Jakie stereotypy? O jakich stereotypach Ty mówisz?

>Jakie stereotypy? O jakich stereotypach Ty mówisz?
Zdarzy się ksiądz, któremu zależy jedynie na kasie - jest powód, by sądzic, że inni robią podobnie. Nie wiem, może nasłuchałeś się od innych, którzy też twierdzą podobnie, spotkali się z podobną sytuacją lub, co się też często zdarza, cisną bajero - rewelacje. Ten cały mechanizm upraszczania spraw, spłycania ich i do szeroko pojętego generalizowania nie tyczy się tylko takiej, "grupy zawodowej" jak księża. On działa i jest powszechnie używany przez wielu. Podkreślam, wielu. Cóż, życie pełne uproszczeń jest łatwiejsze, dla niektórych jak znalazł, ale taki rodzaj egzystencji nie zna pojec jak: polemika czy dialog, w ogóle jest daleko mu do czegoś takiego, jak intelekt ... :/ Dodatkowo wiele jednostek przez takie spłycanie się krzywdzi. Ale dziś spora częśc społeczeństwa, także Ci uważający się za światłych ludzi i oczytanych, nie baczy na to, spłycając sobie do woli i oporu.

Pewnie podpadnę wielu ludziom, ale dla mnie płodny dialog z religiantami jest niemożliwy. W myśl swych dogmatów, będą nas traktować najwyżej z takim pobłażaniem, z jakim my możemy odnosić się do szczurów w piwnicy. Może nie będziemy ich tępić, ale i tak są tylko paskudnymi szczurami.

Jeśli wiara teistów zakłada, że ateiści są z definicji gorszymi ludźmi, to jak możemy prowadzić jakikolwiek dialog z matołami, którzy zawsze będą patrzeć na nas z góry?

Tadaaaa, a o to DRUGI post, za który dostałem negatywa od... uwaga- DOKTORA MEDYCYNY o nazwisku wiadomym.

Jakże się cieszę. Przypomnę, że mimo wygłaszanych kretyństw, nie dostał ode mnie ani jednego głosu negatywnego. Qlturka.

>A, tego ten... za ile skłonni są przyjąć Cię pod swe opiekuńcze, anielskie skrzydełka?

Jak zwykle "co łaska", ale cóż znaczy mamona wobec wieczności

Pozdrawiam.

No to przekichane na wieków wieki.

Amen.

Bomba, za ten post dostałem głos negatywny od... uwaga- GRUNBERGA!

>>Jeśli zbluźniłeś przeciwko Świętemu Duchowi >>wątpiąc w jego istnienie, jesteś potępiony na >>wieki.
Ale ja tu wątpić w istnienie czegoś jeśli nie wiadomo czym to coś jest. To ma tyle sensu ile wątpienie w istnienie tyhgfnger czy innego badziewia.

>>>Jeśli zbluźniłeś przeciwko Świętemu Duchowi >>wątpiąc w jego istnienie, jesteś potępiony na >>wieki.
>Ale ja tu wątpić w istnienie czegoś jeśli nie wiadomo czym to coś jest. To ma tyle sensu ile wątpienie w istnienie tyhgfnger czy innego badziewia.
   Jeśli ktoś odszedł od Kościoła, to na ogół dlatego, że przestał wierzyć w boga. Jeśli zwątpił w boga, to tym bardziej w Świętego Ducha.
   To spory problem w chrześcijaństwie. Jezus - wiadomo, kto to (niektórzy nawet uważają, że jest "postacią historyczną"), bóg - też mniej więcej wiadomo, ale Święty Duch? W jego istnienie chyba najłatwiej zwątpić - bo w ogóle nie wiadomo co to jest - a to prosta droga do potępienia. Największym i niewybaczalnym grzechem w chrześcijaństwie jest myślenie.

