Pytanie jest proste- czy jesteście za wprowadzeniem kary śmierci w Polsce? Czy uznajecie to za moralnie odpowiednią i jedyną adekwatną karę dla przestępców takich jak mordercy, gwałciciele, pedofile itp.???

Czy według was Wszechświat będzie miał swój kres, czy kiedykolwiek skończy się czas? Jak myślicie; jest to dla mnie ważne pytanie i chciałbym się zapoznać z waszymi opiniami na ten temat. A może uważacie, że nie da się odpowiedzieć na to pytanie, z braku informacji? Piszcie jak wam się wydaje.

Czym wg Was rozni sie wiara od nadziei ?

Mimo tego,że jestem zagorzałą zwolenniczką oświcenia,to nie potrafię w pełni zaakceptować idei progresu. Obawiam się,że skończoność ludzkiej percepcji,może tyczyć się także skończoności rozwoju człwieka,tj. człowiek w którymś momencie swojego życia osiąga apogeum, po czym w najlepszym przypadku następuje stagnacja,albo bardziej pesymistyczna wizja-regres.
I teraz, aprobując taką koncepcję losu i życia ludzkiego,proszę o podanie kanwy ludzkiej egzystencji.
P.S. Mnie osobiście ta myśl przeraża,bowiem jeżeli stwierdzę,że w wieku 32 lat osiągnęłam szczyt,cóż mam począć z resztą życia???

Mam male pytanko do racjonalistow. Czy istnieje jakies czysto racjonalne uzasadnienie slusznosci swiatopogladu opartego tylko na rozumie ludzkim ? Nie znam takowego i z tego co obserwuje, racjonalisci wierza w potege rozumu. Ale skoro tak, to czemu wierza, a nie potrafia za jego pomoca, udowodnic ta potege ? Inaczej mowiac, skoro wierza, to przestaja byc racjonalistami. Czy to nie sprzecznosc ?

Ateizm jest trudny. Ateizm wymaga. Ateista konsekwentny dostrzega albo wszechmoc przypadku, albo wszechmoc porządku, nie widzi za to sensu stojącego za żadnym z nich. A sens jest najbardziej poszukiwaną przez człowieka wartością. Jak radzą sobie ateiści obecni (dość licznie) na forum z bez-sensem czy tez absurdem świata, a nade wszystko własnej na nim obecności, życia?
Pytanie to jest w moim odczuciu fundamentalnym dla akceptacji świata takiego, jaki jawi się po odrzuceniu transcendencji, czekam więc niecierpliwie na odpowiedzi.
Pozdrawiam.

Słowo ewolucja zrobiło karierę na gruncie biologii i w kontekście biologicznym najczęściej jest rozumiane (jeżeli jest). Od dawna jednak z tego znaczenia wyrasta; ogólnie można przyjąć, że ewolucja jest procesem zmian dostosowawczych, których przedmiotem są samodzielne jednostki informacji.
Zanim nie zostało wyodrębnione pojęcie memu, informatyczny charakter ewolucji nie był tak wyrazisty. Ale dało się zauważyć, że w nas, poprzez nas i posługując się nami, działają "indywidua" informacyjne zdolne przenosić się, przymocowywać w pamięci i przede wszystkim rozmnażać się. Środowisko ich egzystencji - nasze umysły - dokonuje selekcji, jedne popierając, a innym powstrzymując replikację. Ich dostosowanie przebiega na drodze ewolucji, choć nie tylko.
Czy to wystarczy, żeby ich sposób istnienia nazwać życiem?
scorp

