RUCH NA RZECZ RACJONALNEJ POLSKI OBYWATELSKIEJ


„Polska jest demokratycznym państwem prawa!” krzyczy czasem w Sejmie i w mediach poseł-prawnik, który w medialnym rankingu polityków zajmuje drugie miejsce w Polsce. Kim jest ten obłudnik, że tak sobie pozwala podczas gdy realna Polska jest dyktaturą administrowaną przez „sitwę”; jak to określił Minister Sprawiedliwości Jarosław Gowin mówiąc o polskich środowiskach prawniczych. Jest to przewodniczący sejmowej komisji sprawiedliwości i praw człowieka- Ryszard Kalisz.
Faktycznie cała Polska jest w stanie bezprawia skoro dotychczas nie wprowadzono w życie nawet wszystkich zasad prawa Konstytucji z 2 kwietnia 1997r. Bezprawie to trwa więc 15 lat.
Dlaczego Polska „klasa polityczna” wszystkich wyznań i światopoglądów na to pozwala? Bo im tak wygodnie. Bo mogą bezkarnie robić to co robią- okradać obywateli nie tylko z pieniędzy ale i z godności ludzkiej i trzymać ich w stanie przedmiotowym, jako rządzonych. Nie dopuszczają do tego by społeczeństwo polskie stało się podmiotem i najwyższym władcą Polski.
O demokracji nie może być mowy skoro nie ma podstaw prawnych ją określających i aktów realizujących a Minister Sprawiedliwości ogłasza, że „literę prawa ma gdzieś”. Stąd wiele osób w Polsce pamiętając hasła z czasów PRL-u, demokracje utożsamia z równouprawnieniem a równouprawnienie z egalitaryzmem i na zasadzie, że w demokracji jest równość a ja mam do niej prawo więc mi się należy- szczególnie to czego nie posiadam bo mi się nie chce lub nie umiem na to zapracować wrzeszczy, że jest krzywdzona.
Polska nie jest państwem demokratycznym bo nie wszystkie organizacje społeczne, polityczne i religijne oraz osoby fizyczne mają jednakowe prawne, polityczne i ekonomiczne warunki bytu i działania. Na przykład: Kościół Katolicki i niektóre partie polityczne są finansowane przez państwo. Pozostałe organizacje są samofinansujące się a osoby fizyczne nie mają środków nawet na opublikowanie swoich myśli, bowiem w Polsce obowiązuje zasadza, że każdy ma do powiedzenia tyle, ile ma „oleju” w głowie i pieniędzy w kieszeni lub na koncie by mógł założyć swoje wydawnictwo.
Niektórzy politycy i funkcjonariusze Kościoła Katolickiego w Polsce mówią o społeczeństwie obywatelskim. Politycy uważają, że obywatelskość wyraża się i kończy udziałem obywateli raz na ileś lat w wyborach lub referendach i bezdyskusyjnym podporządkowaniu się ich politycznym widzimisię. Funkcjonariusze Kościoła Katolickiego obywatelskość utożsamiają z wiernością i uległością ich zachciankom, no bo zasad żadnych nie mają tak samo jak ci, którzy zwą się klasą polityczną. Jedyną zasadą ich wszystkich jest chęć bogacenia się za wszelką cenę.
Dlaczego tak jest? Bo nie funkcjonuje świecka etyka a Polska nie ma dobrego prawa i wiele z istniejących praw jest nie wdrożonych w życie. Konstytucja nie ustala nawet ustroju Polski a zamiast rządu powołuje Radę Ministrów. Jaka jest różnica pomiędzy rządzeniem a radzeniem jasno określa Słownik Języka Polskiego.
W Polsce panuje dyktatura nawet nie jednej partii tylko jednego człowieka. No bo co to za demokracja gdy osobnik jest jednocześnie przewodniczącym partii, posłem na Sejm i premierem Rady Ministrów spełniającej rolę rządu? Jako przewodniczący partii tworzy on lub zatwierdza ideologię partii czyli kierunki jej działania-rządzenia. Jako poseł w Sejmie ze swoją frakcją sejmową, uchwala te „kierunki”, czyli sposób rządzenia- kieruje tworzeniem prawa. Jako prezes Rady Ministrów jest wykonawcą wymyślanych przez siebie i swoją „sitwę” sposobów działania-rządzenia.
