Tuż przy granicy z Pensylwanią, na południu stanu Nowy Jork - rozpołożyło się miasteczko Elmira. Znane jest z festiwalu grzechotników ( kontrowersyjna impreza z punktu widzenia ekologicznego i etycznego), będącego odpryskiem większych imprez tego typu w sąsiedniej Pensylwanii. Cmentarza wojennego, na którym spoczywają szeregi żołnierzy Konfederacji z czasów Wojny Secesyjnej - zmarłych na skutek chorób, niedożywienia, skandalicznych warunków bytowych panujących w ogromnym obozie jenieckim jaki funkcjonował w miasteczku w czasie wojny jak wyżej( równie skandalicznym jego odpowiednikiem po stronie Konfederacji był obóz jeniecki dla żołnierzy Unii w Andersonville na Florydzie). Oraz przede wszystkim z licznych pamiątek po Marku Twainie, który z Elmira uczynił sobie ulubione miejsce pobytu. Siostra żony Twaina przekazała do jego dyspozycji dom w Elmira w - którym Twain z rodziną bywał regularnie w okresie letnim. Zachował się on do tej pory , jak również położona w pobliżu, oktagonalna - stylizowana na kabinę kapitana steam boats pływających onegdaj po Mississippi - altanka - pracownia pisarza, w której powstało większość jego znanych książek. Na cmentarzu w Elmira jest z kolei grób literata, na którym w dobrym tonie jest położyć cygaro - co często i chętnie czynią liczni admiratorzy jego twórczości, zjawiający się gromadnie w miasteczku. Zaraz obok grobu pisarza - w jego nogach - położony jest inny grób, na którym z kolei, od czasu do czasu, ktoś kładzie kamyki. Spoczywa w nim Ossip Gabriłowicz, zięć pisarza, mąż jego ekscentrycznej córki Klary - śpiewaczki operowej, uznany swego czasu pianista, wywodzący się z rodziny rosyjskich Żydów. Miał on stosunek bałwochwalczy do pisarza i w dowód swojego uwielbienia dla niego i jego talentu - nakazał w testamencie pochować się w...nogach teścia. Nieufnie odnoszę się do takich ekstrawaganckich zachowań - wietrząc w nich ślady fałszu i obłudy. Trochę cała ta sytuacja przypomina zaloty Artura Rubinsteina do Meli Młynarskiej - córki uznanego i wpływowego dyrygenta warszawskiego, który swoimi wpływami i możliwościami mógł Rubinsteinowi ułatwić karierę - co też się stało. Ale skończmy z tą dygresją i wracajmy do zasadniczego wątku. Otóż są powszechnie znane cytaty z Twaina, które traktowane są jednoznacznie jako przykład filojudejskich poglądów pisarza czy też apologii Żydów. Jednakże bywają on często wyrywane kontekstu, kontekstu kompleksowej opinii pisarza na temat - która była już trochę inna. Te autentyczne - nie spreparowane - poglądy Twaina na kwestię żydowską zostały starannie ukryte przez jego zięcia i córkę Twaina , po śmierci pisarza, a obecnie na straży oficjalnej wersji jak wyżej - stoi wpływowe lobby żydowskie. A oto przykład wypowiedzi Twaina na temat Żydów, który wywraca na nice wszelkie próby przycinania jego postaci do oficjalnego polityczno poprawnego schematu. Cytat ów jest zarazem ogromnie interesujący - ze względu na jego kontekst polski, do czego jeszcze pozwolę sobie wrócić:

"I read it in a translation many years ago, and it comes back to me now with force. It was alluding to a time when people were still living who could have seen the Saviour in the flesh. Christianity was so new that the people of Rome had hardly heard of it, and had but confused notions of what it was. The substance of the remark was this: Some Christians were persecuted in Rome through error, they being 'mistaken for Jews.The meaning seems plain. These pagans had nothing against Christians, but they were quite ready to persecute Jews. For some reason or other they hated a Jew before they even knew what a Christian was. May I not assume, then, that the persecution of Jews is a thing which antedates Christianity and was not born of Christianity? I think so. What was the origin of the feeling?When I was a boy, in the back settlements of the Mississippi Valley, where a gracious and beautiful Sunday school simplicity and practicality prevailed, the 'Yankee' (citizen of the New England States) was hated with a splendid energy. But religion had nothing to do with it. In a trade, the Yankee was held to be about five times the match of the Westerner. His shrewdness, his insight, his judgment, his knowledge, his enterprise, and his formidable cleverness in applying these forces were frankly confessed, and most competently cursed. In the cotton States, after the war, the simple and ignorant Negroes made the crops for the white planter on shares. The Jew came down in force, set up shop on the plantation, supplied all the negro's wants on credit, and at the end of the season was proprietor of the negro's share of the present crop and of part of his share of the next one. Before long, the whites detested the Jew, and it is doubtful if the negro loved him. The Jew is begin legislated out of Russia. The reason is not concealed. The movement was instituted because the Christian peasant and villager stood no chance against his commercial abilities. He was always ready to lend money on a crop, and sell vodka and other necessities of life on credit while the crop was growing. When settlement day came he owned the crop; and next year or year after he owned the farm, like Joseph. In the dull and ignorant English of John's time everybody got into debt to the Jew. He gathered all lucrative enterprises into his hands; he was the king of commerce; he was ready to be helpful in all profitable ways; he even financed crusades for the rescue of the Sepulchre. To wipe out his account with the nation and restore business to its natural and incompetent channels he had to be banished the realm.For the like reasons Spain had to banish him four hundred years ago, and Austria about a couple of centuries later.In all the ages Christian Europe has been oblige to curtail his activities".