Pawcio był wykształcony a Lechu elektryk po zawodówce.. ale talent, czy jak chcesz charyzme miał.

>Mi osobiście

Rozpuszczona żona molestuje męża:
- Kup mnie nowy kapelusz;
Mąż, starając się zmienić temat:
- Nie mówi się mnie, tylko mi;
Na to żona - wyraźnie zdziwiona
-Jak to tobie?
Mąż z rosnącym podenerowaniem:
- Nie mówi się tobie, tylko ci;
Żona z tryumfem w głosie
- A więc jednak mnie!

Morał: Nie pisze się "Mi osobiście nasuwa się skojarzenie..." lecz "Mnie osobiście ..."

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Ani "mi", ani "mnie" - prawidłowo będzie "Nasuwa się..."

   Trudno w tym przypadku mówić o niepoprawności. Określiłbym to raczej jako nieporadność stylistyczną, a w kwestie stylu wypowiedzi jako moderator nie zamierzam ingerować, nawet w formie uwag.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

taaa....

---

lasciate ogni speranza

>Mi osobiście nasuwa się skojarzenie św. Pawła z prezydentem
>Wałęsą.

A mnie nie. Jak już zauważono -- Paweł jest świetnie wykształcony, posługuje się bardzo dobrą greką. Zresztą świetnie pisze.

>Podobieństwa dostrzegłbym następujące:
>- charyzmatyczny przywódca niższych warstw społecznych,

Niekoniecznie niższych. Z tym, że chrześcijaństwo to głównie "religia niewolników" obecnie się często polemizuje.

Trudno mówić "charyzmatyczny przywódca". On w sumie docierał wówczas do niewielkiego odsetku społeczeńśtwa. Gdyby żył i działał dzisiaj, uważalibyśmy go przypuszczalnie, za "nawiedzonego sekciarza" (także jeśli chodzi o "społeczny target" działalności) i nie traktowali zbyt poważnie, być może poza tymi, którzy spotkaliby go osobiście.

>- umiejętność pozyskania również przedstawicieli elyt do
>swojego ruchu,
>- charakter raczej gwałtowny,
>- skłonność do megalomanii, zadufanie we własne poglądy

Ale i odwrotnie -- potrafi się uznać za "poroniony płód". Nie wiem ile w tym retorycznej przesady, a ile pchającej go wciąż naprzód pasji. Paweł walcząc o swoje poglądy nie walczy o swoją osobę -- on wierzy, że to nakaz od Boga.

>- konflikty ze współpracownikami

Owszem, musiał być porywczy. Ale należy jeszcze dostrzec jego wpływ na chrześcijaństwo -- konkretnie jego większą otwartość. Sam Paweł raczej nie był osobą tolerancyjną, ale otwierał religię na pogan, gdzie rozluźnienie pewnych "przepisów wiary" było mu bardzo na rękę.

Na dokładkę Paweł nie zadowolił się "żywotem na koszt" wiernych i starał się pracować. To bardzo niepopularna dzisiaj postawa.

Słowem -- nie znam współczesnych odpowiedników.

> Jak już zauważono -- Paweł jest świetnie wykształcony,

A Wałęsa nie?!
Sam słyszałem w TV jak przy okazji jakiegoś sporu prawnego powiedział:
"Wiem co mówie, bo jestem doktorem prawa"
(przedtem dostał chyba honoris causa)


> posługuje się bardzo dobrą greką. Zresztą świetnie pisze.

well, z reguły pisali za niego "sekretarze" ...
A Paweł dopisywał tylko jakieś kończące zwroty
więc nie do końca wiadomo, ile który z nich miał wkładu (zwłaszcza w formę)

>Trudno mówić "charyzmatyczny przywódca". On w sumie docierał wówczas do niewielkiego odsetku społeczeńśtwa.

nie widzę sprzeczności

> Gdyby żył i działał dzisiaj, uważalibyśmy go przypuszczalnie, za "nawiedzonego sekciarza"

tak jest, każdego sprawnego sekciarza na pewno cechuje "charyzma" w jego otoczeniu

>>s kłonność do megalomanii, zadufanie we własne poglądy
>Ale i odwrotnie -- potrafi się uznać za "poroniony płód".

retoryka

>Na dokładkę Paweł nie zadowolił się "żywotem na koszt" wiernych i starał się pracować. To bardzo niepopularna dzisiaj postawa.

co nie przeszkadzało mu często gęsto usprawiedliwiać się, że czemu
"tylko jemu i Barnabie nie wolno nie zarobkować",
powoływac cytaty typu
"nie zawiążesz pyska wołowi młocącemu"
etc.

pozdrawiam

---

lasciate ogni speranza

Witam!
>Intryguje mnie postać Pawła z Tarsu.
>Jakiego rodzaju to była osobowość...?
>A może ktoś widzi inne dobre porównanie św. Pawła do
>jakiejś współczesnej osobistości ...?

Widzę, że Twoje zainteresowanie jest trochę głębsze, a ponieważ znam kilka publikacji na ten temat myślę, że to Cię zainteresuje. Być może polecenie literatury źródłowej, zgodnej ze stanowiskiem większości wyznań będzie pewną formą złamania regulaminu, ale robiąc pewien sprytny zabieg, nie złamię prawa, a dam namiary na dobrą książkę, w której jest trochę na interesujący Cię temat oraz bibliografia, dzięki której zorientujesz się jeszcze lepiej w temacie. Dla przykładu podam krótki fragment ilustrujący okres pobytu w Jerozolimie.
W czasie swego pobytu w Jerozolimie Paweł wyuczuł się zawodu, który wykonywał w nadarzających się okolicznościach pracy misyjnej. (...) Paweł podobnie jak i udzielający mu gościny Akwila, "zajmował się wyrobem namiotów"[1].
Jest jeszcze wiele innych ciekawych rzeczy w tej oraz w innych podobnych publikacjach. Gdybyś chciał się jeszcze czegoś dowiedzieć, to, żebym nie był oskarżony o reklamę podaję mój kontakt na GG 3825129. Nie chcę tu nikogo drażnić
Pozdrawiam!
_____________
1. Cyt. Antoni Paciorek, Paweł Apostoł - Pisma, cz. pierwsza.