>>>Największym i niewybaczalnym grzechem w >>>chrześcijaństwie jest myślenie.
W takim wypadku cieszę się, że nie jestem chrześcijaninem. Mogę sobie grzeszyć (czyli myśleć) do woli.
Zresztą chcąc być chrześcijaninem lepiej nie rozważać (czyli myśleć) rytuałów chrześcijańskich. Bo mogą aż włosy dęba stanąć jeśli się przyjrzeć piciu krwi i spożywania ciała swojego zbawiciela. A co do wytłumaczeń, że tu chodzi o duchowy kontakt, to po kiego grzyba mówi się o piciu krwi ? Nie można mówić o symbolicznej tradycji wspominania swego zbawiciela poprzez "ostatnią wieczerzę" ? Po co taki rytuał, który w każdych innych okolicznościach będzie uważany za obrzydliwy i przerażający ? Czy zbawiciel nie mógł ustalić czegoś normalnego, a nie coś co wydaje się produktem wyobraźni chorego człowieka ?

>>>>Największym i niewybaczalnym grzechem w >>>chrześcijaństwie jest myślenie.
>W takim wypadku cieszę się, że nie jestem chrześcijaninem. Mogę sobie grzeszyć (czyli myśleć) do woli.
>Zresztą chcąc być chrześcijaninem lepiej nie rozważać (czyli myśleć) rytuałów chrześcijańskich. Bo mogą aż włosy dęba stanąć jeśli się przyjrzeć piciu krwi i spożywania ciała swojego zbawiciela. A co do wytłumaczeń, że tu chodzi o duchowy kontakt, to po kiego grzyba mówi się o piciu krwi ? Nie można mówić o symbolicznej tradycji wspominania swego zbawiciela poprzez "ostatnią wieczerzę" ? Po co taki rytuał, który w każdych innych okolicznościach będzie uważany za obrzydliwy i przerażający ? Czy zbawiciel nie mógł ustalić czegoś normalnego, a nie coś co wydaje się produktem wyobraźni chorego człowieka ?

A co niby jest obrzydliwego w piciu wina, spożywania chleba(komunikanta), hmm? Wszystko to ma charakter symboliczny, aby uzmysłowic wiernym chocby to, jaki miała mnie-więcej przebieg "Ostatnia Wieczerza". I to właśnie w owym spożywaniu ciała i krwi zawiera się cała symbolika. Sprawą inną i indywidualną jest to, czy dany człowiek podchodzi do tego serio - wierzy w to czy może uważa to za dobrą zabawę, żart, itd. Samo wspominanie, kultywowanie tradycji to za mało. Jak brakuje wiary, to nie jest to powód do dumy, ale gorzej jest gdy zabraknie nawet wspomnianej tradycji. :/

>>A co niby jest obrzydliwego w piciu wina, >>spożywania chleba(komunikanta), hmm?
Nic, w piciu wina i jedzeniu chleba nie ma nic obrzydliwego. Za to obrzydliwe jest jest spożywanie ludzkiego ciała i picie ludzkiej krwi.
>>Wszystko to ma charakter symboliczny, aby >>uzmysłowic wiernym chocby to, jaki miała >>mnie-więcej przebieg "Ostatnia Wieczerza".
I to stąd tasiemcowe wywody na temat transsubstancji, kosubstancji i tym podobnych... ?
>>I to właśnie w owym spożywaniu ciała i krwi >>zawiera się cała symbolika.
A nie można było użyć jakiejś normalnej symboliki, a nie czegoś rodem z nocnego koszmaru ? Brzmi jak jakiś wampiryzm...
>>Sprawą inną i indywidualną jest to, czy dany >>człowiek podchodzi do tego serio - wierzy w to czy >>może uważa to za dobrą zabawę, żart, itd.
Właśnie wtedy jeśli podejść do tego zupełnie serio i wierzyć w to to zbiera mi się na .
>>Samo wspominanie, kultywowanie tradycji to za >>mało. Jak brakuje wiary, to nie jest to powód do >>dumy, ale gorzej jest gdy zabraknie nawet >>wspomnianej tradycji. :/
Jak do tej pory nikt nie przedstawił niczego co pozwoliło by mi pozbyć się uczucia wstrętu wobec tej barbarzyńskiej dla mnie tradycji.

>A co niby jest obrzydliwego w piciu wina, spożywania chleba(komunikanta), hmm?

To, że biorący to wszystko na serio wierny, bierze udział w dobrowolnym (!) akcie kanibalizmu.

