Trzeba pamiętać że w kulturze istnieje coś takiego jak "uosobienie", zarówno dobra i zła. uosobieniem zła w Chrześcijaństwie jest postać diabła. Ludzie popełniają zasadniczo dwa błedy na jego temat, bliźniacze i zarazaem sprzeczne. Jeden wynikający z przesady, drugi z lekceważenia. Nasze czasy padły ofiarą tej drugiej formy błędu. Ludzie nie wierzą zupełnie w jego istnienie a "on" realizuje doskonale swój plan, ponieważ zwątpienie i niewiadome są dla niego pożywką.
Swoim liberalnym dyskursem i wytykaniem Kościołowi błędów wielu tak naprawdę usprawiedliwia swoje powiedzmy sobie prosto w oczy -lenistwo i brak wiary, a przynajmniej niechęć. Miodzik jak dla lucyfera. Diabeł odwiedza również i Kościół moi mili, bo tworzą go ludzie.
Proszę nie oskarżać mnie o przesadę. Średniowiecze na nią cierpiało. Nie dlatego że przekroczyło miarę w ocenie jego znaczenia, co jest niemożliwością. Mylono się w ocenie środków działania jakie ma do dyspozycji. Bóg nie wziął potrzeb diabła pod uwagę w akcie stworzenia. To my ludzie wydzielamy mu okruchy z naszych dusz.
Jak się ma do tego Kościół? A no ma się do tego na całej linii.
Poprzez swoje zasady narzuca nam dogmaty które w obliczu naszej liberalizującej kultury stają się nie do przyjęcia.
Ale to my ludzie ich nie przyjmujemy, bo boimy się cierpieć.
A czego uczy nas Chrystus? No czego? Żeby nauzyć się cierpieć. Żeby mężnie cierpienie przyjmować. To jest cały sekret wiary.
I na tym polu diabeł często odnosi sukces. Bo jeśli boimy się cierpieć to boimy się zaangażować w wiarę, która mogłaby oderwać małą cząstkę czyjejś indywidualności. na rzecz któregokolwiek z czyichś bliźnich.
Kobieta w ciąży która sądzi że nie ma pięniędzy na utrzymanie dziecka decydująca się na aborcję -lęk przed cierpieniem. Kobieta która jest w ciąży w wyniku gwałtu decyduje się na aborcje -lęk przed cierpieniem (dziecko ten gwałt by jej wynagrodziło, natomiast nie może już liczyć na własne sumienie)
Problem z narkotykami... życie jest złe to lepiej się oderwać od rzeczywistości i o złym losie nie myśleć, zamiast wziąć te życie na własne barki -lęk przed cierpieniem.
Kochani te przykłady możnaby mnożyć. Nie dajmy się diabłu tak łatwo.
To jest strach przed wyrzeczeniami, powszechny z którym wielu idzie przez całe życie. I jeszcze się dziwią dlaczego w moim życiu nie ma miłości?
Miłość jakby to powiedział diabeł to obrzydliwa slabość, która zakłada zaparcie się siebie, wyrzeczenie, czułość i hojność.
Spróbowałem obronić Kościół z innej perspektywy jak tylko z punktu odniesienia jakim jest Bóg. Ukłon w stronę Andree Frossard'a POZDRAWIAM WAS