>Boga nie można poznać!!Już próba poznania,twierdzenie,że
>poznało się choć Jego część jest blużnierstwem i
>kłamstwem.BÓG POZNANY PRZESTAJE BYĆ BOGIEM !!!

Trochę humoru Oto fragment rozmowy o. Bocheńskiego (nazywanego racjonalistą w białej sukience) z Janem Parysem (Między logiką a wiarą):

"P. Czy gdybyśmy mieli możność poznania absolutu, to byłby on dla nas dalej absolutem, gdybyśmy go poznali?

B. Samo poznanie nic nie zmienia w przedmiocie.

P. Czy zachowa nadal swój transcendentny wymiar?

B. Przecież to, że zobaczyłem krowę, nie zmienia nic. Krowa nie przestaje być krową.

P. Niemniej jest już inną krową. Znaną, a nie wyobrażoną.

B. Nie. Mam tylko o niej lepsze pojęcie. A krowa pozostała krową. Mam pojęcie o tej samej krowie, tylko lepsze. Poznanie ludzkie nie zmienia przedmiotu. Absolut mniej lub bardziej poznany pozostaje taki sam. Poznanie jest funkcją intencjonalną, tak więc stosunek ze strony przedmiotu nie jest realny, jest czysto intencjonalny. W samym przedmiocie nie zmienia się nic".

A ja sobie jeszcze Tereso myślę tak, że Bóg-krowa staje się nami, a my nim Stapiamy się z nim w poznaniu, coś jak w transubstancjacji... zmiana przypadłości bez zmiany substancji Mistyczne przeistoczenie dualizmu on-ja, stopienie z Bogiem, całkowite zlanie się z nim. Rzekłbym...poznanie Boga przebóstwieniem samego siebie...odkryciem go w sobie...czy rzekłem heretycko Tereso?

I zapytam jeszcze... bo piszesz o intencjonalności... kiedy Bóg nas zna to czy jest z nami Jednym i czy my jesteśmy nim nawet bez intencji? bez wiedzy i chęci? A może katolicki panteizm? Wszak bóg zna wszystko...

Wybacz mi amatorskie teologie ale nie znam się za bardzo a chętnie tak sobie o Bogu pobajam i czegoś nowego się dowiem. Mam też nadzieję, że nas za takie pogaduchy z racjonalisty nie wywalą

Pozdrawiam
Heretyk

---

Co mówię wam w ciemności, opowiadajcie w świetle dnia (Mat 10, 27)

Absolut choć "uszczknięty" ludzkim poznaniem nie jest absolutem.Prawdziwy absolut jest NIEPOZNAWANY!!!

Tyle tylko, że samo pojęcie absolutu stanowi pewną hipotezę - zatem wytwór poznania czy samopoznania. Najlepiej byłoby traktować owo pojęcie jako czysta potrzebę logiczną domknięcia... jakie jednak pojęcie domykamy w ten sposób jego uzupełnieniem?

Czyli - żeby było prościej - antytezą jakiej tezy jest ów Absolut? Tezą raczej nie jest - przynajmniej w Twoim ujeciu.

---

Co mówisz o Bogu? Ślisko tu od krwi ludzkiej
(Nie-boska komedia}

>Boga nie można poznać!!Już próba poznania,twierdzenie,że
>poznało się choć Jego część jest blużnierstwem i
>kłamstwem.BÓG POZNANY PRZESTAJE BYĆ BOGIEM !!!
Gdyby przyjąc to, że masz rację nie ma podstawy by zadac pytanie o takiego Boga. Równie dobrze można więc przyjąc, że taki obiekt nie istnieje dla mnie. Wszystko zatem co postrzegam i odkrywam i będę mógł odkryc nie zawiera ani fragmentu tego obiektu, gdyby zaś zawierało jakąkolwiek jego częśc lub informację o jego działaniu świadczyło by przeciwko Twojej propozycji. Oczywiście nie ma żadnych podstaw byś wierzył w takiego Boga, bo nie ma żadnej odpowiedzi na pytanie w co wierzysz. Również modlitwa do takiego Boga nie ma żadnego sensu, gdyż nie wiesz jak się modlic.

Gdy wiem,że coś istnieje nie mam potrzeby w to wierzyć.Mogę czcić lub odrzucać.A coś co poznałem lub co gorsza wydaje mi się,że poznałem mam ochotę zmieniać,ulepszać,dostosowywać do własnych potrzeb.I tu dochodzimy do stwierdzenia,że "CZŁOWIEK STWORZYŁ BOGA NA SWOJE PODOBIEŃSTWO" !!

...a idąc dalej wykazał swoisty antropocentryczny rodzaj ignorancji w stosunku do wszelkich niewiadomych aspektów bytu. Nazwał to religią na szkodę jakości OGNIW POZNAWCZYCH, którymi w istocie są kreatywne ludzkie umysły.
Napręża się bat na chwasta, oj napręża...

>Boga nie można poznać!!Już próba poznania,twierdzenie,że
>poznało się choć Jego część jest blużnierstwem i
>kłamstwem.BÓG POZNANY PRZESTAJE BYĆ BOGIEM !!!
Jeśli nie możesz Boga ani trochę poznać, to on dla Ciebie nie istnieje.
A jeśli wierzysz, że Bóg poznany przestaje być Bogiem, to znalazłeś się w pułapce. Albo jakimś stanie pośrednim półboga, boga-człowieka czy innej...
Zresztą niemożność poznania, choćby w przenośni, wydaje się być intelektualnym kalectwem.
Szacunek

>Zresztą niemożność poznania, choćby w przenośni, wydaje się być intelektualnym kalectwem.
>Szacunek

Bóg jest wszystkim i niczym,początkiem i końcem,alfą i omegą.Gdy Go poznamy np. w 1% ile to będzie 1% z zera lub nieskończoności?

>>Zresztą niemożność poznania, choćby w przenośni, wydaje się być intelektualnym kalectwem.
>>Szacunek
>Bóg jest wszystkim i niczym,początkiem i końcem,alfą i omegą.Gdy Go poznamy np. w 1% ile to będzie 1% z zera lub nieskończoności?
Poznany kawałek nie będzie już, według Twojej tezy, boski- zabijesz kawałek boga. A problem pozostanie (dla reszty boga)- nie możesz go poznać, to dla Ciebie nie istnieje. Możesz niszczysz boskość.
I tak do końca, co poznasz to zniszczysz. Czego nie poznasz nie będzie miało znaczenia.
PS. Dobry jesteś 1% z 0 znaczy, że Bóg jest zerem, hahahahahahhha; 1% z nieskończoności to bardzo dużo- nieskończoność, a i tak pozostaje 99% więc jeszcze 99 razy poznać po 1% i wykończy się go zupełnie. )