>Dośc tych szaleństw.Ja, Jan chcę się uwolnic się od tego
>plemiennego dziedzictwa izraelitów,a teraz Arabów.
>Mój Bóg,Bóg Transcendentalny,uniwersalny,Absolutny
Mam wątpliwości co do jego absolutności i transcendencji.
> - to nie jest Bóg Abrahama i Mahometa.
Tu też się zgodzę.
>Mój Bóg jest przepełniony filzoficzną refleksją,jest
>pytaniem o naturę czowieka,o sens bytu,o wartosc nicości.
Tu jest niejasność...
>Mój Bóg jest ludzki w tym samym stopniu co człowiek jest
>boski.
>Mój Bóg nie sprowadza się do roli promotora plemiennej
>kultury,do roli autora niezbyt wartościowej literacko
>mitologii.
To przeciesz mistrz wszelkich sztuk i iluzji...
>Dośc tych szaleństw!
W imię takich naprawiaczy świata, którzy walczyli z szaleństwem wiary, powstał komunizm, którego cudowne oblicze poznaliśmy. Oni też nazywali religię "opium dla ludu", a sami wprowadzili "heroinę", śmierć i zniszczenie dla myślących inaczej, a gdy ich brakowało, szukali winnych już nawet wśród swoich.
Czy wiesz jakie jest jego prawdziwe imię?
(...)

---

Bóg jest miłością

>Oni też nazywali religię "opium dla ludu",

   Wulgaryzując tym samym wypowiedź Marksa, który pisał o religii (nie jako pierwszy zresztą) jako o opium ludu. Róznica niby drobna, ale jakże znacząca.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>   Wulgaryzując tym samym wypowiedź Marksa, który pisał o religii (nie jako pierwszy zresztą) jako o opium ludu. Róznica niby drobna, ale jakże znacząca.

Tak, lud łatwo znajduje winnych swym problemom.

---

Co mówisz o Bogu? Ślisko tu od krwi ludzkiej
(Nie-boska komedia}

Przez wieki gnał nas strach, Janie. Jakieś zjawy czaiły sie w mroku, więc oswajano je, nadawano ludzkie rysy; w końcu zaniechano i tego i stworzono Abstrakcję, zwaną potem Absolutem. A światła było mało - zwłaszcza na Północy, w barbarzyńskiej podówczas Europie - zmierzch zapadał szybko, a wtedy atakują cienie...

Jakąś rada był przepych - jednak przepych dla niewielu, w chatach nadal lęgło sie szaleństwo, tylko w pałacach rządził sztylet i trucizna. Bóg ewoluował, podążał za swym ludem. W końcu przyszło szaleństwo rozumu: wyobraź sobie smiertelnie poważne dysputy teologów - tym poważniejsze im bardziej już przeczuwano, że dyskutują o niczym; i że rzeczy sporne rozstrzygnąc może tylko kat: jak grać talią w której zostały same dwójki kier?

A ludzie zyli - i płodzili, płodzili. Na nadmiar były wyprawy krzyżowe, głód, dżuma i wojny - świat był stabilny, bo jaki miał być? Bóg juz nie był potrzebny, bo tylu pozostawił następców od siebie mędrszych - jeśli był, to rezydentem tylko, tolerowanym ale bez prawa głosu: cóż, stworzył Dzieło.

I Bojaźń Boża malała, umysły już jako tako wykształcone wymykały sie spod kurateli, wyzwolenie sztuk i nauk było wyzwoleniem naprawdę - znów na Południu, z dala od mrocznej nocy roziskrzonej tylko odblaskiem pochodni na śniegu: pochodni - albo i stosów. Powoli, powoli ludzkość wyzwalała się z grozy moralności niepojetej, bo niepojętą miała być... a potem bruk Paryża spłynął krwią - impulsem było przecież to, że za morzem, na ziemi zwolna czyszczonej z tubylczej ludności, śmiali zdobywcy (wyrzutki właściwie) zapragnęli nawiązać do antycznej Grecji, raz jeszcze stworzyć demokrację w miejsce autokracji.

Dzis świat zelektryfikowano a mrok nie zagraża jak niegdyś: coż, przywykliśmy jednak bardzo i nijak się nam z owym mrokiem rozstać bez reszty - a na drugim biegunie skali światła i cienia, pod palącym słońcem pustyni lęgnie sie szaleństwo innego rodzaju - tam z kolei inny Bóg niesie ochłodę: ogień stosów ogrzewał zziębniętą Północ - krew chłodzi goraco Południa.

To przecież tylko mity - i to mity bez polotu. Mgliste światło zorzy polarnej, fatamorgana pustyni... Mijają, człowiek zostaje sam: i jakoś sobie z tym radzi - jak szybko i powszechnie potepiono tych, którzy w minionym wieku przelali krew w imie Rozumu; jak długo czekać trzeba na osąd zbrodniarzy w imię Wiary.

A co do Francji - cóż, zobaczymy. Czy według starych wzorów oddamy sie mitowi - jest to jak zwykle mit własnej mądrości i dobroci - czy jednak zrozumiemy, że własnego dziedzictwa trzeba bronić jakieby ono nie było mroczne: bo nauka na błędach to najskuteczniejsza nauka.

---

Co mówisz o Bogu? Ślisko tu od krwi ludzkiej
(Nie-boska komedia}

Moim zdaniem ta rewolucja ma nie wiele wspólnego z Allahem.
Nie, żebym go popierał, bo tak jak wszystkich bogów uważam go za bajkę, ale sądzę, że po prostu w Francji ubodzy i młodzi ludzie, którzy pochodzili z głównie z francuskich kolonii, byli ignorowani i separowani w oddzielnych dzielnicach, czemu towarzyszył wzost przestępczości oraz biedy, a także nienawiść do reszty (bogatych oraz policji). W końcu nagromadzenie nienawiści do władzy, policji, państwa, bezsilność wywołana biedotą oraz uliczna gangsterska agresja wzięły górę (po tym jak jacyś goście - niezbyt rozgarnięci umysłowo - wleźli do transformatora uciekając przed policją [moim zdaniem szczyt głupoty - powinni ich odznaczyć nagrodą Darwina]).

To było do przewidzenia - choć nikt się nie spodziewał, że na aż taką skalę, że policja sobie nie poradzi oraz że agresywne grupy połączy wspólny cel (dotychczas jako konkurenci nie łączyli się, a więc łatwiej ich było opanować)