Panie intelektualisto. Pokazał Pan jakiż to poziom inteligencji Pan reprezentuje. No cóż, taki "człowiek czynu" powinien wiedzieć, iż znaleźć pisze się przez "ź", ale mniejsza z tym. Uważa Pan, iż są to błache tematy, pragnę przytoczyć pewne fakty związane z ową "błachością". Otóż pieniądze wydawane przez państwo na finansowanie różnorodnych zabobonów jest olbrzymia, poza tym sprawy religii i kwestie wiary, tudzież moralności są podejmowane nie przez licealistów, ale przez wybitnych profesorów i innych ludzi nauki i wybaczy Pan, ale nikomu jeszcze nie udało się ich rozstrzygnąć. Jeżeli uważa Pan, iż bycie człowiekiem czynu oznacza tylko bezmyślne działanie, to ja życzę temu państwu, żeby żaden taki osobnik się tu nie pojawił.

Lizander jest tak podniecony, że na wszelkie inne sprawy uwagi nie zwraca, gdyż zew czynu uniemożliwia mu jakiekolwiek przemyślane i racjonalne formułowanie myśli - to jest dla niego zbyt błahe...
Jeśli uda się nam sprowadzić cię na ziemię, mój Działaczu, wówczas powinieneś zastanowić się nad skonkretyzowaniem tych idei, które tak cię pochłonęły, gdyż w gąszczu twego krzyku nie wiemy w istocie nawet z czym mielibyśmy podejmować się wyzwania, które tak hardo rzuciłeś.
Pierwsze co racjonalista ma do powiedzenia i czego chciałby nauczyć Ludzi Czynu, to mniej się podniecać, a więcej myśleć.
Natomiast Racjonalista jako serwis został ewidentnie pomylony co do istoty. Z twych bezładnych pokrzykiwań dało się wyczytać, że idzie ci o coś w stylu eschatologii dla Państwa i Narodu. Na ogół grupa ludzi, która zajmuje się przepowiadaniem takiej ewangelii zwie się partią polityczną i to w takich ramach instytucjonalnych skupiają się ludzie, którzy chcą się tym zajmować.
Racjonalista, jako wirtualne stowarzyszenie racjonalistów ma nieco inne cele, choć oczywiście częściowo krzyżują się one z tym o czym mówią partie polityczne. Jednak celem nas racjonalistów jest stymulowanie do myślenia, rozwijanie wiedzy i zainteresowań. Nie jest więc zasadniczo naszym celem formułowanie doktryn eschatologicznych, już prędzej umiejętność ich ocen. Uważamy niewątpliwie, że mamy wiele do powiedzenia na tematy praktycznego i stosowalnego wymiaru tej wiedzy, gdyż nie jest ona wyłącznie abstrakcyjna. Jesteśmy jednak przekonani, że mówimy wiele na ten temat, choć nie formułując zwartego i całościowego programu tych propozycji niestety jak widać mogą się one łatwo wymknąć uwadze ludzi nabuzowanych chęcią czynu, niemających czasu ani chęci na skupienie, myślenie i analizowanie.
Co więcej, twoje prostoduszne kwalifikowanie tego co cię nie interesuje, czego nie rozumiesz lub nie doceniasz - jako problematów licealnych i na poziomie licealnym rozstrzyganych**, świadczy jednak o tym, że sensowność ostudzania twojego podekscytowania jakąś własną myślą, twą prywatną idee fixe, jest co najmniej wątpliwe. Dziś wieczorem czytałem "Rozważania o państwie" Znamierowskiego i zdaje mi się, że należysz do tych ludzi o których autor tego dzieła pisał w zakończeniu, iż "impetycznie rozsnuwają myśl swojej spekulacji, zaledwie zaczepioną o skrawki przypadkowo napotkanych faktów. Ich zaufanie do własnej mocy intelektualnej wyładowuje się w oczywistym dla nich objawieniu ich intuicji". Jeśli jednak uważasz, że masz coś sensownego i konkretnego do powiedzenia ponad powyższe pokrzykiwania, to dalej, Działaczu, oślep nas blaskiem twej zbawczej myśli, a być może uznamy, że warto poświęcić jej kilka słów krytyki lub aprobaty.

** Jeśli nie chcesz się ośmieszyć, nie próbuj udowadniać tej swojej porażającej błyskotliwością i głębią uwagi.

Lizander, jesteś bardzo żałosny!

Słowa,słowa,słowa...;hm,ale to wasza domena.Moja wypowiedź była chaotyczna i pełna podniecenia,ale nie doczytałem się w niej niczego,co sugerowałoby,że śmiem nazywać siebie "człowiekiem czynu",czy też intelektualistą; to samo tyczy się bezmyślnego działania,przecież piszę:" ZAPRACOWAĆ NA MIANO "MĘDRKA",POŁAMAĆ SOBIE GŁOWĘ TEMATAMI";"ZNALEŚĆ RACJONALNE ROZWIĄZANIA DAJĄCE ZASTOSOWAĆ SIĘ W PRAKTYCE".Jeśli te zdania to namowa do bezmyślnego działania,to chylę głowę,waszej Panowie,logice.
Moje podniecenie wynika z bezsilności;oczywiście myśleć,to podstawa,ale gdzie umiejscowić postanowienie i działanie;jeżeli jest cel,to czy uświęci on środki?I tutaj dotykamy odwiecznego wahania między:idealistyczną konstytucją Prometeusza,a racjonalistycznym ciężarem Hamleta.Zbawcza myśl, czy w ogóle coś takiego istnieje,bo oślapiająca jest,i to nie jedna,gdzie jej wynikiem jest brak jakiejkolwiek racjonalnej umowy społecznej w naszym państwie. Panowie dziękuje za wasze wypowiedzi,szczególnie Panu Mariuszowi.

Proszę abyś dodawał wypowiedzi jako odpowiedzi do istniejącego wątku (trzeba do niego wejść!), a nie jako nowe wątki. To chyba nie jest aż tak skomplikowane?

Oj Mariusz, ja już dawno straciłem wiarę w to, że użytkownik komputera musi być myślący. Jak widzę, co ludzie potrafią z moimi programami robić, to ze zdziwienia nie wychodzę..