>To nie są śledzie z czekoladą. Nie zauważyłeś, że CAŁY tytuł jest po angielsku?

   Nieprawda, nie cały. Gdy przyjmiesz, że "Bielsko-Biała", zgodnie z zasadami, została zapisana w transkrypcji polskiej, to zgodnie z tymiż zasadami, stanowi ona cząstkę polszczyzny, nie zaś angielszczyzny.

   Swoją drogą, w twojej literackiej polszczyźnie zauważyłem liczne braki interpunkcyjne.
.

>>To nie są śledzie z czekoladą. Nie zauważyłeś, że CAŁY tytuł jest po angielsku?
>   Nieprawda, nie cały. Gdy przyjmiesz, że "Bielsko-Biała", zgodnie z zasadami, została zapisana w transkrypcji polskiej, to zgodnie z tymiż zasadami, stanowi ona cząstkę polszczyzny, nie zaś angielszczyzny.   Swoją drogą, w twojej literackiej polszczyźnie zauważyłem liczne braki interpunkcyjne.

Może właśnie dlatego, że nie cały czas mobilizuję się do 100% poprawności. Przykładam się, kiedy jest to istotne.
>.
>

>Może właśnie dlatego, że nie cały czas mobilizuję się do 100% poprawności. Przykładam się, kiedy jest to istotne.

   Rozumiem. Kropka w kropkę powiedziała tak moja znajoma, sprawczyni wypadku na drodze.
.

>>Może właśnie dlatego, że nie cały czas mobilizuję się do 100% poprawności. Przykładam się, kiedy jest to istotne.
>   Rozumiem. Kropka w kropkę powiedziała tak moja znajoma, sprawczyni wypadku na drodze.
>.
W warstwie językowej nie ma takiego zagrożenia.
Mobilizujemy się kiedy trzeba. Oszczędność czasu i energii.
>

>Oszczędność czasu i energii.
Najwydajniejsze energetycznie jest pisanie w języku ojczystym. Polecam serdecznie.

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

>>Oszczędność czasu i energii.
>Najwydajniejsze energetycznie jest pisanie w języku ojczystym. Polecam serdecznie.
>

---

Pozdrowienia,
>IQ955. [Marek Czeszek]
Niekoniecznie. Mam dwa języki ojczyste. Ale nie warto już dłużej tego roztrząsać. Rozumiem punkt widzenia Panów, nie spieram się, ale też zbędne jest udowadnianie wyższości jednego sposobu komunikowania nad drugim, tym bardziej, że jak zaznaczałam, nie jest to zjawisko naganne jak np wulgaryzmy.

   Rozumiem: rzecz nie polega na tym, kto ma słuszność, lecz na tym, kto ma ją ostatni.

   Cytat: "Rozumieć kobietę? Można, ale po co?"
.

>   Cytat: "Rozumieć kobietę? Można, ale po co?"

   Zbysławie, wielce zatroskanam, że tak nisko oceniasz kobiety. Jedna z nich wszak jest Twoją szefową... Zmuszona jestem upomnieć Cię, abyś więcej już tak nie pisał. Rozumiesz dlaczego?

   Pozdrawiam

---

kol jom hu hizdamnut chadasza

>Rozumiesz, dlaczego?

   Nie. I bodaj wzajemnie. Przestając wierzyć w Boga, przestałem też wierzyć w szefów.
.

>   Nie. I bodaj wzajemnie. Przestając wierzyć w Boga, przestałem też wierzyć w szefów.

   Upartyś jak baba, Zbysławie . Proponuję zakończyć już tę uprzejmą wymianę zdań, pozwalając sobie przy okazji na refleksję nieco ogólniejszej natury. Na tym forum (i w realnym życiu) przekonałam się już wielokrotnie, że kurczowe trzymanie się swojego stanowiska, choćby było niespójne i nie zawsze zgodne ze zdrowym rozsądkiem, nie jest li tylko cechą kobiet. Dotyczy również mężczyzn. Płeć nie ma tu nic do rzeczy.

   Pozdrawiam

---

kol jom hu hizdamnut chadasza

>...pozwalając sobie (...)

   Ja też pozwolę sobie - zacytować niejakiego pana JKM:

   "Wśród mężczyzn jest więcej geniuszów - i więcej debilów; więcej morderców - i więcej świętych. We are more of (My jesteśmy bardziej!). Kobiety są bardziej średnie."
.

>Kobiety są bardziej średnie.

   Przy jakim odchyleniu standardowym? Liczyliście Panowie wariancję?

   Pozdrawiam

---

kol jom hu hizdamnut chadasza

>   Przy jakim odchyleniu standardowym? Liczyliście Panowie wariancję?
Liczyć kobiety?! Nigdy bym sobie na coś takiego nie pozwolił...

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

>że kurczowe trzymanie się swojego stanowiska, choćby było niespójne i nie zawsze zgodne ze zdrowym rozsądkiem, nie jest li tylko cechą kobiet. Dotyczy również mężczyzn.

...czemu zawdzięczamy nie zawsze spójną i bynajmniej nie zdroworozsądkową fizykę współczesną...

P.S.1. Jednym ze sposobów na babski upór jest męska solidarność.
P.S.2. A ja z babskim uporem: Co tam z bożkami?

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

>...czemu zawdzięczamy nie zawsze spójną i bynajmniej nie zdroworozsądkową fizykę współczesną...

   A który z Panów jest fizykiem?

>P.S.1. Jednym ze sposobów na babski upór jest męska solidarność.

   Trudno nie zauważyć.

>P.S.2. A ja z babskim uporem: Co tam z bożkami?

   Nad bożkami w wolnych chwilach pracować będę. Tak w ogóle, brakuje mi już matematycznych wątków na tym forum. Może coś założysz? Będę się upierać

   Pozdrawiam

---

kol jom hu hizdamnut chadasza

>   A który z Panów jest fizykiem?
O ile wiem - żaden. Stąd moja w tym temacie bezczelność. "Niewiedza - to siła!" (S. Mrożek).

>Może coś założysz?
Mam gotowe nowe zadanko, ale (jak już powiedziałem) warunkiem opublikowania jest Twoje rozliczenie się z bożkami.

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

>Mam gotowe nowe zadanko, ale (jak już powiedziałem) warunkiem opublikowania jest Twoje rozliczenie się z bożkami.

   Może uda mi się zastąpić Małgorzatę?

   To dla niezorientowanych

   W ogólnym przypadku zagadka nie ma rozwiązania.

   Rozpatrzmy sytuację przed zadaniem trzeciego pytania. Jeśli nie mamy pewności, że trzecie pytanie zadajemy bożkowi który nie jest bożkiem dyplomacji, odpowiedź nie niesie żadnej nowej informacji. Jeśli więc po zadaniu dwóch pytań nie wiemy kto jest kto, nie mając pewności, że nie zadajemy ostatniego pytania bożkowi dyplomacji, nie będziemy tego wiedzieli również po zadaniu tego pytania.

