Kościół i jego zwolennicy w Polsce bardzo stanowczo i radykalnie odnoszą się do leczenia niepłodności metodą in vitro. Namawiają wręcz do penalizacji lekarzy i pacjentów stosujących tą metodę. A wszystko to wynika z ich współczesnej interpretacji "świętej księgi" i "tradycji ojców Kościoła".
To nie pierwszy raz kiedy jakaś religia tak odnosi się do nowej procedury medycznej. Przedstawiciele religii zazwyczaj później się z tego stanowiska wycofują okrakiem i udają, że nic się nie stało. Z biegiem lat, jak gdyby nigdy nic, sami poddają się procedurom, które kiedyś ich organizacja nazywała "szatańskimi". Tak było ze znieczuleniami, transplantacjami i pewnie innymi. Pisali o tym autorzy Racjonalisty:
www.racjon(*)5865/q,Religia.kontra.medycyna
www.racjon(*).czyli.poczatki.anestezjologii

Postuluję abyśmy zebrali i udokumentowali więcej takich przykładów, kiedy religia hamowała rozwój medycyny. Trzeba merytorycznie stawić odpór zakusom specjalistów od spraw nieziemskich (nie chodzi mi o astronomów).

Podaję cytaty z klasycznej książki "Stulecie chirurgów" Jurgena Thorwalda:

### Operacje plastyczne odtworzenia nosów utraconych od miecza lub choroby.

"Carpue miał na myśli nosy, jakie żyjący w Bolonii w latach 1545-1599 Gaspare Tagliacozzi miał wielokrotnie sporządzać. W czasie swych studiów Carpue śledził doniesienia o Tagliacozzim i jego nosach. Tagliacozzi opisał je w książce De curtorum chirurgia. Miał je sporządzać ze skóry wyciętej z ramienia. Po jego śmierci nigdy jednak nie mówiono o nich inaczej, jak o tworach, które następnej zimy odpadały i były pośmiewiskiem innych lekarzy.
(...)
- Carpue wahał się przez cały październik. Razem ze swymi uczniami raz jeszcze studiował wszystko, co było pod ręką, o "metodzie włoskiej" Tagliacozziego. Różnica między łagodnym klimatem indyjskim a surowym europejskim przez długi czas była jego zmorą. Szukał dowodów, że nosy Tagliacozziego nie były urągowiskiem, jak straszono przez ostatnich dwieście lat, lecz że także w europejskim klimacie udawało się je sporządzać. Szukał dowodów, że Tagliacozziego tylko źle rozumiano lub że po jego śmierci brakło chirurgom odwagi, która była jego udziałem. Szukał dowodów na to, iż Tagliacozzi tylko dlatego stał się przedmiotem drwin potomności, że Kościół przed dwustu laty wyklął jego operacje jako mieszanie się w wyroki Boże. Rzeczywiście zwłoki jego zostały wyrzucone z kościoła mniszek San Giovanni Battista i pochowane w nie poświęconej ziemi, ponieważ mniszki nad jego grobem usłyszały głos oznajmiający jego potępienie. Mimo to potwierdzenia pomyślnych wyników Tagliacozziego Carpue nie znalazł. Jego współcześni niewiele mieli o nim do powiedzenia. Nawet chirurgowie następnych stuleci, którzy nie wtórowali szyderczym piosnkom o Tagliacozzim, uznali operację za niemożliwą. To samo uczynił paryski fakultet medyczny w 1742 roku."

### Znieczulenie w czasie porodu

"-Chloroform i bezbolesny poród to sprawa wręcz nierozdzielna, a niektórzy zapominają, że chloroform, niezależnie od tego, czy się go stosuje przy porodach, czy nie, i tak pozostaje środkiem znieczulającym przewyższającym eter. Zwalczając bezbolesny poród, zwalczają więc także chloroform...
Staliśmy wciąż jeszcze na rogu, choć wzmagał się zimny wiatr.
- Twierdzą, że chloroform przenika do krwi nie narodzonego dziecka - powiedziałem i zatruwają...
Dunkan głębiej nacisnął kapelusz.
- Tak z pewnością nie jest. Takie argumenty są tylko pozorem. Jeśli pan dokładniej rozważy zarzuty wobec chloroformu, to nie natrafi pan na żadne medyczne argumenty. Chodzi o moralność i religię. Kościoły i lekarze ściśle z nimi związani walczą tymi samymi metodami. A działo, z którego strzelają, jest ogromne. Jego najcięższa amunicja to słowo Biblii, konkretnie Księga Rodzaju 3,16 - "i w bólu rodzić będziesz..." Rozumie pan. To ma znaczyć, że Bóg zakazał bezbolesnych porodów, a tym samym i chloroformu "I w bólu rodzić będziesz..."
powtórzył. - Na tym polega ów cały sprzeciw...
- Ależ to nie zahamuje postępu - wtrąciłem.
- Nie zdarzyłoby się to po raz pierwszy - podjął Dunkan. - Niech pan tylko przyjrzy się historii średniowiecznej medycyny. Jej żałosny stan to skutek równie ortodoksyjnej interpretacji Biblii. Simpson podchodzi do sprawy z pogodniejszej strony. Wszystkim wrogom chloroformu odpowiada drwiną, a Księdze Rodzaju 3,16 przeciwstawia rozdział 2, wiersz 21 tej samej Księgi: "Wtedy to Jahwe sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie. I gdy spał, wyjął jedno z jego żeber..." Simpson mówi: tu macie zezwolenie Boga na używanie chloroformu. Błogosławię jego optymizm, ale walka dopiero się zaczęła. Już wysokie osobistości duchowne mówią o chloroformie jako o "owocu szatana", a inni zabraniają członkom Kościoła przystępowania do komunii, gdy tylko wpadną na myśl skorzystania z tego "szatańskiego gazu" lub zastosowania go u swych bliskich. Tak to wygląda obecnie w Szkocji. Ale w Anglii i Irlandii w gruncie rzeczy wcale nie jest inaczej. Błogosławię optymizm Simpsona."