Wadą uniwersyteckich programow nauczania jest to, ze stara sie dac studentom podstawy danej dziedziny wiedzy (np. w tym przypadku poprzez nauke historii filozofow), aby kolejni adepci tej nauki mogli opierajac sie na tym materiale tworzyc rzeczy zupelnie nowe jakosciowo, badz tez w znaczacy sposob rozwijac teze "baze wiedzy".

Niestety jest to zalozenie idealistyczne, gdyz wielu studentow i tej bazy nie jest w stanie sobie przyswoic, a jesli juz musza (egzamin) to w uzyciu jest zasada 4xZ i konczymy przygode z dana dziedzina. Na tym tle samodzielne dochodzenie do wiedzy, ktora w instytucjach naukowych jest nieczesto na sile tloczona do glow jest o niebo lepsze. Dlaczego? Poniewaz dochodzi do glebokiej internalizacji tejze wiedzy (troche kryptoreklamy www.racjonalista.pl/kk.php/s,3401) i jej aktywnego "wdrazania" w zyciu.

Rzecz rowniez w tym, ze studenci uczelni bardzo czesto maja stosunek dosc "lekcewazacy" wobec osob, ktore nie raz bija ich wiedza zdobyta z ksiazek poza tokiem normalnego studiowania. Taka jest prawda, a ludzka zawisc nie zna granic. Zainteresowanym polecam wybranie sie do biblioteki uniwersyteckiej (chocby nawet UW) i przejscie sie po wszystkich pietrach. Poza studentami spotkac tam mozna mase osob, ktore po prostu zglebiaja wiedze dla niej samej i wlasnej przyjemnosci. Przy okazji dyskusji z nimi wychodzi na jaw ich gleboka erudycja i oczytanie. Z checia porozmawialbym z taka osoba, a nie z kolejnym studentem klepiacym utarte formulki, ktore zapamietal (o ile zapamietal) z cwiczen, czy wykladu.

Na pytanie - jak sie uczyc odpowiedzi udzielic trudno. Chocby z powodu pewnego dualizmu w tym pojeciu. Otoz jesli chodzi o sama metode to kazdy jest najlepszym panem na wlasnym zamku. Czy sie tylko czyta, czy duma, robi notatki, pisze teksty do Racjonalisty kazdy musi znalezc cos dla siebie. Natomiast jesli chcesz porady dotyczacej samej tresci oraz autorow to co tu duzo mowic - podejscie historyczne jest jak najbardziej wskazane. Czyli w tym akurat przypadku - cala historia filozofii, przy czym nie tylko Tatarkiewicz, ale takze inni autorzy (nie mowie, ze Tatarkiewicz jest zly, chodzi mi bardziej o sposob jego ujmowania filozofii). Pisma, internet, prace magisterskie, nieczesto wydawane w malych nakladach pisma filozoficzne (na UW jest na pewno takie, wiem, gdyz mialem w rekach) rowniez zwiekszaja szanse na rozwoj. Natomiast po tym - na to pytanie trudno odpowiedziec.

PS. Jakby co zapraszam do korespondencji.

Sądzę, że to iż sama dochodzisz od szczegółu do głębszych - jest jak najbardziej właściwe(bo wiesz, że to jest Twoje i do tego sama doszłaś). Jest to "metoda racjonalna obarczona ryzykiem", gdyż nie wiesz do końca tak jak Ci powiedziała Twoja koleżanka - mianowicie, że ktoś mógł do tego dojść przed Tobą.To w konsekwencji mogłoby oznaczać przy założeniu, że jesteś ambitna(a tak mi się wydaje) - jeżeli swych myśli byś nie sprawdzała z "cudzymi", iż nie znalazłabyś żadnych nowych przemyśleń mogących pomóc współczesnej filozofii ergo nic(brzmi to porażająco, ale prawdziwie). Wniosek: aby "wykreować" coś twórczego trzeba niestety porównywać to z przeszłością żeby nie pokryła się w całej bądź w jakiejś częśći z współczesnością.
Życzę dotarcia do racjonalnych wniosków.

z nauka sa 3 problemy. Uczymy sie cale zycie i czasu nam nie wystarczy na wszystko i tak to po pierwsze, po drugie studia sa darmowe to mit, Ci ktorym dawno spedzil sen z powiek fakt ze wydatki sa spore ma wielu zawodnikow, studiowac trzeba!! po latach spojzysz wstecz i zobaczysz ile szlac do celu nieznajac drogi a jak szli Ci co mieli mape.. przed podleciem decyzji dwa razy sie zastanow czy Cie stac jednak, bo hop-siup takie to nie jest/