   W szczególnych przypadkach, może się tak zdarzyć, że bożek dyplomacji będzie jednym z dwóch, którym zadajemy pytanie w pierwszej kolejności. Pytanie może brzmieć na przykład tak: czy zawsze kłamiesz? Jeśli uzyskamy jednakowe odpowiedzi, mamy pewność, że jednym z dwóch pytanych bożków był bożek dyplomacji, a tym samym pewność, że ostatni, jeszcze nie pytany, bożkiem dyplomacji nie jest. Zadajemy mu więc pytanie: czy jesteś bożkiem dyplomacji? Odpowiedź jednoznacznie identyfikuje ostatniego bożka, co, po analizie już uzyskanych odpowiedzi, pozwala zidentyfikować pozostałych.

   Tak więc zagadkę możemy rozwiązać tylko wtedy, kiedy bożek dyplomacji, przez czysty przypadek, będzie pytany jako pierwszy lub drugi.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>   Tak więc zagadkę możemy rozwiązać tylko wtedy, kiedy bożek dyplomacji, przez czysty przypadek, będzie pytany jako pierwszy lub drugi.

Trochę inną drogą, ale doszedłem do tego samego (rysowałem sobie takie wykresiki). Czyli - zagadkę można rozwiązać TYLKO przy łucie szczęścia.

OK. W takim razie nowe zadanko zamieszczę jeszcze dziś (jeśli dam radę), albo we środę.

P.S. Tak to jest z tymi babami - do miłych słówek pierwsze, ale zadania trzeba rozwiązywać samemu... Ot, życie...

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

>P.S. Tak to jest z tymi babami - do miłych słówek pierwsze, ale zadania trzeba rozwiązywać samemu... Ot, życie...

   A wy, chłopy, wciąż byście się tylko babami wyręczali...

   Pozdrawiam

---

kol jom hu hizdamnut chadasza

>   A wy, chłopy, wciąż byście się tylko babami wyręczali...
No, z historii zadania o bożkach, to wynikałoby raczej coś wręcz przeciwnego...
W każdym razie - zadanie o okręgach - czeka. Zapraszam.

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

   Cytat: "Emancypacja to żart, z którego mężczyźni do dzisiaj się śmieją."
.

>W warstwie językowej nie ma takiego zagrożenia.

   Nie ma takiego zagrożenia nawet wówczas, gdy piszesz po polskiemu i przy tym się jąkasz.

   Edit. By nie było wątpliwości, dopisuję: zagrożenie wypadkiem samochodowym "w warstwie językowej" - to dopiero dziwoląg!
.

>To nie są śledzie z czekoladą. Nie zauważyłeś, że CAŁY tytuł jest po angielsku?
>Istotą kodu rozwiniętego jest to, że w razie potrzeby jestem w stanie porozumieć się również innym kodem.
Niestety muszę panią zmartwić- takie możliwości daje jedynie język w odróżnieniu od kodu {który zawsze jest zamknięty} posiada ceche otwartości. Drobna uwaga o istotnej wadze.
>To tak jak z przeklinaniem - jeden przeklina bo nie umie inaczej, a drugi potrafi rozróżnić kiedy można a kiedy nie.
A jesli potrafi rozróżnić ale nie umie inaczej?
Pozdrawiam

>>To nie są śledzie z czekoladą. Nie zauważyłeś, że CAŁY tytuł jest po angielsku?
>>Istotą kodu rozwiniętego jest to, że w razie potrzeby jestem w stanie porozumieć się również innym kodem.
>Niestety muszę panią zmartwić- takie możliwości daje jedynie język w odróżnieniu od kodu {który zawsze jest zamknięty} posiada ceche otwartości. Drobna uwaga o istotnej wadze
Język też jest kodem - mniej lub bardziej otwartym. Bo jednak są pewne granice.
>>To tak jak z przeklinaniem - jeden przeklina bo nie umie inaczej, a drugi potrafi rozróżnić kiedy można a kiedy nie.
>A jesli potrafi rozróżnić ale nie umie inaczej?
To znaczyłoby, że nie chce inaczej. Albo ma jakieś powody, żeby nie mówić inaczej (powody różnej natury - chęć wyróżnienia się, podkreślenia swojego charakteru, zniechęcenie rozmówców). Jeżeli ktoś potrafi rozróżnić, to zwykle wie, jak pominąć przekleństwa.
>Pozdrawiam
>

>Język też jest kodem - mniej lub bardziej otwartym. Bo jednak są pewne granic
Niestety nie moge się z panią zgodzić. Kod zawsze jest schematem zamkniętym i ograniczonym. Tylko i wyłacznie język posiada ceche otwartości{w tym sensie jest nieskończony}.

   Dodam, że jeśli ktoś tych różnic nie pojmuje, co gorsza zaś - nie docenia - nigdy nie będzie posługiwał się językiem w sposób nie tylko twórczy, lecz także - właściwy.

   Upór naszej adherentki stanowi najlepszy tego przykład.
.

>"Jeżeli ktoś potrafi rozróżnić, to zwykle wie, jak pominąć przekleństwa."

Panie Zbysławie,

Nie potrafimy, nie dorastamy - trzeba sobie to jasno powiedzieć. Ja się wycofałem, a i Panu po znajomości doradzam.

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

>>"Jeżeli ktoś potrafi rozróżnić, to zwykle wie, jak pominąć przekleństwa.

Panie Zbysławie,

Nie potrafimy, nie rozróżniamy, nie dorastamy - trzeba sobie to jasno powiedzieć. Ja się wycofałem, a i Panu po znajomości doradzam.
>

---

Pozdrowienia,
>IQ955. [Marek Czeszek]

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

>   Dodam, że jeśli ktoś tych różnic nie pojmuje, co gorsza zaś - nie docenia - nigdy nie będzie posługiwał się językiem w sposób nie tylko twórczy, lecz także - właściwy.
>   Upór naszej adherentki stanowi najlepszy tego przykład.
>.
>Cóż, cytowałam tylko to, co wyczytałam.
Jeżeli odpowiadanie na posty jest dla Pana li tylko uporem, to nie dziwię się, że ma mnie Pan tylko za upierdliwą babę. Zresztą dyskusja przestała być rzeczowa już jakiś czas temu.

>Jeżeli odpowiadanie na posty jest dla Pana li tylko uporem, to nie dziwię się, że ma mnie Pan tylko za upierdliwą babę.

   Odpowiadanie na posty trudno nazywać uporem, upór to cecha ludzkiego charakteru. Określiłem tak trwanie przy błędnych poglądach, pomimo rzeczowych argumentów. Nie, nie mam pani za "upierdliwą babę" (pomijając, że takich epitetów w ogóle nie używam), mam panią za osobę, która zajmuje się czymś ważnym dla kultury, mając do tego niezbyt właściwe podejście.

   Jestem czytelnikiem, w dodatku pisarzem, nadto polonistą - niedostatki językowe są dla mnie szczególnie wyraziste. Tym bardziej, że stykam się aż zbyt często z przykładami fatalnych tłumaczeń. Zarzucany pani upór wiele mi wyjaśnia.

> Zresztą dyskusja przestała być rzeczowa już jakiś czas temu.

   Nie przestała być rzeczową. Została przez panią przerwana.
.

