Sprytne.
Rozwiązaniem jest obserwacja specyficznego źródła światła (albo kilku[np. wersja z interferencją]).

Właściwie nawet nie trzeba dwóch stacji. Wystarczy jedna, a na niej umieszczony laser. Trzeba tylko uzyskać odpowiednią dokładność pomiaru.
Przebieg eksperymentu:
-umieszczenie lasera naprzeciw tarczy (dokładne pomiary odległości);
-pomiar położenia punktu świetlnego na tarczy;
-zmiany położenia układu pomiarowego (potrzeba pomiarów na trzech różnych osiach[najlepiej ortogonalnych] by sprawdzić wszystkie możliwe obroty)

Zasada działania:
Jeśli wiemy, że w stacji nie obracającej się słupek świetlny lasera trafi w środek, to również wiemy, że jeśli stacja się obraca, nie trafi w środek. Powodem jest, że zanim światło przebedzie drogę od lasera do tarczy, ta przesunie się odpowiednio do szybkości obrotu (lub obrotów [może być kilka -wokół różnych osi]).

Świecenie (wysyłanie fal EM/kwantów) jest zjawiskiem powszechnym. Przypuszczelnie i bez naszego eksperymentu pierścień w naturalny sposób 'będzie wiedział' czy się obraca. To sprawi, że i my bedziemy odczuwać przeciążenie.

Pozdrawiam

Dla sily odsrodkowej nie ma znaczenia kierunek obrotu, a wnioskuje, ze stacja B nie wiruje. Blad: dla zalogi A stacja B sie nie kreci. Stacja B musi miec na sobie punkty odniesienia. To samo dotyczy stacji A, gdyz obserwatorzy na B stwierdzaja, ze A obraca sie w prawo.
Przypomina to pozorny paradoks ze sloncem:
Mozna zadac sobie pytanie w ktora strone obraca sie Ziemia: dla obserwatorow na polnocy w lewo, dla obserwatorow na poludniu od rownika w prawo. Pozorny paradoks polega na tym, ze zmienilismy punkt odniesia poprzez obrot wokol jednej osi.

---

Der Letzte macht die Sonne aus!
nic-nac-project.de/~excel

>Dla sily odsrodkowej nie ma znaczenia kierunek obrotu,

jak na moja intuicje bo nie jestem fiyzkiem to chyba nie uda sie wytworzyc ziemskiej grawitacji ta stacji musialyy strasznie szybko sie krecic
ale jakas mala grawitacje np 0.2 g mozna tak wytworzyc

>jak na moja intuicje bo nie jestem fiyzkiem to chyba nie uda sie wytworzyc ziemskiej grawitacji ta stacji musialyy strasznie szybko sie krecic
> ale jakas mala grawitacje np 0.2 g mozna tak wytworzyc
>

Fizykiem też nie jestem, ale za to ?znam? jednego, co napisał książkę (Jay Orear, ?Fizyka tom1?, str.86) ?[?] pasażerowie w odległości 10 m od osi obrotu będą się czuli w tym pojeździe kosmicznym jak na Ziemi, gdy będzie się on obracać z częstością 9,5 obrotów/min.?. Więc nie wygląda to tak tragicznie.

Ale z tego co mi wiadomo, żadna agencja kosmiczna nie pracuje na tego typu ?wirówkami?. A to dziwne, bo przecież w ten sposób można zlikwidować problem zanikania mięśni i kości spationautów (podczas długotrwałego przebywania w stanie nieważkości). Może nie ma obecnie dostatecznie wytrzymałych materiałów?

Niewytrenowany czlowiek znosi bez trudu chwilowe przeciazenia do 4 g (kolejka gorska), a pilot oblatywacz moze znosic nawet do 10 g. Tak podaje medycyna kosmiczna. Problem duzych przeciazen zostaje rozwizany, jesli czlowiek zostanie umieszczony w plynie i skafandrze, co zostalo nawet opatentowane przez pewnego Francuza. Wtedy nie ma duzych roznic gestosci miedzy cialem o osrodkiem, dlatego tez pilot moze znosic przeciazenia do 15 g nie tracac przy tym przytomnosci.
Amerykanie, Rosjanie i w ESA maja takie wirowki, inaczej czlowiek nie polecialby w kosmos. Ultrawirowki genetykow do oddzielania skladnikow komorek moga dawac nawet 10^6g!

---

Der Letzte macht die Sonne aus!

> Fizykiem też nie jestem, ale za to ?znam? jednego, co napisał książkę (Jay Orear, ?Fizyka tom1?, str.86) ?[?] pasażerowie w odległości 10 m od osi obrotu będą się czuli w tym pojeździe kosmicznym jak na Ziemi, gdy będzie się on obracać z częstością 9,5 obrotów/min.?. Więc nie wygląda to tak tragicznie.
> Ale z tego co mi wiadomo, żadna agencja kosmiczna nie pracuje na tego typu ?wirówkami?. A to dziwne, bo przecież w ten sposób można zlikwidować problem zanikania mięśni i kości spationautów (podczas długotrwałego przebywania w stanie nieważkości). Może nie ma obecnie dostatecznie wytrzymałych materiałów?
>

Obawiam się, że najmniej wytrzymałym materiałem byłby tu... człowiek. Przy takiej częstotliwości obrotów, o jakiej piszesz gdyby założyć, że przyspieszenie grawitacyjne na wysokości talii jest równe g, to przyspieszenie w okolicy głowy i w okolicy nóg różniłoby się od tego po środku o ok. 10%. Do tego, przy nogach byłoby większe niż przy głowie. Wydaje mi się zatem, że wprowadzenie ruchu wirowego za wiele by nie pomogło - krew i tak wolałaby do nóg niż do głowy...

A tak na marginesie, to oglądałem kiedyś w TV (nie pomnę już na jakiej stacji) program o stacji MIR i wydaje mi się, iż padło tam zdanie o tym, że ten sposób wytwarzania grawitacji jest brany pod uwagę. Wydaje mi się, że wspominano tam o tworzeniu na stacjach orbitalnych takich "ośrodków odnowy biologicznej", w których mieszkańcy stacji spędzaliby jakiś czas na ćwiczeniach fizycznych w grawitacji zbliżonej do ziemskiej.

Bez trudu udaje sie wytworzyć parę g w lotniczych wirówkach do symulacji przeciążeń - w wirówkach do celów technicznych znacznie więcej. A swobodne ciało w próżni wystarczy jedynie wprawić w ruch: jego podtrzymanie juz nie pochłania energii.

---

Co mówisz o Bogu? Ślisko tu od krwi ludzkiej
(Nie-boska komedia}

>Interesuje mnie stacja kosmiczna w kształcie
>pierścienia, który obracjąc się wytwarza siłę odśrodkowa
>równą sile grawitacji ziemskiej,

Zainteresowanym zasiedlaniem naszej galaktyki Drogi Mlecznej polecam strone www.ufo.com.pl