>Wszystko to ma charakter symboliczny, aby uzmysłowic wiernym chocby to, jaki miała mnie-więcej przebieg "Ostatnia Wieczerza".

Szkoda, że duchowieństwo z Watykanu rodem pierniczy o cudownej transmutacji i każe nam traktować kawałek andruta i łyczek wina jako prawdziwe ciało i krew człowieka, któremu zmarło się jakieś dwadzieścia wieków temu w okolicznościach tragicznych.

>Sprawą inną i indywidualną jest to, czy dany człowiek podchodzi do tego serio - wierzy w to czy może uważa to za dobrą zabawę, żart, itd.

No właśnie- hipokryta może nie podchodzić do tego serio, ale mocno wierzący człowiek idzie do komunii ze świadomością, że właśnie za chwilę spożyje czyjeś ciało.

> Jak brakuje wiary, to nie jest to powód do dumy [...]

Dlaczego niby? Patrząc na swoich rodaków, odnoszę wrażenie, że ciężko o lepszy.

Pozdrawiam.

>Jak wrócić do kościoła jeśli oświadczyło się iż jest się
>apostatą co do wiary?
Bez sensu z tym "wracaniem".
Będziesz się czuł tak samo jak po zjedzeniu zaśmiardniętego śledzia; roztrzęsione wnętrzności, zapach zjełczałego masła w ustach i chrypliwy przełyk, o wybałuszonych i przekrwionych gałkach ocznych nie wspominając.

Za te pieniądze, które musicie wydać w kraju na wszystkie d*perele kościelno-weselne, lepiej polećcie na miesiąc na Hawaje albo jeszcze dalej.
Nie będziecie musieli ślinić się z ponad setką znajomych waszych rodziców zaproszonych na wesele.
Nie będziecie się wkurzać, że orkiestra więcej czasu chla niż gra.
Nie będzie problemu z wódką wynoszaną ze stołów poza dom weselny przez wójka Piotrka.
Nie strujecie się pasztetem.
Nie będziecie w ogóle musieli patrzeć na "pasztety" na waszym weselu, tylko pooglądacie sobie prawdziwe kaszaloty na oceanie.
No, i na deser walenie, pardon płetwale.
W kraju nie warto żenić się wcale.
Nie wkurzycie się, że wam wiejski fotograf sknocił Viedokronikę.
Ślub możecie wziąć nawet na golasa.
A za resztę oszczędzonych pieniędzy kupić kamerę Video i sprzęt audio.

Jeśli bez ślubu nie możecie jednocześnie szczytować, weźcie ślub, "za granicą" bo tamtejsi księża katolicy są o cztery generacje komputerów do przodu w postępie cywilizacyjnym.
U nas, pod tym względem to w porównaniu z wyspami Borabora wczesne średniowiecze.
Ja tam brałem ślub katolicki z pięć razy i to za każdom razą z inną kobietą, (w tym raz z mężczyzną).

---

bóg jest oszustwem

>>Jak wrócić do kościoła jeśli oświadczyło się iż jest się
>>apostatą co do wiary?
>Bez sensu z tym "wracaniem".
>Będziesz się czuł tak samo jak po zjedzeniu zaśmiardniętego śledzia; roztrzęsione wnętrzności, zapach zjełczałego masła w ustach i chrypliwy przełyk, o wybałuszonych i przekrwionych gałkach ocznych nie wspominając.
>Za te pieniądze, które musicie wydać w kraju na wszystkie d*perele kościelno-weselne, lepiej polećcie na miesiąc na Hawaje albo jeszcze dalej.
>Nie będziecie musieli ślinić się z ponad setką znajomych waszych rodziców zaproszonych na wesele.
>Nie będziecie się wkurzać, że orkiestra więcej czasu chla niż gra.
>Nie będzie problemu z wódką wynoszaną ze stołów poza dom weselny przez wójka Piotrka.
>Nie strujecie się pasztetem.
>Nie będziecie w ogóle musieli patrzeć na "pasztety" na waszym weselu, tylko pooglądacie sobie prawdziwe kaszaloty na oceanie.
>No, i na deser walenie, pardon płetwale.
>W kraju nie warto żenić się wcale.
>Nie wkurzycie się, że wam wiejski fotograf sknocił Viedokronikę.
>Ślub możecie wziąć nawet na golasa.
>A za resztę oszczędzonych pieniędzy kupić kamerę Video i sprzęt audio.
>Jeśli bez ślubu nie możecie jednocześnie szczytować, weźcie ślub, "za granicą" bo tamtejsi księża katolicy są o cztery generacje komputerów do przodu w postępie cywilizacyjnym.
>U nas, pod tym względem to w porównaniu z wyspami Borabora wczesne średniowiecze.
>Ja tam brałem ślub katolicki z pięć razy i to za każdom razą z inną kobietą, (w tym raz z mężczyzną).
>

