W przypadku zapisywania i odtwarzania programów komputerowych na nośnikach pamięci, nie zachodzi rzeczywista transformacja materii w ruch ani ruchu w materię. Zamiast tego, zachodzi przekształcenie wzorców materiału na nośniku pamięci w formę, którą komputer może odczytać i interpretować jako kod programu, a następnie z powrotem na wzorce materiału podczas odtwarzania. A propos takich teorii poczytaj sobie też o teorii symulacji bochnia24.(*)st-prawdziwa-teoria-symulacji/

>W przypadku zapisywania i odtwarzania programów komputerowych na nośnikach pamięci, nie zachodzi rzeczywista transformacja materii w ruch ani ruchu w materię. Zamiast tego, zachodzi przekształcenie wzorców materiału na nośniku pamięci w formę, którą komputer może odczytać i interpretować jako kod programu, a następnie z powrotem na wzorce materiału podczas odtwarzania.

Pewnie nie zauważasz nawet jak płynnie przechodzisz z poziomu pojęć podstawowych jakimi są ruch i materia do poziomu pojęć wysoko złożonych jakimi są procesor i program i twierdzisz, że związek programu z procesorem nie zachodzi na poziomie podstawowym pomiędzy ruchem i materia.

Ale to co piszesz nie ma żadnego sensu. Ten związek objawia się na wszystkich poziomach od najbardziej złożonych do najbardziej podstawowych.

O ile mi wiadomo zapisana kość pamięci jest szczególnym układem materii wywołanym szczególnym systemem fal elektronów, coś jak wydmy pustynne ukształtowane falami ruchu powietrza.

O ile mi wiadomo odbicie prostego strumienia od tego szczególnego układu materii może wywołać falę pierwotną, która doprowadziła materię do tego szczególnego układu.

Myślę, że fajnym przykładem transformacji ruchu do materii i materii do ruchu jest nagranie i odtworzenie płyty gramofonu.

Na płycie pod mikroskopem mógłbyś zobaczyć dosłownie materialny kształt fal muzyki.

Co ciekawe każde nagranie płyty pochłania energię muzyki, natomiast każde odtworzenie muzyki z płyty pochłania energię wiązania płyty.

Jakikolwiek nie wymyśliłbys nośnik pamięci ten zawsze pochłonie energię zapisywanego procesu a następnie odtworzenie procesu z nośnika pamięci zawsze pozbawi energii nośnik pamięci.

Każda pamięć jest ograniczona i można ją odtworzyć tylko skończoną ilość razy.

Energia dosłownie transformuje z ruchu do materii i z materii do ruchu. Foton staje się elektronem i następnie elektron staje się fotonem.

Dualizm korpuskularno-falowy
pl.m.wikip(*)i/Dualizm_korpuskularno-falowy

Jest także doskonałym przykładem transformacji energii pomiędzy postaciami ruchu i materii.

---

youtu.be/5VCiU1osa3w