W tym momencie (sic!) przemawia do mnie z niebiesko'kiego pudła jakiś platformowy dudek, który oznajmia, że obietnice przedwyborcze mają się dobrze, bo mamy wysokie wskaźniki gospodarcze. Tym samym, przypominam, chwalił się PiS. Skądinąd wiemy, że wskaźniki gospodarcze to są sobie, i jak mawiał Dyżurny Satyryk Kraju: "Niech się politycy za gospodarkę nie biorą, bo ona wtedy ma się dużo lepiej". A teraz zaczął utyskiwać na zbyt liberalne posunięcia PiS-u. Ja się gubię, ale to kolejny, po galopie posła Wenderlicha, przypadek ogłoszenia sukcesu przed wejściem w życie.

Ale tak naprawdę nie chodzi mi o to. Ja się przyzwyczaiłem do tego, że w Sejmie panuje (panuje, a nie trwa) skandal polityczny, prawny, moralny. Zaś moja Pani wychowawczyni w liceum mówiła, że nie będąc szczególnie zdolnym należy być przynajmniej grzecznym. Zbliżając się do meritum zwrócę uwagę na to, że po zajściach w sejmowej komisji mówi się o manipulacji materiału przez TVN, która pocięła film z komisji i nie pokazała, kiedy Niesiołowski marszałek złamał sejmowe prawo (patrz wyżej); że komisja się zachowała nieładnie, bo przeniosła posiedzenie "w nocy" (patrz wyżej). Przekonywano mnie, że ta manipulacja, to jak nie pokazać momentu kradzieży torebki przed ujęciem mężczyzny, który złodzieja torebką okłada. Ale ja tego nie kupuję, co więcej, ja uważam, że powód jest bez znaczenia i guzik obchodziłoby mnie, gdyby Niesiołowski strzelił w twarz Szczypińską (skądinąd jest to posłanka, która najbardziej się oburza, gdy PO mówi coś nieprzyzwoitego [ostatnio na cytowaniu Żeleńskiego-Boy'a przez Premiera] i najbardziej chichocze, gdy to mówi PiS. "Uspokójcie się, filmują") - bo takiego chamstwa nic nie usprawiedliwia. Zwłaszcza (proszę cedzić to słowo) jeśli PiS miał rację i prawo zostało złamane przez Marszałka. Mając merytoryczne argumenty powinni byli wstąpić na drogę formalną. (Pomijam fakt gry na czas i uprawiania martyrologii Szeryfa, w której to czynności widzę "grę pod publiczkę") Zamiast kroku słusznego PiS umoczył głowę w rynsztoku.

Wracam do początku drugiego akapitu. Ja żyję słowami śpiewanymi przez Markowskiego: "kryzys mogę znieść, ja nie muszę jeść, lecz niech przestaną truć". Ktoś złamał prawo - kreska na ścianie; proponował pracę za seks (albo się na nią zgodził) - kreska na ścianie. Ale takiego zachowania nie jestem w stanie wybaczyć. Nigdy się tak nie zachowałem, nie znam człowieka, który by się tak kiedykolwiek zachował i takich posłów znać nie chcę. Zakończę Wałęsą: "Ja temu panu mogę podać nogę".