Więź społeczna i dziedzictwo wiary. Trudno o wątpliwości, że wiarę dziedziczymy. Wiara jest dziedzictwem kulturowym (ale nie skarbem, zgoła przeciwnie). Wszczepiana w procesie wychowania, spoczywa na fundamencie więzi rodzinnej, klanowej i plemiennej. Wyrzeczenie się p. Boga stanowi akt zdrady wobec przodków (rodziców, dziadków, itp.). Szacunek dla Babci wymaga szacunku dla głupstw mówionych przez babcię, a zaszczepionych jej przez jej babcię. W ten sposób stawiamy na piedestale debilizm ogłupionych przodków. Potomek ignorujący głupstwa przodków staje się odszczepieńcem.
Hasło: "Jak babcie kocham p. Boga nie ma" nie musi być wyrazem braku miłości do babci. Możemy powiedzieć, że taką nas babcią Bóg obdarzył i taką kochamy, ale jej głupstw nie będziemy z nabożeństwem powtarzać. Zachowajmy szacunek dla przodków, odrzućmy ich błędy. Ergo: "jak babcię kocham p. Boga nie ma" lub jak kto woli "Jak babcię kocham idea Boga jest dla poznania potrzebna jak dziura w moście, moralności wyłącznie szkodzi i znakomicie utrudnia znalezienie sensu życia".
Kochajmy babcię bez nabożnego szacunku dla jej głupstw!