Czy globalizacja stanie się przekleństwem narodów, zwłaszcza tych mniej rozwiniętych ekonomicznie, czy zbawieniem świata przed wiszącą nad nim groźbą holocaustu jądrowego lub katastrofy ekologicznej i demograficznej, zależy od tego, przez kogo i jak będzie realizowana? Jeżeli to będzie globalizacja napędzana tylko przez koła wielkiego przemysłu i międzynarodowych korporacji biznesowych bez kontroli społecznej to jej efektem będzie dalsze drastyczne pogłębianie się różnic ekonomicznych i napięć społecznych oraz rozwój terroryzmu międzynarodowego i konfliktów zbrojnych.
Jeżeli natomiast będzie to globalizacja z "ludzką twarzą" poddana kontroli społecznej i przeprowadzana demokratycznie to stanie się być może ostatnią deską ratunku dla wysoce skonfliktowanego i niebezpiecznie zagrożonego współczesnego świata. Zrozumieli to również w końcu antyglobaliści i zmieniając swą nazwę na alterglobaliści z wrogów globalizmu przekształcają się w jego propagatorów. Obecny, bowiem system polityczny świata oparty na nacjonalizmie i patriotyzmie państwowym kosztuje ludzkość zbyt drogo i co najgorsze grozi zagładą naszej cywilizacji.
Najwyższy już, więc czas, aby skończyć z podziałem ludzkości na dużą liczbę w większości antagonistycznych tworów politycznych, bo to kłóci się nie tylko z postępem naukowym i materialnym ludzkości, ale także z aspiracjami współczesnego człowieka do swobody podróżowania i wyznawania swoich poglądów. Musimy w końcu zrozumieć, że ojczyznę mamy tylko jedną a jest nią..

Witam,
chciałabym poznać Państwa zdanie na temat wegetarianizmu, weganizmu i wszelkich pochodnych typów odżywiania.
Interesuje mnie to zagadnienie głównie ze strony biologicznej. Szczególnie, czy człowiek jest z natury istotą mięsożerną?
Oto opinia z vortalu WEGETARINANIE.pl: "Czy człowiek jest z natury istotą mięsożerną? Badania anatomii ludzkiego organizmu, a dokładnie części ciała odpowiedzialnych za przyswajanie pokarmów dają jednoznaczną odpowiedź. Człowiek posiada cechy charakterystyczne dla stworzeń owocożernych, brak natomiast przesłanek, które mogłyby zestawic go z istotami mięsożernymi. Po pierwsze zęby ludzkie mają budowę przystosowaną do rozgniatania i przeżuwania pokarmu. Mamy płaskie trzonowce i dobrze rozwinięte siekacze. Tymczasem uzębienie drapieżników charakteryzują dobrze rozwinięte, ostre trzonowce, co pozwala na roszarpywanie kawałków mięsa. Kolejnymi cechami świadczącymi na rzecz niemięsożernej natury ludzkiej jest zawartość i odczyn śliny, długośc przewodu pokarmowego, długość jelit, czynności wątroby, kształt, struktura i działanie żoładka. Poza tym stworzenia drapieżne posiadają charakterystyczne ostre, twarde pazury, przenaczone do zabijania zwierząt i rozdzierania mięsa.
Pozostaje jeszcze charakterystyczna cecha skóry owocożerców, mianowicie pory skórne, przez które wydzielany jest pot. Skóra stworzeń mięsożernych nie ma porów, a temperatura ciała regulowana jest przez oddech.
Czy człowiek okazałby się anatomicznie i emocjonalnie przygotowany do zjadania..

Z filozoficznego punktu widzenia, świat dookoła nie musi istnieć, ale, jak określił to Locke - jest wysoce prawdopodobne, że istnieje. W zasadzie o wszystkim można mówić w kategoriach prawdopodobieństwa, bo jedyna pewność odnosi się do naszego istnienia (choć nie potrafimy określić czym ono jest). Poza tym, racjonalne poznanie świata jest jedynym, które znamy, tak działa nasz świadomy umysł. Zachowania religijne, religie też są racjonalne, kierują nimi przyczyna i skutek - jedyna różnica polega na fałszywych założeniach, a może raczej nie dowiedzionych, bo przecież nikt nie udowodnił, że boga czy innych nadnaturalnych tworów nie ma, tak samo że jest.
Jeśli nie mamy absolutnej pewności co do autentycznej i prawdziwej postaci świata nie możemy stwiedzić jakimi metodami go badać. Pozostaje to, co działa najlepiej, sprawdza się dośwadczalnie.
(zachęcam do polemiki, nie jestem alfą i omegą)