Byłem przeciwny ingerencji państwa w gospodarkę kraju w tym sensie, że jeżeli inicjatywa obywatelska nie podważa podwalin państwa, winna być chroniona i szanowana. Jeśli jest nietrafiona, to sama w rynkowej sytuacji umrze. Taka jest naturalna kolej rzeczy. I nie powinno dziwić. Pomoc państwa, to przyjazne przepisy prawne. Odpowiedzialność spada wtedy na prokurenta inicjatywy. Nagle się zjawia trzecia siła, która zaczyna mieszać ideologię z ekonomią. Mowie tu o Związkach Zawodowych, które są coraz słabsze przez swoje nieprzemyślane do końca postulaty. Sprawa dotyczy zaskakująco spornych uzasadnień, jakimi operuje ta organizacja (co stanowi jeszcze jeden dowód na odejście od rzeczywistych potrzeb społecznych). Otóż trafiłem na artykuł w Wp.pl komentujący to zjawisko:
opinie.wp.(*)rcami-opinia-6347197713143425a
By odeprzeć ewentualne kontrargumenty, przytoczę cytaty.
"Żeby ludzie spędzali czas z rodziną". Urządzanie ludziom życia przez państwo to domena krajów totalitarnych. Nikogo nie powinno obchodzić, czy w niedzielę idę do kościoła, na strzelnicę, do centrum handlowego czy spotykam się z rodziną. I nie państwo jest od tego, żeby ustawiać mi dzień. Zresztą właśnie centra handlowe, w tym wspólne zakupy, dawały wielu rodzinom możliwość spędzania z sobą dnia. Niehandlową niedzielę ci sami ludzie mogą spędzać każdy z nosem we własnej komórce czy komputerze."
Znamienne, bo popierane przez Kościół. Roli Kościoła bym się raczej nie spodziewał. Kościół tylko uznaje wybitny spadek aktywności społecznej w życiu tej organizacji, nieformalnie nie ingerujący w gospodarcze problemy państwa.
"Żeby ulżyć ciemiężonym pracownikom handlu". Opowieści o kasjerach siedzących w pieluchach przy kasach mogły być prawdziwe 15 lat temu. Dziś to bajki. Duże sieci handlowe oferują warunki socjalne i płacowe nierzadko lepsze, niż inni pracodawcy. Problemem dla pracowników stały się natomiast soboty z przedłużonym czasem pracy przed... wolną od handlu niedzielą."
Absurd, który został "łyknięty" bez czkawki.
Przede wszystkim zaś nie bardzo wiadomo, dlaczego ulżyć trzeba głównie pracownikom handlu. Tu pada odpowiedź, że "ich praca nie jest konieczna w niedzielę". A czy konieczna jest praca kelnerów, kasjerów w kinach albo aktorów? Pada odpowiedź: "To zawody z zasady pracujące w wolne dni". A kto te zasady ustala? Dlaczego oni "z zasady" mają pracować w niedziele, a pracownicy handlu już nie?
"Nie można nikogo zmuszać do pracy w niedzielę". Nikt nikogo do niczego nie zmusza. Nie ma przymusu pracy w handlu, a bezrobocie jest przecież rekordowo niskie, czym rząd nieustannie się chwali, więc w czym problem, żeby zmienić zajęcie? Ten argument jest zresztą wyjątkowo przewrotny, bo przymus wprowadziła dopiero ustawa o zakazie handlu przymus niepracowania w niedzielę w jednej z branż (i to niecałej). Wiele osób zostało pozbawionych możliwości dorobienia w ten dzień, odebrano im wolność wyboru.
Nieprawda. Żaden pracobiorca nie jest zmuszany do pracy w niedziele. Duże markiety radzą sobie znakomicie ustalając "dyżury" zmianowe, także nikt nie pracuje bez przerwy wszystkie niedziele. W zamian pracodawca daje dni wolne w czasie wygodnym dla pracownika. Tego Związki Zawodowe nie "widzą".
"Zyskają małe, rodzinne sklepy". Tu mamy twarde dane, które ten argument obalają. Rząd PiS mógł to zresztą przewidzieć, bo między innymi z tego powodu z zakazu niedzielnego handlu szybko wycofały się Węgry.
Długa lista faktów.
Jak pokazują zestawienia, zaprezentowane w mijającym tygodniu przez Związek Przedsiębiorców i Pracodawców, najmniejsze sklepy, które miały najbardziej zyskać, najbardziej straciły. Po pierwsze, w okresie obowiązywania ustawy zamknięto ich około 15 tysięcy. Owszem, każdego roku plajtowało kilka tysięcy takich placówek handlowych, ale w 2018 było takich plajt więcej, niż w 2017 a przecież ustawa miała im pomóc. Gdyby tak było, liczba zamkniętych sklepów wyraźnie by spadła. Efektu nie widać także, gdy idzie o sprzedaż. Tygodniowe obroty najmniejszych sklepów spadły według głośnej analizy Biura Analiz Sejmowych o 20-30 procent, sprzedaż o ponad 15 procent, zmalał też ich udział w rynku. W tym samym czasie sprzedaż na stacjach benzynowych wzrosła o 13 procent. Zyskują dyskonty i duże sieci.
Jasne jest, dlaczego tak się dzieje, bo to samo działo się na Węgrzech: większe sklepy napędzają gorączkę zakupową w soboty, wpajają klientom model większych, ale rzadszych zakupów. Jeśli rząd szybko nie zmieni niemądrego prawa, szkód dla najmniejszych sklepów nie da się już zniwelować.
Tyle że ustawy nie robiono po to, żeby pomóc małym sklepom. Gdyby zresztą tak było, dopuszczono by możliwość prowadzenia w nich sprzedaży w niedzielę przez zatrudnionych pracowników, a to ustawa wyklucza. Za ladą musi stanąć sam właściciel. Nie wolno mu nawet zatrudnić rodziny. Jeśli komuś zakaz handlu miał pomóc, to wyłącznie Piotrowi Dudzie w wygraniu po raz kolejny wyborów na przewodniczącego związku, które w kolejnych etapach odbywały się w zeszłym roku. Ustawa była formą politycznego handlu: zakaz handlu w zamian za poparcie w wyborach w 2015 roku.
I znów pojawi się pytanie: po co to w takim razie w ogóle było? Jak nie wiadomo po co to.....no właśnie. Jak się chciało świecić, trzeba było posypać się brokatem, a nie brylować protezą "kompleksowego myślenia". Intencje Dudy może i były dobre, ale jak zwykle, gdy do realizacji bierze się karierowicz, znów ręka w nocniku.
Dlaczego go nie widać w sprawie umów śmieciowych, umów na zlecenie pracy, w przymusie pracy na zasadzie założenia własnej działalności?? Dlaczego go nie ma w sprawach wynagrodzeń za pracę?? KARIEROWICZ i tyle. Dlatego Związki Zawodowe są takie słabe. Stają się przystankiem do dalszej "kariery" tylko bez wartości pyskaczy, dyletantów w sprawie.