A propos mojego generatora wątków...uśmiejecie się, chciałem jeszcze wczorak zamieścić 3 na satan.pl, ale mi w nocy akurat konto wygasło i jego odzyskanie trochę mi zajmie. W związku z tym, zamieszczam tutaj ten, jeden z nich, tak aby pojawić się maniakalnie na każdym dziale Forum Racjonalisty z wyjatkiem bazgrołów Jakoś nie udało mi się nic na ten dział wymyślić... a generatorami wątków był dla mnie nie kto inny jak Patuszkin oraz outsider, którego pasjonującym mnie stylem inspirowany jest i ten wątek, poruszający jeden z problemów, jaki na niedawnym wątku satanizm pozostał bez odpowiedzi. Oto treść, którą miałem ochotę pomęczyć trochę satanistów, ale będę z tym musiał jeszce poczekać A tutaj też się może jacyś znajdą...jedziemy:

Powiedziano, chyba tylko po to żeby powiedzieć jak mi się zdaje: "Niech będą błogosławieni prowokujący śmierć, albowiem długie będą ich dni na świecie"

Ot satanista, zapamiętały, który w kulcie siebie samego o imieniu Szatana zapomniał. Czy prowokuje tym samym śmierć swą jako satanisty a jednocześnie spełnia i wpisuje się w jego powyższą zasadę? I wpisując się w zasadę jeszcze jedną, bo czyniąc to z wiarą, że On jest "swoim własnym zbawicielem" i wykorzystując tym samym "życie-TU I TERAZ".

Czyż nie jest tak, że uznawszy się za satanistę choć raz w życiu, nie przestaje się nim być już nigdy? Ot satanista, który w kulcie swego ego, klęka przed konfesjonałem i wyznaje dla swej przyjemności i swego zbawienia chrześcijańskie grzechy (a choćby i grzech satanizmu) i dla swej przyjemności wykonuje zadaną mu pokutę, rozkoszuje się nią, nią i odzyskaną jednością z Bogiem w trójcy jedynym prawdziwym i głaskaniem go po brodzie i powrotem na łono jednego, świętego, powszechnego i apostolskiego Kościoła; i rozkoszuje tym wszystkim się na sposób satanistyczny, na sposób, do którego przez satanizm właśnie został przyuczony. Jestże li on satanistą? Kiedy korzysta z religii zwierzęco by żyć swą pełnią życia w swym dobrowolnym ograniczeniu(?) się nią? [nie wiem czy te przymiotniki z wyznania wiary nie powinny być dużą, ale jeśli tak , to proszę moderatorów o poprawkę ]

Generalnie zaś pytanie mam może i takie: w którym momencie satanizm przestaje być satanizmem; satanizm, jako (auto)agresywny więzień egoteizmu i "zasady przyjemności". Kiedy satanizm umiera i czy w ogóle umrzeć w człowieku może? Czyż nie jest tak, że raz duszy (czy umysłowi jak kto woli) zaszczepiony, żyje w niej (nim) wiecznie (bądź do śmierci jak kto woli), w nieskończonej ilości dynamicznie ewoluujących form? Form ewoluujących o tej pierwszej tj. zachwyceniem się satanizmem? A może jest rzesz satanizm złem absolutnym, co samo siebie w człowieku niszczy? Prowokującym w nim swą śmierć błogosławionym, prowokującym ją jednak zbyt skutecznie by dni jego na świecie długie być mogły? Czy ma znaczenie, żem zapomniał żem satanista nie na dzień jeden, lecz na resztę życia, dając się ponieść jego rozkosznemu, upajającemu mnie zapomnieniem biegowi; niczym wrześniowy liść porwany z wiatrem tak pięknej, bezchmurnej, popełniowej nocy, nocy jaka nam przedwczoraj minęła...w jej to srebrnym i chłodnym sercu, gdy przechodziłem obok leśnego stawu liść ten spadł...spadł bo nie prowokował?

{Cytaty są z Biblii Szatana La Veya}

Tak w ogóle to sorry, że nie odpowiadam wam na razie na innych wątkach ale sami widzicie ile ich jest, a uczę się jeszce na egzamin z chrześcijaństwa nowożytnego