Drogą sejmową ze swojej ideologii partyjnej tworzy prawo, które realizuje jako Prezes Rady Ministrów. Zaś jako przewodniczący partii i poseł (niby przedstawiciel społeczeństwa) kontroluje siebie jako Prezesa Rady Ministrów- wykonawcę swoich partyjnych wizji zwąc je górnolotnie zadaniami „demokratycznego” państwa. To samo dotyczy posłów członków partii rządzącej, którzy pełnią funkcje posłów do Sejmu i są członkami Rady Ministrów. Czy inaczej niż dyktatura jednoosobowa można nazwać takie państwo?
Gdzie tu podział na władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądownicza?
Polska bylejakość występuje wszędzie, ale najgroźniejsza jest w urządzaniu i funkcjonowaniu państwa. Tu politycy są bezkarni. W praworządnym państwie, polityczna bylejakość winna się kończyć niebytem społecznym i politycznym a odbywa się kosztem psucia prawa, państwa i lekceważeniem społeczeństwa- bezkarnie. A już Platon (427-347 w.p.n.e.) ostrzegał mówiąc : „jeśli się do rządów zabiorą ludzie ubodzy i łaknący dóbr osobistych, dorwą się do dobra publicznego, aby je rozdrapać dla siebie, wtedy nie ma sposobu- zaczną się walki o władzę i wojna domowa zgubi i samych walczących i zgubi resztę państwa”. Jak blisko tego jest Polska?
W Polsce to się sprawdza od lat. Już za panowania króla Jana III Sobieskiego (od. 1674r.) jawnie mówiono, że „Polska nierządem stoi”. To trwa do dziś.
Obecnie „prawdziwi Polacy” wrzeszczą, że chcą budować Polskę narodową- jednonarodową. Po co? Skoro taka nigdy nie istniała. Zawsze Polskę zamieszkiwało kilka narodowości.
Idąc na Marsz Niepodległości w dniu 11 listopada z „patriotycznych” pobudek zakryli twarze i zaopatrzyli się w wyrwane z infrastruktury miasta kamienie lub w przywiezione ze sobą niebezpieczne a nawet pirotechniczne przedmioty i swoją „patriotyczną” demonstrację rozpoczęli atakiem na policyjne siły porządkowe, które chciały im zapewnić swobodę demonstracji.
Kilka dni wcześniej został aresztowany osobnik, który czterotonowym ładunkiem wybuchowym chciał zaatakować Sejm w trakcie obrad.
Po tych „występach” „prawdziwych patriotów” objawili się następni:- jeden zalecał głosowanie jak zastrzelić Prezesa Rady Ministrów, a kolejny groził zastrzeleniem co dziesiątego dziennikarza wybranych gazet i telewizji.
A gdzie są i co robią organa państwa powołane do zapewnienia ładu społecznego?
Znając realia, że Polska jest państwem katolickim, zapytać należy tych Katolików gdzie są ich wyrocznie moralne ze swoimi wartościami.
Czas z tym skończyć i zacząć wreszcie budować RACJONALNĄ POLSKĘ OBYWATELSKĄ opartą na rozumnej idei i materialnej rzeczywiści.
Nie wysadzajmy Sejmów ani innych budowli!
Wysadzajmy z posad państwowych i samorządowych złoczyńców i głupotę z życia społecznego i budujmy Racjonalną Polskę Obywatelską (RPO).
Zaczątkiem tej budowy winny być wiedza, rozum oraz chęć i odwaga myślenia i działania.
Krzykami i hasłami Racjonalnej Polski Obywatelskiej nie zbudujemy. Droga jest długa, wymaga determinacji i organizacji. Proponuję powołać RUCH NA RZECZ RACJONALNEJ POLSKI OBYWATELSKIEJ. Dla celów łatwiejszego funkcjonowania w powszechnej komunikacji nazwę tę możemy skrócić do RUCH RPO.
Państwo obejmuje wiele problemów, zagadnień, tematów itp. i dlatego w przyszłości należy powołać INSTYTUT RACJONALNEGO PAŃSTWA OBYWATELSKIEGO. Na razie winniśmy zacząć dyskusje bo tylko tą drogą możemy wypracować formy i kierunki działania nad najpilniejszymi zagadnieniami codzienności.
Ze swojej strony mogę zaoferować nazwę ruchu: RUCH NA RZECZ RACJONALNEJ POLSKI OBYWATELSKIEJ (RUCH RPO) oraz 120 stron komputeropisu Pt. „O RACJONALNE PAŃSTWO OBYWATELSKIE. WIESCI I MYSLI NIEKTÓRE.ZAGADNIENIA DO REFLEKSJI wraz ze 103 stronami załączników.
Jest oczywistym, że komputeropisem nie da się posługiwać w tej działalności. Należy więc szukać odważnego wydawcy.
Zapraszamy do myślenia i działania!