Przypadkiem błądząc po cyber-przestrzeni Google zaniosło mnie na Wasze strony, gdzie ku zdumieniu memu, zobaczyłem ślady dyskusji na temat zjawiska "pamięci" wody wywołanego napromieniowaniem mikrofalami, odkrytego przeze mnie i mojego ucznia, dr Walczaka, przy okazji badań nad szybkim trawieniem krzemu, dla potrzeb techniki mikrosystemów.
Niektóre wątki tejże dyskusji (już przestarzałej na Waszych stronach, jak informujecie Państwo)wzbudziły we mnie ochotę na kilka słów.
A więc:
1. W specyficznych warunkach(podwyższone ciśnienie 40 atm i temperatura ok 180 deg C)mikrofale o mocy ~200 W i f=2.54 GHz zamieniają zwykłą wodę w zjadliwy roztwór zdolny do trawienia krzemu, kwarcu. Obliczenia wskazują, że liczba grup hydroksylowych wzbudzonych w wodzie odpowiada ługowi o stężeniu 1 M KOH ! Stan wysokiej"zjadliwości" ustępuje po kilkunastu sekundach.
2. Badania konduktometryczne i spektroskopowe w paśmie podczerwieni wykazują utrzymywanie się zmian w stukturze wody do kilku minut po napromieniowaniu. Jest to związane z deklasteryzacją wody, pojawieniem się dużej liczby wody molekularnej i grup hydroksylowych. Odczyn wody nie zmienia się, albowiem nie jest to dysocjacja termiczna tylko efekt wywołany wprowadzeniem dodatkowej energii pola mikrofalowego. Odbudowa parametrów wody jest szybsza jeśli jest ona podgrzana wysoko, w okolice wrzenia. Dla typowego podgrzewania mikrofalowego napojów i pokarmów utrzymuje się znacząco dłużej.
3. Badania krystalizacji różnorodnych substancji z roztworów wodnych sporządzonych na bazie wychłodzonej po zagotowaniu mikrofalami wody wykazują, że następuja anomalne formowanie krystalitów, które utrzymuje się do 7 dni od momentu zastosowania mikrofal. Szczególnie "podejrzane" jest to, że wiele substancji aktywnych w żywych istotach tak się zachowuje (NaCl, cukry, moczany, szczawiany, aspiryna, uryna). Kryształy są znacząco większe, mają tendencję do tworzenia stuktur dendytrycznych.
4. Zjawiska te występują po potraktowniu wody i roztworów sporządzonych na jej bazie mikrofalami ze zwykłych kuchenek domowych. Wynika to z tego, że częstotliwość mikrofal w tych urządzeniach jest dobrana specjalnie tak, aby osiągnąć maksymalną absorpcję mikrofal przez wodę.
5. Powyższe wyniki zostały opublikowane w wielu najlepszych światowych periodykach naukowych na przestrzeni ostatnich 6 lat (Sensors&Actuators, J. Material Science and Technology, J. Measurements Science) były referowane na kilku konferencjach międzynarodowych (Eurosensors: Delft (NL) Praga (CS), Guimaraes (P)) i krajowych (COE 2002, COE 2004, MIXDES 2002). W 2004 na Politechnice Wrocławskiej, na Wydziale Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki, obroniono pracę doktorską (dr. inż. Rafała Walczaka) , w której wiele - z powyżej wymienionych zjawisk - omówiono w spójny sposób.
Reasumując:
Odkryte efekty spełniają wymogi doświadczenia naukowego albowiem są powtarzalne i mierzalne, występują bez względu na rodzaj wody lub uwarunkowań geograficznych. Anomalną krystalizację NaCl łatwo w domu sprawdzić: Proszę zagotować szklankę wody z kranu w mikrofalach i tradycyjnie. Po ostudzeniu do temperatury otoczenia, proszę wsypać po dwie łyżeczki soli kuchennej do obydwu i zamieszać. Natępnie należy wylać na dwa czyste szklane spodki od herbaty warstewkę około 5 mm roztworu i odstawić do wykrystalizowania. Resztę próbki zachować. Anomalny rozrost NaCl widoczny będzie po kilkunastu godzinach, potrzebnych do wyraznej agregacji krystalitów. Roztwory należy rozlewać z zachowanej próbki co 24 godziny przez dwa-trzy dni, powtarzając doświadczenie.
Wnioski:
Te efekty mogą być niebezpieczne dla metabolizmu organizmów żywych.
Możliwe jest tu:
- niebezpieczne oddziaływanie wolnych rodników wzbudzanych mikrofalami (rak ?, błędy kodowania DNA ?)
- inny niż zawyczaj przebieg reakcji bio-chemicznych ("nowa woda" a neuroreceptory i neuroprzekażniki ?, gospodarka enzymami ? upośledzenie roli ściany komórkowej ?)
- wspomożenie formacji kamieni nerkowych ?, żółciowych ?, blaszek miażdżycowych ?
etc, etc.
Zaznaczam, że omawiane tu efekty nie są powiązane z efektami cieplnymi oddziaływania mikrofal, więc jakie kolwiek analogie z dotychczasowymi wynikami testów szkodliwości mikrofal nie sa możliwe.
Przesyłam pozdrowienia
dr hab. inż. Jan A. Dziuban
adiunkt WEMiF PWr
docent ITE Warszawa
lp.corw.rwp@nabuizd.naj