>Czym wg Was rozni sie wiara od nadziei ?
Gdy zapadnie noc nad Linzem (Górna Austria) wladze opiekujące sie kosciolami mają nie lada problem. Od paru miesiecy pewna 48-letnia dama odwiedza za dnia którys z kosciolów (Linz ma ich wiele),po czym szuka kryjówki i czeka az zamkną wrota . Gdy jest juz sama rozbiera sie do naga i zaczyna taniec. Wpada w taki szal ze nawet wlaczający sie alarm instalacji zabezpieczającej budynki nie jest w stanie jej przeszkodzic. Dopiero przybywające jednostki policji są w stanie jej wyperswadowac "igraszki z bogiem". Jak tlumaczy Erwin Fuchs z policji miasta Linz, kobieta którą przesladuje religijne szalenstwo, stala sie w miedzyczasie ich stalą znajomą. Wladze koscielne jak to zwykle w takich przypadkach bywa, za wiele nie mówią, tlumacząc ze jeszcze jestesmy na ziemi i take rzeczy zdarzac sie mogą. I tu widze rozwiązanie twojego problemu. Kobieta ta musi byc wielkiej WIARY, a wladze koscielne mają NADZIEJE ze kobieta ich nachodzic przestanie. Pozdrawiam.

>Czym wg Was rozni sie wiara od nadziei ?
Pytanie w sumie proste.
Rzucasz monetą, łapiesz ją i zakrywasz drugą dłonią. Co wypadło?
Kwestia wiary: jeśli wierzysz, że orzeł, to mimo, że nie wiesz, co wypadło, zachowujesz się jakby wypadł orzeł (i nie tylko zachowujesz, także myślisz i przeżywasz emocje jakby wypadł).
Po odsłonięciu monety może czekać cię przykra niespodzianka.
Kwestia nadziei: jeśli masz nadzieję na orła, to wyrażasz swą chęć tego, by on wypadł. I czekasz, aż odsłoni się prawda.
Po odsłonięciu możesz przeżyć rozczarowanie, ale nie niespodziankę (zdajesz sobie sprawę, że to nie musi być orzeł).

Natomiast w ujęciu religianckim jest pewien problem. Wiara obejmuje rzeczy, których nie sposób sprawdzić. Sedno pozostaje jednak takie samo- nadzieja wyraża Twoją chęć wystapienia pewnej sytuacji, a wiara niezachwiane przekonanie, że jakaś sytuacja wystąpi (lub wystapiła, lub występuje).

Pozdrawiam

"Wiara" to pewność, niekoniecznie uzasadniona.
"Nadzieja" to niepewność, niekoniecznie nieuzasadniona.

Pozdrawiam

---

im więcej poznaję tym więcej widzę niepoznanego

Wedle moich obserwacji wiara przykrawa nadzieję do prostych ludzkich potrzeb - a te zbyt wybujałe nie są. Są bowiem pytania bez odpowiedzi, zagadnienia nie dające się żadną logiką potraktować (chociażby jak żyć - o pytaniu po co wolę już nie wspominać). Jeśli ktoś uważa je za ważne - no cóż, nie jest może nadmiernym realistą, jakoś jednak sobie z tym poradzić musi.

Najprostszym sposobem tam, gdzie logika zawodzi jest ucieczka w konwencję. Konwencja logiczna być nie musi, dowodzić w niej nie ma czego. Zatem wierzy się - z jakim uzasadnieniem? Ano, takim że i inni też wierzą, wiara jako taka jest samowystarczalna. Tu powstaje pewne rozdroże, pewna możliwość wyboru - jedni bowiem wolą wiarę elitarną jak New Age czy świadkowanie Jehowie, inni masową jak katolicyzm czy islam. Słowem - supermarket dla każdego, kto się w supermarkecie czuje dobrze.

W końcu do kasy podejdziemy tylko raz - a rozpakować "towaru" i tak już nie zdążymy.

---

Co mówisz o Bogu? Ślisko tu od krwi ludzkiej
(Nie-boska komedia}

>zagadnienia nie dające się żadną logiką potraktować (chociażby jak żyć - o pytaniu po co wolę już nie wspominać). Jeśli ktoś uważa je za ważne - no cóż, nie jest może nadmiernym realistą, jakoś jednak sobie z tym poradzić musi.

Wyjaśnij proszę ostatnie zdanie.

Jak dla moich skromnych umiejętności czytelniczych, przeciwstawia ono bycie realistą i zadawanie sobie pytania "jak żyć".

Proszę o komentarz.

Pozdrawiam.

>Czym wg Was rozni sie wiara od nadziei ?
>

Wiara wiąże się z hipostazą, uznaniem czegoś za pewnik, bez racjonalnego uzasadnienia opartego na empirii lub, jak chcą kantyści, poznaniu a priori czerpiącemu swoje źródło w kategoriach niczym nie zmąconego umysłu.
Odnośnie nadziei - można przyjąć pogląd Goethego wyrażony w Fauście, który w opozycji do nadziei stawia bojaźń, która "dymem z pochodni świateł brudnych mrokiem świetny gmach zakrywa", na co dzień licytując się z losem co do trosk i zmartwień, nie pozwalając na antycypacje stosownie do i wedle spokoju, radości i wytchnienia.
Pozdrawiam.

---

post mortem nihil novi

>Czym wg Was rozni sie wiara od nadziei ?
>
Jest jedna podstawowa różnica.WIEDZA.
Wiara nie wymaga,ba nawet nie może opierać się na wiedzy.Wiedza zabija wiarę.Natomiast nadzieja wymaga znajomości tego czego z nią oczekujemy.Trudno oczekiwać nieznajomego.Oczekiwanie czegoś,czego nie znamy i nie jesteśmy do końca pewni to naiwność.Pozdrawiam.

>Natomiast nadzieja wymaga znajomości tego czego z nią oczekujemy.Trudno oczekiwać nieznajomego.

Oparcie się na samej nadziei, która podstawy swe znajduje w jakichś niejasnych asocjacjach może być przyczyną wręcz programowej inercji.
Problem oczekiwania, nadziei i cierpliwości świetnie komentuje zasłyszane kiedyś przeze mnie pewno stwierdzenie, które pozwolę sobie rozbudować:

Człowiek winien robić wszystko co w jego mocy, dać z siebie wszystko, a następnie ze spokojem, bez optymizmu czy też pesymizmu, oczekiwać na ostateczny efekt swoich działań i uwarunkowań zewnętrznych - bez żalu, bez wyrzutów sumienia, bez gniewu i złorzeczeń

---

post mortem nihil novi

wiara to cos czym sie nas otumania, a nadzieja to cos, czym otumaniamy sie sami.

>Czym wg Was rozni sie wiara od nadziei ?
>
Wdług mnie wiara jest związana z czymś w rodzaju kultu(Boga, duchów, demonów itp)w zamian ma nam to przynieść szczęście lub spełnienie oczekiwanego celu. Natomiast nadzieje więżę się, według mnie, z naszymi ludzkimi siłami. "Mam nadzieję ,że wygram" więc kupuje los, wypełniam, wysyłam i mam nadzieje