Witam. Mam 17 lat i mały problem. Od kilku lat nie uznaję KK. Planuję w przyszłości złożyć akt apostazji, a przynajmniej nie być praktykującą (którą generalnie już nie jestem). Niestety, póki co jestem niepełnoletnia (chociaż nie wiem co ma ta pełnoletność do spraw wiary...), chodzę na religię bo muszę. Nie mam informacji na temat tego, czy ja mogłabym złożyć deklarację 'nie chcę chodzić... etc' czy też może to zrobić wyłącznie rodzic. (Dodam, że przeczytałam artykuł pt 'Pierwsza walka: katecheza' i zgadzam się z autorem. To chore, aby składać deklarację że sie NIE CHCE. Natomiast w mojej szkole, w przypadku np. wychowania do życia w rodzinie składało się deklarację dotyczącą chęci. Dlaczego z religią jest odwrotnie?). Wracając do tematu, moja rodzina to katolicy i nie tolerują mojego wyboru. Prawdopodobnie w przyszłym roku 'czeka mnie' bierzmowanie. Już zapowiedziałam, iż nie chcę przyjąć tego sakramentu. Można się domyślić jaka była reakcja. Rodzina zapewne będzie chciała to na mnie wymusić, podczas gdy ja nie mam zamiaru uczęszczać na spotkania i uczyć się przykazań kościelnych i całej reszty. Nie przekonują mnie ich argumenty dot. np. tego, że w przyszłości ktoś zechce, abym była matką chrzestną. Moje wytłumaczenie jest proste - odmówię, co w tym za problem? Nie jestem też za chrzczeniem nieświadomych dzieci. Kolejny ich argument - ślub kościelny - wezmę tylko cywilny. Już na czystą odczepkę odpowiadam, że jeśli będzie taka potrzeba, to sakrament mogę przyjąć w przyszłości (czego oczywiście nie mam zamiaru zrobić). Czy w sprawie wiary także działa zasada pełnoletności? Póki nie mam tych 18 lat (niewiele mi brakuje) to oni mogą, mówiąc prosto, wciskać mi kit? Ja myślę że nie... Poza tym nie widzę sensu w przyjęciu tego sakramentu, jest to sprzeczne z moim sumieniem, nie chcę robić czegoś wbrew sobie.

Pozdrawiam i czekam na odpowiedzi.