>>Jeżeli odpowiadanie na posty jest dla Pana li tylko uporem, to nie dziwię się, że ma mnie Pan tylko za upierdliwą babę.
>   Odpowiadanie na posty trudno nazywać uporem, upór to cecha ludzkiego charakteru. Określiłem tak trwanie przy błędnych poglądach, pomimo rzeczowych argumentów. Nie, nie mam pani za "upierdliwą babę" (pomijając, że takich epitetów w ogóle nie używam), mam panią za osobę, która zajmuje się czymś ważnym dla kultury, mając do tego niezbyt właściwe podejście.
>   Jestem czytelnikiem, w dodatku pisarzem, nadto polonistą - niedostatki językowe są dla mnie szczególnie wyraziste. Tym bardziej, że stykam się aż zbyt często z przykładami fatalnych tłumaczeń. Zarzucany pani upór wiele mi wyjaśnia.

Nie czytał pan tłumaczonych przez mnie tekstów, zatem nie ma Pan podstaw do uznania mnie za "fatalnego tłumacza". Zaręczam, że przyjmuję konstruktywną krytykę uważnie i ze spokojem. KOnstruktywną. Moje podejście do języka codziennego nijak się ma do tego, jak używam języka literackiego. To jest właśnie różnica w kodach - rozumiejąc różnicę możemy stosować różne kody. Dlatego właśnie nie używam literackiej polszczyzny przez 100% czasu. Nie widzę w tym uporu - po prostu bronię prawa do używania różnych kodów, w tym również prawa do code-switching. Rozumiem, że rażą Pana nieścisłości językowe, ale jako system otwarty język podlega przeróżnym zmianom - nie wszystkie da się ocenić jako pozytywne lub negatywne. Są po prostu nieuniknione.

>> Zresztą dyskusja przestała być rzeczowa już jakiś czas temu.
>   Nie przestała być rzeczową. Została przez panią przerwana.

>.

>>Język też jest kodem - mniej lub bardziej otwartym. Bo jednak są pewne granic
>Niestety nie moge się z panią zgodzić. Kod zawsze jest schematem zamkniętym i ograniczonym. Tylko i wyłacznie język posiada ceche otwartości{w tym sensie jest nieskończony}.
>
Możliwości tworzenia nowych struktur w języku są wbrew pozorom również ograniczone, chociażby tym, co będzie dla innych zrozumiałe. Jeśli chodzi o definicję kodu w odniesieniu do języka odsyłam do teorii kodów Basila Bernsteina (książka "Code, class and control" na przykład). Wewnątrz języka zaś rozróżniamy kod ograniczony i kod rozwinięty - nie będę się tutaj rozpisywać na ten temat.

>Możliwości tworzenia nowych struktur w języku są wbrew pozorom również ograniczone, chociażby tym, co będzie dla innych zrozumiałe. Jeśli chodzi o definicję kodu w odniesieniu do języka odsyłam do teorii kodów Basila Bernsteina (książka "Code, class and control" na przykład). Wewnątrz języka zaś rozróżniamy kod ograniczony i kod rozwinięty - nie będę się tutaj rozpisywać na ten temat.

   Miałem w ręku książkę Basila Bernsteina (nie pamiętam, czy właśnie tę) - przejrzałem i odłożyłem jako mało mnie interesującą. O ile zdołałem ocenić, to raczej podręcznik dla kryptologów, nie językoznawców. Zresztą, może się mylę.

   Skądinąd znam teoryjkę kodów ograniczonych (języki martwe) i rozwiniętych (języki żywe). Teoryjka ta jest równie ograniczona w swej słuszności. Zresztą patrzę na to jako filolog, nie kryptolog. Dlatego sądzę, że słuszność teoryjki dotyczy jedynie tych języków, których już nikt nie używa - ich kompletna statyka pozwala uważać je za zespół kodu zamkniętego lub ograniczonego. Języki żywe lub tylko używane (greka, łacina, hebrajski etc) wciąż, nadal podlegają zmianom, czasem bardzo intensywnym. Nie nam orzekać o ich ograniczeniu w czymkolwiek - po prostu nie możemy tego wiedzieć, nie mamy danych nawet do przypuszczeń.

   Co do nowych struktur w języku żywym - to może zabrzmi jak obelga - samemu trzeba być ograniczonym, aby przypuścić ograniczenie tych struktur. W czym ograniczenie? W rozumieniu? Ileż nowych "struktur" powstało w polszczyźnie tylko w okresie minionych, dajmy na to, stu lat? Czyż te "struktury" są niezrozumiałe?

   Napiszę obrazowo. Alfabet liczy przeciętnie 30 znaków. Arytmetycznie, jeśli można 30 znaków ustawić tylko w 100 pozycjach, otrzymamy liczbę 30 do setnej potęgi. To liczba, która przekracza ludzką wyobraźnię. To więcej, niżeli szacunkowa ilość atomów w Kosmosie! Przyroda, mając do dyspozycji tylko cztery zasady członów nukleotydowych, potrafiła zakodować w nich wszystkie formy życia, jakie na Ziemi występowały i występować będą.

   Twierdzić, że ilość możliwych kombinacji, z których język będzie w przyszłości tworzył słowa, jest ograniczona - stanowi absurd do (bądźmy litościwi) osiemdziesiątej potęgi. Jeśli skojarzymy to z oceną procentowej sprawności naszego mózgu obecnie - ograniczoność wyobraźni stanie się oczywista.

   To tyle chwilowo, miła tłumaczko z Bielska. Posługuje się pani narzędziem, którego sprawność i możliwości w jakimś sensie panią przerastają.

   PS. Chciałbym być milszym, naprawdę - ale muszę mieć szansę na to.
.

>   Miałem w ręku książkę Basila Bernsteina (nie pamiętam, czy właśnie tę) - przejrzałem i odłożyłem jako mało mnie interesującą. O ile zdołałem ocenić, to raczej podręcznik dla kryptologów, nie językoznawców. Zresztą, może się mylę.
Owszem, myli się Pan. Bernstein pisze również dla filologów. Chyba jednak nie tę książkę Pan czytał.
>   Skądinąd znam teoryjkę kodów ograniczonych (języki martwe) i rozwiniętych (języki żywe).
Nie o takie kody chodzi - Bernstein wyodrębnia kod ograniczony i rozwinięty w obrębie każdego języka, szczególnie jeśli chodzi o języki żywe.
>   Co do nowych struktur w języku żywym - to może zabrzmi jak obelga - samemu trzeba być ograniczonym, aby przypuścić ograniczenie tych struktur. W czym ograniczenie? W rozumieniu? Ileż nowych "struktur" powstało w polszczyźnie tylko w okresie minionych, dajmy na to, stu lat? Czyż te "struktury" są niezrozumiałe?
>
Chodziło mi o to, że istnieją granice tworzenia nowych struktur. Oczywiście, można tworzyć nowe w nieskończoność, ale w pewnym momencie trafimy na granicę, kiedy zdrowy rozsądek nakaże powiedzieć STOP. Twierdzić, że system języka nie ma ograniczeń to tak, jakby twierdzić, że umysł ludzki ich nie ma. A niestety ma.

