycznym, gospodarczym i społecznym.

Współcześnie - jak wszyscy wiecie - nadal pozostaje wiele do zrobienia, aby zagwarantować uczestnictwo w tym zobowiązaniu, w tej rzeczywistości i w tym postępie wszystkim ludziom. Dziś chcę pomówić o pracy, która stoi przed nami w dziedzinie ochrony jednej grupy ludzi, której ciągle odmawia się praw człowieka w zbyt wielu rejonach świata. Pod wieloma względami stanowią oni niewidzialną mniejszość. Są zatrzymywani, bici, terroryzowani, traceni. Wielu jest traktowanych z pogardą i przemocą przez współobywateli, gdy władze powołane do tego, by ich ochronić, zdają się nie zauważać problemu lub często nawet mają swój udział szykanach. Odmawia się im możliwości zdobycia zatrudnienia i wykształcenia, zmusza się ich do opuszczenia miejsca zamieszkania a nawet wyjazdu z kraju, a także do zaprzeczania i wypierania własnej tożsamości, by uniknąć narażenia na niebezpieczeństwo.

Mówię o osobach GLBT, o istotach ludzkich, które rodzą się wolne i posiadają prawo do równości i godności, i które mają prawo się domagać przestrzegania tych praw, co nadal pozostaje jednym z wyzwań w dziedzinie praw człowieka w naszych czasach. Podejmuję ten temat doskonale wiedząc, że w dziedzinie przestrzegania praw człowieka osób homoseksualnych sytuacja w moim własnym kraju jest daleka od doskonałości. Do 2003 roku homoseksualizm nadal pozostawał przestępstwem w niektórych rejonach naszego kraju. Wielu Amerykanów LGBT staje się ofiarami przemocy i szykan, a dla niektórych, w tym wielu młodych ludzi, znęcenie się nad nimi i wykluczenie są codziennymi doświadczeniami. Tak jak wszystkie inne narody, powinniśmy pracować więcej dla ochrony praw człowieka w naszych własnych krajach".

Hillary Clinton - Pałac Narodów - Genewa - Szwajcaria - 6 grudnia 2011



Źródło: www.state.gov/secretary/rm/2011/12/178368.htm