Codziennie rano czytam wiadomości z kraju i świata. Dowiaduję się, że w mojej ojczyźnie Polsce jakiś syn zabił matkę lub ojca albo obydwoje rodziców. Jakiś ojciec lub matka zabili swoje dziecko. Jakiś młodociany bandyta zamordował jakiegoś przypadkowego przechodnia mijanego na ulicy. Jakiś pijany kierowca bandyta zabił kilka osób idących obok drogi lub ulicy albo poprawnie jadących tą drogą. Jakiś pijany motorniczy bandyta zabił kilka jakichś przypadkowych osób na ulicy. Dowiaduję się również, że jakiś urzędnik doprowadził do bankructwa piekarza, bo rozdawał biednym niesprzedane poprzedniego dnia pieczywo. Jakiś oszust zrujnował życie jakiemuś ufnemu człowiekowi, któremu „pomógł” udzielając mu pożyczki z lichwiarskimi procentami. Jakiś oszust sprzedał działkę budowlaną, która zajmowała kawałek działki innego oszusta jakiejś rodzinie doprowadzając ją do straty dorobku życia. Jeden z kolegów oszustów jest nawet nauczycielem akademickim. Słyszę również o lekarzach, którzy nie badając odsyłają rannego lub chorego do innej placówki narażając go na śmierć, bo nie spełnia jakichś wymogów formalnych lub brakuje im limitu finansowego. Nie bójmy się nazywać takich faktów zwykłym zabójstwem. Aktualnie słyszę i czytam o wielokrotnym mordercy, który skazany kiedyś na czterokrotną karę śmierci wyjdzie niebawem z więzienia, bo prawodawcy udzielili mu łaski zamieniając karę śmierci na dwadzieścia pięć lat więzienia. Ci sami prawodawcy chcą cofnąć tą łaskę z obawy o życie ewentualnych nowych ofiar bandyty i życie bandyty.
Po takich porannych informacjach, powodujących całodzienne rozgoryczenie, wieczorem oglądam wywiady i słyszę w nich rady jak zapobiegać pijaństwu i ignorowaniu przepisów. Ze zdziwieniem widzę wśród radzących prawodawców, którzy piją w miejscu pracy p. Ludwik Dorn i ignorują przepisy p. Jacek Kurski.
Z satysfakcją wysłuchałem wywiadu z Panią Profesor Moniką Płatek i jej rzeczowej argumentacji w dyskusji z „prawodawcą” p. prof. Stefanem Niesiołowskim. Myślę, że podobnie jak ja wielu telewidzów i słuchaczy zobaczyło czym się różni Profesor od profesora.
Zgadzam się z postulatem wielu, że należy zwiększyć nakłady na edukację aby systematycznie podnosić poziom ogłady znacznego odsetka społeczeństwa o kulturze nie wspominając. Należy jednocześnie eliminować przesądy i stereotypy, które spowalniają ten proces. Ponieważ poziom normalności uzyskamy, moim zdaniem, za kilka pokoleń musimy zadbać o życie i bezpieczeństwo już normalnych i prawie normalnych. Przewidując sprzeciwy obrońców praw człowieka należy bezzwłocznie ustanowić obowiązek publikowania wizerunków sprawców zbrodni, gwałtów i pedofilii. Nie ma zadośćuczynienia za śmierć ofiary, dlatego sprawca zbrodni powinien być ustawowo wykreślony z rejestru ludzi i wpisany do rejestru obowiązkowych dawców narządów. Musi obowiązywać zasada >> zabiłeś kogokolwiek – uratuj kogokolwiek << Ta zasada to nie kara śmierci, której jestem przeciwny, ale świadomość dla ewentualnego sprawcy, że sam decyduje o swoim losie pozbawiając kogoś życia. Podobna zasada dla gwałciciela, aby nigdy nie powtórzył haniebnego czynu to >> kastracja chirurgiczna << i znowu świadomość dla ewentualnego sprawcy, że sam decyduje o swoim losie gwałcąc. Ten sam zabieg dla pedofili i ta sama argumentacja przeciwdziałania recydywie. Zmniejszmy ilość więzionych ustanawiając obowiązek zadośćuczynienia finansowego dla ofiar oszustw i niekompetentnych urzędników, których błędne decyzje powodują straty materialne osób i skarbu państwa. Obowiązek zadośćuczynienia musi być rozszerzony na majątki sprawcy i jego rodziny. Niekompetentny urzędnik, o świadomych szkodnikach nie wspominając, powinien być natychmiastowo zwalniany z pracy, aby robić miejsce dla młodszego kompetentnego i uczciwego, najczęściej życzliwego dla petenta. Waldemar Gassowski