>   Twierdzić, że ilość możliwych kombinacji, z których język będzie w przyszłości tworzył słowa, jest ograniczona - stanowi absurd do (bądźmy litościwi) osiemdziesiątej potęgi. Jeśli skojarzymy to z oceną procentowej sprawności naszego mózgu obecnie - ograniczoność wyobraźni stanie się oczywista.
>   To tyle chwilowo, miła tłumaczko z Bielska. Posługuje się pani narzędziem, którego sprawność i możliwości w jakimś sensie panią przerastają.
>   PS. Chciałbym być milszym, naprawdę - ale muszę mieć szansę na to.

Nie oczekuję cudów. Pisałam już o ograniczeniach wynikających z bycia tylko człowiekiem.

>.

>Owszem, myli się Pan. Bernstein pisze również dla filologów.

   Jak zaznaczyłem, przejrzałem ją tylko i nie pamiętam, czy właśnie tę książkę. Dość, że pisana była raczej ezoterycznym językiem, co dla mnie oznacza, że jest niewiele warta. Przykład: "percepcja bodźców wizualnych w celu oceny i zrozumienia przez właściwe ośrodki mózgowo-rdzeniowe wartości przedstawionych koncepcji...etc. etc." - co można określić krótko i jasno: "poczytać o czyjejś teoryjce".

> Bernstein wyodrębnia kod ograniczony i rozwinięty w obrębie każdego języka, szczególnie jeśli chodzi o języki żywe.

   "Pies milicyjny składa się z obroży, smyczy, oraz psa właściwego". Można i tak. Pies rośnie, język się rozwija. To, co było wczoraj aktualne w języku, jutro takim nie musi być. Ale generalnie, rzecz jasna, pies będzie zawsze lubił mięso.
   "Kody" w obrębie żywego języka to jak łapanie cienia siatką na motyle - był czas, gdy pasjonowałem się takimi usiłowaniami, póki nie zrozumiałem, że pies (nie ten milicyjny) pogrzebany jest tam, gdzie nikt nie szuka ścierwa: w zmiennej zarówno osobniczo, jak czasowo mentalności i świadomości pojęciowej użytkowników - to zaś jest jeszcze trudniejsze do złapania.

>... w pewnym momencie trafimy na granicę, kiedy zdrowy rozsądek nakaże powiedzieć STOP. Twierdzić, że system języka nie ma ograniczeń to tak, jakby twierdzić, że umysł ludzki ich nie ma. A niestety ma.

   Stety, nie ma. Przerabialiśmy nie tak dawno nawet takie twierdzenia, że cała nauka dobiega swego kresu, bo ponoć wszystko już wiemy lub niebawem będziemy wiedzieli...

> Pisałam już o ograniczeniach wynikających z bycia tylko człowiekiem.

   Zgoda i nie-zgoda. Fakt, że nie potrafimy wyobrazić sobie (czyli: przedstawić pojęciowo) czwartego wymiaru, stanowi wprawdzie ilustrację naszego ograniczenia, ale jedynie na chwilę bieżącą, na dziś. Uporczywie zapominamy o przebytej drodze od - powiedzmy - neandertalskich czasów, i odmawiamy patrzenia w przyszłość z uzasadnioną doświadczeniami nadzieją i ufnością. Jak temu psu milicyjnemu, pozostała nam - generalnie - skłonność do mięsa.
.

   Panie Psorze! Wszystko kumam, tylko co to jest ta struktura w języku? Bo Bolec to mówi, że to pewnie teoryjka, taka co to Pan Psor ostatnio nam o nich nawijał i nie kazał pisać w zeszycie. Ale co tam Bolec wie. Przecie to świr. Baba z opieki ma mu nawet załatwić kwity na dyskleksje, czy jakoś tak. To co to jest?

   Pozdrawiam (siemanko w kodzie ograniczonym)

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

   Oj, placuś, na pewno do mnie ta gadka?

>   Panie Psorze! Wszystko kumam, tylko co to jest ta struktura w języku?

   Według fachowców pokroju Bernsteina, struktura, wyjaśniając najprościej, to zasada konstrukcji w odniesieniu do zdań i wyrazów. "Kod zamknięty" należy rozumieć w ten sposób, że owe zasady konstrukcji nie ulegają żadnym zmianom, a nawet, że nie powstają żadne nowe wyrazy - zdania zaś tworzone są wg raz na zawsze ustalonych reguł. Po prostu: kod utworzony i zamknięty. Basta.

   O tym Bolcu, to jakoś nie kapuję. Więc może to nie do mnie.

>   Pozdrawiam (siemanko w kodzie ograniczonym)

   Siemanko to raczej w kodzie otwartym...
.

>   Siemanko to raczej w kodzie otwartym...

   Widzę, że łyknąłeś haczyk? Sam się nad tym przez chwilę zastanawiałem, ale uprę się, że to raczej element kodu ograniczonego. Chyba niesłusznie przyjmujesz, że słowotwórstwo w ramach takich kodów nie jest możliwe. Same kody, w tym słownictwo wykorzystywane w ich ramach, skądś się przecież muszą brać. Tworzą je środowiska, które się nimi posługują. Na ogół wyłącznie nimi i wydaje się, że właśnie tu jest pies pogrzebany. Sama "teoryjka" nie jest chyba aż tak głupia czy bezużyteczna, jak to zdajesz się sugerować.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

   Klasyfikacja "kodów" nie opiera się na odniesieniu do jego użytkowników. Nie byłoby to możliwe. Tak, sugeruję bezużyteczność i głupotę "teoryjki kodów", zresztą dawno skompromitowanej. Z twoich słów także wynika bezsens podziału języka na owe "kody", w dodatku "zamknięte" lub "otwarte".

   Żywy język jest właśnie jak żywy organizm, którego elementy współpracują z sobą zbyt ściśle, by nawet teoretyczna amputacja mogła mu nie zaszkodzić. Żywy język należy traktować jako będący "w ruchu" organizm, stąd zawsze należy pamiętać o współzależnościach jego elementów.

   Każdy natomiast "kod" to pojęcie umowne, więc martwe. "Kod" nie jest kodem bez reguł sztywnych, gdyż tylko one pozwalają na jego odczytanie i akceptację. Dopuszczalność słowotwórstwa w ramach "kodu" językowego przeczy definicji kodu. Kompromitacja "teorii kodów" przede wszystkim na tym polegała, że nim zdołano ją sformułować - traciła aktualność. Nazwałem to łapaniem cienia siatką na motyle.

   Nieporozumieniem jest określanie różnych gwar, slangów etc mianem "kodów" w ramach żywego języka, nieporadne próby klasyfikacji na podstawie użytkowej, terytorialnej, jakiejkolwiek innej zresztą. Okazywały się te próby na tyle dziurawe, że często wyliczenie odstępstw od nich bywało bardziej obszerne, niżeli wykazy będące podstawą tych prób.

   Swoją drogą, postarzałem się bardzo od czasów, gdy filologia zajmowała się tymi problemami. Niejaki profesor Zawadowski, autor ewangelii, to nawet umrzeć zdołał.
.