---

bóg jest oszustwem
>
Jasnowidz się znalazł... Skąd wiesz jak się będzie czuł? Wiesz lepiej od niego? Wiesz, brakuje mi w Twojej wypowiedzi takich określeń jak: "może", "byc może", "całkiem prawdopodobne", "możliwe", itp. Piszesz o wszystkim za pomocą pewników i nie bierzesz pod uwagę innych ewentualności. Z góry coś zakładasz, jakbyś był wszechwiedzący. Jak dla mnie to się nazywa spłycaniem, ale to tylko moje odczucie. Mogę się mylic. Dziwne... :?
Pamietaj: Wielu takich było, co się pomyliło.

Jeśli ktoś pakuje się do przetwórni rybnej, to raczej niech nie lczy, że będzie mu tam pachniało olejkiem różanym

>Jeśli ktoś pakuje się do przetwórni rybnej, to raczej niech nie lczy, że będzie mu tam pachniało olejkiem różanym
Ooo ! Jasnowidz i w dodatku poeta. Pisz wiersze, ale nie prognozuj ludzkiego życia, zachowania i tego jak będzie się czuł. To kwestia indywidualna. Gdyby każdy choc odrobinę przypominał Ciebie, miałbyś do tego "jakieś" tam prawo. Ale tak na szczęście nie jest, więc w takim momencie możesz, co najwyżej mniemac... :p Wszelkie pewni(a)ki z reguły są chybione.

>Ooo ! Jasnowidz i w dodatku poeta.

Rozumiem, że trzeba być jasnowidzem, by wiedzieć że jeśli zasadzę owies, to nie wyrośnie mi marchewka.

> Pisz wiersze, ale nie prognozuj ludzkiego życia, zachowania i tego jak będzie się czuł. To kwestia indywidualna.

Są jednak pewne schematy, od których rzadko się odbiega.

> Gdyby każdy choc odrobinę przypominał Ciebie, miałbyś do tego "jakieś" tam prawo. Ale tak na szczęście nie jest, więc w takim momencie możesz, co najwyżej mniemac... :p

Oczywiście, że tylko mniemam. Te mniemania jednak podparte są obserwacją, a nie ślepą wiarą w coś, co albo się sprawdza, albo nie, czyli tak naprawdę NIE sprawdza.

> Wszelkie pewni(a)ki z reguły są chybione.

Wszelkie "pewni(a)ki" sprawiają, że człowiek nie boi się wyjść z domu w obawie, że potrąci go autobus, trzaśnie go meteoryt, czy niebo zawali mu się na głowę.

>Jak wrócić do kościoła jeśli oświadczyło się iż jest się
>apostatą co do wiary?
Normalnie, idź do jakiegoś księdza, którego trochę znasz, najlepiej gdyby był to proboszcz z parafii, w obrębie której mieszkasz. Porozmawiaj z Nim o tym wszystkim, wytłumacz mu, jak było, jak jest teraz. Powinien Ci pomóc, a wtedy droga do powrotu prosta, stanie otworem. Tylko od razu, uprzedzam i radzę: Nie zrażaj się! Dobrze wiemy, że czasami wśród księży, ale i nie tylko wśród nich, zdarzają się przypadki minięcia się z powołaniem, tzw. parapety. Dlatego pozdrawiam i życzę wytrwałości, no i oczywiście powodzenia.