>>>Język też jest kodem - mniej lub bardziej otwartym. Bo jednak są pewne granic
>>Niestety nie moge się z panią zgodzić. Kod zawsze jest schematem zamkniętym i ograniczonym. Tylko i wyłacznie język posiada ceche otwartości{w tym sensie jest nieskończony}.
>>
>Możliwości tworzenia nowych struktur w języku są wbrew pozorom również ograniczone, chociażby tym, co będzie dla innych zrozumiałe. Jeśli chodzi o definicję kodu w odniesieniu do języka odsyłam do teorii kodów Basila Bernsteina (książka "Code, class and control" na przykład). Wewnątrz języka zaś rozróżniamy kod ograniczony i kod rozwinięty - nie będę się tutaj rozpisywać na ten temat.
Ja odsyłam panią do owoców pracy "koła wiedeńskiego" z Wittgensteinem na czele poprzez Carnapa, Ayera, Poppera, nie mówiąc już o Russelu, ze nie wspomnę o Tarskim czy guru wszystkich wspólczesnych analityków języka- Quainie to dowie się panienka, że nikomu z nich nie udało się wykazać skończonego charakteru języka w przeciwieństwie do kodu....upps, tak bardzo chłopcy sie starali... niestety wszelkie wnioski prowadziły do jednego- jezyk jest nieskończony i otwarty, a kod to tylko pewien zamknięty schemat.Niektórzy z nich jak Wittgenstein w geście rozpaczy skończyli na pisaniu wierszy.
Polecam dowolną pozycję każdego z tych panów jak również opracowania zbiorowe, być może zrozumie pani, ze tkzw filozofia analityczna języka dążąca do "zamknięcia języka" już dawno umarła po tylu latach przeciwstawnych wniosków. Zachęcam do innego rozumienia języka jako sposobu bycia,zaproponowanego przez nurt hermeneutyczny. Na początek polecam Plessnera. pozdrawiam.

>... odsyłam panią do...

   Beznadziejne, kaktusie piąty. Popieram cię w każdym szczególe, ale muszę się przyznać, że też nie zdołałem przedrzeć się przez gąszcz "szkoły wiedeńskiej". A miałem taki obowiązek!

   No bo, zawsze wolałem samemu pomyśleć, niżeli kopiować myśli cudze. Może dlatego mam wstręt do powoływania się na nie. Wiem, że czyni to moje wywody bezwartościowymi, czyli nie opartymi o autorytety. Niemniej, umiejętność ich wyliczania bardzo mi imponuje. Dzięki serdeczne za fachowe wsparcie!
.

>>... odsyłam panią do...
>   Beznadziejne, kaktusie piąty. Popieram cię w każdym szczególe, ale muszę się przyznać, że też nie zdołałem przedrzeć się przez gąszcz "szkoły wiedeńskiej". A miałem taki obowiązek!
>   No bo, zawsze wolałem samemu pomyśleć, niżeli kopiować myśli cudze. Może dlatego mam wstręt do powoływania się na nie. Wiem, że czyni to moje wywody bezwartościowymi, czyli nie opartymi o autorytety. Niemniej, umiejętność ich wyliczania bardzo mi imponuje. Dzięki serdeczne za fachowe wsparcie!
Drogi panie Zbysławie niech pan sie nie przejmuje "kołem wiedeńskim"- tego sie nie da czytać! Przekonałem się na własnej skórze{ może poza nielicznymi wyjątkami ale to w osobie Wittgensteina} szkoda więc czasu na analizowanie czegoś co już dawno legło w gruzach. Wymieniłem kilku głównie logików{ale nie tylko}, ponieważ chciałem jednoznacznie rozwiać niezrozumiałe stanowisko mojej wcześniejszej rozmówczyni, która zdaje się nie rozrózniać kodu od języka. Zeby było śmieszniej podałem tylko tych którzy pracowali cięzko i często całe zycie nad wykazaniem skończonego charakteru języka i na zakończenie dzieła swiego zycia ponieśli w tej mierze klęskę. Uczyniłem tak ponieważ rozmówczyni odsyłała mnie do pozycji ksiązkowej- niestety również w niej konkluzja jest podobna. Generalnie choidzi o to , że jak dotychczas nikomu nie udało się wykazać zgodnie z zasadami logiki skończoności jezyka natomiast wszyscy, którzy zabierali sie do tej roboty osiągali efekt przeciwny. Co do autorytetów ma pan racje. Osobiście wyżej stawiam własne myślenie jak pan to napisał bo po prostu wyżej stawiam myślenie niżli powoływanie się na autorytety . Skoro jednak rozmówczyni potrzebowała autorytetów wymyśliłem że jej takich dostarcze. Po coż mam przeprowadzać dowodzenie niemożności zamknięcia języka skoro o wiele lepiej zrobili to ode mnie panowie których wymieniłem wyżej. Mowiąc bardziej poważnie też wole sam pomyśleć i dlatego dużo ciekawsze i trafniejsze wydaje mi się np.hermeneutyczne rozumienie języka w wydaniu chociażby Gadamera- więcej ma to wspólnego z myśleniem niż ciągi zmiennych i funktorów, które w koncowym rozrachunku same siebie negują. Język nie jest sprawą tylko logiki i nie da się w logice samej zamknąć. Nikt kto poważnie traktuje to zagadnienie nie ucieknie przed tym faktem. Język jako taki nie tylko wymyka się nauce, wszelkiej metodologii czy wszelkiej logice, ale dotyka we współczesnej myśli
płaszczyzny etycznej czy nawet ezystencjalnej, które wypchnięte zostały z kręgu naukowych ale w nieunikniony sposób wkradają sie z powrotem pod strzeche nauki ku wielkiemu rozczarowaniu i zdziwieniu ograniczonych ludzi nauki. Przypomina to nieco sytuacje koła wiedeńskiego , które kiedyś walcząc o usuniećie metafizycznej spekulacji z języka nauki ostatecznie musiało przyznać, że jest ona w języku nauki nieunikniona. Tak i dzisiaj współcześnie płaszczyzna etyczna czy egzystencjalna nieuchronnie i koniecznie wkrada się sie z powrotem np. do rozumienia języka. Nawet największy współczesny autorytet w dziedzinie analitycznego podejścia do jezyka prof. Quaine odwołuje się wyrażnie i otwarcie do aspektów, o których wspomniałem wyzej wskazując zę zarówno etyka jak i egzystencjalny czysto spekulatywny wątek są nieodzowne aby uprawomicnić faktyczność jezyka. Załuję tylko, że tak mało mówi i pisze się o tym na "racjonaliście" i ze ośmiele sie napisać panuje tutaj niejednokkrotne pewnien zabobon naukowy{chociaż są wyjątki}, który często wydaje mi się jeszcze bardziej naiwny niż religijny, tak bardzo tutaj krytykowany. Jeżli tak staszną rzeczą jest ciemnota w kościele o ileż strasznieją będzie ciemnota wśród tkzw. racjonalistów. Pozdrawiam.

>... o ileż straszniejszą będzie ciemnota wśród tkzw. racjonalistów. Pozdrawiam.

   Poprawię: "...o ileż straszniejszą jest ciemnota wśród racjonalistów".

   Pozdrawiam i dziękuję za słowa otuchy. Z powodów ww bardzo się przydały.
.

>tego sie nie da czytać! Przekonałem się na własnej skórze

Jeśli wolno się wtrącić... Ja też.

Ale można spróbować naszkicować odmienne podejście - liczbowe. Żartobliwie proponował to Lem w swoich opowiastkach o supermądrym komputerze GOLEMie. Otóż komputery tego rodzaju porozumiewają się między sobą tzw. "metalangami". Są to języki zasadniczo przekładalne na język ludzki, ale tak zaawansowane, że wypowiedzenie jednej frazy metalangu n-tego poziomu w języku ludzkim zajęłoby (powiedzmy) 100 lat. Język byłby więc z jednej strony nieograniczony - możemy przecież produkować nieskończenie długie ciągi znaków (słów). Z drugiej zaś strony ograniczeniem byłaby po prostu nasza "wydolność biologiczna". Zresztą do pewnego stopnia - już tak jest. Używamy pojęć typu "całka oznaczona", bądź "dekadentyzm rosyjski", a trzeba przecież dosyć długiego czasu (miesięcy, lat), aby studiujący te słowa właściwie pojmował.

>Załuję tylko, że tak mało mówi i pisze się o tym na "racjonaliście" i ze ośmiele się napisać panuje tutaj niejednokrotne pewnien zabobon naukowy (chociaż są wyjątki), który często wydaje mi się jeszcze bardziej naiwny niż religijny, tak bardzo tutaj krytykowany.
Jedni mają książeczki do nabożeństwa - inni książeczki Dawkinsa. Co kto lubi - mamy przecież podobno demokrację i wolność słowa.

>Jeżli tak staszną rzeczą jest ciemnota w kościele o ileż straszniejszą będzie ciemnota wśród tkzw. racjonalistów.
Dowcipna nazwa portalu może być nieco myląca. Jest to przecież portal propagandowy - głównie antyklerykalny. A o racjonalnej propagandzie - dość trudno mówić.

Ale nie martwiłbym się. Jeśli się antyklerykałom uda dojść do władzy - zrezygnują z racjonalizmu. Racjonalizm zawsze ocaleje - bo on jest zawsze "poza". To sprawa wyłącznie i najściślej prywatna. Można używać tej nazwy, tak, jak można się podpierać Bogiem, Historią i Wszystkim Innym (przez duże W oraz I). Tyle, że takie pojęcia na sztandarach - zdychają. One żyją tylko w autentycznie tak myślącym człowieku. Moim zdaniem - racjonalistą - można być tylko prywatnie. PSR - to dla mnie coś takiego, jak na przykład Spółdzielnia Miłości Małżeńskiej (SMM).

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

O jakim rabinie mowa?

Pozdrawiam,
בתבן

---

ejze kesem lehakic kol boker lecidcha, Jona

>O jakim rabinie mowa?

   O tym spod Berdyczowa

   שלום

   יונה

---

kol jom hu hizdamnut chadasza

Witam.

>Czy są jacyś racjonaliści w Bielsku-Białej?
>Może byśmy coś zorganizowali, jakieś filmy, dyskusje czy coś?
>Chętnie się zabawię w organizację.
Moja rada - napisz do redakcji, z pewnością udzielą Ci informacji.
Wczoraj natknąłem się na kogoś z B-B. Jak go odnajdę - dam znać.
Gratuluję zimnej krwi i klasy.
Mój komentarz do poczynań Zbysława Śmigielskiego i IQ955:
1. Strzał kulą w płot.
2. Dzielenie włosa na czworo.
3. Wypowiedzi o temacie, nie na temat.

Pozdrawiam wszystkich

Zbyszek

---

Niebo gwiaździste nade mną, a prawo moralne we mnie...

Przeczytałem z uwagą wszyskie wpisy w tym wątku.

Wtrącam swoje dwa grosze oberwatora/czytelnika, który zna język polski, aczkolwiek na poziomie nie dorównującym ani twojemu, ani Zbysława, ani IQ 955.
Znam też angielski, na poziomie średnim, a więc znowu na poziomie niższym niż niż twój czy innych uczestników dyskusji.
Nie znam też teorii wpływu jednego języka na drugi, czy przenikania się języków.

Dlaczego więc zabieram głos?
Od 20 lat mieszkam w Toronto. Moja rodzina jest angiesko - języczna. Ale mam grupkę przyjaciół Polaków, spotykamy się czasami i rozmawiamy po polsku. Czasami trudno jest znaleźć polski odpowiednik angielskiego słowa, chociażby takiego jak appointment czy driveway. A mimo wszystko, staramy się używać czystego polskiego języka, wtrącanie słów angielskich uważane jest za coś wysoce niewłaściwego.
A twoje "Bielsko Biała - anybady here?" zostałoby skrytykowane i wyśmiane przez znakomitą większość tutejszych Polaków. I zostałoby zaliczone do do grupy zdań typu "luknij se przez łindoł jak sie nasze bojsy fajtują na kornerze strita".

"Bajdełej", moja córka i zięć są anglistami (mieszkają w Krakowie). Czasami rozmawiamy przez telefon, raz do roku spędzamy razem kilka dni. I nigdy nie pada ani jedno angielskie słowo!

Jako Polak zachęcam do dbałości o czystość języka polskiego.

Pozdrawiam.

>"Luknij se przez łindoł jak sie nasze bojsy fajtują na kornerze strita".

   Przepiękne! Czy jest chronione prawem autorskim?

   PS. Czesiu, gratuluję zdrowia w poglądach. Szkoda, żeś tak daleko.
.

>>"Luknij se przez łindoł jak sie nasze bojsy fajtują na kornerze strita".
>   Przepiękne! Czy jest chronione prawem autorskim?

Mnie też się podoba ale to nie ja jestem autorem.
To zdanie - powiedzonko usłyszałem ponad 20 lat temu, kiedy to oczekiwałem na zezwolenie osiedlenia się w Kanadzie i pracowałem na czarno w Chicago.
Poznałem tam kilku inteligentnych Polaków dobrze mówiących po angielsku i pielęgnujących piękną i czystą mowę ojczystą. To właśnie oni podśmiechiwali się z tzw. wakacjuszy, którzy próbowali szpanować znajomością języka angielskiego i opowiadali różne anegdotki związane z "ubarwianiem" języka polskiego.
A kilka "chicagowskich" polskich form językowych do dzisiaj dźwięczy mi w uszach. Ot chociażby "Zatejpuj okna na zimę" (chodzi o uszczelnienie okien taśmą lepiącą) czy " Janek poszedł na piwo ze swoją bojfrendką" lub "Przyjechała po ciebie ta czerwana kara" (czerwony samochód) albo jeszcze "Ten cziken kosztuje pięć dolary" czy "Ja nie myślę tak".
No, ale te potworki językowe tworzyli ludzie nie znający angielskiego, a tylko próbujący błysnąć wśród podobnych sobie.
Ludzie na wyższym poziomie, wystrzegają się mieszania języków. Jak mówisz po polsku, to mówisz po polsku! A nawet jeżeli nie jesteś mistrzem w tej matrii, to przynajmniej staraj się robić to najlepiej jak potrafisz. Taka jest moja i moich przyjaciół zasada.

Zbysiu, broń języka polskiego!
Pozdrawiam Cię. Pozdrawiam wszystkich fajnych ludzi na tym forum.

>No, ale te potworki językowe tworzyli ludzie nie znający angielskiego, a tylko próbujący błysnąć wśród podobnych sobie. Ludzie na wyższym poziomie, wystrzegają się mieszania języków. Jak mówisz po polsku, to mówisz po polsku! A nawet jeżeli nie jesteś mistrzem w tej matrii, to przynajmniej staraj się robić to najlepiej jak potrafisz. Taka jest moja i moich przyjaciół zasada.

Podpisuję się wszystkimi kończynami.

Dzięki Tobie (a także Zbysławowi Śmigielskiemu i placownikowi) odkładam na razie wizytę u psychiatry. Istnieje bowiem możliwość, że to jednak nie ja zwariowałem.

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

> ... odkładam na razie wizytę u psychiatry. Istnieje bowiem możliwość, że to jednak nie ja zwariowałem.
Nie Marku,na pewno nie zwariowałeś!
Zachwycasz mnie jasnością umysłu i logiką wywodów, pięknem języka.
Zazdroszczę.

Serdecznie pozdrawiam. Czesiek

>Ludzie na wyższym poziomie, wystrzegają się mieszania języków.
Ależ wymieszanie języków w naturalne esperanto byłoby korzystne! Komu by szkodziła możliwość porozumienia się z każdym - czyżby ludziom na wyższym poziomie?

>Pozdrawiam wszystkich fajnych ludzi na tym forum.
Wzajemnie
.

Witaj Osnowa,

>Ależ wymieszanie języków w naturalne esperanto byłoby korzystne! Komu by szkodziła możliwość porozumienia się z każdym - czyżby ludziom na wyższym poziomie?
Chciałbym widzieć twoją minę po kilkumiesięcznym obcowaniu z "naturalnym esperanto" w wykonaniu naszych "wakacjuszy" w USA.

>>Pozdrawiam wszystkich fajnych ludzi na tym forum.
>Wzajemnie
No to jeszcze raz, serdecznie Cię pozdrawiam.

>Chciałbym widzieć twoją minę po kilkumiesięcznym obcowaniu z "naturalnym esperanto" w wykonaniu naszych "wakacjuszy" w USA.
A to very wspaniale - niech i polszczyzna swe piętno odciska!
.

>[...]Jako Polak zachęcam do dbałości o czystość języka polskiego.

Drogi Czes,

Wdzięczny Ci jestem za to, co napisałeś, bo czasem to mi już ręce opadają. Co mnie najbardziej martwi, to fakt, że zaczynam tu powoli uchodzić z jakiegoś polonistycznego cerbera. Tymczasem wcale nie jestem polonistą; moja edukacja skończyła się w tym zakresie na maturze (prawda, że z oceną bardzo dobrą i u dobrej polonistki). Nigdy nie miałem żadnych ambicji literackich, ani nawet żadnych ciągotek w tym kierunku. Tak jak ja piszę i mówię - pisała i mówiła większość koleżanek i kolegów z mojej klasy. I było to po prostu normalne, całkiem zwykłe! Przypuszczam, że znaczna część ludzi na tym forum też ma matury. Co się z nimi stało?! Skąd ten spadek poziomu szkolnictwa? I to nie tylko w Polsce. Czyżby te różne teorie spiskowe o hodowli bezmyślnego roboczego bydła sterowanego telewizją miały jakieś podstawy?

Podobnie, jak Ty - od prawie 20 lat mieszkam za granicą (w Niemczech) i obserwuję podobne zjawiska do tych, które opisujesz. Według moich spostrzeżeń - byle jaki język - to byle jaki poziom umysłowy. Znam tu rodziny emigranckie - tzw. "na poziomie" (wybacz skrót myślowy), gdzie takie problemy po prostu nie występują. Zarówno rodzice i dzieci mówią poprawnie w obydwu językach (dzieci przeważnie lepiej). Więc można - tylko trzeba chcieć i mieć głowę na karku.

Prawda, że czasem trudno o doskonały odpowiednik w innym języku. Nie wyszystkie słowa dają się zręcznie przełożyć. Istnieją konstrukcje specyficzne dla danego jezyka. Wszystko to prawda. Ale przecież nie dotyczy to tego nieszczęsnego "anybody here"!

Jakiś czas się trzymałem, ale kiedy trafiłem na zdanie: "Jeżeli ktoś potrafi rozróżnić, to zwykle wie, jak pominąć przekleństwa." - wycofałem się. Bo tam, gdzie umiejętność wyłuskiwania sensu (jeśli jest!) ze steku przekleństw ma być oznaką mojej bystrości - wolę być debilem! A tak mówiące towarzystwo - pozostawiam za drzwiami. Są jeszcze, na szczeście, ludzie, z którymi nie ma takich problemów.

Nie jestem żadnym oszalałym purystą jezykowym. Bywało, że w złości zakląłem (i to nawet czasem szpetnie). Ale nie widzę ani jednego rozsądnego powodu, aby w normalnych okolicznościach rezygnować z normalnego języka. I myślę sobie, że to właściwie nie moja sprawa. Każdy sam sobie wystawia cenzurkę swoimi wypowiedziami. Przygnębiające jest natomiast zarówno to, że większość ludzi nie dostrzega tego zeszmacenia kultury (w tym jezykowej), jak i (co gorsza!) to, że byle co - pretenduje do rangi standardu. Zdaje się, że na świecie (a wyszło to chyba ze Stanów) wykonano jakiś koszmarny eksperyment polegający na tym, że inteligentem zostaje ten, kto ma na to ochotę, a nie ten, kto ma stosowny potencjał umysłowy.

Może się mylę, ale za nic w świecie nie mogę uwierzyć, aby kilkaset lat rozwoju polskiej literatury było przygotowaniem dla współczesnego językowego śmiecia.

Jeszcze raz dzięki za wsparcie.

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

> Tak jak ja piszę i mówię - pisała i mówiła większość koleżanek i kolegów z mojej klasy.
A lata lecą, a język się zmienia...
.

>A lata lecą, a język się zmienia...
To prawda, ale i dziś wśród młodzieży (także i na tym forum) znam wiele osób, których polszczyźnie nie mogę niczego zarzucić. Owszem, jest nieco inna, ale jakoś nie kaleczy uszu. Więc - można.

P.S. Czy ja znowu piszę, aż tak "archaicznie"?

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

>P.S. Czy ja znowu piszę, aż tak "archaicznie"?
"Aż tak" to nie. Jeszcze nie.
.

Witaj Marek,

> ... obserwuję podobne zjawiska do tych, które opisujesz. Według moich spostrzeżeń - byle jaki język - to byle jaki poziom umysłowy. Znam tu rodziny emigranckie - tzw. "na poziomie" (wybacz skrót myślowy), gdzie takie problemy po prostu nie występują. Zarówno rodzice i dzieci mówią poprawnie w obydwu językach (dzieci przeważnie lepiej).

Moja odpowiedź dla Zbysława minęła się w locie z twoim postem adresowanym do mnie.
Zauważyłem pewne podobieństwa naszych wypowiedzi (odnośnie "poziomu" osób).

Sam operując polskim językiem na poziomie przeciętnym, lubię czytać posty ludzi, którzy władają tym językiem znacznie lepiej niż ja, a przy tym prezentują wiedzę i logikę o których ja mogę tylko marzyć.
I wydaje mi się, że mamy grupę forumowiczów, z których możemy być dumni, a przynajmniej ja mam kilkunastu takich swoich ulubionych.
Nawiasem mówiąc, będąc od niedawna na forum, przeczytałem kilka twych wypowiedzi. Muszę się przyznać, że czasami niezbyt rozumiałem o czy mówisz, szczególnie gdy rozmawiałeś z Małgorzatą, a mimo wszystko czytałem i podobało mi się. Podobała mi się forma, sposób prezentacji myśli, budowa zdań. Może to trochę irracjonalne ale tak już mam.

Mnie też czasami poniesie, nerwy z kulturą nie chadzają w parze. Raz nawet musiał wyhamować mnie placownik, innym razem studził mnie Zbysław. Ale genralnie, staram się nie zaśmiecać języka polskiego.

W powyższym sporze, byłeś niezwykle przekonywujący. Gratuluję!

Serdecznie Cię pozdrawiam. Czesiek

>Może się mylę, ale za nic w świecie nie mogę uwierzyć, aby kilkaset lat rozwoju polskiej literatury było przygotowaniem dla współczesnego językowego śmiecia.
>Jeszcze raz dzięki za wsparcie.

Do czego doprowadziło to, pewnie szczere, zaproszenie nieszczęsnej Miaowi, na " jakieś filmy, dyskusje czy coś"?
Niezbadane są ścieżki ludzkiego rozumowania.

>Do czego doprowadziło to, pewnie szczere, zaproszenie nieszczęsnej Miaowi, na " jakieś filmy, dyskusje czy coś"?
Rzeczywiście - biedactwu oberwało się chyba nieproporcjonalnie do przewinienia. I - co tu kryć - sam ten pierwszy kamyk lawiny ruszyłem. Na swoje usprawiedliwienie mogę napisać, że w pierwszej odpowiedzi samą ideę poparłem; skrytykowałem tylko język. Mam też nadzieję, że w miarę rozsądna i spokojna argumentacją przemówi na moją korzyść.

>Niezbadane są ścieżki ludzkiego rozumowania.
Ano, ano, panie tego...

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

>>Do czego doprowadziło to, pewnie szczere, zaproszenie nieszczęsnej Miaowi, na " jakieś filmy, dyskusje czy coś"?

   Dzięki, Czesiu, za nawrót z manowców. Muszę i ja przyłączyć się do ekspiacji.

>Rzeczywiście - biedactwu oberwało się chyba nieproporcjonalnie do przewinienia.

   Prawda, przyznaję chętnie i niniejszym przepraszam naszą miłą tłumaczkę z Bielska. Przy okazji zaś, choć mieszkam w Bytomiu, na owe "dyskusje czy coś" bardzo chętnie bym przybył, gdyby mnie ktoś zaprosił. Jakby co - wzorem J. Szulcówny.
   Do Bielska, jakby co, z Bytomia idzie beretem dorzucić.
.

>Czy są jacyś racjonaliści w Bielsku-Białej?
>Może byśmy coś zorganizowali, jakieś filmy, dyskusje czy coś?
>Chętnie się zabawię w organizację.

To była piękna idea, wspaniała oferta.
Przykro mi niezmiernie, że temat rozpłyną się z błahego powodu.
Nie tak powinny kończyć się rozmowy między racjonalistami.
Rozumiem, że Pani poczuła się dotknięta, może nawet obrażona.
I ja dołożyłem się do tego. Przykro mi z tego powodu.
Proszę o przyjęcie moich szczerych przeprosin.

Serdecznie Panią pozdrawiam.
Czesiek

Ależ nie obraziłam się!
Po prostu od jakiegoś miesiąca pracuję nad książką i nie mam czasu ... właściwie na nic.

>Czy są jacyś racjonaliści w Bielsku-Białej?
>Może byśmy coś zorganizowali, jakieś filmy, dyskusje czy coś?
>Chętnie się zabawię w organizację.

Myśle, że takowi istnieją we wspomnianej lokalizacji.
Co konkretnie miałabyś na myśli ?

>>Czy są jacyś racjonaliści w Bielsku-Białej?
>>Może byśmy coś zorganizowali, jakieś filmy, dyskusje czy coś?
>>Chętnie się zabawię w organizację.
>Myśle, że takowi istnieją we wspomnianej lokalizacji.
>Co konkretnie miałabyś na myśli ?

KOnkretnie miałabym na myśli na przykład projekcje filmów lub dyskusje na tematy naukowe lub polityczne (z religijnymi może nie będę się wypuszczać, bo większość wojen zaczyna się od religii). Można by później rozszerzyć działalność i wyjść do ludzi z jakimiś projektami. Nie orientuję się jeszcze, jak by to było przyjęte, bo jestem tu od niedawna.
>

O ile wiem w B-B nie ma struktur (zorganizowanych) środowiska racjonalistów. Masz zatem duże pole do popisu - jako "przedsiębiorcza" osoba na dziewiczym terenie , że tak powiem. Projekcja filmu ? , fajnie ale jaki i gdzie. Dobre z "definicji" można ogladać w DKF-ie przy studium filmu rysunkowego, trudno będzie zaproponować alternatywę.
Dyskusja - ok, ma ona jednak sensowny wymiar przy współudziale kilku wyrobionych i sprawdzonych osób - w przeciwnym razie na hasło "dyskusja polityczna" lub "religijna" zwali się albo grupa radykłałów politycznych albo banda fundamentalistów (nie wymieniam jakich konkretnie , bo wszyscy są sobie równi

>O ile wiem w B-B nie ma struktur (zorganizowanych) środowiska racjonalistów. Masz zatem duże pole do popisu - jako "przedsiębiorcza" osoba na dziewiczym terenie , że tak powiem. Projekcja filmu ? , fajnie ale jaki i gdzie. Dobre z "definicji" można ogladać w DKF-ie przy studium filmu rysunkowego, trudno będzie zaproponować alternatywę.

Czyli trzeba będzie wymyślić coś jeszcze innego.
DKF obadam przy najbliższej okazji.

>Dyskusja - ok, ma ona jednak sensowny wymiar przy współudziale kilku wyrobionych i sprawdzonych osób - w przeciwnym razie na hasło "dyskusja polityczna" lub "religijna" zwali się albo grupa radykłałów politycznych albo banda fundamentalistów (nie wymieniam jakich konkretnie , bo wszyscy są sobie równi

Z tym będzie kłopot, bo nie wiem, kto jest sprawdzony na tym terenie, a w istocie wolałabym uniknąć bandy fundamentalistów. Wygląda na to, że trochę tu zabawię, więc jeśli na samym początku obłoży mnie ekskomuniką miejscowy biskup, to czarno to widzę (nomen omen).

Jestem z Bielska-B. Chętnie pomogę. Jak by co to proszę o kontakt.
Pozdrawiam.

>Jestem z Bielska-B. Chętnie pomogę. Jak by co to proszę o kontakt.
>Pozdrawiam.
>
Świetnie! dziękuję